તેમના એક વૉટ્સએપ ગ્રૂપમાં પૂરની ચેતવણી આવી હતી. રાતો નદીમાં પાણીનું સ્તર વધી રહ્યું હોવાની હિન્દીમાં સલાહ એક બિન-સરકારી સંસ્થા તરફથી આવી હતી. 32 વર્ષીય ગણેશ સાફી તે સપ્ટેમ્બર મહિનાની સાંજે ઘરે હતા અને તરત જ સમજી ગયા કે તેમની પાસે પોતાના પરિવાર અને સામાનને બચાવવા માટે લગભગ બે કલાકનો સમય હતો.
ભારતના પૂર્વીય રાજ્ય બિહારના સીતામઢી જિલ્લાના સુરસંડ બ્લોકમાં આવેલા ગણેશના વતનસરખંડીઓબીઠાથી લગભગ 220 કિલોમીટર ઉત્તરે આવેલા અને તરાઈ તરીકે ઓળખાતા નેપાળના દક્ષિણી મેદાની પ્રદેશમાં ભારે વરસાદ વરસ્યો હતો.
આઠ મહિના પછી, મે 2025ની એક ધોમધખતી બપોરે, આંબાના ઝાડ નીચે છાંયડામાં આરામ કરતાં ગણેશ યાદ કરે છે કે કેવી રીતે તેઓ પોતાનાં 5 વર્ષનાં જોડિયાં બાળકો (એક છોકરો અને એક છોકરી), 28 વર્ષીય પત્ની નગીના દેવી, બે બકરીઓ અને લગભગ એક ક્વિન્ટલ અનાજ — ઘઉં, દાળ અને ચોખા — લઈને પાડોશીના પાકા મકાનમાં જતા રહ્યા હતા. તેમની ઝૂંપડીથી વિપરીત, તેમના પાડોશીનું ઈંટ અને સિમેન્ટનું મકાન છ ફૂટ ઊંચા ઓટલા પર બાંધેલું હતું, જેથી તે પૂરના પાણીથી બચી શકે.
પહાડી તરાઈમાંથી નીકળતી રાતો નદી ગણેશના ગામમાંથી વહે છે. જ્યારે ઉપરવાસમાં ભારે વરસાદ પડે છે, ત્યારે પાણીને સરખંડીઓ બીઠા સુધી પહોંચતા લગભગ બે કલાક લાગે છે.
ગણેશ અને તેમનો પરિવાર પાડોશીના ઘરે બે-ત્રણ દિવસ રહ્યા. શું પાડોશીએ આ વણનોતર્યા મહેમાનોનું સ્વાગત કર્યું હતું? ગણેશ જવાબ આપે છે, “હા, કેમ નહીં? મુશ્કેલીના સમયે જો પાડોશી મદદ નહીં કરે તો બીજું કોણ કરશે?”
દરમિયાન, તેમની વાંસ અને ઘાસના છાપરાવાળી ઝૂંપડીમાં પૂરનું પાણી 3 ફૂટ સુધી ચડી ગયું હતું. જ્યારે પાણી ઓસર્યું, ત્યારે તે ભોંયતળિયે અને જમીન પર રાખેલી દરેક વસ્તુ, જેમાં માટીનો ચૂલો અને વાસણો પણ સામેલ હતાં, તેના પર કાદવનો જાડો થર છોડી ગયું. ગણેશને ઝૂંપડીને ફરીથી રહેવાલાયક બનાવવા માટે એક અઠવાડિયું મહેનત કરવી પડી અને 10,000 રૂપિયા ($117) ખર્ચવા પડ્યા — જે દિવસના 400 રૂપિયા કમાતા ભૂમિહીન મજૂર માટે ઘણી મોટી રકમ હતી.
