பஞ்சாபின் விளையாட்டும் வாழ்வாதாரமும் கபடி

“கௌடி, கௌடி, கௌடி, கபடி, கபடி, கபடி…”

ரெய்டர்களுக்கும், ஸ்டாப்பர்களுக்கும் இடையேயான போர்க்களமாக காட்சியளிக்கும் இந்த மண் தரை வட்டத்திற்குள் கோஷங்கள் உரக்க ஒலிக்கின்றன. அது, டெல்லிக்கு வெளியே சிங்கு மற்றும் திக்ரி எல்லைகளில் நடந்த 2020-2021 விவசாயிகளின் போராட்டக் களம். கபடி விளையாட்டு வர்ணனை, எதிர்ப்பு முழக்கங்கள் மற்றும் உரைகளுடன் கலந்து, மூன்று வேளாண் சட்டங்கள் ரத்து செய்யப்படும் வரை லட்சக்கணக்கான விவசாயிகளும் விவசாயத் தொழிலாளர்களும் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்த களம்.

செப்டம்பர் 2021-ல் நடந்த ஒரு வார காலப் போட்டியின் முடிவில், ஹரியானாவின் ரோத்தக்கைச் சேர்ந்த விளையாட்டு வீரர் ஷிலு பல்ஹாரா அறிமுகமானார். அவர் குறைந்த வருமானம் மற்றும் விளிம்புநிலை சமூகங்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள் உறுதியான நிதி நிலைத்தன்மையைப் பெறும் பஞ்சாபின் கபடி நட்சத்திரங்களோடு இணைந்தார்.

பஞ்சாப் கிராமங்களில் சிறுவர்கள் முதலில் விளையாடும் விளையாட்டுகளில் ஒன்று தான் வட்ட கள கபடி. எளிமையான இந்த விளையாட்டுக்கு எந்த உபகரணங்களும் தேவையில்லை. பெரும்பாலும் வீரர்கள் காலணிகள் கூட அணிவதில்லை. மண் தரையில் விளையாடப்படும் இந்த ஆட்டத்துக்கு விதிகளும் எளிமையானவை.

கட்டுடல் வளர்க்க விரும்பும் இளைஞர்களுக்கு, இது உடல் ரீதியாக சவாலான விளையாட்டு என்பதால், ஒரு கூடுதல் ஈர்ப்பு. பஞ்சாப் பாணி கபடி என்றும் அழைக்கப்படும் இந்த விளையாட்டு, திருவிழாக்கள், சமூகக் கூட்டங்கள் மற்றும் உள்ளூர் போட்டிகளில் விளையாடப்படுகிறது.

பஞ்சாபில் கபடிப் பருவம் விவசாய பருவத்துடன் ஒத்து வருகிறது. அக்டோபரில் விதைப்புக்குப் பிறகு தொடங்கி, ஏப்ரலில் அறுவடை வரும் வரை தொடர்கிறது.

பஹு அக்பர்பூர் கிராம குறு விவசாயியின் மகனான ஷிலு பல்ஹாரா, 2025-ல் டொராண்டோவைச் சேர்ந்த யுனைடெட் பிராம்ப்டன் கபடி கிளப்பில் அதிக சம்பளம் வாங்கும் வீரர்களில் ஒருவர். அந்தக் கிளப்பில், மூன்று மாத ஒப்பந்தத்திற்கு நட்சத்திர வீரர்கள் ரூ.50 முதல் 70 லட்சம் வரை சம்பாதிக்கின்றனர். ஒரு சிறந்த ஸ்டாப்பராக, அவர் இதுவரை ஒரு டஜனுக்கும் மேற்பட்ட டிராக்டர்களையும் வென்றுள்ளார்.

பல்ஹாராவின் வளர்ச்சி, நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்களின் சமூக மற்றும் பொருளாதார நிலையில் கபடி ஏற்படுத்தியுள்ள மாற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.

