சஹ்யாத்ரி மக்களை மூழ்கடிக்கும் PSP

“இது நான் பிறந்த இடம். இந்த காடுகளில் தான் அலைந்து திரிந்து வளர்ந்தேன், இந்த டோங்கர் [மலை],” ஏமா சோங்கல், நம் நிருபருக்கு தனது குக்கிராமத்திற்கு அறிமுகப்படுத்தும்போது, அவரது முகத்தில் புன்னகை அகலவில்லை. இயற்கை மற்றும் மனித குடியேற்றத்தின் அமைதியான கலவையாக, அடர்த்தியான பச்சை சஹ்யாத்ரிகளால் சூழப்பட்ட, சிவப்பு களிமண் ஓடுகள் வேயப்பட்ட கூரைகளைக் கொண்ட வீடுகள். அது உலகின் உயிரியல் பன்முகத்தன்மை கொண்ட எட்டு "முக்கிய பன்மைய மையங்களில்” இதுவும் ஒன்று என்பது, அவருக்கே தெரியாது.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, சுமார் 280 ஹெக்டேர், விரைவில் நீருக்கடியில் மூழ்க வாய்ப்புள்ளது.

“எங்கள் பண்ணை, அந்த டோங்கருக்குப் பின்னால் இருக்கிறது,” மகாராஷ்டிராவின் லதேவாடி குக்கிராமத்தில் (கல்போண்டே கிராமத்தின் கிராம பஞ்சாயத்து) ஏமா, தனது வீட்டின் முன் முற்றத்தில் நின்றுகொண்டு ஒரு குன்றை சுட்டிக் காட்டுகிறார். வராய் (பண்ணைத் தோட்ட தினை) பயிரிடுவதற்காக அவர்களின் சிறிய பண்ணைக்கு சென்று வருவது 70 வயது ஆதிவாசிகளான அவருக்கும் அவரது மனைவி சுலிக்கும், ஒரு மணி நேர மலையேற்ற நடைபயணம் ஆகும். "இது பருவமழை விவசாயம். எங்களுக்கு 5-6 சாக்குகள் [குவின்டால்] கிடைக்கும்." ஒரு ஏக்கருக்கும் குறைவான இந்த பண்ணையில் இருந்து கிடைக்கும் மொத்த மகசூல், இவரது 15 குடும்ப உறுப்பினர்களான ஏமா, சுலி, அவர்களின் நான்கு மகன்கள், மூன்று மருமகள்கள் மற்றும் ஆறு பேரக்குழந்தைகளுக்கு அடுத்த வருட அறுவடை வரை போதுமானதாக இருக்கிறது. இவரது குடும்பம், இந்த பண்ணையைப் சார்ந்திருப்பது போலவே, காட்டையும் சார்ந்துள்ளது.

"காடும், எங்களுக்கும் தேவையானவற்றை வழங்குகிறது," எனும் அவர், "அதிலிருந்து பழங்கள், ரான்கண்ட் [காட்டு கிழங்குகள்], காய்கறிகள், சளி, காய்ச்சல், முழங்கால் வலிக்கு சிகிச்சையளிக்க மருத்துவ தாவரங்கள் பெறுகிறோம்," என்கிறார். தானே மாவட்டம், ஷாஹாபூர் தாலுகாவின் மா தாக்கூர் பட்டியல் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த 97 குடும்பங்களைக் கொண்ட ஏமா மற்றும் அவரது சமூகத்திற்கு வாழ்வாதாரமாக இந்தக் காடும் உதவுகிறது. "நாங்கள் மரங்களை வெட்டுவதில்லை. விழுந்த கிளைகளை விறகுகளுக்காக சேகரிக்கிறோம். மண், செங்கற்கள் மற்றும் காட்டு மரத்தால் பக்கா வீடுகளை கட்டுகிறோம்; அவை பல தசாப்தங்களுக்கு நீடிக்கும்."

