ജും പാടങ്ങളിൽ ഗാബി

“സാധാരണയായി ഞങ്ങൾ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ ഉച്ചയ്ക്ക് കഴിക്കുന്നത് ഗാബിയാണ്,” അസിനൊ മെസെസിയ്നോ മെയാസെ പറയുന്നു. ലളിതമായി പാചകം ചെയ്ത ഈ കറിക്ക് ഒന്നുരണ്ട് സാധനങ്ങൾ മാത്രം മതി. അതാകട്ടെ, എല്ലാ, ഖൊനമയിൽ കിട്ടുന്നവയും. പാടത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്ന കർഷകർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ കിട്ടാവുന്ന ദൂരത്തും.

“ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഗാൽഹോയും ഉണ്ടാക്കും,” അവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. അരി, പച്ചയിലകൾ അല്ലെങ്കിൽ കാട്ടിലകൾ, നാട്ടിലെ ചേരുവകൾ, പുകച്ചെടുത്ത പോർക്ക് അല്ലെങ്കിൽ പശുവിറച്ചി എന്നിവയെല്ലാം ചേരുന്ന ഒരു കഞ്ഞിയാണ് ഗാൽഹോ. “ഇതൊരു അംഗാമി വിഭവമാണ്,” 36 വയസ്സുള്ള അസിനോ പാരിയോട് പറഞ്ഞു.

ചെറിയ തണുപ്പുള്ള ആ പ്രഭാതത്തിൽ, അസിനൊ, തൻ്റെ പ്രിയസഹൃത്ത് ഉത്സിനോ മേരുവിനോടൊപ്പം ഖൊനമയിലെ ജും പാടത്തേക്കുള്ള ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ പോവുകയായിരുന്നു. നാഗലൻഡിൽ, പർവ്വതപ്രദേശങ്ങളിൽ പൊതുവെ ജും കൃഷിയാണ് (മാറ്റക്കൃഷി) പതിവ്. ഞങ്ങൾ നടക്കുന്നതിനിടയിൽ അവരിരുവരും പെട്ടെന്ന് കുനിഞ്ഞ് ചെടികളുടെ ഭാഗങ്ങളും മറ്റും എടുത്തു. സംസാരത്തിനിടയിൽ അവർ ചിരിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. “ഞങ്ങൾ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളാണ്. ഒരുമിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾ ഏറ്റവുമധികം സന്തോഷിക്കുന്നത്.” അതിനാൽ ഈ ബാല്യകാല സുഹൃത്തുക്കൾ ഏകദേശം ഒരേസമയം കണക്കാക്കിയാണ് ജും പാടങ്ങളിൽ പണിക്ക് പോവുക.

തൻ്റെ കൈയ്യിലുള്ള പുതുതായി പറിച്ചെടുത്ത ഔഷധച്ചെടികളിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട്, 42 വയസ്സുള്ള ഉത്സൊനോ അവയുടെ ടെനിഡി ഭാഷയിലെ പേരുകൾ പറയാൻ തുടങ്ങി. ഗാത, (മീൻ തുളസി, ഹൗട്ടുനിയ കോർഡേറ്റ), ഗാഗെയ് (ഹിമാലയൻ നോട്ട്‌വീഡ്, കൊനിഗീ പോളിസ്റ്റാച്ചിയ) ഖാമ (വൈൽഡ് പെരില്ല, പെരില്ല ഫ്രൂട്ടെസെൻസ്, ഗാക്ര (ജാവ വാട്ടർ ഡ്രോപ്‌വോർട്ട്, ഓനാന്ത ജവാനിക).

“ഗാത ഉപയോഗിച്ച് മുളകിൻ്റെ കൂടെ ഞങ്ങൾ ചട്ട്ണിയുണ്ടാക്കും, ഗാബി കഴിക്കാൻ. ബാക്കിയുള്ള പച്ചയിലകളും ഗാബിയിൽ ഇടും. എന്തെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ടെങ്കിൽ അത് പിന്നീട് പാചകം ചെയ്യാൻ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും,” അവർ വിശദീകരിച്ചു.

