ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਲਿਖ-ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹਨ। ਉਹ ਬੜੇ ਹੀ ਮਾਣ ਨਾਲ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਪੂਰਵਕ ਸ਼ਬਦ ਵਾਹੁੰਦੀ ਹਨ: ਗੋ-ਪ-ਲੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੜੇ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੱਸਦੀ ਹਨ।
ਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ 38 ਸਾਲਾ ਮਾਂ, ਗੋਪਲੀ ਗਾਮੇਤੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਜੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਮਨ 'ਚ ਕੁਝ ਠਾਣ ਲੈਣਾ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ।
ਉਦੈਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਗੋਗੁੰਡਾ ਬਲਾਕ ਦੇ ਕਾਰਦਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਾਹਰਵਾਹ ਲਗਭਗ 30 ਘਰਾਂ ਦੇ ਇਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਗੋਪਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਰੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਚੌਥੇ ਬੱਚੇ, ਭਾਵ ਤੀਜੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਟਿਊਬਲ ਲਿਗੇਸ਼ਨ (ਨਲ਼ਬੰਦੀ) ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਹਸਪਤਾਲ ਗਈ।
"ਇਹ ਸਮਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ," ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ। ਗੋਗੁੰਡਾ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਹੈਲਥ ਸੈਂਟਰ (CHC) ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਹੈਲਥ ਵਰਕਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ' ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਗਲੀਆਂ ਗਰਭ-ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਮੁਫ਼ਤ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ 30 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਹੈਲਥ ਸੈਂਟਰ (CHC) ਜਾਣਾ ਪੈਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਚਾਰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਹੈਲਥ ਸੈਂਟਰਾਂ (PHCs) ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲ਼ੇ ਜਾਂਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਲਿਤ ਇੱਕ ਪੇਂਡੂ ਹਸਪਤਾਲ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੁੱਦਾ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਕੋਈ ਖ਼ਿਆਲ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ।