தலையில் சுற்றி இருக்கும் துண்டை சரிசெய்தவாறே ஏமா, வனவிலங்குகளுடன் எழுபது வருடங்களாக இணைந்து வாழ்ந்த நிகழ்வுகளை பகிர்கிறார். “இங்கு பிப்தியா [சிறுத்தை] வரும். லதேவாடியில் [குக்கிராமத்தில்] மயில்களையும் குரங்குகளையும் காணலாம். ஆனால் ஒருபோதும் பிரச்சினை இருந்ததில்லை.”

அதற்கு பதிலாக, மிகவும் மாறுபட்ட பிரச்சினை ஒன்று, ஏமாவின் சுற்றுப்புறத்தை சீர்குலைக்கும் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகிறது.

"அரசாங்கம், மின்சார உற்பத்திக்காக இங்கு ஒரு அணை கட்ட விரும்புகிறது," என்று ஏமாவின் அண்டை வீட்டாரான சோம்நாத் வாக் கூறுகிறார். 30 வயதான இந்த விவசாயி, முன்மொழியப்பட்ட Bhavali Pumped Storage Project (PSP)-ஐ குறிப்பிடுகிறார். 2022-ம் ஆண்டில், அதாவது இந்த திட்டத்திற்கான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான ஒரு முழு வருடத்திற்குப் பிறகு தான், லதேவாடி வாசிகள் இந்த திட்டம் பற்றி அறிந்தனர்.

PSP என்பது இரண்டு இணைக்கப்பட்ட நீர் தேக்கங்களைக் கொண்ட ஆற்றல் சேமிப்பு அமைப்புகளாகும். குறைந்த மின் தேவை காலங்களில், கீழ் நீர்த்தேக்கத்திலிருந்து மேல் நீர்த்தேக்கத்திற்கு தண்ணீரை பம்ப் செய்ய, மின்சார கட்டமைப்பில் உள்ள உபரி ஆற்றல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதிக மின் தேவை நேரங்களில், தண்ணீர் மீண்டும் கீழ்நோக்கி வெளியிடப்பட்டு, மின்சாரம் தயாரிக்கப்படுகிறது. இவை, ஏற்கனவே உள்ள நீர்மின் திட்டங்கள், நீர்த்தேக்கங்கள் அல்லது ஆற்றுக்கு வெளியே உள்ள திட்டங்களாக அமைக்கப்படுகின்றன.

பவாலி PSP என்பது சுமார் 1,500 மெகாவாட் (MW) மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய திறன் கொண்ட ஒரு ஆற்றோர திட்டமாகும். இது 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் நாட்டின் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி திறனை 500 ஜிகாவாட் (GW) ஆக உயர்த்துவதற்கான இந்திய அரசாங்கத்தின் உறுதிப்பாட்டின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த திட்டத்திற்கான மேல் நீர்த்தேக்கமாக நாசிக், இகத்புரியில் உள்ள ஜமுண்டே கிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள பவாலி அணையும், கீழ் நீர்த்தேக்கத்திற்கு தானேயில் உள்ள லதேவாடிக்கு அருகில் கட்டப்பட உள்ளது.

அருகிலுள்ள மலைத்தொடரின் ஒரு பகுதியைக் காட்டி, “அந்தச் சரிவு தெரிகிறதா?” என்று சோம்நாத் கேட்கிறார். “நாசிக் செல்ல நாங்கள் அதில் ஏறுகிறோம். இந்த குறுக்குவழியில் சென்றால், ஒரு மணி நேரத்தில் அடைந்துவிடலாம்.” இந்த வழியை இரு மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த மக்களும் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். திட்டம் தொடங்கப்பட்டதும், அவர்கள் அதை விட இரண்டு மடங்கு நேரமாக்கும் வழிகளில் செல்ல வேண்டும், அதுமட்டுமில்லாமல் போக்குவரத்திற்கும் செலவு செய்ய வேண்டி இருக்கும். இந்தத் திட்டத்திற்கு 35.18 ஹெக்டேர் தனியார் சொத்தும், 243.74 ஹெக்டேர் வன நிலமும் தேவைப்படுகிறது. இதனால், PSP, 10 குடும்பங்களை இடம்பெயரச் செய்வதோடு, கல்போண்டே, கோத்தலே மற்றும் ஜமுண்டே கிராமங்களைச் சேர்ந்த மேலும் 130 பேரையும் பாதிக்கும்.