"நான் மட்டும் கபடி விளையாடவில்லை என்றால், ஒரு சைக்கிள் கூட வாங்கியிருக்க முடியாது," என்கிறார் சோனி சிங். அவரது கதைப் பின்னணியும் இதுவே. நில உரிமையாளர்களான உயர் சாதி ஜாட் சீக்கிய சமூகத்தின் ஆதிக்கம் நிறைந்த பஞ்சாபின் மான்சா மாவட்ட, பத்ரா கிராமத்தில், ஒரு தலித் குடும்பத்தில் பிறந்த சோனியின் தந்தை ஒரு விவசாயக் கூலியாகப் பணிபுரிந்தார். "குடும்ப வருமானத்திற்கு உதவ நானும் மற்றவர்களின் பண்ணைகளில் வேலை செய்தேன். வறுமையிலிருந்து தப்பிக்க ஆயுதப் படையில் சேரவும் விண்ணப்பித்தேன். ஆனால் கபடியில் ஏற்பட்ட கண் காயம் காரணமாக மருத்துவப் பரிசோதனையில் தோல்வியடைந்தேன்," என்கிறார் அவர்.

காயத்திற்குப் பிறகு, சோனி முழுவதுமாக கபடியில் கவனம் செலுத்தினார். அவரது திறமை, அவரது குடும்பத்தை கிராமத்து இரண்டு அறை வீட்டிலிருந்து_, ஒரு பங்களாவிற்கு மாற்றியது.

பிறந்த கிராமத்தின் பெயரால் சோனி பத்ரா என்று பிரபலமாக அறியப்படும் 27 வயது இளைஞர் கூறுகையில் "பணம், புகழ், மரியாதை என அனைத்தையும், கபடி தான் எனக்கு கொடுத்தது. இன்று, நான் என் கிராமத்தின் பெயரை பஞ்சாப் மற்றும் வெளிநாடுகளுக்கு கொண்டு செல்கிறேன் என்பதில் என் கிராமம் முழுவதும் பெருமை கொள்கிறது,"என்கிறார்.

சோனி, பஞ்சாப் என்ஆர்ஐ நக்கோதர் கிளப்பிற்காக வெளிநாடுகளில் விளையாடுகிறார். கடந்த மூன்று-நான்கு ஆண்டுகளில், நியூசிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் இங்கிலாந்தில் விளையாடியுள்ளார். "நான் இதுவரை ஒரு ஹார்லி-டேவிட்சன் உட்பட 18-20 மோட்டார் பைக்குகளை வென்றுள்ளேன்," என்கிறார் சோனி.

மணி தயாள்பூர் என்று அறியப்படும் 25 வயதான மன்பிரீத் சிங், ஒரு செக்யூரிட்டி கார்டின் மகன். 9 ஆம் வகுப்புக்கு வரை படித்துள்ள மன்பிரீத், சிறிது காலம் மருத்துவமனை உதவியாளராகப் பணியாற்றினார். ஆனால் கபடி அவரது வாழ்க்கையை மாற்றியுள்ளது. 2022 முதல், அவர் நியூசிலாந்தில் நான்கு சீசன்களிலும், ஆஸ்திரேலியா மற்றும் இங்கிலாந்தில் தலா இரண்டு சீசன்களிலும் விளையாடியுள்ளார்.

"என் கிராமத்தில் ஒரு வீடு கட்ட வேண்டும் என்பதே என் கனவு. என் அப்பாவை வேலைக்குச் செல்ல வேண்டாம் என்று கூடக் சொல்லி விட்டேன், ஆனாலும் அவர் தன் சொந்த உழைப்பில் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்று பிடிவாதமாக இருக்கிறார்," என்கிறார் மன்பிரீத். அவரது கிராமமான தயாள்பூர் (2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் டயள்பூர் என உச்சரிக்கப்பட்டுள்ளது) கபூர்தலா மற்றும் ஜலந்தர் மாவட்டங்களுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது.

சோனி மற்றும் மன்பிரீத் இருவரும் வெளிநாடுகளில் ஒப்பந்தம் செய்யப்படும்போது, மூன்று மாத ஒப்பந்தங்களுக்கு 15 லட்சம் ரூபாய் கிடைக்கிறது. கடினமான இந்த விளையாட்டில் முழங்கால் மற்றும் தோள்பட்டை காயங்கள் சாதாரணம் என்றும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ஆனால், அதன் மூலம் கிடைக்கும் பலன்கள், குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்களை ஈர்க்கிறது.

2010 மற்றும் 2016-க்கு இடையில், சிரோமணி அகாலி தளம் ஆட்சியில் இருந்தபோது, ​​பஞ்சாப் அரசு ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு கபடி உலகக் கோப்பையை ஏற்பாடு செய்து, அந்த விளையாட்டை நிதி ரீதியாகப் பலனளிக்கும் ஒரு தொழிலாக மாற்றியது. பஞ்சாபில் நடைபெறும் உள்நாட்டுப் போட்டிகளின் ஒட்டுமொத்த ஆண்டு பட்ஜெட் இப்போது சுமார் 250 கோடி ரூபாயாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில் வெளிநாட்டுப் போட்டிகள் மேலும் 150 கோடி ரூபாயைச் சேர்க்கின்றன.

