பணக்கார மாநிலத்தின், ஏழ்மையான சட்டமன்ற உறுப்பினர்.

மகாராஷ்டிர சட்டமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிடப் போகும் போது தான், ​​அவர் பெயரில் வங்கிக் கணக்கு கூட இல்லை என்பதை அவர் உணர்ந்திருந்தார். ஆதிவாசி உண்டுறைப் பள்ளியில் (residential school) ஆசிரியையாக பணியாற்றி வந்த, அவரது மனைவி அவருக்கு 15,000 ரூபாயைக் கடனாகக் கொடுத்துள்ளார். மேலும் அவரது கட்சித் தொண்டர்கள் தங்களால் இயன்றதை வழங்கியதில், தேர்தல் வேட்புமனுவைத் தாக்கல் செய்ய தேவையான 52,000 ரூபாயை திரட்ட முடிந்தது.

வினோத் நிகோலேவுக்கு எதிரான சூழல் மிகவும் மோசம். அவரை எதிர்த்து போட்டியிடுபவர், சட்டமன்ற உறுப்பினரான தனாரே பாஸ்கல் ஜன்யா. பாரதிய ஜனதா கட்சியைச் சேர்ந்த இவர் 2014-ஆம் ஆண்டு தஹானு தொகுதியில் 16,000-க்கும் மேற்பட்ட வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றவர். அக்கட்சி அந்த ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலில் 82 கோடி ரூபாய்க்கும் அதிகமாகச் செலவிட்டதாக அதிகாரப்பூர்வமாக ஒப்புக்கொண்டிருந்தது.

ஆனால், தேர்தல் முடிவுகள் வெளியானபோது, செலவிட பணம் இல்லாதது ஒரு பொருட்டாகவே இருக்கவில்லை. நிகோலே சுமார் 5,000 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்று சட்டமன்ற உறுப்பினரானார்.

"என் உறவுமுறைச் சகோதரர் எனக்கு 70,000 ரூபாயைக் கடனாகக் கொடுத்தார். தேர்தலுக்கு முன்பு என்னிடம் இருந்த ஒரே ரொக்கப் பணம் அந்த 70,000 ரூபாய் மட்டுமே," என்று பால்ஹர் மாவட்டத்தின் பழங்குடியினர் அதிகம் வசிக்கும் பகுதியான தஹானு நகரில் அமைந்துள்ள தனது அலுவலகத்திற்கு வெளியே ஒரு பிளாஸ்டிக் நாற்காலியில் அமர்ந்தபடி, அவர் ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் கூறுகிறார்.

இது, இன்று நடைமுறையில் இல்லாத ஒரு இந்தியாவின் கதையைப் போலத் தோன்றலாம். ஆனால் இது மிகச் சமீபத்தில் 2019-ஆம் ஆண்டு தான் நிகழ்ந்தது. 2024ம் ஆண்டும் தொடர்ந்தது. ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நடைபெற்ற தேர்தல்களில் பாரதிய ஜனதா கட்சி எதிர்க்கட்சிகளை துவம்சம் செய்துகொண்டிருந்த ஒரு காலகட்டத்தில், பணம் இல்லாமல் அரசியலில் வெற்றி பெறவே முடியாது என தோன்றிய சூழலில், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை சேர்ந்த 48 வயது நிகோலே, தற்போது தனது இரண்டாவது பதவிக்காலத்தை இயல்பாகத் தொடர்கிறார். அதுவும், சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில் 93 சதவீதம் பேர் கோடீஸ்வரர்களாக இருக்கும் ஒரு மாநிலத்தில் இது நிகழ்ந்திருக்கிறது. மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தியின் (GSDP) அடிப்படையில், மகாராஷ்டிரா இந்தியாவின் மிகப் பணக்கார மாநிலமாகத் திகழ்கிறது.