சுரங்கப்பாதைகள், மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் மற்றும் வரவிருக்கும் பிற கான்கிரீட் கட்டமைப்புகள் குறித்து சோம்நாத் கவலைப்படுகிறார். “சரிவுகளில் உள்ள இந்த சிறிய பண்ணைகள் எங்கள் சமூகத்திற்கானது. இவை அனைத்தும் நீருக்கடியில் போய்விடும் அல்லது கட்டுமானத்திற்காக அகற்றப்படும்.” இந்த பண்ணைகளில் ஒன்று சோம்நாத்துக்கு, அவரது எட்டு பேர் கொண்ட குடும்பத்திற்கான ஐந்து குவிண்டால் நெல் விளைவிக்க உதவுகிறது. . “இது எங்களுக்கு [பண்ணை விளைபொருட்களின்] நிரந்தர இழப்பாகிவிடும்.

“இங்கே பெரிய குடும்பங்கள் உள்ளன. பண்ணைகளும், காடுகளும் இருப்பதால் உணவுக்காக நாங்கள் அதிகம் செலவிடுவதில்லை,” என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார். அருகிலுள்ள ரேஷன் கடை 10 கிலோமீட்டருக்கும் அதிகமான தொலைவில் உள்ளதால், பெரும்பாலான மக்களுக்கு BPL (வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே) குடும்ப அட்டைகள் இருந்தும் ரேஷன் பொருட்கள் வாங்க முடிவதில்லை. அவரது வயதை ஒத்த பலரும் வேலையில்லாமல் அவதிப்படுகிறார்கள் என்று சோம்நாத் கூறுகிறார். லதேவாடியின் பெரும்பாலான குடியிருப்பாளர்களும் அருகிலுள்ள கிராமங்களும், வெங்காய வயல்களில் வேலை செய்ய அலெபட்டா (நகர்-கல்யாண் மற்றும் புனே-நாசிக் நெடுஞ்சாலைகளின் சந்திப்பில் உள்ள அலெ கிராமம்) செல்கின்றனர். அவர்களில் பெரும்பாலோர் வருடத்திற்கு 2-3 முறை இந்த வயல்களுக்கு இரண்டு மாதங்களுக்கு வேலைக்கு செல்கின்றனர்.

“அலெபட்டா எங்களுக்கு MIDC [மகாராஷ்டிரா தொழில்துறை மேம்பாட்டுக் கழகம்] போன்றது,” என்கிறார் சோம்நாத். “நாங்கள் 300-350 ரூபாய் தினசரி கூலிக்கு மாதத்திற்கு இரண்டு அல்லது மூன்று வாரங்கள் வேலை செய்கிறோம். இல்லையெனில், கட்டுமானத் தளங்களில் வேலை செய்ய மும்பை அல்லது தானேவிற்கு செல்கிறோம்.”