1990 முதல், கபடி, ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளின் ஒரு பகுதியாகவும் இருந்து வருகிறது. மேலும் இது புரோ கபடி லீக் மூலம் நகர்ப்புற வீடுகளுக்கும் அறிமுகமானது. ஆனால் அது பொதுவான செவ்வக வடிவ மைதானத்தில் விளையாடப்படும் ஒரு வித்தியாசமான விளையாட்டு பாணி. பெரும்பாலான தேசிய மற்றும் சர்வதேச போட்டிகள் சின்தட்டிக் மேட்களில் விளையாடப்படுகின்றன. மேலும் உள்நாட்டுப் போட்டிகளும் படிப்படியாக மண் தரையிலிருந்து மேட்களுக்கு மாறி வருகின்றன. அதற்கேற்ப வீரர்களும் மேட்களுக்கேற்ற தட்டைக் காலணிகளை அணிகின்றனர்.

வட்ட கள கபடி இன்றும் 22 மீட்டர் விட்டம் கொண்ட வட்ட வடிவ மைதானத்தில் மண் தரையில் விளையாடப்படுகிறது. ஒவ்வொரு அணியிலும் ரெய்டர் மற்றும் ஸ்டாப்பர்கள் இருப்பார்கள். ஒரு ரெய்டர் எதிரணியின் வட்டத்திற்குள் நுழையும்போது, ​​அவர் நான்கு ஸ்டாப்பர்களை எதிர்கொள்கிறார். ரெய்டரால் முதலில் தொடப்படும் ஸ்டாப்பர், ரெய்டர் தனது பகுதிக்குத் திரும்புவதைத் தடுக்க வேண்டும். அந்த நேரத்தில், விளையாட்டு ஒத்தைக்கு ஒத்தை என சூடு பிடிக்கிறது, இருப்பினும் உடல்ரீதியான தாக்குதல் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. ஒவ்வொரு ரெய்டிலும் இதே விதிதான் பொருந்தும். நான்கு ஸ்டாப்பர்கள் களத்தில் இறங்குவார்கள். ஒரு வெற்றிகரமான ரெய்டு ரெய்டரின் அணிக்கு ஒரு புள்ளியைப் பெற்றுத் தரும். அதே சமயம் ஒரு தோல்வியுற்ற ரெய்டு எதிரணிக்கு ஒரு புள்ளியை வழங்கும். பொதுவாக ஒரு அணியில் 12 வீரர்கள் இருப்பார்கள். ஆனால் சில கிராமப்புறப் போட்டிகளில் வீரர்களின் எண்ணிக்கை மாறுபடலாம்.

இந்த கபடி பாணி, முறையான விளையாட்டு அமைப்பு கொண்டது அல்ல. இது சமூக ஆதரவில் வளர்ந்துள்ளது. மேலும் முறையான அமைப்பு இல்லாமல், ஒவ்வொரு ஆண்டும் தொடர்ந்து வலுப்பெற்று வரும் ஒரே இந்திய கிராமப்புற விளையாட்டு இது.

கிட்டத்தட்ட பஞ்சாபின் 12,500-க்கும் கிராமங்களும் போட்டிகளை நடத்துகின்றன. விவசாய சமூகம் நிதி ஆதரவு வழங்குவதோடு, கிராமத்தைச் சேர்ந்த வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களும் தாராளமான ஆதரவை வழங்குகிறார்கள். திருவிழாக்களாக பார்க்கப்படும் மாநில போட்டிகளுக்கு நுழைவு கட்டணம் இல்ல. போட்டியின் அளவைப் பொறுத்து, பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கை 5,000 முதல் 50,000 வரை இருக்கலாம்.

