"અહીં નથી કોઈ જાતની રજાઓ, નથી કોઈ વિરામ કે નથી કામના કોઈ નિશ્ચિત કલાકો."
શેખ સલાઉદ્દીન હૈદરાબાદ સ્થિત એકીકૃત કેબ કંપનીમાં ડ્રાઈવર છે. 37 વર્ષના શેખ સલાઉદ્દીન સ્નાતક છે પરંતુ તેઓ કહે છે કે તેમણે કંપની સાથે જે કરાર કર્યો હતો તે તેમણે ક્યારેય વાંચ્યો નથી, તેઓ કંપનીનું નામ ન આપવાનું પસંદ કરે છે. "કરાર ઘણા બધા કાનૂની શબ્દોથી ભરેલો છે." કરાર ફક્ત તેમણે ડાઉનલોડ કરેલી એપ્લિકેશન પર જ છે; તેમની પાસે કરારની કોઈ ભૌતિક નકલ નથી.
ડિલિવરી એજન્ટ રમેશ દાસ (નામ બદલ્યું છે) કહે છે, “કોઈ કરાર પર હસ્તાક્ષર કરવામાં આવ્યા ન હતા. કોલકતામાં સ્થળાંતર કરનાર રમેશ પશ્ચિમ બંગાળના પશ્ચિમ મેદિનીપુર જિલ્લામાં તેમના ગામ બાહા રુનાથી અહીં પહોંચ્યા ત્યારે તેમને કોઈ કાનૂની બાંયધરી જોઈતી નહોતી પરંતુ બને તેટલી ઝડપથી નોકરી જોઈતી હતી. તેઓ જણાવે છે, “કોઈ પેપરવર્ક કરવામાં આવ્યું નહોતું. અમારું આઈડી [ઓળખ પત્ર] એપ્લિકેશનમાં શામેલ છે - તે એકમાત્ર ઓળખ છે. અમને વિક્રેતાઓ મારફત [ત્રીજા પક્ષ દ્વારા આઉટસોર્સિંગ કરીને] કામ પર રાખવામાં આવે છે.”
પાર્સલ દીઠ રમેશનું કમિશન આશરે 12 થી 14 રુપિયા છે અને જો તેઓ 40 થી 45 પાર્સલ ડિલિવરી પૂરી કરે તો રોજના આશરે 600 રુપિયા કમાય છે. તેઓ ઉમેરે છે, "નથી કોઈ ઈંધણ કવર, નથી કોઈ વીમો, નથી કોઈ તબીબી લાભ, નથી બીજું કોઈ ભથ્થું."