வேலையின்மை பிரச்சினைகள் காகிதத்தில் மட்டுமே உள்ளது, அதுவும் பெரும்பாலும் இத்திட்டத்திற்கு ஆதரவளிக்க உதவுகிறது. மின் அமைச்சகத்தின் 2023 வழிகாட்டி கையேட்டின் கூற்று பின்வருமாறு: “சிமென்ட் மற்றும் ஸ்டீல் போன்ற உள்ளூர் தொழில்களும் பொருளாதாரத்தில் வேலைவாய்ப்பை உருவாக ஊக்குவிக்கிறது. இதன் மூலம் உள்ளூர் பகுதியும் வளர்ச்சி பெரும் வாய்ப்பு உள்ளது. உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் போன்ற சமூக-பொருளாதார மற்றும் பிராந்திய மேம்பாட்டு நோக்கத்தில் PSPகள் ஒரு சிறந்த முதலீடாகும்.” பண்ணைகள் மற்றும் காடுகளை நம்பியிருக்கும் ஒரு சமூகத்தின் வாழ்வாதாரமும், வாழ்க்கை முறைகளும் அழிந்து போகும் 'சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த' திட்டத்தின் பங்கு குறித்த எந்த தகவல்களையும் இந்த வழிகாட்டி கையேடு குறிப்பிடவில்லை.

வழிகாட்டியின்படி, இந்த சிரமங்கள் JSW Energy PSP Two Limited நிறுவனத்தின் ரூ.9,000 கோடி திட்டத்தை நிர்மாணிப்பதற்கான கூடுதல் நியாயத்தை வழங்குகிறது.

“இந்த சமூகங்கள், இயற்கை வளங்கள் நிறைந்த பகுதிகளைச் சார்ந்து வாழ்கின்றனர்; எனவே அவர்கள்தான் முதலில் பாதிக்கப்படுவர்," என்கிறார் புனேவைச் சேர்ந்த சூழலியல் நிபுணரும், சுற்றுச்சூழல் மறுசீரமைப்பை மேற்கொள்ளும் அமைப்பான ஓய்கோஸின் இணை நிறுவனருமான மானசி கரண்டிகர். "இதுபோன்ற சுத்தமான எரிசக்தி திட்டங்களில், ஆற்றல் உற்பத்தி செய்யும் செயல்முறை சுத்தமாக இருந்தாலும், அவற்றின் [பிற] பாதகமான சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள் கணக்கிடப்படுவதில்லை.

"PSP கட்டப்பட உள்ள மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் கடலோரப் பகுதியில், அதிக மழைப்பொழிவு, லேட்டரைட் மண் மற்றும் வெப்பமான மற்றும் ஈரப்பதமான காலநிலை ஆகியவை நல்ல உயிரியல் பன்முகத்தன்மை மற்றும் உணர்திறன் வாய்ந்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்புடன் கூடிய தாவரங்களின் அதீத வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தன," என்கிறார் மானசி. திட்டத்திற்கான சுற்றுச்சூழல் மதிப்பீட்டில், முன்மொழியப்பட்ட திட்ட பகுதியில் வனவிலங்கு (பாதுகாப்பு) சட்டத்தின் அட்டவணை I-லிருக்கும் பாதுகாக்கப்பட்ட உயிரினங்கள் பல இருப்பது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. சிறுத்தை, வரியுள்ள கழுதைப்புலி, நரி மற்றும் ஓநாய் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இந்த மதிப்பீட்டில் இந்த பகுதியில் வசிக்கும் மூன்று 'அச்சுறுத்தலுக்குள்ளான’ மற்றும் இரண்டு 'பாதிக்கப்படக்கூடிய' தாவர இனங்களும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

"மண் அரிப்பு கட்டுப்பாடு, ஊட்டச்சத்து வழங்கல், [நிலத்தடி] நீர் மீள்நிரப்புதல் ஆகியவை இந்த காடுகள் வழங்கும் சுற்றுச்சூழல் சேவைகள்" என்று மானசி கூறுகிறார். வன நிலத்தை இழப்பது என்பது இந்த சேவைகளையும் இழப்பதற்கு ஒத்ததாகும். இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில் பெய்யும் மழை, மண் அரிப்புக்கு வழிவகுத்து, நிலச்சரிவு அபாயத்தை அதிகரிக்கும். குறிப்பாக 2023-க்கு முந்தைய தசாப்தத்தில், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் ஏற்கனவே 58.22 சதுர கிலோமீட்டர் வனப்பகுதியை இழந்துவிட்டதை கருத்தில் கொள்ளும்போது நிலைமை இன்னும் கவலை அளிக்கிறது.

