ഐശ്വര്യ വേദി കൈയ്യടക്കുന്നു

സുടലൈ കാളി, അഥവാ ശ്മശാനദേവതയ്ക്കുള്ള ബലിയായി കോഴിത്തല പല്ലുകൊണ്ട് മുറിച്ചുമാറ്റി, ആടിന്റെ കരൾ പല്ലുകൊണ്ട് കടിച്ചുപിടിച്ച്, ഇടതുകൈയ്യിൽ അരിവാൾ ചുഴറ്റി അവർ താളാത്മകമായി ചുവടുവെക്കുന്നു. കറുത്ത സാരി ധരിച്ച ഐശ്വര്യ പമ്പയുടേയും പറയുടേയും കൊട്ടിനനുസരിച്ച് ചുവടുവെച്ച് ദേവി പുത്രു പൂങ്കാവനത്ത് അമ്മൻ ക്ഷേത്രത്തിൽനിന്ന് തിരുവല്ലം പട്ടണത്തിലെ പൂനൈ നദിയിലേക്കുള്ള തിരക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ നൃത്തം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നദിയുടെ വരണ്ട തീരത്തെത്തിയപ്പോഴേക്കും, ഘോഷയാത്രയെ നയിച്ചിരുന്ന ആ തിരുനങ്കൈ ക്ഷീണിച്ച് വീണു. സ്വന്തമായി ഒരു നാടകക്കമ്പനി ഈ 37-കാരി നടത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇവിടെ നടന്നത് കേവലം ഒരു ‘അഭിനയ’മായിരുന്നില്ല. ആ ദിവസത്തിന്റെ അവസാനമാണ് നാടകം അരങ്ങേറുക.

തമിഴ് മാസമായ മാസിയിലെ (മാർച്ച്) അമാവാസി നാളിൽ (കറുത്ത വാവ്) തമിഴ് നാട്ടിലെ വെല്ലൂർ ജില്ലയിലെ ദളിത് സമുദായങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുന്ന മായണ കൊള്ളൈയിൽ (ശ്മശാനക്കൊള്ള ഉത്സവം) പങ്കെടുക്കുകയായിരുന്നു ഐശ്വര്യ. സംസ്ഥാനത്ത് പട്ടികജാതിക്കാരായി ലിസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ചക്ലിയാർ സമുദായക്കാരിയായ ഐശ്വര്യ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദശാബ്ദമായി ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്സവങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു

“ആ ഉന്മാദത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്തത് ഞാനായിരുന്നില്ല. എനിക്കൊന്നും ഓർമ്മയില്ല. അമ്മൻ എന്നെ ബാധിച്ചതാണ്,” അവർ പറയുന്നു. കാളിയുടെ അവതാരമായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന അമ്മൻ, അവരുടെ സമുദായം ആരാധിക്കുന്ന നാടൻ ദേവതയാണ്. അനുഷ്ഠാനങ്ങളെല്ലാം കഴിഞ്ഞാൽ, 10 മണിയോടെ അവസാ‍നത്തെ അവതരണം ആരംഭിക്കും.

രാത്രിയിൽ മറ്റൊരു രംഗമാണ് കാണാനാവുക. ശക്തി വീണ്ടെടുത്ത ഐശ്വര്യ തെരുവിന്റെ നടുവിലുള്ള 10 x 12 അടിവലിപ്പമുള്ള വേദിയിൽ ഓടിനടന്ന് സംഘാടകർക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുക്കുന്നു. ബാനർ വെക്കേണ്ട സ്ഥലം, 500 വാട്ടിന്റെ രണ്ട് ലൈറ്റുകൾ വെക്കേണ്ട കൃത്യമായ സ്ഥലം എന്നിവയൊക്കെ. “ആ രണ്ടെണ്ണം സ്റ്റേജിലേക്ക് തിരിച്ചുവെക്കണം, കുറച്ചുകൂടി കോണോടുകോണായി,” അവർ കൽ‌പ്പിക്കുന്നു. സ്റ്റേജ്, വേഷവിധാനം, വെളിച്ചം എന്നിവയുടെ രൂപകല്പന, സംവിധാനം, തിരക്കഥ, ട്രൂപ്പിന്റെ ചുമതലക്കാരി തുടങ്ങിയ വിവിധ റോളുകൾ അവർ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു. അശോക നാടക മന്ത്രം എന്ന് പേരുള്ള ഒരു നാടകസംഘത്തെ ചലിപ്പിക്കുന്ന ഒറ്റയാൾപ്പട്ടാളമാണ് അവർ. സ്റ്റേജിൽ വെച്ചിട്ടുള്ള വലിയ ബാനറിൽ ട്രൂപ്പിന്റെ പേർ വലിയ അക്ഷരത്തിൽ എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

“രജനീകാന്തും, വിജയകാന്തും, ഖുശ്ബുവുമൊക്കെയുള്ള ഒരേയൊരു നാടകകമ്പനിയാണ് ഇത്,” ബാനറിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ച് ഐശ്വര്യ പറയുന്നു. പിന്നീടാണ് ആ അവകാശവാദത്തിന്റെ അർത്ഥം ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായത്. ആ ബാനറിന്റെ പിന്നിൽ, 200 വാട്ട്സ് വെളിച്ചത്തിൽ നിരവധി തലകൾ കാണാം. കൈയ്യിൽ പിടിച്ച കണ്ണാടികളിൽ നോക്കി ചമയമിടുകയാണ് അവർ. കർട്ടന് പിന്നിലുള്ള രാമർ ക്ഷേത്രമാണ് അവരുടെ അണിയറ. എല്ലാ കലാകാരന്മാർക്കും ഒരുമിച്ച് ഒരുങ്ങാനുള്ള സ്ഥലം അവിടെ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഊഴമിട്ടാണ് അവർ മെയ്ക്കപ്പിടുന്നത്. ചിലർ ശ്രീകോവിലിന്റെ ഉള്ളിൽ‌പ്പോലും ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റ് ക്ഷേത്രങ്ങളിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഇവിടെയാരും അവരോട് ശ്രീകോവിലിൽനിന്ന് ‘ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ’ പറയില്ലെന്ന് അവർക്ക് നന്നായറിയാം.

