மேய்ப்பர்கள் இல்லாது போனால் ஆரவல்லி என்னவாகும்?

ஃபரிதாபாத்தின் மங்கார் கிராமத்தில் குஜ்ஜார் சமூகத்தைச் சேர்ந்த கால்நடை விவசாயியான ரத்தன் சிங், பீடி புகைத்தபடியே தனது ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். ஆரவல்லியின் மலை உச்சியில் புற்களை மேய்ந்துவிட்டு திரும்பிய ஆடுகளை அவர் தண்ணீர் குடிக்க வருமாறு அழைக்கிறார். “டிர்ர் டிர்ர்,” என்ற அவரது அழைப்பைக் கேட்டவுடன் 45 ஆடுகளும் கூடிவிடுகின்றன.

“ஒவ்வொரு அழைப்பின் குரலும், ஒலியும் வேறுபடுகிறது, ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு கட்டளையை சொல்கிறது, கால்நடைகளை மேய்க்க இதுபோன்ற டஜன் கணக்கான அழைப்பு ஒலிகள் இருக்கின்றன,” என்கிறார் அவர்.

“ஆவ், ஆவ்,” என்ற சாதாரண அழைப்பு ஆடுகளை தனது எஜமானரிடம் அழைத்து வருகின்றன. “வா இங்கே,”என்ற சாதாரண சொல்தான். பிறகு வரும் “லே லே லே,” ஒலி ஆடுகளை கொஞ்சம் உப்பு தின்ன அழைப்பதற்கு.

“ஆஊலே, ஆஊலே- உஹ் உஹ்” என்ற ஒலி இரண்டு தேவைகளுக்கு பயன்படுகிறது. ஒன்று, மேய்ப்பர் இருக்கிறார் என்பதை மந்தைக்கு உறுதிபடுத்தவும், இன்னொன்று, ஆடுகள் தனியாக இல்லை என்பதை வேட்டைகாரர்களுக்கு உணர்த்தவும்.

65 வயதாகும் ரத்தன் சிங், ஒவ்வொரு ஒலியையும் எழுப்பிக் காட்டி, தொனியும், லயமும் மேய்ப்பனுக்கும், மந்தைக்கும் இடையேயான தொன்றுதொட்ட உறவை எவ்வாறு பராமரிக்கின்றன என விளக்குகிறார்.

ஒல்லியான, உயரமான தேக அமைப்பு கொண்ட சிங், குர்தா பைஜாமாவுடன் உச்சியில் தலைப்பாகை அணிந்துள்ளார். அவரது தோல் ஷூக்கள் கடினமான, கூரான முட்கள், பாறைகள் நிறைந்த மலைப் பாதையிலும் நடக்க உகந்தவை.

சிங் வளமையான பல்லுயிர்களுக்கு அறியப்படும் டெல்லி-ஹரியானா எல்லையில் உள்ள ஆரவல்லி மலைத்தொடரின் மங்கார் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்.

டெல்லியிலிருந்து ஹரியானா மற்றும் ராஜஸ்தான்வழியாககுஜராத்வரைநாட்டின்வடமேற்கில்நீண்டுள்ளஆரவல்லிமலைத் தொடரில், 100 மீட்டர் உயரத்திற்குமேல்உள்ளபகுதிகளுக்குமட்டுமேசட்டப்பாதுகாப்பு என நவம்பர் 2025-ல் உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. இதைத் தொடர்ந்து, நாட்டின் சுற்றுச்சூழலுக்கே அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டுள்ளது. சூழலியல் வல்லுநர்கள்மற்றும்பொது சமூக குழுக்கள் இந்த தீர்ப்பில்அதிருப்திஅடைந்துள்ளனர். எனினும் ரத்தன் சிங் போன்றோரின் குடும்பங்களுக்கு, இந்தநிலங்களின்பாரம்பரியஉரிமை நீடிக்கிறது. பொதுமக்களின் எதிர்ப்பின் காரணமாக ஆரவல்லி மலைத்தொடர் தொடர்பான தனது முந்தைய உத்தரவை டிசம்பர் 31, 2025 அன்று, உச்சநீதிமன்றம் நிறுத்தி வைத்தது. புதிய வரையறையின் கீழ் வராத பகுதிகளில் சுரங்கத் தொழில் மேற்கொள்வது ஆரவல்லி மலைத்தொடரின் சுற்றுச்சூழலுக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்துமா என்பதை ஆராய்வதற்காக, ஒரு உயர்மட்டக் குழுவை அமைக்க வேண்டும் என்று அது பரிந்துரைத்துள்ளது.

