''ਬਿਊਟੀ ਪਾਰਲਰ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ-ਫਿਰਨ ਤੇ ਪੈਸੇ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹਾਨਾ ਹੈ ਸਿਰਫ਼।''
ਮੋਨਿਕਾ ਕੁਮਾਰੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ ਕਿ ਬਿਊਟੀ ਪਾਰਲਰ ਜਾਣ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਸਹੁਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ਼ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਮੈਂਬਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਪੂਰਬੀ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਮੁਈ ਤੋਂ ਮਹਿਜ ਤਿੰਨ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਹੁਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਤਾਅਨਿਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, 25 ਸਾਲਾ ਮੋਨਿਕਾ ਲੋੜ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣੇ ਆਈਬਰ੍ਰੋ (ਭਰਵੱਟੇ) ਬਣਵਾਉਣ , ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਰੂੰਏ ਕਢਵਾਉਣ ਤੇ ਫੈਸ਼ੀਅਲ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਬਿਊਟੀ ਪਾਰਲਰ ਦੇ ਗੇੜ੍ਹੇ ਮਾਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਪੰਚਾਇਤੀ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਇਸ ਬੇਯਕੀਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਾਰਲਰ ਛੱਡ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਿਰਫ਼ ਮੋਨਿਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਜਮੁਈ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਸੁਹੱਪਣ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਨੇੜਲੇ ਪਾਰਲਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਗੱਲ ਹੈ।
''ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਾਰਲਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਤਕਰੀਬਨ 10 ਪਾਰਲਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ,'' ਪੰਦਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵੇਲ਼ੇ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਪ੍ਰਮਿਲਾ ਸ਼ਰਮਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹਨ ਕਿ ਇੰਨੇ ਵਕਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਹੱਪਣ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਛਲਾਂਗ ਮਾਰਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਿਲਾ, ਵਿਵਾਹ ਲੇਡੀਜ਼ ਬਿਊਟੀ ਪਾਰਲਰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹਨ, ਇਹ ਪਾਰਲਰ 87,357 ਦੀ ਅਬਾਦੀ ਵਾਲ਼ੇ ਜਮੁਈ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੇਨ ਰੇਡ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਜਮੁਈ ਦੇ ਬਹੁਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਨਾਲ਼ ਜੁੜੇ ਦੂਸਰੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਸਿਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।