பரிசுத் தொகை போட்டிக்கேற்ப பரவலாக மாறுபடும். ஒரு நல்ல போட்டிக்கு ரூ. 10-50 லட்சம் வரை பட்ஜெட் இருக்கலாம். அத்துடன் கார்கள், மோட்டார் சைக்கிள்கள் அல்லது அறுவடை இயந்திரங்கள் போன்ற பரிசுகளும் வழங்கப்படும். பங்கேற்கும் ஒவ்வொரு அணிக்கும் ஒரு பங்கேற்புக் கட்டணம் வழங்கப்படுகிறது. இது 12 வீரர்களுக்கும் பிரித்துக் கொடுக்கப்படுகிறது. அணி போட்டியில் முன்னேறும்போது, ​​வழங்கப்படும் தொகையும் அதிகரிக்கும். வெற்றியாளர்களுக்கு சிறப்புப் பரிசுகளும் வழங்கப்படும். சிறந்த ரெய்டர், ஸ்டாப்பர்களுக்கு தனிப்பட்ட விருதுகள் ரொக்கமாகவும் பொருளாகவும் வழங்கப்படுகின்றன. அதிக செலவில் நடைபெறும் நிகழ்வுகளில், முன்னணி வீரர்கள் பெரும்பாலும் ஹார்லி-டேவிட்சன் பைக்குகள், டிராக்டர்கள் அல்லது மஹிந்திரா தார் போன்ற தனிப்பட்ட பரிசுகளை வெல்கின்றனர்.

முன்னணி வீரர்கள் வெளிநாடுகளிலிருந்து திரும்பிய பிறகு, நவம்பர் மாதம் முதல் பிரம்மாண்ட போட்டிகள் நடத்தப்படுகின்றன.

"நான் இந்தப் போட்டியில் ஒரு வீரராகவும், பார்வையாளராகவும் இருந்து, இப்போது ஒரு அமைப்பாளராகவும் இருக்கிறேன்," என்று லேஹல் குர்தைச் சேர்ந்த 42 வயதான பல்கர் சிங் கூறுகிறார். "கபடி போட்டி, தலைமுறை தலைமுறையாக பஞ்சாப் மற்றும் பஞ்சாபிகளின் அடையாளமாக இருந்து வருகிறது. நாங்கள் கபடி போட்டியை பார்த்து, விளையாடி, அதன் நட்சத்திரங்களின் கதைகளைக் கேட்டு வளர்ந்திருக்கிறோம்."

சங்ரூர் மாவட்டத்தில் உள்ள லேஹல் குர்த் கிராமத்திற்கு செல்லும் சாலைக்கு விளம்பரம் தேவையில்லை. ஆனால் அதன் நுழைவாயிலில், 1971 இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரில் வீரமரணம் அடைந்தவரும், வீர் சக்ரா விருது பெற்றவருமான நாயக் குர்ஜந்த் சிங்கின் சிலை கம்பீரமாக நிற்கிறது. அந்த வீரமகனின் நினைவாக, 1972 ஆம் ஆண்டு முதல் ஒவ்வொரு டிசம்பர் மாதமும் அந்தக் கிராமம் ஒரு கபடிப் போட்டியை நடத்தி வருகிறது. கடந்த ஆண்டுப் போட்டி டிசம்பர் 11 முதல் 13 வரை நடைபெற்றது, பொதுவாக, இப்போட்டிகள், நாயக் குர்ஜந்த் சிங், இன்னுயிர் நீத்த நாளில் நிறைவடைகிறது.

டிசம்பர் 11 அன்று, முன்னாள் ராணுவ வீரர்களை கௌரவித்து நிகழ்வுகள் தொடங்கின. அதைத் தொடர்ந்து குழந்தைகளுக்கான போட்டிகள் நடைபெற்றன. பெண்களுக்கு பார்வையாளர் பகுதியில் இடம் கிடைக்காத நிலையில், ஏற்பாட்டாளர்கள் ஒரு புதிய முயற்சியாக, பெண்களுக்கான ஒரு டெமான்ஸ்ட்ரேஷன் போட்டியை நடத்தினர். இன்னொரு புதிய அம்சமாக, தள்ளுவண்டியில் மூட்டைகளை ஏற்றும் போட்டி சேர்க்கப்பட்டது. இதில் அணிகள் தலா 35 கிலோ தானியம் நிரப்பப்பட்ட 75 மூட்டைகளை இடம் மாற்றினர். வீரர்களின் அசாத்திய வலிமை மற்றும் ஒருங்கிணைப்பிற்காக, பலத்த கரவொலியைப் பெற்றனர். இறுதிப் போட்டி அதிகாலை 2 மணி வரை நீடித்தது.