“ഞാൻ ഈ നാടകക്കമ്പനി 2018-ലാണ്തുടങ്ങിയത്. ഇത് വിജയിച്ചാൽ, ട്രാൻസ്‌വുമണുകൾക്ക് യാചിക്കുകയോ ലൈംഗികജോലി ചെയ്യുകയോ വേണ്ടിവരില്ലെന്നായിരുന്നു ഇതിന്റെ പിന്നിലെ ആശയം. പകരം, അവർക്ക് അഭിനയിക്കാം. അഭിനയത്തിൽനിന്നുതന്നെ നല്ല പൈസയുണ്ടാക്കാം,” ഐശ്വര്യ പറയുന്നു. ‘അശോക് നാടക് മന്ത്രം’ എന്നാണ് കമ്പനിക്ക് പേരിട്ടത്. “ട്രാൻസ്‌വുമൺ അമ്മമാർ എനിക്കിട്ട ‘ഐശ്വര്യ’ എന്ന പേര് എനിക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. എന്റെ പേര് അശോക് എന്നാണ്. അതെനിക്ക് ഇഷ്ടവുമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നാടകക്കമ്പനിക്ക് ആ പേരിട്ടത്,” അവർ പറയുന്നു.

നാടകത്തിനുള്ള സമയം അടുക്കുന്തോറും രാത്രിയിലെ വിനോദപരിപാടിക്ക് തയ്യാറെടുത്ത്, ആളുകൾ സ്റ്റേജിന്റെ മുമ്പിൽ കമ്പിളിയുമായി വരാൻ തുടങ്ങി. “ഞാനാണ് തിരക്കഥാകൃത്തും അഭിനയിക്കുന്നതും. സാങ്കല്പിക കഥകളാണ് അധികവും അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. നോവലെന്നാണ് ഞങ്ങളതിനെ വിളിക്കുന്നത്. ഹരിശ്ചന്ദ്ര, ദാനാസുര കർണൻ, നളായിനി, നല്ല തങ്കാൾ തുടങ്ങിയ പുരാണകഥകളും, നാടൻ‌കഥകളെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള കഥകളും – ഇന്ന് അവതരിപ്പിക്കുന്ന ‘ദൈവം തന്ത തീർപ്പ്’ (ദൈവത്തിന്റെ തീരുമാനം) – അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.” ഏഴിയരസന്റെയും കലൈ സെൽ‌വിയുടേയും കഥയാണ് ഇന്ന് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. കുറ്റം, ശിക്ഷ, പാപവിമോചനം, ദൈവികനീതി എന്നീ ഇതിവൃത്തങ്ങളാണ് ഇതിലുള്ളത്.

വിജയപുരി എന്ന മനോഹരമായ രാജ്യത്ത് വിജയ വർമൻ രാജാവും രാജ്ഞി വിജയയും അനുകമ്പയോടെ, വിവേകത്തോടെ ഭരിച്ചിരുന്നു. ആ രാജകീയ ദമ്പതികൾക്ക് രണ്ട് കുട്ടികൾ ജനിച്ചു. ഏഴിയരസൻ എന്ന രാജകുമാരനും ഏഴിയരസി എന്ന രാജകുമാരിയും. രാജകുമാരി സുന്ദരിയും പ്രൌഢിയുമുള്ള പെണ്ണായിരുന്നു. എന്നാൽ രാജകുമാരന്റെ മനസ്സ് നിറയെ വിഷവും. എല്ലാവരോടും വെറുപ്പും ധാർഷ്ട്യവുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, രാജ്യത്തിന്റെ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രാജകുമാരൻ, പുഴയിൽ കുളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കലൈ സെൽ‌വി എന്ന സ്ത്രീയെ കണ്ടുമുട്ടി. കാമപരവശനായ അയാളുടെ ലൈംഗികാക്രമണത്തിന് വിധേയയായ അവൾ മാനസികമായി തകർന്നുപോയി.

സ്റ്റേജിന്റെ പിറകിലിരുന്ന് ഐശ്വര്യ തന്റെ കഥ പങ്കിടുകയായിരുന്നു. “ഞാനൊരു ട്രാൻസ്‌വുമണാണെന്ന് കുറേക്കാലം എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്തപ്പോൾ ഞാൻ തലമുടിയൊക്കെ ചീകുകയും പൊട്ടുതൊടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് ഞാൻ ഒരു ട്രാൻസ്‌വുമണിനെ കാണാനിടവരുന്നത്. അപ്പോഴാണ് ഞാനും അത്തരമൊരു വ്യക്തിയാവാനിടയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയത്,” അരങ്ങത്തേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അവർ പറയുന്നു.