தஹானு நகரத்திலிருந்து நான்கு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள வாகி கிராமத்தில் செங்கல் சூளைத் தொழிலாளர்களின் மகனாகப் பிறந்த நிக்கோல், மகாராஷ்டிராவின் மிகவும் ஏழ்மையான சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஆவார். மகாராஷ்டிரா, நாட்டிலேயே அதிக தேர்தல் செலவினங்களைக் கொண்ட மாநிலமாகப் பரவலாக அறியப்படுகிறது. தேர்தலுக்கு முன்னதாக நிக்கோலால் பணம் விநியோகிக்கவோ, அல்லது தனது செயல்திட்டங்களை முன்னெடுக்க ஒரு பெரிய சமூக ஊடகக் குழுவை நியமிக்கவோ இயலாத நிலை. களத்தில் இறங்கி, அடிமட்ட இயக்கங்களில் பங்கேற்று, சாதாரண மக்கள், குறிப்பாக பழங்குடி விவசாயிகள் மற்றும் தொழிலாளர்களுக்கு எளிதில் அணுகக்கூடியவராக இருந்ததே அவரது மூலதனமானது.

இந்த ஜனவரி மாதம், 10 நாட்களுக்குள், சிபிஐ(எம்) கட்சியுடன் இணைந்த அகில இந்திய கிசான் சபா (ஏஐகேஎஸ்), பால்கர், நாசிக் மற்றும் அஹில்யநகர் (முன்னர் அகமதுநகராக அறியப்பட்டது) ஆகிய பழங்குடியினர் பகுதிகளில், ஆதிவாசி விவசாயிகளின் இரண்டு மாபெரும் போராட்டப் பேரணிகளை ஏற்பாடு செய்தது. ஜனவரி 19, 2025 அன்று, 50,000 விவசாயிகள் பால்கர் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தை நோக்கிப் பேரணியாக சென்று, மேம்பட்ட நில உரிமைகள் செயல்படுத்துதல் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உள்ளிட்ட கோரிக்கைகளை முன்வைத்தனர்.

சுமார் ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு, மாநில அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுக்கும் முயற்சியில் நாசிக்கிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகள் மும்பையை நோக்கிப் பேரணியாக சென்றனர்.

2006-ல், இந்திய அரசு ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வன உரிமைச் சட்டத்தை (FRA) இயற்றியது. இச்சட்டம், பல தலைமுறைகளாக அப்பகுதிகளில் வசித்து வரும் பட்டியல் பழங்குடியினர் மற்றும் பிற பாரம்பரிய வனவாசிகளுக்கு வன நிலம் மற்றும் வள உரிமைகளை வழங்குகிறது. கிராம சபைகள் உரிமைக் கோரிக்கைகளைத் துவங்கி வைக்க, அவை துணைப் பிரிவு, மற்றும் மாவட்டக் குழுக்கள் மூலம் சரிபார்க்கப்பட்டு, குடியிருப்பாளர்களின் உரிமைகள் வழங்கப்படும் வரை, அவர்கள் வெளியேற்றப்படுவதிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள்.

இருப்பினும், களத்தில் இந்தச் சட்டம் அமலாக்கப்படுவது, சந்தேகத்திற்குரியதாகவே உள்ளது. வன உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் நிராகரிக்கப்பட்ட பல உரிமைக் கோரிக்கைகளை மீண்டும் திறப்பதற்கு, இந்த இரண்டு விவசாயப் பேரணிகளும் மாநில அரசை ஒப்புக்கொள்ள வைத்த மிக முக்கியமான விஷயங்களில் ஒன்று என்று அகில இந்திய கிசான் சங்கம் (AIKS) ஒரு அறிக்கையில் உறுதிப்படுத்தியது.

வார்லி பழங்குடியினரான நிகோலே, இந்த இரண்டு பேரணிகளிலும் முன்னணி வகித்தார். அவர் விவசாயிகளுடன் நடந்து சென்று, அனைவருடனும் தரையில் படுத்து, அனைவருக்கும் தயாரிக்கப்பட்ட உணவை உண்டார். "அவர் தன்னை ஒரு கூட்டுத் தலைமை மற்றும் ஒன்றுபட்ட இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருதுவது அவருடைய பலங்களில் ஒன்றாகும்," என்கிறார் அகில இந்திய கிசான் சங்கத் தலைவர் அசோக் தவாலே.

வயது 60ஐக் கடந்ததாக கருதும் இஷ்வதி கஹலாவும் போராட்ட ஊர்வலங்களில் பங்கேற்றுள்ளார். ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினர் சாமானிய மக்களைப் போல பேரணியில் பங்கேற்பதைக் காண்பது மிகுந்த நம்பிக்கையை அளிக்கிறது என்று அவர் கூறுகிறார். “இக்காலத்தில் இது போன்ற காட்சிகளைப் பார்ப்பது அரிது. உங்கள் குரல் முறையாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதை, செவிமடுக்கப்படும் உணர்வை இது ஏற்படுத்துகிறது.” என்று அவர் கூறுகிறார்.