மங்காரின் முழு பரப்பளவான 4,262 ஏக்கர் நிலத்தில் 90 சதவிகிதம் வெப்பமண்டல இலையுதிர் காடுகள் மற்றும் வெப்பமண்டல முள் மரங்களால் நிறைந்துள்ளன. குறைந்தது 40 வகையான மரங்கள், 30 வகையான புதர்கள் உள்ளன, ஒவ்வொன்றையும் அவர் அடையாளம் காட்டுகிறார் – வெள்நாகமரம் (டெர்மினலியா பெண்டுலா) அதிகம் காணப்படும் மர வகை. இது தற்போது அதிக மேய்ச்சலால் புதர்களாக மண்டியுள்ளன. வெள்ளை கிராஸ்பெர்ரி (கிருவியா டெனாஸ்), செம்பரண்டை (கிரிவியா ஃபிளாவெசன்ஸ்), வெள்வேல் (வச்சில்லியா லுகோஃபிலியா), நரி இலந்தை (சிசிஃபஸ் நும்முலரியா) போன்றவை கால்நடைகளுக்கு தீவனமாக பொதுவாக பயன்படுகின்றன.

“இங்குள்ளவர்கள் நிறைய கால்நடைகள் வளர்ப்பார்கள் – ஒவ்வொரு வீட்டிலும் குறைந்தது 100 ஆடுகள் இருக்கும்,” எனும் சிங்கிற்கு சொந்தமாக இரண்டு பெரிய பசுக்கள், இரண்டு சிறிய பசுக்கள், ஒரு எருமை மற்றும் அதன் இரு கன்றுகள் உள்ளன. “பாரம்பரியமாக தீவனங்களை வழங்கி வந்த உள்நாட்டு மரங்கள் மற்றும் புதர்களின் இடங்களை இப்போது களைச்செடிகள் நிரப்பிவிட்டன.”

பல கண்டங்களில் பரவி அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்திவரும் சீமைக் கருவேல மர வகைகள் மோசமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவற்றில் ஒன்று. ஹரியானா அரசு 2017-ஆம் ஆண்டு பஞ்சாப் நில பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் (பிஎல்பிஏ, மண் அரிப்பை தடுக்க பிரிட்டிஷ் அரசால் 1900-ஆம் ஆண்டு அறிமுகம் செய்யப்பட்ட சட்டம்), பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய மரங்களின் பட்டியலில் இருந்து இவ்வகையை நீக்க முயற்சித்தது, ‘அந்நிய ஆக்கிரமிப்பு இனங்கள்‘ என்று அழைத்தனர். உண்மையில் இவற்றை ஆரவல்லி மலைகளில் இரு தசாப்தங்களுக்கு முன் நட்டதே அந்த மாநில அரசு தான்.

ஆரவல்லி மலைகள் திறந்தவெளி புதர்க் காடுகளாகவகைப்படுத்தப்பட்டு உள்ளன. இது குறைவான மரங்களைக் கொண்ட காடுகளைக் (10 முதல் 40 சதவீதம் வரை) குறிக்கிறது, மாநிலபதிவுகளில்பெரும்பாலும் 'தரிசுநிலங்கள்' என்றுவகைப்படுத்தப்படும்நிலப்பரப்புகள், மேலும்வனவியல்திட்டங்கள்மூலம்அவற்றை 'மேம்படுத்த' அல்லதுலாபம் தரும் உற்பத்தி பொருளாக அவற்றை மாற்ற முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. சிங் போன்ற உள்ளூர் மேய்ப்பர்கள் சீமைக் கருவேலத்தை வட்டார வழக்கில் ‘விலயதி கிகார்‘ என்கின்றனர். இவை தீவனமாக பயன்படாவிட்டாலும் அவற்றின் காய்களை கால்நடைகள் தின்பதாகவும், இப்பகுதிகளில் இம்மரங்கள் முதன்மை விறகு பொருட்களாக பயன்படுவதாகவும் தெரிவிக்கின்றனர்.

“அப் பஹட் மி புராணி பேடோன் கி ஜகா விலயதி கிகார் ஜைசி பிரஜதியோன் நி லே லி ஹை [ஒருகாலத்தில் மரபு மரங்களால் சூழப்பட்டிருந்த மலைகளில் இப்போது சீமைக் கருவேலம் படையெடுத்துவிட்டது]. மரபு மரங்களும், புதர்களும் கால்நடை தீவனங்களாக உதவி வந்தன,” என்று சிங் துயரத்துடன் சொல்கிறார்.