ഏറ്റവുമൊടുവിലാണ് അവർ മുഖചമയമിടാറുള്ളത്. ആ സമയത്തിനകം, വിദൂഷകന്മാർ വേദിയിലെത്തി, ആളുകളെ വിനോദിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, സംഗീതത്തിന് മാറ്റം വന്നു. സ്റ്റേജിലെ ട്രാൻസ്‌വുമണിന്റെ കൂടെ ചേർന്ന് ഐശ്വര്യ, അശ്ലീലവരികളുള്ള ഒരു പാട്ടിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വട്ടത്തിൽ കറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. തമിഴ് ഗാനത്തിന്റെ ശൈലിയിലുള്ള, അല്പം പരിഹാസം തുളുമ്പുന്ന ഒരു നാടൻ‌പാട്ടോടുകൂടിയുള്ള നാടക സമാരംഭമായിരുന്നു അത്

പാട്ട് അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഒരു കൊട്ടാരത്തിൽ ആദ്യ രംഗം അരങ്ങേറുന്നു. കലൈ സെൽ‌വിയായി അഭിനയിക്കേണ്ട ഐശ്വര്യയ്ക്ക് വേഗം വേഷം മാറേണ്ടതുണ്ട്

അപമാനിതയായതിനുശേഷം കലൈ സെൽ‌വി തന്റെ സഹോദരനോടൊപ്പം, നീതി തേടി രാജകൊട്ടാരത്തിലെത്തുന്നു. മകന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ഞെട്ടിത്തരിച്ചിരിക്കുകയാണ് രാജാവും രാജ്ഞിയും. മകൻ ചെയ്ത തെറ്റ് ഏതുവിധേനയും തിരുത്താനായി, സമൂഹത്തിലെ നിലയും വിലയുമൊന്നും ഗണിക്കാതെ, കലൈ സെൽവിയെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ അവർ മകനോട് ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ, കൊട്ടാരത്തിനകത്ത്, സർവ്വസൈന്യാധിപന്റെ വേഷത്തിലുണ്ടായിരുന്ന കറുത്ത ശക്തികൾക്ക് മറ്റ് ചില ഉദ്ദേശ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. രാജാവിനെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കാനുള്ള ഗൂഢപദ്ധതി ആവിഷ്കരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സേനാധിപൻ തന്റെ കാമുകി മോഹനയെ അതിനുപയോഗിച്ചു. ദുർമന്ത്രവാദത്തിൽ മിടുക്കിയായ മോഹന, രാജകുമാരനെ വശീകരിക്കുന്നു. ഒരു വേശ്യാലയത്തിന്റെ രാജ്ഞിയായി അഭിനയിച്ച അവൾ, രാജകുമാരനെ തന്റെ കീഴിലുള്ള ദുരാത്മാക്കളൂടെ സ്വാധീനത്തിലകപ്പെടുത്തി.

ദുഷ്ടശക്തികളുടെ സ്വാധീനത്തിലകപ്പെട്ട ഏഴിയരസൻ ഒടുവിൽ ആ വലിയ ചതി നിർവഹിച്ചു. സ്വന്തം അച്ഛനെ കൊന്ന് അയാൾ സിംഹാസനം കൈക്കലാക്കി. വിജയപുരി രാജ്യത്ത് ഭീകരതയുടെ വിളയാട്ടമായിരുന്നു പിന്നീട്. ഭാര്യ സെൽ‌വിയായിരുന്നു ഏറ്റവുമധികം ദുരിതമനുഭവിച്ചത്. ഗർഭകാലം മുഴുവൻ അവൾ, അയാളുടെ പീഡനങ്ങൾക്ക് ഇരയായി. മകൻ ഭ്രാന്തനാകുന്നത് കാണേണ്ടിവന്ന രാജ്ഞിയായ അമ്മ വിജയ, ഒരമ്മയുടെ ശാപം പ്രയോഗിച്ചു. “രാജകുമാരൻ കുഷ്ഠരോഗിയാ‍കട്ടെ” എന്ന്. ശേഷം, മോഹനയും സൈന്യാധിപനും സിംഹാസനം പിടിച്ചെടുത്ത്, രോഗിയായ രാജാവിനെ പുറത്താക്കി, കലൈ സെൽ‌വിയുടെ കണ്ണ് ചൂഴ്ന്നെടുത്ത്, യാചകിയാക്കി തെരുവിലേക്കയച്ചു.

ഐശ്വര്യ അരങ്ങത്തേക്ക് വന്നു. ഗർഭത്തിന്റെ അവസാന മാസങ്ങളിലെത്തിയ അവർ, കണ്ണുകളിൽനിന്ന് ചോരയൊലിപ്പിച്ച്, തെരുവിൽ ഭിക്ഷ യാചിക്കുന്ന രംഗമാണ് അഭിനയിക്കുന്നത്. പ്രേക്ഷകരുടെ ആരവം പതുക്കെ ഭയത്തിനും സങ്കടത്തിനും വഴിമാറി. കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ട് കലൈ സെൽ‌വി ഒരു ശോകഗാനം പാടിയപ്പോൾ കാണികളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. കലൈ സെൽ‌വിയുടെ കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഭിക്ഷാപാത്രത്തിലേക്ക് നാണയത്തുട്ടുകളും നോട്ടുകളും ഇടാൻ, പ്രേക്ഷകരിൽ പലരും എഴുന്നേറ്റു. “എങ്ങിനെയാണ് ഞാൻ ഈ സ്ഥിതിയിലായത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണിൽനിന്ന് ചോരയൊലിപ്പിക്കുന്നത്? ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം..”

പാട്ടിന്റെ ആ അവസാനവരിയോടെ, രംഗം മാറാൻ പോകുന്നുവെന്ന് അവർ സൂചന നൽകി.

മറ്റ് അഭിനേതാക്കൾ സ്റ്റേജിലെത്തി. ഐശ്വര്യം സ്റ്റേജിൽനിന്നിറങ്ങി വീണ്ടും തിരശ്ശീലയ്ക്ക് പിന്നിലേക്ക് പോയി. കവിളിൽനിന്ന് ചോരയുടെ പാടുകൾ തുടച്ചുകളഞ്ഞ്, സാരി മാറ്റി, അടുത്ത രംഗത്തേക്കുള്ള ചമയങ്ങളണിയാൻ തുടങ്ങി. “എന്റെ അടുത്ത രംഗത്തിന് ഒരു മണിക്കൂറുണ്ട്,” കാൽ അല്പം നീട്ടിവെച്ച്, പിന്നിലേക്ക് ചാരി, മനസ്സിൽ ആ രംഗങ്ങൾ ആലോചിച്ച്, അവർ പറയുന്നു.

