சார்களிலிருந்து புறப்படும் பால் படகுகள்

காலப்போக்கில், துப்ரியில் தமீசுதீன் ஒரு முன்னணி பால் உற்பத்தியாளராக நன்கு அறியப்பட்டார். பால் பண்ணையை மேற்கொள்வது குறித்து மற்ற விவசாயிகளுடன் பேச மாவட்ட நிர்வாகத்தால் பயிற்சிப் பட்டறைகளுக்கு அழைக்கப்பட்டார். 51 பால் உற்பத்தியாளர்களைக் கொண்ட கூட்டுறவுச் சங்கமான சாலகுரா மிலான் துக்தா உத்பதக் சோமோபே சமிதி என்ற அமைப்பின் தலைவராகவும் உள்ளார்.

துப்ரி மாவட்ட சார்களில் உள்ள பால் பண்ணைகள் பெரும்பாலும் நிலங்கள் மற்றும் சொத்துக்களை தொடர் அழிவுகளிலிருந்து மீட்ட மக்களின் வெற்றிக் கதையாக அரசு அதிகாரிகளால் முன்வைக்கப்படுகின்றன. எனினும், இந்த வெற்றிக் கதைக்குப் பின்னால் அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை அச்சுறுத்தும் ஒரு உண்மையும் உள்ளது - கால்நடை தீவன பற்றாக்குறை.

2016ஆம் ஆண்டு வரை, பொது விநியோக முறையின் கீழ் அசாமுக்கு மத்திய அரசால் வழங்கப்பட்ட கோதுமை உள்நாட்டில் அரைக்கப்பட்டு பால் விவசாயிகளுக்கு கால்நடை தீவனமாக குவிண்டாலுக்கு ரூ.600 மானிய விலையில் வழங்கப்பட்டது என்று துப்ரியின் மாவட்ட கால்நடை அதிகாரி தினேஷ் கோகோய் விளக்குகிறார். உதாரணமாக, தமீசுதீனின் குடும்பத்திற்கு ஒவ்வொரு மாதமும் 25 குவிண்டால் கோதுமை தவிடு மானிய விலையில் கிடைத்தது.

2015 டிசம்பர், அசாம் அரசு வேண்டுகோளின் பேரில், நுகர்வோர் விவகாரங்கள், உணவு மற்றும் பொது விநியோக அமைச்சகம் மாநிலத்தின் மாதாந்திர ஒதுக்கீட்டை அந்தியோதயா அன்ன யோஜனாவின் கீழ் அரிசி மட்டுமே ('முன்னுரிமை' பிரிவில்) என்றும், தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கோதுமை மட்டுமே என்றும் திருத்தியது. அதன்பிறகு அசாமுக்கு ஒவ்வொரு மாதமும் ரூ.610-க்கு 8,272 டன் கோதுமையும், 2016 ஜூலைக்குப் பிறகு 5,781 டன் கோதுமையும் கிடைத்தது.

ஆனால் 2016 டிசம்பரில் இருந்து தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் மாநிலத்திற்கு கோதுமை கிடைக்கவில்லை.  2016 நவம்பர் 30, அன்று மத்திய அரசு, மாநில அரசுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், "மத்திய தொகுப்பில் கோதுமை பற்றாக்குறை காரணமாக, 2016 டிசம்பர் முதல் மார்ச் 2017 வரை tide over பிரிவின் கீழ் மாநிலங்களுக்கு கோதுமைக்கு பதிலாக அரிசியை ஒதுக்க முடிவு செய்துள்ளதாக" கூறியது.

அதன்பிறகு, 2017 ஆகஸ்டில் வெள்ள நிவாரணமாக வழங்கப்பட்ட சிறிய அளவிலான தீவனத்தைத் தவிர, சார்களில் உள்ள பால் உற்பத்தியாளர்களுக்கு மானிய விலையில் எந்த தீவனமும் கிடைக்கவில்லை. அவர்கள் இப்போது பொதுச் சந்தையில் கால்நடை தீவனத்தை முழுமையாக நம்பியிருக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். அங்கு ஒரு குவிண்டாலுக்கு ரூ.2,000 வரை விலை கடுமையாக உள்ளது.

இதனால் பால் உற்பத்திக்கான செலவு அதிகரித்தாலும், பால் விற்பனை விலை ரூ.40 ஆகவே உள்ளது. "இன்றைய கால்நடை தீவனத்தின் விலையை கருத்தில் கொண்டால், பாலின் விலை ரூ.50 அல்லது அதற்கு மேல் உயர்ந்தால் மட்டுமே நாங்கள் பிழைக்க முடியும்," என்று தமீசுதீன் கூறுகிறார்.

35 பேர் கொண்ட கூட்டுக் குடும்பத்தில் தமீசுதீன் வசித்து வருகிறார். அவரும் அவரது ஐந்து சகோதரர்களான ஜமீர் அலி, உமர் அலி, அப்துர் ரஹீம், அப்துல் காசிம் மற்றும் நூர் உசேன் ஆகியோர் பால் பண்ணை வேலைகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். குடும்பம் ஒரே சமையலறையில் சமைக்கிறது. அவர்களுக்கு சுமார் இரண்டு ஏக்கர் விவசாய நிலம் உள்ளது. அங்கு பெண்கள் பல்வேறு பயிர்களை விளைவிக்கின்றனர். பால் உற்பத்தியிலிருந்து குடும்பத்தின் தினசரி வருமானம் கணிசமானதாகத் தோன்றினாலும், ஆறு பெரிய குடும்பங்களிடையே பிரிக்கப்படும்போது இலாபம் போதவில்லை.

"பால் பண்ணைத் தொழிலுக்கு அதிக உழைப்பு தேவைப்படும்," என்று விளக்குகிறார் தமீசுதீன். "கலப்பின மாடுகளுக்கு 24 மணி நேரமும் தீவனம் தேவை. அவை நோய் தொற்றுகளுக்கு ஆளாகின்றன. எல்லா நேரமும் ஒரு உதவியாளர் தேவைப்படுகிறது." அரசு கால்நடை ஊழியர்களுக்கு கடும்  பற்றாக்குறை உள்ளதால், இங்கு ஒரு கால்நடை மருத்துவரை அவசரத்திற்கு அணுகுவது மிக கடினம் என்று தமீசுதீன் கூறுகிறார். இரவில் அவசரமாக மருத்துவர் தேவைப்படும் போது, ஒரு பிரத்யேக படகை வாடகைக்கு எடுக்க வேண்டும். இதற்கு ரூ.2,500 முதல் ரூ.3,000 வரை செலவாகும்.