ದುಡಿಯುವ ವರ್ಗದ ಜನರು ಹಾಳಾದ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸರಕು ಲೋಡ್ ಮಾಡುವವರ ಚಪ್ಪಲಿಗಳ ಅವರ ಪಾದ ಹಾಗೇ ಅಚ್ಚು ಬಿದ್ದಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮರ ಕಡಿಯುವವರ ಚಪ್ಪಲಿಗಳು ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತವೆ. ನಾನೂ ನನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿಗಳಿಗಳ ಉಂಗುಷ್ಟಕ್ಕೆ ಹಲವು ಬಾರಿ ಪಿನ್ ಬಳಸಿ ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಭಾರತದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೆ ಅಲೆದಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜನರ ಚಪ್ಪಲಿಗಳ ಫೋಟೊಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿದ್ದೇನೆ. ಮತ್ತು ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಚಪ್ಪಲಿಗಳ ಕತೆಯ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಂತ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಯಾಣವೂ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಒಡಿಶಾದ ಜಜಪುರ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಾರಾಬಂಕಿ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಮಂತಿರಾ ಎನ್ನುವ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಶಾಲೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಅವಕಾಶ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಆದಿವಾಸಿ ಜನರ ಬೇಟಿಗೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಕೋಣೆಯ ಹೊರಗೆ ಸಾಲಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿಗಳ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಹೋಯಿತು. ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಸಾಲಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿಗಳ ಸಾಲು ನನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ತಂತಾನೇ ಸೆಳೆಯಿತು.
ಮೊದಲಿಗೆ ನಾನು ಅವುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಆಳವಾಗಿ ಗಮನವನ್ನು ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂರು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಚಪ್ಪಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಸವೆದು ತೂತು ಮೂಡಿದ್ದವು.