“ഞാനൊരു ട്രാൻസ്‌വുമണാണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ, അമ്മയുടെ മുന്നിൽ‌വെച്ച് ഞാൻ കുറേ കരഞ്ഞു,” ഐശ്വര്യം പറയുന്നു. “എന്നെ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന് ഞാൻ അവരോട് ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞത് ഇതാണ്: ‘ഒരു കുഞ്ഞ് നിന്റെ തുടയിൽ ചളിയാക്കിയാൽ, അത് നീ തുടച്ചുകളയുമോ അതോ കുട്ടിയെ കൊന്നുകളയുമോ?’ അതുകൊണ്ട്, എന്റെ മകൻ ആരാ‍യാലും എനിക്കവൻ വിലപ്പെട്ടതാണ്. എന്റെ കുഞ്ഞേ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്?” ട്രാൻസ്‌വുമണിനെക്കുറിച്ച് ഒരു അവബോധവുമില്ലാതിരുന്ന കാലത്തുപോലും എന്റെ അമ്മ എന്നെ അംഗീകരിച്ചു. അവരെന്റെ ദൈവമാണ്. എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആശ്വാസവും പിൻ‌ബലവും.”

“ഞാൻ 10-വരെ മാത്രമേ പഠിച്ചിട്ടുള്ളു. അതീവ ദാരിദ്ര്യം കാരണം, പഠിത്തത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. പത്താംതരം പാസ്സാവാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല. പഠിത്തം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞാൻ ജോലിക്ക് പോയി. കല്ലുടയ്ക്കാനും അതുപോലത്തെ അദ്ധ്വാനമുള്ള മറ്റ് പണികൾക്കും,” ഐശ്വര്യ പറയുന്നു. നാടകവേദി തനിക്ക് താത്പര്യമുള്ള ഒന്നായിരുന്നുവെന്ന് അവർ ഓർമ്മിക്കുന്നുണ്ട്.

“ഒരിക്കൽ, ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവത്തിനിടയിൽ, ഒരു നാടകട്രൂപ്പ് പരിപാടിയവതരിപ്പിക്കാൻ വന്നു. അവരുടെ മുമ്പിൽ നൃത്തം ചെയ്യാൻ കൂട്ടുകാർ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഞാൻ ചെയ്തു. എല്ലാവരും എന്നെ ഏറെ പ്രശംസിച്ചു. അവർ എനിക്ക് ഒരു വിസിറ്റിംഗ് കാർഡ് തന്ന്, “ആദ്യം നന്നായി പഠിക്കൂ, എന്നിട്ടും ഇതിൽ താത്പര്യം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ചേരൂ’ എന്ന് പറഞ്ഞു.”

“ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ നാടകാവതരണങ്ങൾ മാത്രമാണ് ചെയ്തിരുന്നത്, കാരണം, കുടുംബത്തിന്റെ കൈയ്യിൽ പൈസയില്ലായിരുന്നു. പിന്നീട്, എനിക്കത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടുതുടങ്ങി. അതെന്റെ തൊഴിലാവുകയും ചെയ്തു. മുമ്പെല്ലാം ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ അവതരിപ്പിച്ചാൽ 20 രൂപയാണ്ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടുക. ധാരാളം നാടകക്കമ്പനികളിൽ ഞാൻ സുപരിചിതയായി,” അവർ പറയുന്നു. അവതരണമികവിന്റെ മാനദണ്ഡത്തിൽ ധാരാളം നാടകക്കമ്പനിക്കാർ കലാകാരന്മാർക്ക് മുൻ‌കൂറായി പണം നൽകാറുണ്ട്. മുൻ‌കൂർ പണം വാങ്ങിയാൽ, അത് അടച്ചുതീരുംവരെ ആ നാടകക്കമ്പനിയോടൊത്ത് പ്രവർത്തിക്കണമെന്നാണ് നിയമം.

“എനിക്ക് 7 ലക്ഷത്തിന്റെ കടമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ചികിത്സാവശ്യത്തിനായി പണം വാങ്ങിയതിൽ‌പ്പിന്നെ ആ ഒരു ഉടമയുടെ കീഴിൽ ഞാൻ നിന്നു. 10 വർഷമെടുത്തു, അത് തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ. ശമ്പളത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ പണം എനിക്ക് സമ്മാനമായി ലഭിക്കാറൂണ്ട്. എന്റെ ശമ്പളം മുഴുവൻ തിരിച്ചടവിലേക്കാണ് പോവുക. പിന്നീട്, എന്റെ അമ്മ അർബുദം ബാധിച്ച് മരിച്ചു,” ആർ പറയുന്നു. ഇത്രയധികം രൂപ മുൻ‌കൂറായി കിട്ടുന്നത്, അവർ പേരെടുത്ത ഒരു കലാകാരിയായതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്.

വേഷം മാറാൻ, രജനി എന്ന മറ്റൊരു കലാകാരൻ അണിയറയിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. “ഇതാ വരുന്നു, രജനികാന്ത്! ഇപ്പോൾ ഇദ്ദേഹം രജനീകാന്താണ്. മുമ്പ് ശരത്കുമാറായിരുന്നു. ഒരു ഗുസ്തിക്കാരന്റെ ശരീരമാണ്. എനിക്ക് 14 വയസ്സുള്ളപ്പോൾത്തന്നെ ഇദ്ദേഹം ഒരു താരമായിരുന്നു. മൂപ്പരുടെ കൂടെ അഭിനയിക്കാൻ ആളുകൾതമ്മിൽ മത്സരമായിരുന്നു. ഞാൻ ആ സമയത്ത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അസിസ്റ്റന്റായിരുന്നു,” ഐശ്വര്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നു. ഈ നടന്റെ ശരിക്കുള്ള പേര് വിനായകം എന്നാണ്. പ്രായം അമ്പതുകളിലെത്തി. “അണ്ണാമലൈ സിനിമയിലെ രജനിയും ഇപ്പോഴത്തെ രജനിയും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. എന്നെ സംബന്ധിച്ചും ഇത് ശരിയാണ്,” ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹവും പറയുന്നു.

“ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും അന്തസ്സോടെ ജീ‍വിക്കാനും ഞങ്ങൾക്ക് അദ്ധ്വാനിക്കുകതന്നെ വേണം. ഈ ജോലി എനിക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നുണ്ട്. അതേസമയം, ഒരു ട്രാൻസ്‌വുമണെന്ന നിലയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ അക്രമണങ്ങൾനേരിടുകയും ചെയ്യുന്നു. സുരക്ഷിതമായി മൂത്രമൊഴിക്കാൻ‌ പോകാൻപോലും ചില ഗ്രാമങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സാധിക്കില്ല. ഈ കാരണംകൊണ്ട്, ധാരാളം ട്രാൻസ്‌വുമണുകൾ ഈ തൊഴിലുപേക്ഷിച്ചു,” ഐശ്വര്യ പറയുന്നു. അമ്മയുടെ മരണശേഷം ഐശ്വര്യ ഒരു ലിംഗമാറ്റ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് വിധേയയായി. പക്ഷേ തിരിച്ച് നാടകാവതരണങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിയിട്ടുപോലും, അവരുടെ ദുരിതങ്ങൾ തീർന്നില്ല.

“അക്കാലത്ത്, ലിംഗമാറ്റ ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്ത സ്ത്രീകളെ ട്രൂപ്പുകളിൽ എടുക്കാറില്ലായിരുന്നു. ശസ്ത്രക്രിയ കഴിഞ്ഞ്, മൂന്ന് വർഷത്തോളം, ട്രൂപ്പിന്റെ കൂടെ പോകുമ്പോൾ ഞാൻ ലുങ്കിയും ഷർട്ടുമായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ഞാൻ ഞാനായി തുടർന്നതുകൊണ്ട്, പല കമ്പനികളും എന്നെ വിലക്കി. കൂടുതൽ അപമാനം നേരിടാൻ ഞാൻ തയ്യാറായില്ല. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ എന്നോടുതന്നെ ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്: എന്തുകൊണ്ട് സ്വന്തമായി ഒരു നാടകസംഘം തുടങ്ങിക്കൂടാ? ആരുടെയെങ്കിലും കീഴിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനുപകരം, എന്നെപ്പോലുള്ള മറ്റ് ട്രാൻസ്‌വുമണുകളുമായി ചേർന്ന് സ്വന്തമായി ഒരു തൊഴിൽ തുടങ്ങുന്നത് നല്ലതായി തോന്നി,” അവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

സ്വന്തമായി നാടകക്കമ്പനി തുടങ്ങാൻ, 2018-ൽഐശ്വര്യ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു സ്വകാര്യ പണമിടപാ‍ടുകാരനിൽനിന്ന് ഭീമമായ പലിശയ്ക്ക് വലിയൊരു തുക കടം വാങ്ങി. കമ്പനി തുടങ്ങി അധികനാളാവുന്നതിന് മുന്നേ, കോവിഡ്-19-നെത്തുടർന്ന് ലോക്ക്ഡൌൺ നിലവിൽ‌വന്നു. ഐശ്വര്യയെപ്പോലെയുള്ള ട്രാൻസ്‌വുമണുകൾ കോവിഡ് കാലത്ത് വലിയ ദുരിതം അനുഭവിച്ചു. വളരെപ്പെട്ടെന്ന്, ഐശ്വര്യ തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ പറ്റാത്തെ കടബാധ്യതക്കാരിയായി.

“ലോക്ക്ഡൌണിനുശേഷവും, നാടകങ്ങളിൽനിന്നുള്ള വരുമാനം തികഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഞാൻ മറ്റ് ട്രാൻസ്‌വുമണുകൾക്കൊപ്പം ഭിക്ഷയെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. മറ്റുള്ളവരുടെ വെറുപ്പും അറപ്പും നിറഞ്ഞ നോട്ടം കണ്ട് എനിക്ക് മടുത്തു. അങ്ങിനെ ഞാൻ തിരിച്ച് നാടകത്തിലെത്തി,” അവർ പറയുന്നു. ഭിക്ഷയ്ക്കോ ലൈംഗികവൃത്തിക്കോ പോയിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിൽക്കൂടുതൽ കാശുണ്ടാക്കാ‍മായിരുന്നുവെന്ന് ഐശ്വര്യയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും തോന്നലുണ്ട്. “പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്കത് ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. ഈ തൊഴിലാണ് ഞങ്ങൾക്കിഷ്ടം. ഇതാണ് എന്റെ ജീവിതവും ലോകവും. ഇങ്ങനെയാണ് ഞാൻ പണമുണ്ടാക്കുന്നത്. ഇതുപയോഗിച്ചാണ് ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നതും.”

അവരുടെ നാടകക്കമ്പനിയിൽ ആദ്യം അഞ്ചാറ് ട്രാൻസ്‌വുമണുകളുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും ഇപ്പോൾ 10 പേരുണ്ട്. അവതരണങ്ങളുടെ എണ്ണം പക്ഷേ പണ്ടത്തേതിലും കുറവാണ്. വർഷത്തിൽ 250 എണ്ണമുണ്ടായിരുന്നത് 160-180 ആയി കുറഞ്ഞു. തമിഴ് നാട്ടിലെ എല്ലാ ജില്ലകളിലും കമ്പനി നാടകാവതരണങ്ങൾ നടത്താറുണ്ട്. സീസണായാൽ, മാസത്തിൽ 25 കളികളെങ്കിലും കിട്ടുന്നു.