2,600-க்கும் மேற்பட்ட வாக்காளர்களைக் கொண்ட, பெரும்பாலும் ஜாட் சீக்கியர்களைக் கொண்ட இந்தக் கிராமம், இந்தப் போட்டியை ஒரு கூட்டு கடமையாகக் கருதுகிறது. முழு பஞ்சாயத்தின் பங்களிப்பில் ஏற்பாடுகள் பல மாதங்களுக்கு முன்பே தொடங்குகின்றன. இந்த நிகழ்வு, கிராமப்புறப் பொருளாதாரத்திற்கு உந்துசக்தியாக அமைகிறது. சோலா-குல்ச்சா, கரும்புச் சாறு மற்றும் வேர்க்கடலை விற்கும் வியாபாரிகள், ஒரு மாதத்தில் சம்பாதிப்பதை போட்டியின் மூன்று நாட்களில் சம்பாதிக்கிறார்கள். பார்வையாளர்கள் பெரும்பாலும் இளைஞர்கள் ஆயினும், அனைத்து வயது ஆண்களும் மதியம் முழுவதும் ஆடுகளத்தைச் சுற்றி நிற்கின்றனர். சூரியன் மறைந்து, விளக்குகள் ஒளிரத் தொடங்கியதும், முதியவர்கள் வீட்டிற்குச் செல்கின்றனர். இளைஞர்கள் இரவின் பிற்பகுதி வரை நீடிக்கும் இறுதி, கடுமையான போட்டித் தருணங்களைக் காண அங்கேயே இருக்கின்றனர்.

பஞ்சாபியர்கள் குடிபெயரும் எல்லா இடங்களுக்கும், கபடியும் சென்றுவிடும். அது கனடா, அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா என எங்கிருந்தாலும் சரி. வெளிநாடுகளில் நடைபெறும் போட்டிகள் வெறும் விளையாட்டு நிகழ்வுகள் மட்டுமல்ல, அவை கலாச்சாரத் திருவிழாக்களாகும். அவை வெளிநாடுகளில் உள்ள சமூகங்களை பஞ்சாப் மண்ணின் தாளங்களுடன் இணைக்கின்றன.

விளையாட்டின் வெளிநாட்டுத் தொடர்புகள் குறித்த தனது பணிக்காக முனைவர் பட்டம் பெற்றவரும், பஞ்சாப் மொழித் துறையின் ஆராய்ச்சி அதிகாரியுமான டாக்டர் சுக்தர்ஷன் சிங் சஹால் கூறுகையில்: “பஞ்சாபிலிருந்து வெளிநாடுகளுக்குக் குடிபெயர்வது 20ம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் தொடங்கியது. மேலும் பஞ்சாபியர்கள் எங்கு சென்றாலும், அவர்கள் பஞ்சாப் பாணி கபடியையும் தங்களுடன் எடுத்துச் சென்றனர். குடிபெயர்வின் ஆரம்ப அலைகள் கனடா மற்றும் இங்கிலாந்தை நோக்கியே இருந்ததால், பஞ்சாப் பாணி கபடி முதலில் அங்குதான் காலூன்றியது.”

இங்கிலாந்தில், 1950-களில் இருந்து போட்டிகள் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன. அங்கு இப்போட்டிகள் மே மாதம் முதல் ஆகஸ்ட் மாதம் வரை நடைபெறும். அதே சமயம், கனடாவில், ஜூன் முதல் செப்டம்பர் வரை நீடிக்கிறது. அதைத் தொடர்ந்து போட்டிகள் அமெரிக்காவில் நடைபெறுகின்றன. வெளிநாட்டுப் போட்டிகளுக்கான கால அட்டவணை மார்ச் மாதம் நியூசிலாந்தில் தொடங்கி, ஏப்ரல் மாதம் ஆஸ்திரேலியாவிற்கு மாறுகிறது. உலகளாவிய போட்டிகள், நூற்றுக்கணக்கான பஞ்சாப் வீரர்களுக்கு, ஆண்டு முழுவதும் வாழ்வாதாரத்தை வழங்கும் ஒரு ஆதாரமாக இருப்பதை உறுதி செய்கிறது.

இங்கிலாந்தில் உள்ள பஞ்சாபி சமூகம் கபடி விளையாட்டோடு ஆழமாகப் பிணைந்துள்ளது. இது அவர்களின் கலாச்சாரம் மற்றும் பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாக வேரூன்றி நிற்கிறது," என்று டான் தேசி என்று பிரபலமாக அறியப்படும் 47 வயதான பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் தன்மன்ஜீத் சிங் தேசி கூறுகிறார்.