1990-களில் ஆரவல்லி மலைகளில் காணப்பட்ட சுமார் 38,500 ஹெக்டேர் பொது நிலத்தில் சீமைக் கருவேலம் பயிரிடப்பட்டது. உலகளாவிய எரிபொருள் நெருக்கடியை போக்க ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் நிதியுதவியில் இது மேற்கொள்ளப்பட்டது.

ஒட்டகங்கள், பசுக்கள், ஆடுகள், எருமைகள், செம்மறிகளை மேய்க்கும் ஹர்சனா (குஜ்ஜார்) சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் சிங். அவர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக காடுகளை மேய்ச்சல் நிலமாக பயன்படுத்தியதோடு, அவற்றை பாதுகாக்கவும் செய்தனர். மங்கர் பானியை புனிதமான வனப்பரப்பாக, தங்கள் தெய்வம் குடாரியா பாபாவின் நினைவாக பாதுகாத்து வருவது இதற்கு ஓர் உதாரணம்.

தேசிய தலைநகர் டெல்லியின் எல்லையில் அமைந்துள்ள இயற்கை வனங்களில் எஞ்சியுள்ளது மங்கர் பானி மட்டுமே. வனவியல் மற்றும் வனவியல் சாராத செயல்பாடுகளால் ஆரவல்லி மலைத்தொடரின் பிற இடங்களில் அழிந்து வரும் மரபினங்கள் கூட இங்கு செழித்து வளர்கின்றன. இந்த தாவு அல்லது டெர்மினாலியா பெண்டுலா ஆரவல்லி மலைச் சறுக்குகளில் அதிகம் காணப்பட்ட மர வகை. தேசிய தலைநகர் அருகில் உள்ள மங்கர் பானியில் மட்டுமே நூற்றாண்டுகள் பழமையான தாவு மரங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் இப்போதும் நல்ல நிலையில் உள்ளன. உள்ளூர் குஜ்ஜார் சமூக மக்கள் குடாரியா எனும் துறவியின் மீதான பக்தியும் இதற்கு ஒரு காரணம். இத்துறவி காட்டில் தவமிருந்து கலந்துவிட்டார், இப்போதும் அவர் செடிகள், மரங்களில் வசிக்கிறார் என்பது அவர்களின் நம்பிக்கை.

அழிந்து வரும் எகிப்திய கழுகுமற்றும்சிவப்புதலைகழுகு, அத்துடன்இங்குஇனப்பெருக்கம்செய்யும் ஈபிடிப்பான், ஆறு மணி குருவி போன்ற புலம்பெயர்ந்தஇனங்கள்உட்பட 245 பறவை இனங்கள் உள்ளூர் மக்களின்முயற்சியால், தொடர்ந்துபாதுகாக்கப்படுவதாகசிங்கூறுகிறார். சிறுத்தை, கோடிட்டகழுதைப்புலி, துரும்பன்பூனை, காட்டுப்பூனை, இந்தியதங்கநரி, சிறியஇந்தியபுனுகுப்பூனை, ஆசியபனைபுனுகுப்பூனைமற்றும்இந்தியசாம்பல்கீரிபோன்ற 20 வகையான பாலூட்டி வகைகளுக்கு இந்த காடுகள் புகலிடமாக உள்ளன.

உதயத்திற்கு முன்பே சிங்கின் அன்றாடம் தொடங்கிவிடுகிறது. காலை 5 மணிக்கு தனது மந்தையின் ஆட்டுக்குட்டிகளுக்கு மரக் கொப்புகளை உணவாகத் தருகிறார். அவை குட்டிகள் என்பதால் மேய்வதற்கு தெரியாது என்பதும் ஒரு காரணம். அவை ஆட்டுப் பட்டியிலேயே (ஆடுகளுக்கான வேலியிட்ட பகுதி) தங்கிவிடும்.

அடுத்து அவர் தாய் ஆடுகளிடம் இருந்து தகர வாளியில் லாவகமாக சத்தான, கதகதப்பான பாலைக் கறக்கிறார். சத்தமிடும் ஆட்டு குட்டிகளை தாய்களிடம் அழைத்துச் சென்று பால் குடிக்கச் செய்கிறார்.