പുരട്ടാസി മുതൽ തായ് മാസംവരെ (സെപ്റ്റംബർ മുതൽ ഫെബ്രുവരിവരെ) ആറുമാസം ഞങ്ങൾക്ക് നാടകങ്ങളൊന്നും കിട്ടാറില്ല. കൊല്ലത്തിലെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാലമാണ് അത്. സീസണല്ലാത്തപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ജോലിയൊന്നുമില്ലാതെ വീട്ടിലിരിക്കും. നാടകത്തിൽനിന്ന് കിട്ടിയ പണം മുഴുവൻ ചിലവാക്കും. നാടകത്തിന്റെ പണിയുണ്ടെങ്കിൽ എന്തിന് ഭിക്ഷയെടുക്കണം? ഇല്ലാത്തപ്പോൾ വേണ്ടിവരും. ആ സാഹചര്യം വരരുത്.”

സീസണല്ലാത്ത കാലത്ത്, സർക്കാരിൽനിന്ന് നാടകാവതരണത്തിനുള്ള എന്തെങ്കിലും ആനുകൂല്യമോ പിന്തുണയോ കിട്ടിയാൽ അത് നന്നായിരിക്കുമെന്ന് ഐശ്വര്യ കരുതുന്നു. “തമിഴ് നാട് സർക്കാരിന്റെ ‘ഇല്ലം തേടി കൽ‌വി’ (വിദ്യാഭ്യാസം വീട്ടുപടിക്കൽ) പദ്ധതിയനുസരിച്ച് ഞാൻ ജില്ലയിലെ സർക്കാർ സ്കൂളുകളുടേയും കൊളേജുകളുടേയും സമീപത്തുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ ബ്ലോക്കുകളിലും സമൂഹങ്ങളിലും പോകാറുണ്ട്. പാട്ട്, നൃത്തം എന്നിവയിലൂടെ ഈ പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങളെ ബോധവത്കരിക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം,” അവർ പറയുന്നു. തമിഴ് നാട് സർക്കാരിൽനിന്ന് “2023-ലെഏറ്റവും മികച്ച ട്രാൻസ് വ്യക്തി’ എന്ന പുരസ്കാരം ഐശ്വര്യയ്ക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വന്തം പരിശ്രമങ്ങളിലൂടെ തൊഴിലുകൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും, സമൂഹത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തിരുനങ്കയാറുകൾക്ക് സംസ്ഥാനം നൽകുന്ന പുരസ്കാരമാണ് അത്.

തിരിച്ച് വേദിയിൽ കയറാനുള്ളതിനാൽ, ഐശ്വര്യ ചെറിയൊരു ഉറക്കം തരമാക്കി. ഉറക്കം വിട്ട് എഴുന്നേറ്റപ്പോഴേക്കും വേഷവിധാനങ്ങളും മുഖചമയങ്ങളും തയ്യാറായിരുന്നു. തവലൈ കരഗമാണ് അവർക്ക് ഇനി അവതരിപ്പിക്കാനുള്ളത്. തലയിൽ ചെറിയൊരു സെമ്പ് (പാത്രം) വെച്ചുകൊണ്ടുള്ള നൃത്തമാണത്. ഒന്നരക്കിലോ ഭാരം വരും അതിന്. കുറച്ചുകൂടി വലിയ ഒരു തവലൈയിൽ വെള്ളം നിറച്ച് – അതിനെല്ലാംകൂടി 15 കിലോഗ്രാം ഭാരമുണ്ട് – അത് സെമ്പിന്റെ മീതെ വെക്കും.

പുലർച്ചെ 2 മണിയായി സമയം. ഇടവേളയിൽ ഈ നൃത്തം അവതരിപ്പിച്ചത്, കാണികൾ ഉറങ്ങാതിരിക്കാനും അവരുടെ ഉത്സാഹത്തിന് മങ്ങലേൽക്കാതിരിക്കാനുമാണ്.

“20 വർഷമായി ഞാൻ നൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. 17 വയസ്സുതൊട്ട്. തമിഴ് നാട്ടിലെ എല്ലാ ജില്ലകളിലും ഞാൻ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന കാലങ്ങളിൽ, നാടകക്കമ്പനിക്കാർ ഞാൻ അഭിനയിക്കുന്ന ട്രൂപ്പിനെ മാത്രമായിരുന്നു ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നത്. ശമ്പളം 20 രൂപ മാത്രമായിരുന്നപ്പോഴും, പ്രേക്ഷകരിൽനിന്ന് 500 രൂപയുടെ സമ്മാനങ്ങൾ കിട്ടിയിരുന്നു. അങ്ങിനെയാണ് കുടുംബത്തെ പോറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ, ഡോക്ടർ വിലക്കിയതുകൊണ്ട് ഞാനാ നൃത്തം അധികം അവതരിപ്പിക്കാറില്ല. വർഷങ്ങളോളം ഈ നൃത്തം ചെയ്ത്, കഴുത്തിലെ എല്ലുകൾക്ക് കേട് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. 30 മിനിറ്റ് ചെയ്തിരുന്നത് ഇപ്പോൾ 10 മിനിറ്റാണ് ചെയ്യുന്നത്. അതും, ആളുകൾ പ്രത്യേകമായി ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ മാത്രം.