தற்போது 60 வயதை கடந்துள்ள கபடி விளம்பரதாரர் குல்வந்த் சங்கா கூறுகையில், "பஞ்சாபில் இருந்து வரும் ஒரு புதிய வீரர், மூன்று மாதம் நடைபெறும் இங்கிலாந்து சீசனில் எளிதாக ரூ.10 லட்சம் சம்பாதிக்க முடியும். அதே நேரத்தில் நட்சத்திர வீரர்கள் ரூ. 40-50 லட்சம் சம்பாதிக்கிறார்கள்," என்கிறார்.

பஞ்சாபிற்கு வெளியே மிகப்பெரிய கபடிப் போட்டிகள் கனடாவில் நடைபெறுகின்றன. "ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் 100 கபடி வீரர்கள் பஞ்சாபில் இருந்து கனடாவிற்குப் பயணிக்கின்றனர். ஒரு வீரர் ஒரு சீசனில் குறைந்தபட்சம் ரூ.10 லட்சம் சம்பாதிக்கிறார். அதே நேரத்தில் முன்னணி 10-15 வீரர்கள் ரூ.50-70 லட்சம் வரை சம்பாதிக்கிறார்கள்," என்று கனடாவைச் சேர்ந்த விளம்பரதாரர் மன்ஜித் சிங் லாலி கூறுகிறார்.

கபடி பொருளாதாரம், வீரர்களை தாண்டி, பயிற்சியாளர்கள், சப்போர்ட் ஸ்டாஃப், குறிப்பாக வர்ணனையாளர்களையும் ஆதரிக்கிறது.

"ஒரு வர்ணனையாளர் வெளிநாட்டு சீசனில் ரூ.10 - 12 லட்சம் வரை சம்பாதிக்க முடியும். உள்நாட்டில், அவர்கள் ஒரு போட்டிக்கு ரூ.10,000 - 20,000 வரை சம்பாதிக்கிறார்கள்," என்று 24 ஆண்டுகளாக வர்ணனை செய்து வரும் சங்ரூரைச் சேர்ந்த 43 வயதான சட்பால் மாஹி கூறுகிறார்.

சட்பால், நிலமற்ற தலித் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். அவரது தந்தை ஒரு தினக்கூலித் தொழிலாளி. "நானும் ஒரு தொழிலாளியாகத்தான் ஆகியிருப்பேன். ஆனால் வானொலியில் விளையாட்டு வர்ணனைகளைக் கேட்பதும், புத்தகங்களைப் படிப்பதும் எனக்குப் பிடித்திருந்தது. அது என் திறமைகளை மேம்படுத்தியது. கபடி எல்லாவற்றையும் மாற்றியது. இன்று எனக்கு ஒரு வீடு, ஒரு கார் இருக்கிறது. மேலும் நான் ஆஸ்திரேலியா, இங்கிலாந்து மற்றும் கனடாவுக்குப் பயணம் செய்துள்ளேன்."

சட்பால் போன்ற வர்ணனையாளர்கள்தான் போட்டிகளின் முதுகெலும்பாக இருந்து, தங்கள் ஆற்றல்மிக்க குரல்களால் ஆயிரக்கணக்கான பார்வையாளர்களைக் கட்டிப்போடுகிறார்கள். அவர்கள் வீரர்களை அறிமுகப்படுத்துகிறார்கள். உத்திகளை விளக்குகிறார்கள், உற்சாகத்தை உருவாக்குகிறார்கள், மேலும் போட்டிகள் உலகளாவிய அளவில் செல்லும்போது கலாச்சாரப் பாலங்களாகவும் செயல்படுகிறார்கள்.

34 வயதான மற்றொரு வர்ணனையாளர் அமன் லோபோன் கூறுகையில்: “2007ல் தொடங்கினேன். எனது முதல் வெளிநாட்டுப் பணி 2010ல் கனடாவில் இருந்தது. அன்று முதல், தொழில்முறை கபடி விளையாடப்படும் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் நான் தொகுத்து வழங்கியுள்ளேன்.” மோகாவில் உள்ள லோபோன் கிராமத்தைச் சேர்ந்த இவருக்கு ஒன்றரை ஏக்கர் விவசாய நிலம் மட்டுமே உள்ளது. ஆனால் கபடி வர்ணனையின் மூலம் கிடைக்கும் வருமானம், அவர் ஒரு "நல்ல வீட்டில்" வசிக்கவும், ஒரு எஸ்யூவி காரை ஓட்டவும் வழிவகுத்துள்ளது.