மேய்ச்சலுக்கு மந்தையை கூட்டிச் செல்லும் முன் மேய்ப்பவர்களுக்கு ஒரு மணி நேரம் மட்டுமே உள்ளது. அதில் அவர் குளித்துவிட்டு, கோதுமை சப்பாத்தியில், பூண்டு, மிளகாய் சட்னியை தொட்டு சாப்பிடுகிறார், பெரிய குவளையில் மோர் குடித்துவிட்டு அன்றைய நாளுக்குத் தேவையான – சஃபி (பருத்தி துணி), ஒரு தடி, ஒரு நாளுக்கான தண்ணீர் பாட்டில் – போன்ற பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டு புறப்படுகிறார்.

மங்கருக்கு வெளியே உள்ள மேய்ச்சல் நிலத்தின் பாதையை நோக்கி பழகிய ஆடுகள் மேய்ப்பரை அழைத்துச் செல்கின்றன. மந்தையின் அன்றாட பாதை என்பது இதில் தெளிவாகிறது. ஆபத்தான பகுதிக்குள் ஆடுகள் நுழையும் போது சிங் உஷாராகிறார். மங்கர் பானியை சுற்றியுள்ள அடர் வனப்பகுதி ஹரியானா ஆரவல்லி மலைப்பகுதி. இங்கு சிறுத்தைகள் போன்ற வனவிலங்குகளின் எண்ணிக்கையும் அதிகமாகவே உள்ளன.

“பெஹலே கே சமய் மே பஹுத் லோக் பஷூ ரக்தே தே, இஸ்லியே நுக்சான் விதாரித் ஹோ ஜாதா தா [முன்பெல்லாம் பல குடும்பங்கள் கால்நடைகள் வைத்திருந்தன. விலங்குகள் மீதான தாக்குதல்கள் எல்லா வீடுகளிலும் எதிரொலிக்கும்]. ஆனால் இன்று கால்நடை வைத்திருப்பவர்கள் குறைந்துவிட்டதால் இழப்புகளை அதிகம் சந்திக்க நேரிடுகிறது,” என்கிறார் சிங்.

சூரியன் உச்சிக்கு செல்லும் போது, சிங் பாறை ஒன்றில் அமர்ந்தபடி கால்நடைகளை கண்காணித்துக் கொண்டு, மீண்டும் ஒரு பீடியை பற்ற வைத்துக் கொண்டு புத்துணர்ச்சியாகிறார். அவரது மந்தையில் ஒரு ஆடு குட்டி ஈன்றது, சில நிமிடங்களில் அடுத்த குட்டி. மதியம் முழுவதும் அந்த தாய் ஆடு தனது குட்டிகளை நக்கியபடி பாலூட்டியது. தாயும், குட்டிகளும் ஒலி எழுப்பி தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டன.

இது ஓர் எதிர்பாராத சவால் மிக்க தருணம். ஏனெனில் புதிதாக பிறந்த குட்டிகளுக்கு குறைந்தது ஆறு-ஏழு மணி நேரம் நடக்க முடியாது. அந்தி சாயும் பொழுதில் வீடு திரும்ப, மந்தையை குறிப்பிட்ட ஒலியில் சிங் திரட்டுகிறார். இப்போது அவர் புதிய ஆட்டு குட்டிகள் இரண்டையும், இரு கைகளில் சுமந்தபடி மந்தைக்கு நடுவே செல்லாமல் ஓரமாக நடக்கிறார்.

வீடு திரும்பும் பாதையில் சருகுகளுக்கு இடையே மலைப்பாம்பு ஒன்று பதுங்கியிருப்பதை சிங் கவனிக்கிறார். “அவள் காத்திருக்கிறாள், நான் பார்க்காவிட்டால் ஆடுகளுக்கு பின்னால் வந்து ஒன்றை இழுத்துச் சென்றிருப்பாள்,” என்கிறார். கொஞ்சம் அசந்தாலும் மலைப் பாம்புகள் கால்நடைகளின் கழுத்தை பிடித்துவிடும், அவற்றால் கத்த முடியாது, என்றார்.

காடுகளில் ஆடுகளை மேய்க்கும் போது மேய்ப்பர்கள் சந்திக்கும் பல ஆபத்துகளில் இதுவும் ஒன்று. சிறுத்தை தாக்குதல் தருணங்களை சிங் பகிர்ந்து கொண்டார், ஆடுகளை மிருகங்கள் கழுத்தை பிடித்து கத்தவிடாமல் செய்து உண்பதற்கு புதர்களுக்குள் இழுத்துச் சென்றுவிடும். “பஷூவான் கோ சுரக்ஷித் ரக்னே கே ஏக் ஹி தாரீகா ஹை- ஹமேஷா உன்கே சாத் ரஹ்னா [கால்நடைகளை பாதுகாப்பதற்கு ஒரே வழி – அவற்றுடன் எப்போதும் இருப்பது]. அப்படி இருந்தாலும், எப்போதும் அவற்றை பாதுகாக்க முடிவதில்லை,” என்கிறார்.