பால்ஹர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஜம்ஷெட் கிராமத்தைச் சேர்ந்த இஷ்வதி என்பவரும் ஒரு வார்லி ஆதிவாசி ஆவார். அந்தக் கிராமத்தில் அவரது குடும்பத்திற்குச் சொந்தமாக இரண்டு ஏக்கர் விவசாய நிலம் உள்ளது. அங்குள்ள பெரும்பாலானோரைப் போலவே, இவர்களும் பருவமழைக்காலத்தில் நெல் பயிரிடுகின்றனர். “நாங்கள் ஒரு போகம் மட்டுமே பயிரிடுகிறோம், நீர்ப்பாசன வசதி இல்லாததால், ஆண்டின் எஞ்சிய காலப்பகுதியில் எங்களால் பெரிதாக எதையும் செய்ய முடிவதில்லை.” என்கிறார்.

பெரும்பான்மையாக ஆதிவாசி மக்கள் வாழும் இப்பகுதியில், மிக முக்கியமான இரண்டு பிரச்சினைகள், தொழிலாளர் உரிமைகளும் நில உரிமைகளுமே ஆகும்,” என்கிறார் நிகோலே. “இங்குள்ள 50 முதல் 60 நிறுவனங்களில் எங்களுக்குத் தொழிற்சங்கங்கள் உள்ளன. அந்நிறுவனங்களுக்கு எவ்வித நஷ்டமும் ஏற்படாமல், சிறந்த ஊதியத்தை பெறவும் நாங்கள் அவர்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறோம்.”

தஹானுவில் நான் நிகோலைச் சந்தித்த அன்று, அவர் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் பங்கேற்ற ஒரு கூட்டத்தில் உரையாற்றிவிட்டு, அங்கிருந்து சுமார் ஒரு மணி நேரப் பயணத் தொலைவில் அமைந்துள்ள போய்சார் நகரத்திலிருந்து அப்போதுதான் வந்திருந்தார். “எங்களால் அவர்களுடைய மாத ஊதியத்தை 12,000 ரூபாயிலிருந்து 13,050 ரூபாயாக உயர்த்த முடிந்தது,” என்று அவர் கூறுகிறார்..

இங்கு அதானி குழுமத்திற்கு சொந்தமான ஒரு அனல் மின் நிலையமும் உள்ளது. இது முன்னதாக அனில் அம்பானியின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்தது. அந்த அனல் மின் நிலையத்திலும் தனது கட்சிக்கு ஒரு தொழிற்சங்கம் இருப்பதாக நிக்கோலே கூறுகிறார். அங்கே ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களுக்கான ஊதிய உயர்வை அவர்கள் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றனர். "தலைவர்கள் விலைபோகும்போது தொழிற்சங்கங்கள் பயனற்றுப்போகிறது," என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார். "எங்களைப் பொறுத்தவரை, அப்படி ஒரு நிலை ஒருபோதும் ஏற்படாது."

அந்த அனல் மின் நிலையத்தில் ஒப்பந்தத் தொழிலாளராகப் பணிபுரியும் 54 வயதான சுரேஷ் ஜாதவ், 2010-ஆம் ஆண்டில் தாங்கள் முதன்முதலில் தொழிற்சங்கமாக ஒருங்கிணைந்தபோது, ​​தனது மாத ஊதியம் வெறும் 2,600 ரூபாயாக இருந்ததாகக் கூறுகிறார். அக்காலத்தில் நிக்கோலே சட்டமன்ற உறுப்பினராக (எம்எல்ஏ) இருக்கவில்லை என்றாலும், அந்தத் தொழிற்சங்கத்தின் செயல்பாடுகளை மேற்பார்வையிட்டு வந்தார். சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அவருக்குப் பெரிய அளவிலான பொறுப்புகள் வந்து சேர்ந்த பிறகும் அவர் அந்தச் சங்கத்தில் ஒரு நிர்வாகப் பொறுப்பை வகித்து வருகிறார்.