ഫെബ്രുവരി അവസാനമാകാറായിരുന്നു. ഖൊനമയിലെമ്പാടും, അസിനോവിനേയും ഉത്സുനോയേയുംപോലുള്ള കർഷകർ ജും പാടങ്ങളിൽ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് നടുകയായിരുന്നു. പണി കൂടുതലുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവരൊരുമിച്ച് പാടത്തിരുന്ന് ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിക്കും. “ഞങ്ങൾ വേവിച്ച ചോറും, പന്നിക്കൊഴുപ്പും, വലിയ മുളകും, പുളിപ്പിച്ച സോയാബീൻ പേസ്റ്റും ഉപ്പും കൊണ്ടുപോയി, അടുത്തുനിന്ന് കിട്ടുന്ന പച്ചക്കറികളെല്ലാം പറിച്ചെടുത്ത്, ഉള്ളതുപോലെ കഴിക്കും,” പച്ചക്കറികൾ വേർതിരിച്ച് വൃത്തിയാക്കുന്നതിനിടയിൽ അസിനോ പറയുന്നു. കാണുക: ഫോറേജിംഗ് ഫോർ ദ് ഡിന്നർ ടേബിൾ

കിഴക്കൻ ഹിമാലയത്തിലെ ഖൊനമ ഗ്രാമത്തിൽ ചെറിയ ചെരിവുകളുള്ള കുന്നുകളും കുത്തനെയുള്ള മലകളുമുണ്ട്. അതിനെ ചൂഴ്ന്നുകൊണ്ട്, പച്ചപിടിച്ച കൊടുംവനങ്ങളും. വംശനാശമടുത്ത ബ്ലിത്സ് ട്രാഗോപാനെ ഇവിടെ കാണാം. അതാണ് സംസ്ഥാനത്തിൻ്റെ ഔദ്യോഗിക പക്ഷി.

“കൊല്ലത്തിൽ, വിവിധ സമയത്ത് വ്യത്യസ്ത കാട്ടുചെടികൾ വളരും. മഴക്കാലത്താണ് കൂടുതലും ഉണ്ടാവുക. ആവശ്യത്തിലുമധികം കിട്ടിയാൽ ഞങ്ങൾ വിൽക്കും. ഗാതയും (ഫിഷ് മിൻ്റ്, ഹൗട്ടുനിയ കോർഡാറ്റ), ഗാഗെയും (ഹിമാലയൻ നോട്ട്‌വീഡ്, കൊണിഗീയ പോളിസ്റ്റാചിയ), ഗന്യാന്യുവും (മിച്ചിംഗ, സാന്തോക്സൈലം റെട്സ) കെട്ടിന് 10-20 രൂപയ്ക്ക് നാട്ടിലെ കച്ചവടക്കാർക്ക് വിൽക്കും,” അസിനോ പറയുന്നു.

1,943 ആളുകൾ താമസിക്കുന്നുണ്ട് ഈ ഗ്രാമത്തിൽ (2011-ലെ സെൻസസ്). മിക്കവരും അംഗാമി ഗോത്രക്കാർ. ഖേൽ, അഥവാ, കുലത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാന് ഗ്രാമം സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷ ടെനിഡിയാണ്. ഒരു ടിബറ്റോ-ബർമൻ ഭാഷയായ ഇത് അംഗാമി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. നാഗലൻഡിലെ കൊഹിമ ജില്ലയിൽ 1.5 ലക്ഷം ആളുകളാണ് ഇത് പ്രാഥമികമായും സംസാരിക്കുന്നത്.

ഭൂപ്രദേശം പൊതുവെ മൂന്ന് മേഖലകളായി തിരിക്കാം. മുകളിലെ ചെരിവുകളിൽ കാടുകളാണ്. വൃക്ഷനിബിഡമായ 20-25 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഖൊനമ നേച്ചർ കൺസർവേഷൻ ആൻഡ് ട്രാഗോപാൻ സാങ്ച്വറിയടക്കം അവിടെയാണ്. 1998-ൽ ഖൊനമയിലെ ആളുകൾ സ്വമേധയാ കാടുകളുടെ വലിയൊരു ഭാഗം സമൂഹത്തിൻ്റെ സംരക്ഷണ റിസർവായി മാറ്റിവെച്ചു. ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ‘ഹരിതഗ്രാമം’ എന്ന പേരും അങ്ങിനെ അവർക്ക് ലഭിച്ചു എന്ന് ഖൊനമ ഇക്കോടൂറിസം മാനേജുമെൻ്റ് കമ്മിറ്റിയിൽ ഫ്രീലാൻസ് ഗൈഡായി ജോലി ചെയ്യുന്ന അന്നാട്ടുകാരനായ ക്രീബു മെയാസെ പറയുന്നു.

