ஷாஹ்பாத்: காட்டை மூழ்கடித்து வளரும் அணை

கஜானந்த் சஹாரியா, தான் ஒரு நில உரிமையாளர் என்று முதன்முதலில் கேள்விப்பட்டது, சிலர் அவரது குச்சா வீட்டிற்கு வந்து அவரது நிலத்தை விலை பேசிய போது தானாம். “10 பிகாக்கள் [தோராயமாக ஆறு ஏக்கர்] என் பெயரில் இருப்பதாக சொன்னார்கள். நான் [தோராயமாக இரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில்] நிலத்தைப் பார்க்கச் சென்றேன். அது நன்றாக வளர்ந்து நின்றிருந்தது. எங்களாலும், வேறு யாராலுமே, அது ஒரு போதும் பயிரிடப்படவில்லை” என்று இந்த கலோனி கிராமத்தின் ஆதிவாசி குக்கிராமமான முண்டேயரில் வசிக்கும் அவர் நம்மிடம் கூறுகிறார்.

35 வயதான சஹாரியா ஆதிவாசி, புதிதாக தன் பெயரில் உள்ள சொத்தை நம்பமுடியாதவராகவும், அதனால் வரவிருக்கும் பணத்திற்காக மகிழ்ச்சியடைந்தவராகவும் இருந்தார். ஒரு நாளைக்கு சுமார் ரூ.200 சம்பளத்தில் மாதத்திற்கு நான்கு முதல் ஐந்து நாட்கள் தினக்கூலியாக வேலை செய்கிறார்; வேலைக்காக சில நேரம் வெளியூரும் போகிறார். 15 பேரைக் கொண்ட கஜானந்தின் கூட்டுக் குடும்பம் பெரும்பாலும் ஷாஹ்பாத் காட்டில் உள்ள கட்டிட மரம் அல்லாத வனப் பொருட்களை (NTFP) நம்பிப் பிழைக்கிறது. "நாங்கள் மஹுவா, டெண்டு, எரிபொருள் மரம், ஆச்சார், நெல்லிக்காய் ஆகியவற்றைக் கொண்டு வருகிறோம்," என்கிறார். "இதை வைத்து தான் வாழ்க்கை நடத்துகிறோம்." இதன் மூலம் அவர்களுக்கு மாதம் சில ஆயிரம் ரூபாய்கள் கிடைக்கிறது.

அவர்கள் நம்பியுள்ள காடு, கிழக்கு ராஜஸ்தானில் 179 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் பரவியுள்ள ஷாஹ்பாத் தலேட்டி காடு. இது அரிய தாவரங்கள், மரங்கள் மற்றும் வனவிலங்குகளைக் கொண்டுள்ளது. 2022 ஆம் ஆண்டு வரை, வனத்துறை அதன் சுற்றுச்சூழல் முக்கியத்துவத்தை சுட்டிக்காட்டி, அதை பாதுகாப்பு சரணாலயமாக்கியது. கராயா [ஸ்டெர்குலியா யூரன்ஸ்] ஷாஹ்பாத் போன்ற ஒரு சில காடுகளில் மட்டுமே காணப்படுகிறது, இது தவிர இங்கு நூற்றுக்கணக்கான மருத்துவ தாவரங்களும் உள்ளன.

இக்காடு, வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டம் 1972-ன் கீழ் வேட்டையாடுவதிலிருந்து பாதுகாக்கப்படும், அட்டவணை I-ஐச் சார்ந்த விலங்குகள் மற்றும் பறவைகளின் தாயகமாகும். வங்காள மற்றும் தங்க நரி, இந்திய ஓநாய், சிறுத்தை (பாந்தெரா பர்டஸ்), இந்திய சாம்பல் நிற கீரி, வரி கொண்ட கழுதைப்புலி (ஹையனா ஹையனா), பேட்ஜர்கள், சிவெட் பூனைகள், சோம்பல் கரடி, சிவப்பு தலை கழுகு, இந்திய மயில் மற்றும் பலவும் இப்பட்டியலில் அடங்கும்.

இது குனோ தேசிய பூங்காவிலிருந்து ஒரு மணி நேரத்திற்கும் குறைவான பயண தூரத்தில், மத்தியபிரதேசத்தின் காந்தி சாகரில் உள்ள சிறுத்தையின் இரண்டாவது தாயகமான குனோவை இணைக்க முன்மொழியப்பட்ட வழியில் வருகிறது. வேகமாக அழிந்து வரும் சிறுத்தைகளை பாதுகாக்க, இது உதவும் என்று அதிகாரிகள் நம்புகின்றனர்.

ஜூன் மாதம் முழுவதும் பெய்து வரும் மழையால், வனத்தில் நீரோடைகள் பெருகி ஓடைகளில் நிரம்பி வழிகிறது. இவை அனைத்தும் குண்டா கோ நீர்வீழ்ச்சியை நோக்கி பாய்கின்றன, இது 100 அடி கீழே, சேற்றுநீரை பள்ளத்தாக்கில் இறைக்கிறது. அதற்கும் கீழே குனோ நதி பாய்கிறது. மழையையும் பொருட்படுத்தாமல், NTFP தேடும் கிராமவாசிகளை இங்கே காணலாம்.