“அரசாங்க மக்களே “ஹே தார் ஜங்கிள் ஆஹே” [“இது காடு”] என்று சாதாரணமாகச் சொல்கிறார்கள். ஆனால் இந்தத் திட்டம் கண்டிப்பாக துவங்க உள்ளது. அவர்களின் வார்த்தைகளில், அக்கறை இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை,” என்று தானே கலெக்டர் அலுவலக அதிகாரிகளுடன் நடந்த உரையாடல்களை நினைவு கூர்ந்த காஷிநாத் அகிவலே கூறுகிறார். அவர் திட்டத்தின் நாசிக் பகுதியில் உள்ள ஜமுண்டே கிராமத் தலைவர் ஆவார். “ஜனவரி 2024-ல் ஒரு கருத்துக் கேட்பு கூட்டம் நடத்தப்பட்டபோது, நாங்கள், கிராம சபை தாரவ் [தீர்மானம்] கொடுக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் கூறினர். அவ்வாறு செய்யாவிட்டாலும், அவர்கள் செயல்படுத்துவார்கள்; ஒன்றிய அரசு அவர்களுக்கு உத்தரவிட்டுள்ளது.”

குழப்பமும், உதவியின்மையும் காஷிநாத்தின் மனதில் நிரம்புகிறது. "எங்களுடையது ஒரு சிறிய கிராமம். நாங்கள் அதை [PSP] எதிர்க்க நினைத்தாலும், அனைவரிடமிருந்தும் ஆதரவைப் பெற முடியாது. குறைந்தபட்சம் இழப்பீடாவது கிடைக்கும்," என்று அவர் நம்பிக்கையோடு எதிர்பார்க்கிறார்.

இருப்பினும், காஷிநாத்துக்கு நிலைமை குறித்து கவலைகள் உள்ளன. பாயும் நீரின் இனிமையான சத்தத்தை கேட்டவாறு நாங்கள் காட்டை நோக்கி நடக்கும்போது, அவர் அவற்றைப் பகிர்கிறார். "இங்கே பல நதி-நாலே [ஓடைகள், நிலத்தடி நீரோடைகள்] உள்ளன. தண்ணீர் மலைகளிலிருந்து வருகிறது. இந்த நீரில் மீன்களையும் பார்க்கிறோம்." கோடையில், கிராமவாசிகள் நீரோடைகளில் இருந்து நீரை எடுத்துச் செல்கிறார்கள். மழைக்காலங்களில், சாப்பிட அல்லது விற்க மீன்களை பிடிக்கிறார்கள். "அணை வந்தால், நீரின் இயற்கை ஓட்டம் தடைபடும் என்று நினைக்கிறேன். காடு போய்விட்டால், இவை அனைத்தும் சேர்ந்து போய்விடும்."

“243 ஹெக்டேர் காடு பிரம்மாண்டமானது. காடு வளர்க்க ஈடுசெய்ய எங்களிடம் நிலம் இல்லை,” என்று மானசி கரண்டிகர் கூறுகிறார். 268,114 மரக்கன்றுகளை ஈடுசெய்யும் காடு வளர்ப்பைக் குறிப்பிடும் பாதிப்பு மேலாண்மைத் திட்டத்தைக் குறிப்பிடுகிறார். “அவர்கள் வேறு எங்காவது காடு வளர்ப்பார்கள்.”