തലയിൽ പാത്രം വെച്ച്, വലിയ പാത്രത്തിലെ വെള്ളം വേദിയിൽ തുളുമ്പിച്ച് സ്റ്റേജിൽ ഐശ്വര്യ നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ മനസ്സിലാകും, അവർക്ക് വർഷങ്ങളുടെ അനുഭവസമ്പത്ത്. നൃത്തത്തിനുശേഷം, നനഞ്ഞ വേഷത്തോടെത്തന്നെ, മൈക്ക് കൈയ്യിലെടുത്ത്, ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ ഗാന സുധാകരന്റെ പാട്ട് ഐശ്വര്യ പാടാൻ തുടങ്ങി.

“ചായ കുടിക്കാൻ മറ്റൊരു ഗ്ലാസ്സോ?
എസ്.സി.യും, എസ്.ടി.യുമാണെങ്കിൽ ചായയില്ലെന്നോ?
തീണ്ടലിന്റെ ക്രൂരതകൾ
ഒന്നൊന്നായ് എറിഞ്ഞുടച്ചു അംബേദ്കർ...

ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽനിന്ന് വിസിൽ വിളികളും ആർപ്പുവിളികളും കൈകൊട്ടലുകളും കേൾക്കുന്നു. ചിലർ കൈകളുയർത്തി നൃത്തംവെക്കുന്നു. ചിലർ ഐശ്വര്യയുടെ ദേഹത്ത് സമ്മാനമായി നോട്ടുകെട്ടുകൾ വർഷിക്കുന്നു. “ഇതൊരു ദളിത് ചേരിയാണ്. സിനിമാപ്പാട്ടും ഭക്തിഗാനവുമൊന്നും ഇവിടെ ഏശില്ല, അംബേദ്കറിന്റെ പാട്ടുകൾ മാത്രമാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്,” സ്റ്റേജിൽനിന്ന് പുറത്ത് വന്നപ്പോൾ ഐശ്വര്യ എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

പുലരി പിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നാടകം അവസാനിക്കാറായി. ദൈവശിക്ഷയും നീതിയുമായി വരുന്ന വിധിയുടെ ഒടുവിലത്തെ വിളയാട്ടം.

തകർന്നടിഞ്ഞ രാജാവ് ഏഴിയരസനും അന്ധയായ രാജ്ഞി കലൈ സെൽ‌വിയും, നിരാശയുടെ പടുകുഴിയിൽ‌വെച്ച് വീണ്ടും പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടുന്നു. വിശ്വാസമൊഴിച്ച് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട കലൈ സെൽ‌വി അവളുടെ ദേവതയായ കാളിയെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. കൊടുംദുരിതങ്ങളും അനീതികളും ആവോളം അനുഭവിച്ച അവളുടെ പ്രാർത്ഥന കേട്ട് കാളി അവരുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.

കാളി ആ ദമ്പതികളെ അനുഗ്രഹിച്ച്, അവരുടെ മുറിവുകൾ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. കാളിയുടെ ദൈവികനീതി, ആ ദമ്പതിമാരെ ദ്രോഹിച്ചവരിലേക്കും ഒടുവിൽ എത്തുന്നു. സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയ മോഹനയെ ജലജീവികൾ ഭക്ഷിക്കുന്നു. മന്ത്രവാദിയുടെ സഹായം നഷ്ടപ്പെട്ട സൈന്യാധിപന്റെ ഗൂഢപദ്ധതികളും തകരുന്നു. ഏഴിയരസനും കലൈ സെൽ‌വിയും വീണ്ടും സിംഹാസനാരൂഢരാകുന്നു.

സ്റ്റേജിൽ, ഐശ്വര്യ, പ്രേക്ഷകരെ അന്ധയായ കലൈ സെൽ‌വിയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിക്കുന്നു. തെരുവിൽ അലയുന്ന സെൽ‌വി കാളിയെ വിളിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ് ദേവത പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് നീതി ഉറപ്പാക്കാമെന്ന് വാക്ക് കൊടുക്കുന്നു. ഈ അവസാനരംഗത്ത്, അഞ്ച് ട്രാൻസ്‌വുമണുകളാണ് കാളിയുടെ വേഷം അഭിനയിക്കുന്നത്. കാളിമാരുടെ നൃത്തം. മൺപാത്രങ്ങളിൽ വിളക്ക് തെളിയിച്ച്, ആര്യവേപ്പിന്റെ ഇലകൾ കെട്ടുകളാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അഞ്ച് വ്യത്യസ്ത നിറങ്ങളിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞ് അഞ്ച് കാളികൾ താണ്ഡവമാടി, കുരവയിട്ട്, വരിവരിയായി നിന്ന് സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറി.

23 വയസ്സുള്ള സെംബ എന്ന ട്രാൻസ്‌വുമൺ കലാകാരി അവരുടെ ഇരുകൈകളും ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തോടെ പിരിച്ച്, പല്ലുകൾകൊണ്ട് കോഴിയുടെ കഴുത്തറുത്ത് ചോര കുടിക്കുമ്പോൾ, ഐശ്വര്യ ആളുകളോട്, വഴി തരാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഞൊടിയിടയിൽ, സെംബ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ കോഴിയെ വെച്ച്, തെരുവിന്റെ അറ്റത്തേക്കോടി അപ്രത്യക്ഷയാവുന്നു. കലാകാരർ അവരുടെ പിന്നാലെ ഓടി, അവരെ പിടിച്ച് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു. കാളികൾ ശാന്തമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് തിരികെയെത്തി. ഭസ്മവും കുങ്കുമവും കാണികൾക്കിടയിൽ അവർ വിതരണം ചെയ്തു. നാടകം അവസാനിച്ചു.