"2010ம் ஆண்டில், அந்த அனல் மின் நிலையத்தில் ஏறக்குறைய 1,000 பேர் பணிபுரிந்து வந்தோம். இன்று, மாதம் 28,000 ரூபாய் ஊதியமாகப் பெறுகிறோம்," என்று ஜாதவ் கூறுகிறார்.

இது 16 ஆண்டுகால இடைவெளியில், ஊதியத்தில் ஏற்பட்ட ஏறக்குறைய 1,000 சதவீத உயர்வாகும். இது அக்கால தொழிலாளர்களால் கற்பனைகூடச் செய்து பார்க்க முடியாத ஒரு விஷயம்.

மின் நிலையத்தின் சுற்றுச்சூழல் தாக்கத்தைக் கண்காணிக்கும் பொறுப்பில் இருக்கும் ஜாதவ், சட்டமன்ற உறுப்பினரே தங்கள் பக்கம் இருப்பதால், தங்கள் குரலுக்கு இயல்பாகவே அதிக முக்கியத்துவம் கிடைப்பதாகக் கூறுகிறார். "2019ம் ஆண்டுக்கு முன்பு எங்களை எளிதாக புறக்கணித்தனர். ஆனால் இப்போது, ​​எங்கள் கோரிக்கைகள் தீவிரமாகப் பரிசீலிக்கப்படுகின்றன," என்று ஜாதவ் குறிப்பிடுகிறார்.

சாதாரண மக்கள் நிக்கோலேவைச் சந்தித்துத் தங்கள் குறைகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதற்காக வரிசையில் காத்திருக்கின்றனர். அவர் மக்களின் குறைகளைக் காதுகொடுத்துக் கேட்பதுடன், அவர்களின் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணும் வகையில், தனக்குத் தெரிந்த தொடர்புகளுக்குத் தொலைபேசி வாயிலாக அழைத்துப் பேசி நடவடிக்கையும் எடுக்கிறார். "தேர்தல்களில் நான் வெற்றிபெற இதுவே ஒரே வழியாகும்," என்று அவர் கூறுகிறார். "தினமும் காலை 10 மணிக்கு, எனது அலுவலகத்திற்கு வெளியே நீங்கள் என்னைக் காணலாம். யார் வேண்டுமானாலும் உள்ளே வந்து என்னிடம் நேரடியாகப் பேசலாம்."

2024ம் ஆண்டில், நிக்கோலே, இரண்டாவது முறையாகத் தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்கான வேட்புமனுவை தாக்கல் செய்தபோது, அவர் சமீபத்தில் வாங்கிய 0.25 ஏக்கர் நிலம், மற்றும் அந்நிலத்தில் அவர் கட்டியிருந்த எளிய வீட்டின் மதிப்பை சேர்த்து, ​​அவர் அறிவித்திருந்த சொத்துக்களின் மதிப்பு 87 லட்சம் ரூபாயாக இருந்தது.

2019ம் ஆண்டில் அவர் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டபோது, ​​அவருக்கு மாதத்திற்கு 1.5 லட்சம் ரூபாய் ஊதியம் வழங்கப்பட்டது. மகாராஷ்டிர மாநிலத்தைப் பொறுத்தவரை, 2024ம் ஆண்டுத் தேர்தலுக்குப் பிறகு சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கான ஊதியம் 2 லட்சம் ரூபாயாக உயர்த்தப்பட்டது. தனது 41-வது வயதில், தன் வாழ்விலேயே முதன்முறையாக அவருக்கு ஒரு முறையான மாத வருமானம் கிடைக்கத் தொடங்கியது. அந்த வருமானத்திலிருந்து சேமித்து, தனக்கும் தன் குடும்பத்தினருக்கும் ஒரு வீட்டைக் கட்டினார்.

"அதற்கு முன்பு, கட்சி எனக்கு மாதம், 3,000 ரூபாய் மட்டுமே ஊதியமாக அளித்து வந்தது," என்று நிகோலே கூறுகிறார். "இன்றும், எனது மாதச் சம்பளத்தில் பாதியை நான் கட்சிக்கு நன்கொடையாக அளித்து வருகிறேன்."

