"ਮਿਰਚੀ, ਲਹਸੁਨ, ਅਦਰਕ... ਲੌਕੀ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਕਰੇਲਾ... ਗੁੜ।"
ਇਹ ਮਿਰਚ, ਲਸਣ, ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਕਰੇਲਾ ਸਭ ਰਲ਼ਾ ਕੇ ਪਕਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲ਼ੇ ਕਿਸੇ ਪਕਵਾਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਸਗੋਂ ਜੈਵਿਕ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੀ ਕਿਸਾਨ ਗੁਲਾਬ ਰਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਖਾਦ ਅਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪੰਨਾ ਟਾਈਗਰ ਰਿਜ਼ਰਵ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੱਸੇ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਚੁਣਗੁਣਾ ਵਿਖੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
53 ਸਾਲਾ ਗੁਲਾਬ ਰਾਣੀ ਹੱਸਦਿਆਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀਂ ਇਸ ਲਿਸਟ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਹਾਸਾ ਨਾ ਰੋਕ ਸਕੇ। ''ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲ਼ਣਗੀਆਂ? ਪਰ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੌਕੀ ਤਾਂ ਉਗਾਈ ਹੀ ਸੀ...'' ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗੁੜ ਤੇ ਹੋਰ ਨਿਕਸੁਕ ਉਹ ਬਜ਼ਾਰੋਂ ਹੀ ਖਰੀਦਦੇ ਸਨ।
ਤੌਖ਼ਲੇ ਮਾਰੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਦੂਸਰੇ ਜੋ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਨੇ ਗੁਲਾਬ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਲਗਭਗ 500 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲ਼ੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜੈਵਿਕ ਖੇਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੇ ਪਹਿਲੇ ਕਿਸਾਨ ਸਨ।
"ਅਸੀਂ ਬਜ਼ਾਰੋਂ ਜੋ ਅਨਾਜ ਖਰੀਦਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਾਇਣ ਪਾਏ ਗਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੋਚਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਖਾਈਏ," ਉਹ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਹੋਈ ਇੱਕ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
"ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜੈਵਿਕ ਖੇਤੀ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਜੈਵਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ਼ ਉਗਾਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਸਾਡੀ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਵੇਗਾ। ਜੈਵਿਕ ਖਾਦਾਂ ਕਾਰਨ ਕੀਟਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਮਾੜਾ ਅਸਰ ਪਵੇਗਾ ਤੇ ਅਸੀਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ!" ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਜ਼ਾਕ 'ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