எழுபதுகளில் இருக்கும் லதேவாடியைச் சேர்ந்த கேக் சோங்கலுக்கு, இந்த திட்டங்கள் வேடிக்கையாகத் தோன்றுகிறது. “வேறு எங்காவது எப்படி அதே காட்டை உருவாக்க முடியும்?” என்று அவர் கேட்கிறார். இந்த காட்டின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் அவர் கால் பதித்துள்ளார் என்றால் அது மிகையாகாது. “ஜாடாஞ்சா வே கோனாலா மாயித்? [இந்த மரங்களின் வயது யாருக்குத் தெரியும்?] மனிதர்கள் அவற்றை நடவில்லை.”

கேக் தனது ஒரு அறை வீட்டில் அமைதியாக அமர்ந்திருக்கிறார். துணிகள் குவிந்துள்ளது. சுவர்களில் பெயர்கள், எண்கள் மற்றும் வரைபடங்கள் கிறுக்கப்பட்டுள்ளது. அவரும் அவருடைய மறைந்த கணவர் சக்ருவும் காட்டுப் பொருட்களை விற்று சம்பாதித்த பணத்தில் கட்டிய வீடு. "நான் மாம்பழம், கொய்யா, ஜம்புல் [மலபார் பிளம்], போர் [ஜூஜுபே], பலாஸ் [புடியா மோனோஸ்பெர்மா] இலைகள், காட்டு காய்கறிகளை சேகரித்து கசாரா சந்தையில் விற்கிறேன். ஒரு நாளைக்கு 50-100 ரூபாய் சம்பாதிக்கிறேன். பறவைகளும் குரங்குகளூம் கூட அந்த பழங்களைத் தான் உண்ணுகின்றன. சில அதில் வாழ்கின்றன. ஹான்!" காட்டின் மீது அவர் வைக்கும் மதிப்பை நாம் புரிந்து கொண்டோமா என்பதை உறுதி செய்து கொள்கிறார்.

சமீபத்தில், அவருக்கு உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருந்தது. அருகிலுள்ள ஆரம்ப சுகாதார மையம் 23 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள கசாரா நகரில் உள்ளது. "அடிக்கடி சோர்வாகிவிடுகிறேன். முடிந்தால், நான் நடந்து சென்று பார்க்கக்கூடிய தூரத்தில், ஒரு டவாகானா [மருத்துவமனை] கட்டுங்கள்," என்று அவர் அரசாங்கத்திற்கு ஒரு மாற்று திட்டத்தை பணிவுடன் வழங்குகிறார்.

ஆகஸ்ட் 2024-ல், நதி பள்ளத்தாக்கு மற்றும் நீர்மின் திட்டங்களுக்கான நிபுணர் மதிப்பீட்டுக் குழுவின் (EAC) கூட்டத்தில் இந்தத் திட்டம் குறித்த பிரச்சினைகள் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டன. மண் மாதிரிகள், நீர் இருப்பு மற்றும் வனவிலங்கு பாதுகாப்புத் திட்டங்கள் குறித்த கூடுதல் தகவல்களை JSW வழங்கும் வரை சுற்றுச்சூழல் அனுமதி ஒத்திவைக்கப்பட்டது. மழைக்காலங்களில் நீர்த்தேக்கத்தை நிரப்பும் நீர் ஓட்டங்கள் நிறுத்தப்படவோ அல்லது தடுக்கப்படவோ கூடாது என்பதை உறுதி செய்வதற்கான உறுதிமொழியை சமர்ப்பிக்கவும் நிறுவனத்திடம் கோரப்பட்டது.

“ஆனால் அந்நிறுவனம் தங்கள் சொந்த முயற்சியைப் பின்பற்றுமா?” காஷிநாத் சந்தேகிக்கிறார்.

இப்பகுதியின் பிற குடியிருப்பாளர்களும் பிரச்சினைகளை முன்வைத்தனர். “தகவல்களை JSW வழங்கினால், இந்தத் திட்டம் அங்கீகரிக்கப்படுமா?” என்று ஷாஹாபூரைச் சேர்ந்த விவசாயி மற்றும் சமூக ஆர்வலரான பாபன் ஹார்னே கேட்கிறார். “இது ஒரு ஷெட்யூல்ட் பகுதி; இருப்பினும் கிராமவாசிகளின் ஒப்புதலைப் பெறுவது பற்றி யாரும் பரிசீலிக்கவில்லை.”