முன்னாள் வீரரும், பஞ்சாப் கபடி சங்கத்தின் தலைவருமான குர்லால் சிங் கானூருக்கு, இந்த விளையாட்டு பொது வாழ்க்கையில் நுழைவதற்கான ஒரு வழியாக அமைந்தது. அவர் தற்போது ஆம் ஆத்மி கட்சி (ஏஏபி) சார்பில் கானூரில் சட்டமன்ற உறுப்பினராக உள்ளார். பஞ்சாப் கபடி சங்கம் என்பது மாநிலத்தில் உள்ள நான்கு முக்கிய கபடி சங்கங்களில் ஒன்றாகும். ஒவ்வொன்றிலும் தற்போதைய மற்றும் முன்னாள் வீரர்கள் மற்றும் விளம்பரதாரர்கள் உள்ளனர். அவர்கள் தங்களின் கீழ் அணிகளைப் பதிவு செய்து, சுயாதீனமாகப் போட்டிகளை ஏற்பாடு செய்கிறார்கள்.

லூதியானாவில் உள்ள காலிப் கலான் கிராமத்தைச் சேர்ந்த 43 வயதான ஜகதீப் சிங். ஜக்கா காலிப் என்று பிரபலமாக அறியப்படும் இவர், 2001-ல் போட்டிகளில் பங்கேற்கத் தொடங்கியபோது, ரொக்க பரிசுகள் குறைவாகவே இருந்தன. அவர் கிட்டத்தட்ட 20 ஆண்டுகள் விளையாடினார். இப்போது ஒரு பயிற்சியாளராகவும், திறமைகளை கண்டறிபவராகவும் உள்ளார். கடந்த 15 ஆண்டுகளில் இந்த விளையாட்டில், பணம் பல மடங்கு பெருகியுள்ளது என்று அவர் கூறுகிறார்.

அதே போல, விளையாட்டின் வெற்றி, மோசமான போட்டி மனப்பான்மையும் அதிகரித்துள்ளது. 2022ல், பிரிட்டிஷ்-இந்திய வீரரும், போதைப்பொருள் அச்சுறுத்தலுக்கு எதிரான பிரச்சாரகருமான, விளையாட்டின் முன்னணி நட்சத்திரங்களில் ஒருவரான 38 வயதான சந்தீப் நங்கல் அம்பியா, ஜலந்தரின் மல்லியன் குர்தில் நடந்த ஒரு போட்டியின் போது சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். போட்டியினால ஏற்பட்ட பகை தான் இந்தக் கொலைக்குக் காரணம் என்று காவல்துறை சந்தேகிக்கிறது.

மற்றொரு கரும்புள்ளி, பாலினப் பாகுபாடு. இதில் பெண்களுக்கு மிகக் குறைவான வாய்ப்புகளே கிடைக்கின்றன. நான்கு சங்கங்களில் ஒன்றான மேஜர் கபடி லீக், தங்கள் கீழ் நடக்கும் ஒவ்வொரு போட்டியிலும் குறைந்தபட்சம் ஒரு பெண்கள் போட்டியை சேர்ப்பதன் மூலம் இந்த இடைவெளியைக் குறைக்க முயற்சிக்கிறது.

மொத்தத்தில், கபடி உண்மையிலேயே பஞ்சாபின் கிராமப்புறங்களின் உயிர்நாடியாக திகழ்கிறது.

வீரர்கள் நாட்டுப்புற நாயகர்களாக, பாடல்களிலும் கிராமக் கூட்டங்களிலும் கொண்டாடப்படுகிறார்கள். தில்ஜித் தோசாஞ்ச் முதல் மறைந்த சித்து மூஸ் வாலா வரை, பல பாடகர்கள் இந்த விளையாட்டை கொண்டாடுகின்றனர். பப்பு மானின் "கபடி கபடி" பாடல் யூடியூபில் 11 மில்லியனுக்கும் அதிகமான வ்யூஸைப் பெற்றுள்ளது.