ஹரியானாவின் ஆரவல்லி மலைகளில் கால்நடை வளர்ப்பை முழுமையாக சார்ந்திருக்கும் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை சுருங்கி வருவதாகவும், நகர மயமாக்கல், பாரம்பரிய கால்நடை வளர்ப்பில் பெரிய பொருளாதார லாபமின்மை போன்றவையே இதற்கு காரணம் என்றும் சிங் கூறுகிறார்.

இப்பிராந்தியத்தில் ஒரு காலத்தில் கால்நடை வளர்ப்புதான் முதன்மை வாழ்வாதாரமாக இருந்ததாக சொல்கிறார், ஒரு தசாப்தம் மேலாக இங்கு ஆராய்ச்சி நடத்திவரும் சூழலியல் மேம்பாடு மற்றும் ஆராய்ச்சி மையத்தின் (CEDAR), மூத்த உறுப்பினர் சேத்தன் அகர்வால். “மாடு, ஆடுகளை மேய்ப்பவர்கள்மங்கர்ஆரவல்லிமலைக்காடுகளை காக்க சில விதிமுறைகளை செயல்படுத்தினர். அதாவதுநீண்டகாலத்திற்குதீவனம்கிடைப்பதைஉறுதிசெய்யும் வகையில், மெல்லிய மூன்றாம் நிலை கிளைகளில் மட்டுமே விறகு மற்றும் தீவன சேகரிப்பை மேற்கொள்வது, வெளியாட்கள் மேய்ச்சல் மற்றும் அறுவடை செய்யவும்தடைசெய்வது போன்றவையே அந்த விதிமுறைகள்.”

மேய்ச்சல் நிலங்கள், மூலிகைச் செடிகள், இயற்கை உறைவிடம் போன்றவற்றை காடுகள் கொண்டிருப்பதால் கால்நடைகள் பல பருவங்களையும் கடக்கின்றன. இதற்கு கைமாறாக மேய்ப்பர்களும், அவர்களின் கால்நடைகளும் சூழலியல் சமநிலையை பாதுகாக்க உதவுகின்றனர். செடி, கொடிகள் அதிகம் மண்டுவதை மேய்ச்சல் மட்டுப்படுத்துகிறது, புதிய தாவரங்களை வளரச் செய்கிறது, விதைகள் பரவுவதற்கும், காடுகளை மீளுருவாக்கம் செய்யவும் மேய்ச்சல் வழிவகை செய்கிறது.

“பொது நிலங்களை தனியார்மயமாக்குவது, சுரங்கம் தோண்டுதல், ரியல் எஸ்டேட் போன்றவற்றால் இந்த அமைப்பு சிதைக்கப்படுகிறது,” என்கிறார் அகர்வால்.

ரிவாடாவிற்கு சிங் திரும்பும்போது ஆரவல்லி மலைகளில் பொழுது சாய்ந்திருந்தது. சோர்வடைந்த ஆடுகள் சத்தமின்றி வந்தாலும், அவற்றின் கழுத்துகளில் தொங்கும் மணி ஓசை மட்டும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

வீடு திரும்பியவுடன், அவர் மந்தை ஆடுகளை எண்ணுகிறார். காயங்கள் எதுவும் ஏற்பட்டுள்ளதா என கவனிக்கிறார், ஆட்டுக்குட்டிகள் பசியாறிவிட்டதை உறுதிப்படுத்துகிறார். அவரது கால்நடைகள் பாதுகாப்பாக வந்துவிட்டதை உறுதி செய்துவிட்டு சாப்பிட அமர்கிறார். மீண்டும் சப்பாத்தி, கடுகு கீரை சாக், ஒரு கோப்பை சூடான ஆட்டுப்பாலுடன்.

நாளை அவர் மீண்டும் மலைகளுக்குச் செல்வார் – அதே பாதையில், அதே அழைப்பு ஒலிகளை எழுப்பியபடி, அடையாளங்களை கவனித்தபடி. காடுகள் மாறிவிட்டதால் வேலை கடினமாகிவிட்டது. சிலர் மட்டுமே இந்த வேலையை செய்கின்றனர். இப்போது வரை காடுகளும், மேய்ப்பர்களும் ஒருவருக்கு ஒருவர் அடையாளம் கண்டு கொள்கின்றனர்.

தமிழில்: சவிதா