இந்த திட்டத்தை மேலும் பரிசீலிக்கும் முன், தளத்தை நேரில் பார்வையிடவும் நிபுணர் குழு முடிவு செய்தது. "ஆனால் அதுவும் சம்பிரதாய சடங்காகத் தெரிகிறது," என்கிறார் தெற்காசிய அணைகள், ஆறுகள் மற்றும் மக்கள் வலையமைப்பின் (SANDRP) ஒருங்கிணைப்பாளர் ஹிமான்ஷு தக்கர். SANDRP, ஆறுகள், சமூகங்கள் மற்றும் பெரிய அளவிலான நீர் உள்கட்டமைப்பு தொடர்பான சவால்களை கையாளும் ஒரு முறைசாரா குழுவாகும்.

“EAC எப்போதுமே அப்படித்தான். கிட்டதட்ட அது ஒரு ரப்பர் ஸ்டாம்பிங் ஆணையம் மாதிரி. புனேவில் உள்ள அதானியின் Warangi-Warasgaon Pumped Storage Project உட்பட, இதுவரை யாரையும் நிராகரித்ததில்லை" என்கிறார் ஹிமான்ஷு. இத்தனைக்கும் இத்திட்டம் சமூக மீன்பிடி பாதுகாப்பு மண்டலம் உட்பட கடுமையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்று நாங்கள் அவர்களுக்கு [EAC] கடிதம் எழுதியிருந்தோம். அப்படியிருந்தும் அதை அங்கீகரித்தனர். அவர்கள் திட்டத்தை மதிப்பிடும் விதத்திலும், தாக்கங்களை பார்க்கும் விதத்திலும் எந்த அக்கறையும் இருந்ததில்லை.”

மே 29, 2025 அன்று, அதை தொடர்ந்து நடைபெற்ற கூட்டத்தில், அமைச்சகத்தால், முன் சுற்றுச்சூழல் அனுமதி வழங்குவதற்கான திட்டத்தை EAC பரிந்துரைத்தது.

கட்டுரை வெளியிடப்படும் நேரம் வரை, JSW அலுவலகமும், நிபுணர் மதிப்பீட்டுக் குழுவும், நாம் கோரிய கருத்துக்களுக்கு பதிலளிக்கவில்லை

இந்தியா தனது பசுமையான எதிர்காலத்தின் இலக்கை அடையும் போது, இதுபோன்ற முக்கியமான சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூக அம்சங்கள் குறைந்தபட்ச பங்கை மட்டுமே வகிப்பது முரண்பாடாக உள்ளது. இந்தியா முழுவதும் அடையாளம் காணப்பட்ட 164 சாத்தியமான திட்டங்களில் பாவலி PSP ஒன்றாகும். அதில் 36 திட்டங்கள் மகாராஷ்டிராவில் உள்ளன. இத்தனைக்கும், மின்சார அமைச்சகத்தின், PSP ஊக்குவிப்பு வழிகாட்டி, சுற்றுச்சூழல் அனுமதியை "சிக்கலானது" என்றும் PSP-களின் வளர்ச்சிக்கு தடை என்றும் குறிப்பிடுகிறது.

நகர்ப்புறங்களில் அதிகரித்து வரும் கட்டுப்பாடற்ற வளர்ச்சி, எரிசக்தி தேவைகளை அதிகரிக்கிறது. இது கிராமங்கள் போன்ற இயற்கை சார்ந்த பகுதிகளுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்று மானசி கூறுகிறார். "அமைப்பில் தவறு உள்ளது," என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார். இந்தியாவில் எரிசக்தி நுகர்வு தடுக்க முடியாத அளவுக்கு அதிகரித்துள்ளது. 1950-ல் 5,610 ஜிகாவாட் மணிநேரத்திலிருந்து 2024-ல் 1,440, 310 ஜிகாவாட் மணிநேரமாக வளர்ந்து உள்ளது. மேலும் மொத்த எரிசக்தியும் நுகரப்படும் மொத்த மின்சாரத்தில், 41 சதவீதத்தை, தொழில்துறைகள் தான் உபயோகிக்கின்றன.