മധ്യഭാഗത്തുള്ള ചെരിവുകൾ ജും കൃഷിക്കായി മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നു. അസിനോയ്ക്കും ഉത്സുനോയ്ക്കും അവിടെ സ്വന്തമായി ഭൂമിയുണ്ട്. കൃഷിക്കാർ പിന്തുടരുന്നത് ഭൂർജ്ജ് വൃക്ഷങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പരമ്പരാഗത ജും രീതിയാണ്. നൈട്രജൻ നിലനിർത്തുന്ന ആൽഡർ (ഭൂർജ്ജ് വൃക്ഷങ്ങൾ എന്ന് ഏകദേശമായി പറയാം) കൃഷിയെ, സ്ഥലംമാറ്റ കൃഷിയുമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്ന തനത് അഗ്രോഫോറസ്ട്രി രീതിയാണ് ഇത്.

ഭൂമിയൊരുക്കാൻ മരങ്ങൾ മുറിക്കുന്നതിനുപകരം, കർഷകർ അതിനെ കാലാകാലങ്ങളിൽ വെട്ടിയൊതുക്കുന്നു. നിലത്തിൽനിന്ന് രണ്ട് മീറ്റർ ഉയരം നിലനിർത്തി, തായ്തടി വെട്ടിമാറ്റുകയാണവർ ചെയ്യുന്നത്. പുതുതായി വളരാൻ പാകത്തിൽ. “ഞങ്ങളുടെ പാടത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള ആൽഡർ മരങ്ങൾ നാല്പത് വർഷം പഴക്കമുള്ളതാണ് ചിലതിന് നൂറ് വർഷത്തിലധികം പഴക്കമുണ്ട്,” അസിനൊ പറയുന്നു.

ഈ രീതിമൂലം, മണ്ണിൻ്റെ വളക്കൂറ് സ്വാഭാവികമായി ഇരട്ടിക്കുന്നു. ഷിഫ്റ്റിംഗ് കൃഷിയിൽ ചെയ്യാറുള്ളതുപോലെ ദീർഘകാലം തരിശിടേണ്ടിവരികയുമില്ല.

“വസന്തകാലത്തും വേനലിൻ്റെ തുടക്കത്തിലും ഞങ്ങൾ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് വളർത്ത്മ്. വേനലിൽ, ചോളം, മത്തങ്ങ, കത്രിക്ക, മുളക് എന്നിവയും ഞങ്ങളുടെ ജും പാടത്ത് വളർത്തും,” ഉത്സുനോ പാരിയോട് പറയുന്നു.

“സ്വന്തമാവശ്യത്തിനായുള്ളത് എടുത്ത് ബാക്കിയുള്ളതെല്ലാം നാട്ടിലെ വ്യാപാരികൾക്ക് കൊടുക്കാം. അവരത് കൊഹിമയിൽ കൊണ്ടുപോകും,” അവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. കൃഷിയിൽനിന്ന് ഏകദേശം 40,000 രൂപ വാർഷിക വരുമാനം കിട്ടുമെന്ന് ആ സ്ത്രീകൾ പറയുന്നു. അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരും കർഷകരാണ്. അവർ ഒഴിവുസമയത്ത് ഡ്രൈവർമാരായും ജോലിയെടുക്കുന്നു. വർഷത്തിൽ ഒരുലക്ഷം രൂപ ആ നിലയ്ക്കും സമ്പാദ്യമുണ്ട്.

“ഞങ്ങൾക്ക് സ്വന്തമായി നെൽപ്പാടമുണ്ട്,” തട്ടുതട്ടായി നെൽക്കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഗ്രാമത്തിലെ താഴ്ന്ന ചെരിവുകളിലേക്ക് ചൂണ്ടി അസിനൊ പറയുന്നു. ഒക്ടോബറടുപ്പിച്ചാണ് നെല്ല് വിളവെടുക്കുന്നത്. പശപ്പുള്ള അരിയടക്കം, വിവിധ പരമ്പരാഗത നെല്ലിനങ്ങൾ കർഷകർ വളർത്തുന്നുണ്ട്. വായിക്കുകയും കാണുകയും ചെയ്യാം: ചാംഗ്കിയിലെ മിപാംഗ്മിംഗ് വിരുന്ന്

ഉച്ചസമയമാവുന്നു. പറിച്ചെടുത്ത പച്ചക്കറികളെല്ലാം ഉത്സുനോ കഴുകി തയ്യാറാക്കിവെച്ചു. അസിനൊ തീ കൂട്ടാൻ തുടങ്ങി. വെള്ളം നിറച്ച ഒരു പാത്രം അവർ അടുപ്പത്ത് വെച്ചു. ഓരോരോ ചേരുവകൾ ഇടാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം മുളക്, പിന്നെ ഉപ്പും, പുളിപ്പിച്ച സോയാബീൻ കുഴമ്പും, പന്നിക്കൊഴുപ്പും. സാമഗ്രികളെല്ലാം തിളച്ചുവന്നപ്പോൾ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ നല്ല സുഗന്ധം പരന്നു. പിന്നെ, പുതുതായി ശേഖരിച്ച, ഇലകളും അതിനുമുകളിലിട്ടു.