மறுபக்கத்தில், 'ஜனநாயகச் சீர்திருத்தங்களுக்கான சங்கம்' (ஏடிஆர்) 2024ம் ஆண்டின் மகாராஷ்டிர சட்டமன்றத்தை ஆய்வு செய்தபோது, ​​சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில் (எம்எல்ஏ’க்கள்) 93 சதவீதம் பேர் கோடீஸ்வரர்களாக இருப்பது தெரியவந்தது. மேலும், அவர்களில் மிகவும் செல்வந்தரான ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினர், தனக்கு 500 கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான சொத்துக்கள் இருப்பதாக அறிவித்திருந்தார். 2024 சட்டமன்றத் தேர்தல்கள் முடிவடைந்த பிறகு ஏடிஆர் மற்றொரு ஆய்வு அறிக்கையை வெளியிட்டது. அத்தேர்தல்களில் பாஜக அமோக வெற்றி பெற்றிருந்தது. அந்த அறிக்கையின்படி, ஆய்வு செய்யப்பட்ட 279 கோடீஸ்வர வெற்றியாளர்களில் 157 பேர் (56 சதவீதம்), 50 சதவீதம் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வாக்கு சதவீதத்தைப் பெற்று வெற்றி பெற்றிருந்தனர்.

ஆளும் கட்சிக்கும் எதிர்க்கட்சிகளுக்கும் இடையிலான வளங்களில் உள்ள மிகப்பெரிய இடைவெளி காரணமாகவே, ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் பாஜக முன்னிலையோடு தொடங்குகிறது என்பதை எதிர்க்கட்சிகள் வலுவான வாதங்களுடன் சுட்டிக்காட்டி வருகின்றன. 2024-25 நிதியாண்டில் மட்டும், தேசிய அளவில் பாஜக 6,000 கோடி ரூபாய்க்கும் அதிகமான நன்கொடைகளைப் பெற்றுள்ளது. இது மிகப்பெரிய எதிர்க்கட்சியான காங்கிரஸுக்குக் கிடைத்த நன்கொடையை விட 12 மடங்கு அதிகமாகும். இங்கு அனைவருக்கும் சமமான போட்டிச் சூழல் என்பது அறவே இல்லை.

மகாராஷ்டிராவில் நடைபெற்ற உள்ளாட்சித் தேர்தல்களில் கூட, ஒரு மாதத்திற்கும் குறைவான கால அவகாசத்தில், இணையவழி விளம்பரங்களுக்காக மட்டும் 55 கோடி ரூபாய் செலவிடப்பட்டது. மேலும், தேர்தலுக்கு முன்னதாக, வாக்காளர்களுக்கு, எண்ணற்ற கோடிக் கணக்கான ரூபாய் பணம் விநியோகிக்கப்பட்டது.

"இவ்வளவு பெரிய பின்னடைவு இருந்தும், வாக்காளர்களின் இதயங்களிலும் எண்ணங்களிலும் நீங்கள் இடம்பிடித்துவிட்டால், இந்தப் பின்னடைவின் தாக்கத்தைக் குறைக்க முடியும்," என்று நிகோலே கூறுகிறார். "நீங்கள் அவர்களின் நம்பிக்கையை பெற வேண்டும். அவ்வாறு செய்தால், மற்றவர்கள் பணத்தைக் கொடுத்து வாக்குகளை விலைக்கு வாங்க முயலும்போது, ​​வாக்காளர்கள் தங்கள் வாக்குகளை விற்றுவிட மாட்டார்கள். எனக்கு எதிராகப் போட்டியிட்ட பாஜக வேட்பாளர் செலவிட்ட பணத்தின் அளவு, நான் செலவிட்டதை விடச் சுமார் 100 மடங்கு அதிகமாக இருந்திருக்கும்."

2019 சட்டமன்றத் தேர்தல்களுக்குப் பிறகு, எந்தவொரு கட்சிக்கும் தனிப்பெரும்பான்மை கிடைக்காததால், அரசமைப்பதில் இழுபறி நிலை ஏற்பட்டது. பாஜகவினர் தங்கள் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களைத் தங்கள் பக்கம் இழுத்துவிடாமல் தடுப்பதற்காக, சிவசேனா கட்சி தனது 56 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களையும் ஒரே இரவில் ஒரு சொகுசு விடுதிக்கு மாற்றியது. மற்ற எதிர்க்கட்சிகளைச் சேர்ந்த சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் அனைவரும் சொகுசு விடுதிகளுக்குள் முடங்கிக் கிடந்த அந்தச் சமயத்தில், நிகோலே மட்டும் தஹானு பகுதியில் எவ்வித அச்சமுமின்றித் தாராளமாக வலம் வந்துகொண்டிருந்தார்.