தொடர்ந்து மாறிவரும் வானிலை நிலைமைகளை சார்ந்து இருக்கும், சூரிய சக்தி மற்றும் காற்று போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆதாரங்கள், அவற்றின் உற்பத்தியை ஒழுங்குபடுத்துவது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாகிறது. மின் கட்டமைப்புடன் இணைக்கப்பட்ட இத்தகைய வளங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருவதால், PSP-கள் போன்ற எரிசக்தி சேமிப்பு விருப்பங்கள் கட்டமைப்பின் நிலைத்தன்மையைப் பராமரிக்க அவசியமாகக் கருதப்படுகின்றன. ஆனால் நிபுணர்கள் கூறுகையில், இங்கே மற்ற, குறைவான இடையூறு விளைவிக்கும் மாற்று வழிகள் உள்ளன. அவற்றை முதலில் கருத்தில் கொள்ளலாம் என்கின்றனர்.

“PSP-ன் முழு யோசனையையும், நாம் கேள்விக்குள்ளாக்க வேண்டும்,” என்று புனேவில் உள்ள சொசைட்டி ஃபார் ப்ரோமோட்டிங் பார்ட்டிசிபேட்டிவ் எக்கோசிஸ்டம் மேனேஜ்மென்ட் (SOPPECOM) நிறுவன உறுப்பினரும் மூத்த உறுப்பினருமான கே. ஜே. ஜாய் கூறுகிறார். "தற்போதைய நீர்மின் திட்டங்களிலிருந்து அதிகபட்ச உச்சபட்ச உற்பத்தியை [அதிக தேவை உள்ள காலங்களில் ஆற்றல் உற்பத்தி] உறுதி செய்வது போன்ற சிறந்த மாற்று விருப்பங்கள் உள்ளன. அதன் பிறகே, சுற்றுச்சூழல் அமைப்பில் பேரழிவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் PSP அணைகளைப் பற்றி சிந்திக்கத் துவங்கலாம்."

இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் எரிசக்தி வளங்கள் பற்றிய அனைவரும் பேசினாலும், ஏமா மற்றும் சோம்நாத் இன்னும் அதன் நன்மைகளை அனுபவித்தபாடில்லை. “எங்களுக்கு 2010-ல் மின்சாரம் கிடைத்தது. ஆனால் மின்வெட்டு எட்டு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக [தினமும்], குறிப்பாக கோடை மற்றும் மழைக்காலங்களில் அதிகமாக இருந்தது,” என்று தனது வீட்டின் வராண்டாவில் அமர்ந்திருக்கும் ஏமா யதார்த்தத்தை விளக்குகிறார். "இது 24 மணிநேரமும் வெளிச்சத்துடன் இருக்கும் உங்கள் மும்பை அல்ல."

அவருக்குப் பின்னால், கதவு மற்றும் ஜன்னல்கள் வழியாக பகல் வெளிச்சத்தால் மட்டுமே அவரது வீடு ஒளிர்கிறது. அவரது வீட்டில் உள்ள மின் சாதனங்கள், ஒரு ஸ்டேஷனரி சீலிங் ஃபேன் மற்றும் இரண்டு பல்புகள் மட்டுமே.

"எல்லா விளக்குகளும் நிறுவனங்கள் மற்றும் நகரங்களுக்கானவை. ஆனால் அவை எல்லாம், இங்கே, எங்கள் பகுதியில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது."

தமிழில் : அஹமத் ஷ்யாம்