പുലർച്ചെയായപ്പോഴേക്കും, കലാകാരർ സാധനങ്ങൾ പാക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. മുൻ‌കൂർ കൊടുത്ത തുക കിഴിച്ച്, ബാക്കിവരുന്ന തുക, സംഘാടകർ ഐശ്വര്യയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്നു. ആയിരം രൂപയ്ക്ക് മീതെ വരുന്ന ഒരു തുകയുടെ പേരിൽ ഐശ്വര്യ ഒന്ന് വിലപേശി അത് വാങ്ങിയെടുക്കുന്നു.

“ഞങ്ങളുടെ കൃത്യമായ വരുമാനം എത്രയെന്ന് പറയാനാവില്ല. നാടകത്തിന്റെ കഥയും ഉത്സവുമൊക്കെ പരിഗണിച്ച് ഒരു അവതരണത്തിന് 25,000-ത്തിനും 30,000-ത്തിനുമിടയിൽ ഞങ്ങൾ ശരാശരി വാങ്ങാറുണ്ട്. കലാകാരരുടെ ശമ്പളവും വ്യത്യസ്തമാണ്. പരിചയസമ്പന്നരായ കലാകാരർക്ക്, പ്രത്യേകിച്ചും പാട്ടുകാർക്ക്, 1,500-നും 2,000-ത്തിനുമിടയിൽ ലഭിക്കും. ബുക്കിംഗിന്റെ റേറ്റനുസരിച്ച്. ചെറുപ്രായക്കാരായ കലാകാരന്മാർക്ക് 1,000-1,200 രൂപവെച്ച് കൊടുക്കും. ചിലപ്പോൾ എന്റെ കൈയ്യിൽ 2,000 രൂപ മാത്രമായിരിക്കും ബാക്കിവരിക. മറ്റ് ചിലപ്പോൾ ഒന്നുമുണ്ടാവില്ല,” ഐശ്വര്യ പറയുന്നു.

ഒന്ന് നിർത്തി അവർ തുടർന്നു. “കമ്പനി എന്റെ സ്വന്തമാണെങ്കിലും ശരിക്കുള്ള ഉടമസ്ഥത എനിക്കല്ല. ഈ കമ്പനിയിലേക്ക് പൈസ ഇറക്കിയ ആളാണ് ശരിക്കുള്ള ഉടമ. അവർക്കും പൈസ കൊടുക്കണം.” ആരംഭത്തിൽ ഐശ്വര്യ വാങ്ങിയ ഏഴക്ക സംഖ്യ, ആറുവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും നാലിരട്ടിയായി. രണ്ടാമതും വാങ്ങിയ ഒരു വായ്പയും അതിന്റെ ഭീമമായ പലീശയുമൊക്കെയായി.

“ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്നതിനനുസരിച്ചുവേണം ഉടമയ്ക്ക് കൊടുക്കാൻ,” ഐശ്വര്യ പറയുന്നു. സാമ്പത്തികത്തിന്റെ കാര്യം പറയുമ്പോൾ അവർ അധികവും നിശ്ശബ്ദത പാലിക്കുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ പലിശയുടേയും പിഴപ്പലിശയുടേയും കാര്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന വെല്ലുവിളിയെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് നല്ല ബോദ്ധ്യമുണ്ട്. എന്നാൽ, പ്രത്യാഘാതം ഭയന്ന്, അതൊന്നും അവർ വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല.

“ആ തുക ഒരിക്കലും തിരിച്ചടയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ല. അതവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകും. വായ്പയെടുത്തതിന്റെ മാസപ്പലിശ മാത്രം ഞാൻ കൊടുക്കുന്നു. വായ്പാത്തുക ഒരിക്കലും ഞങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല,” ഐശ്വര്യ പറയുന്നു. വെല്ലുവിളികളെ അവർ ലഘൂകരിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ അവരുടെ ലക്ഷ്യം വ്യക്തമാണ്. കടബാധ്യതയും പണവുമല്ല, നാടകമാണ് അവരെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നത്.

നാടകത്തിന്റെ സാമഗ്രികളൊക്കെ വാഹനത്തിന്റെ മുകളിൽ കയറ്റിക്കഴിഞ്ഞു. വാൻ പുറപ്പെട്ടു. പിന്നിലെ ജനലയിൽ, ഐശ്വര്യയുടെ വലിയൊരു ചിത്രം ഒട്ടിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അരമണിക്കൂർ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം സംഘം കലവൈ ക്രോസ് റോഡിലെത്തി. കലാകാരരെ ഇവിടെനിന്നാണ് വണ്ടിയിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നതും ഇറക്കിവിടുന്നതും. ഈ സീസണുവേണ്ടി ഐശ്വര്യ വാടകയ്ക്കെടുത്ത വീട് 100 മീറ്റർ അകലെയാണ്. തെങ്ങിന്റെ മടൽകൊണ്ടുള്ള നാല് ചുമരുകളുള്ള വീട്.

“ഈ കലയെ ഞാൻ ഇത്രയധികം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പൈസയ്ക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ല. നാടകത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ എന്റെ സങ്കടങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും എനിക്ക് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നു. എന്ത് പ്രശ്നങ്ങളുമുണ്ടായിക്കൊള്ളട്ടെ, സ്റ്റേജിലാവുമ്പോൾ, ഒന്നും സാരമായി തോന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, ബുദ്ധിമുട്ടുകളൊക്കെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഞാൻ നോക്കിക്കാണുന്നു,” ഐശ്വര്യ പറയുന്നു.

ഈ കഥ എഴുതുന്നതിൽ ഉദാരമായി സഹകരിച്ചതിന് കവിതാ മുരളീധരന് ഞങ്ങളുടെ നന്ദി.

മൃണാളിനി മുഖർജി ഫൌണ്ടേഷൻ (എം.എം.എഫ്) ഫെല്ലോഷിപ്പിന്റെ പിന്തുണകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കഥയാണ് ഇത്.

പരിഭാഷ: രാജീവ് ചേലനാട്ട്