மேலும், சமுதாயத்திற்குத் திரும்பக் கொடுப்பதில் வீரர்கள் முன்னணியில் உள்ளனர். செப்டம்பர் 2020-ல் இயற்றப்பட்ட மூன்று வேளாண் சட்டங்களுக்கு எதிராக டெல்லி எல்லைகளில் நடைபெற்ற தர்ணா போராட்டம், நவம்பர் 2020-ல் தொடங்கி, அந்தச் சட்டங்கள் ரத்து செய்யப்படும் வரை ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக நீடித்தது. நாட்கள் வாரங்களாகவும், பின்னர் முடிவில்லாமல் நீண்டு மாதங்களாகவும் மாறியபோது, இச்​​சமூகம் விவசாயிகளுக்குப் பின்னால் அணிதிரண்டு நின்றது. மருத்துவர்கள், தன்னார்வத் தொண்டு செய்தனர், பிரபலமான பாடகர்கள் நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினர். மேலும் கபடி வீரர்கள் போராட்டக் களத்தை ஒரு விளையாட்டு அரங்கமாக மாற்றி, மக்களின் மன உறுதியைக் குலையாமல் வைத்திருந்தனர்.

2020 - 21-ல், நாடு முழுவதிலுமிருந்து விவசாயிகள், 2020 செப்டம்பரில் நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட மூன்று வேளாண் சட்டங்களுக்கு எதிராகப் போராட ஒன்று திரண்டனர். விவசாயிகள் (அதிகாரமளித்தல் மற்றும் பாதுகாப்பு) விலை உத்தரவாதம் மற்றும் பண்ணை சேவைகள் ஒப்பந்தச் சட்டம், 2020, விவசாயிகள் விளைபொருள் வர்த்தகம் மற்றும் வணிகம் (ஊக்குவிப்பு மற்றும் எளிதாக்குதல்) சட்டம், 2020 மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்கள் (திருத்தச்) சட்டம், 2020. 2021 நவம்பரில் இந்தச் சட்டங்களைத் திரும்பப் பெற அரசாங்கம் ஒப்புக்கொண்டது. இந்த இயக்கம் குறித்த பாரி கட்டுரைகளின் முழுமையான தொகுப்பு இதோ: வேளாண் சட்டங்களுக்கு எதிரான போராட்டங்கள்

சிங்கு மற்றும் திக்ரி எல்லைகளில், வீரர்கள் போட்டிகளில் பங்கேற்றது மட்டுமல்லாமல், தர்ணாவில் ஒழுங்கை நிலைநாட்டவும், தளவாடங்களை நிர்வகிக்கவும் உதவுகின்றனர். மேலும், லங்கர் (சமூக சமையலறை) சேவைக்கும் பங்களித்து, விளையாட்டுக்கும் சமூகத்திற்கும் இடையிலான பிணைப்பை வலுப்படுத்தினர்.

இந்தத் தொடரை ஏற்பாடு செய்த மேஜர் கபடி லீக்கின் செயலாளரும், கால்பந்து வீரராக இருந்து கபடி விளம்பரதாரராக மாறியவருமான டோனி சந்து, விவசாயிகள் தொடர்பான எந்தவொரு பிரச்சினை வந்தாலும், கபடி வீரர்கள் ஆதரவளிக்க முந்திக்கொண்டு வருபவர்களில் ஒருவர் என்று கூறுகிறார்.

2010-ல் நடைபெற்ற முதல் கபடி உலகக் கோப்பையில் இந்திய அணியின் கேப்டனாக இருந்த மங்கத் சிங் மங்கி, உணர்வுபூர்வ இணைப்பை விளக்குகிறார். “கபடி ஒரு கிராமப்புற விளையாட்டு. இது கிராமப்புற இளைஞர்களால் விளையாடப்படுகிறது மற்றும் சமூகத்தால் ஆதரிக்கப்படுகிறது. கபடி வீரர்களால் எப்படி விலகி இருக்க முடியும்?” என்று ஜலந்தர் மாவட்டத்தில் உள்ள பக்கா கிராமத்தைச் சேர்ந்த 41 வயதான அவர் கேட்கிறார். இவர் கபடியின் “ராஜா” என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். “இன்று என்னுடைய நல்ல நிலைக்கு, கபடியும், இந்த விளையாட்டுக்குப் பின்னால் நிற்கும் சமூகமும்தான் காரணம்,” என்கிறார்.

தமிழில் : அஹமத் ஷ்யாம்