“കൂടുതൽ നേരം തിളപ്പിച്ചാൽ, ഇലകളുടെ രുചിയും മണവും പോവും,” പാത്രം ചെറുതായി ഇളക്കിക്കൊൻട് ഉത്സുനോ പറയുന്നു. പച്ചക്കറികൾ പാകമായാൽ, അവർ അരി ചേർക്കും, എന്നിട്ട് പാത്രം അടച്ചുവെക്കും. അപ്പോൾ എല്ലാ സ്വാദുകളും ഒരുമിച്ച് ചേരും.

ആ സമയംകൊണ്ട് അസിനൊ, വലിയ മുളക്, വിരലുകൊണ്ട് തൊടാതെ, ശ്രദ്ധയോടെ അരിയാൻ തുടങ്ങി. ബുട്ചലോക്യ എന്നാണ് അസമിൻ്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഇതിനെ വിളിക്കുക. നല്ല എരിവുള്ളതാണ് ഇത്. അതിൻ്റെ പേര് അന്വർത്ഥമാക്കുംവിധം. ലോകത്തെ ഏറ്റവും എരിവുള്ള മുളകുവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ഇത് നാഗ സമുദായങ്ങളുടെ അടുക്കളയിലെ ഒരു പ്രധാന ചേരുവയാണ്. “ഇതില്ലാതെ പാചകം ചെയ്യുന്നത് ആലോചിക്കാൻ വയ്യ,” അസിനൊ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നു. “അതിൽനിന്ന് കിട്ടുന്ന ലഹരി ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.” ഇതിൻ്റെ എരിവ് റിപ്പോർട്ടർ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു.

അസിനോ വിദഗ്ദ്ധമായി അത് ഇളക്കി, നന്നായി അരിഞ്ഞ, ഗാതയും സാതിയും ഉപ്പ് ചേർത്ത് അസ്സൽ ചട്ട്ണി ഉണ്ടാക്കുന്നു.

ഞങ്ങളും ഭക്ഷണത്തിൽ ഒപ്പം ചേരണമെന്ന് ആ കൂട്ടുകാരികൾ നിർബന്ധിച്ചു. അവർ വിറകിൽനിന്ന്, ചെറിയ സ്പൂണുകളുണ്ടാക്കി. ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണത്തിൻ്റെ ചുറ്റുമിരുന്നു. ഗാബി നല്ല രുചിയുണ്ടായിരുന്നു. കാട്ടിലകൾ പന്നിക്കൊഴുക്കും പുളിപ്പിച്ച സോയബീൻ കുഴമ്പുമായി ചേർത്ത് പാകംചെയ്തിരുന്നു. നല്ല എരിവും, രുചിയും, ഗന്ധവുമുള്ള ഭക്ഷണം. എല്ലാം ഭംഗിയായി ഉൾച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

രണ്ടുമൂന്ന് സ്പൂൺ കഴിച്ചപ്പോഴേക്കും ഞാൻ കുറച്ചുദൂരേയ്ക്ക് മാറിനിന്നു. എരിവുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ നിറയാനും എക്കിട്ടെടുക്കാനും തുടങ്ങി. പ്രതീക്ഷിച്ചതിലുമധികം എരിവായിരുന്നു രാജ മുളകിന്. എന്നാലും, എൻ്റെ നാഗ ആതിഥേയരുടെ മുമ്പിൽ തോറ്റുകൊടുക്കരുതെന്ന തോന്നലിൽ, ഞാൻ എല്ലാം കടിച്ചുപിടിച്ച് നിന്ന്, ഭക്ഷണം മുഴുവൻ അകത്താക്കി.

ഭക്ഷണം കഴിയാറായപ്പോഴേക്കും മറ്റ് കർഷകർ പാടങ്ങളിലേക്ക് എത്തിത്തുടങ്ങി. “ഞങ്ങൾക്ക് പുറംലോകം കാണണമെന്നുണ്ട്,” ആ കൂട്ടുകാരികൾ പറയുന്നു. “എനാൽ, മറ്റെവിടെയെങ്കിലും ജീവിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാനാവില്ല, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ വീട്,” അവർ പറയുന്നു.

ടെനിഡി ഭാഷ പരിഭാഷപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ച ക്രിബു മെയാസെ, രൊകൊസതൊ ചച എന്നിവരോട് ഈ റിപ്പോർട്ടർ നന്ദി പറയുന്നു.