“எங்கள் பகுதியில் பருவம் தவறிய பெய்த மழை, விவசாயிகளுக்குப் பெரும் இழப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது,” என்று அவர் கூறுகிறார். “நான் அந்த இடத்தை நேரடியாக பார்வையிட்டு, அதன்பின் என் பணிகளைத் தொடர்ந்தேன். நான் கட்சி மாறிவிடுவேனோ என்று என் கட்சியோ அல்லது என் வாக்காளர்களோ கவலைப்பட வேண்டிய அவசியம் இருக்கவில்லை.”

நிதி நெருக்கடி காரணமாக, கல்லூரிப்படிப்பை பாதியிலேயே கைவிட்ட பிறகு, நிகோலே தஹானுவில் உள்ள ஒரு உணவகத்தில் உணவு பரிமாறும் பணியிலும், பாத்திரங்களைக் கழுவும் பணியிலும் ஈடுபட்டு வந்தார்.

மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மூத்த தலைவர் ஒருவர் இவரைக் கண்டறிந்து, கட்சியில் இணைய சம்மதிக்க வைத்தார். “அக்காலத்தில் உறுப்பினர் சேர்க்கைக் கட்டணம் 5 ரூபாயாக இருந்தது,” என்று அவர் நினைவுகூர்கிறார். “நீங்கள் என் உணவகத்தில் காலை உணவு சாப்பிட்டீர்கள். ஆனால் நான் உங்களுக்கு ஐந்து ரூபாய் கொடுக்க வேண்டுமா? இது தலைகீழாக அல்லவா இருக்க வேண்டும்?” என்று அந்த மூத்த தலைவரிடம் கிண்டலாகக் கேட்டதையும் நிகோலே நினைவுகூர்கிறார்.

5 ரூபாய்க்கான ரசீதை அவர் பெற்றுக்கொண்ட பிறகு, அந்தத் தலைவர், “இப்போது நீங்கள் கட்சியின் உறுப்பினராகிவிட்டீர்கள்,” என்று பதிலளித்தார்.

“அதற்கான அர்த்தம் எனக்கு அப்போது புரியவில்லை,” என்று நிகோலே கூறுகிறார். “ஆனால் அவர் என்னை தன் அரவணைப்பில் ஏற்றுக்கொண்டார். நானும் கட்சிக்காகப் பணியாற்றத் தொடங்கினேன்.”

தஹானு தொகுதியிலிருந்து நிகோலே தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்கு வெகு காலத்திற்கு முன்பே, அவர் தன் சகாக்களுடன் இணைந்து, அதிகாரமிக்க நபர்களை எதிர்த்துப் போராடிய பல அடித்தள மக்கள் இயக்கங்களில் முன்னணி வகித்துள்ளார்.

2013 மற்றும் 2015ம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில், நிகோலேவின் போராட்டங்களில் ஈடுபட்டதற்காக, அவர் மீது ‘சட்டவிரோதமாகக் கூடுதல்’ மற்றும் ‘கலவரத்தில் ஈடுபடுதல்’ ஆகிய பிரிவுகளின் கீழ் காவல்துறையினர் வழக்குகள் பதிவு செய்தனர். ஐந்து மாவட்டங்களுக்குள் நுழைய அவருக்குத் தடை விதிக்கும் ‘மாவட்ட நீக்க உத்தரவு’ கூட அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. ஆனால் தஹானு காவல் நிலையத்திற்கு வெளியே 25,000 விவசாயிகள் திரண்டது, அந்த உத்தரவு ரத்து செய்யப்படக் காரணமாக அமைந்தது. “சட்டமன்ற உறுப்பினரான பிறகும், நான் களத்திலிருந்து விலகிவிடவில்லை,” என்று அவர் கூறுகிறார். “உண்மையில், நான் இன்னும் அதிக முனைப்புடன் செயல்பட்டு வருகிறேன். இனிவரும் காலங்களில், எனது தொகுதியில் ஒரு உயர்தர மருத்துவமனை அமைவதை உறுதிசெய்ய நான் விரும்புகிறேன். அந்த வசதி இன்னும் அங்கு இல்லை.”

தமிழில் : அஹமத் ஷ்யாம்