சஹாரியா ஆதிவாசிகளை, குறிப்பாக பாதிக்கப்படக்கூடிய பழங்குடி குழுவாக (PVTG) வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். ராஜஸ்தானில் இத்தகைய பட்டியலில் உள்ள ஒரே குழு இவர்கள் தான். கஜானந்தைப் போலவே, இவர்களும் பிசின், விறகு, பழங்கள், வேர்கள் மற்றும் மூலிகைகள் என வாழ்வாதாரத்திற்கு காட்டையே நம்பியுள்ளனர். கலோனி கிராமத்தில் 70 சதவீதம் பேர், ஆதிவாசி மற்றும் தலித் மக்கள். இரு சமூகமும், கிட்டத்தட்ட சம எண்ணிக்கையில் உள்ளனர் (மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு 2011).

இவ்வாறு ஆயிரக்கணக்கான மக்களால் பயன்படுத்தப்படும் இந்த செழிப்பான காடு, கிரீன்கோ குழுமத்தால் 1,800 மெகாவாட் திறன் கொண்ட, பம்ப் செய்யப்பட்டு சேமிக்கும் நீர் மின் திட்டத்திற்காக (PSP) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஷாஹ்பாத் காட்டில், 408 ஹெக்டேர் நிலத்தை மூழ்கடிக்கும், இது தவிர சாலைகள், வீட்டுவசதி, டிரான்ஸ்மிஷன்கள் மற்றும் திட்ட அலுவலகங்களுக்கு வனத்திற்கு வெளியேயும் 216 ஹெக்டேர் நிலம் தேவைப்படும். பல வனவிலங்கு இனங்களின் வாழ்விடங்கள் அழியும், மேலும் குனோ தேசிய பூங்காவை, காந்தி சாகர் சரணாலயத்துடன் இணைக்க முன்மொழியப்பட்ட சிறுத்தை வழித்தடம், தொடங்கும் இடத்திலேயே முடிந்து விடும்.

இந்தியாவின் காடுகள் மற்றும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்கள், காடு சார்ந்த வாழ்வாதாரத்தை நிரந்தரமாக முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் 'வளர்ச்சி' திட்டங்களால் முற்றுகையிடப்பட்டுள்ளன. கிராமப்புற இந்தியாவில் விளிம்புநிலையில் உள்ள நிலமற்ற மக்களுக்கு உயிர்நாடியான காடுகளை இவை பாதிக்கின்றன. 400 மில்லியன் மக்கள், அவ்வப்போது கிடைக்கும் தினக்கூலி வருமானத்தைத் தாண்டி, குடும்ப செலவுகளை சமாளிக்க, கூடுதலாக மரம் அல்லாத வன பொருட்களை (NTFP) நம்பியிருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இப்போது அவர்கள் தங்கள் நிலத்திலிருந்தும் வெளியேற்றப்படுகிறார்கள். தொலைதூர ஷாஹ்பாத் நகரம் மற்றும் பாரன் ஆகிய இடங்களிலிருந்து வரும் இடைத்தரகர்கள், கலோனி, பைன்ட் மற்றும் முங்காவலி ஆகிய மூன்று கிராமங்களில் உள்ள ஆதிவாசி நில உரிமையாளர்களைக் 'கண்டுபிடித்து', நிலத்தை அவர்களிடம் இருந்து மலிவாக வாங்கி, திட்டத்திற்கு அனுமதி கிடைத்ததும், அதிக விலைக்கு விற்க திட்டமிடுகிறார்கள்.

ஷாஹ்பாத் தரகர்கள் வற்புறுத்தியதில், ஆதிவாசி கஜானந்தும் அவரது சகோதரர்களும் நிலத்தை விற்க முடிவு செய்தனர். ஒரு பிகாவிற்கு 4 லட்சம் ரூபாய் என, மொத்தம் 40 லட்ச ரூபாய் பணத்தை எப்படி விட்டுக்கொடுக்க முடியும்? யார் விலைக்கு வாங்குகிறார்கள் என்பது கூட அவர்களுக்கு தெரியாது, படிக்கத் தெரியாத சில ஆவணங்களில் மட்டுமே கையெழுத்திட்டுள்ளனர். முழுத் தொகை வந்ததா என்று கூட அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. சஹாரியா படிப்பறிவு விகிதம் சுமார் 23 சதவீதம், இது மாநிலத்தில் உள்ள அனைத்து பழங்குடியினரின் 38 சதவீத சராசரியை விடவும் மிகக் குறைவு.

“ஆதிவாசிகளுக்கும் தலித்துகளுக்கும் குறைந்த பணத்தை கொடுத்து ஏமாற்றுவது எளிது என்பதால் தளால்கள் [இடைத்தரகர்கள்] மற்றும் நிறுவனங்கள் அவர்களை குறிவைக்கின்றனர்," என்று கிராமத்தில் உள்ள 29 வயது உயர் சாதி விவசாயி ஜிது பண்டிட் கூறுகிறார். "எனக்குத் தெரிந்து, 2,000 பிகாக்கள் ஏற்கனவே வாங்கப்பட்டுள்ளன." இடைத்தரகர்களோ, இது குறித்து பாரியுடன் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ பேசத் தயாராக இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

கலோனியில் உள்ள தலித் விவசாயி ரமேஷ் சந்த் ஜாதவ் மற்றும் அவரது இரண்டு சகோதரர்களும், 17 பிகாக்கள் நிலம் (தோராயமாக 10 ஏக்கர்) வைத்துள்ளனர். அவர்களும் ஒரு பிகாவை 4 லட்சத்திற்கு விற்றுள்ளனர். பாரியிடம் தனது பாஸ்புக்கில், மே 7, 2024 அன்று வந்துள்ள ரூ.12 லட்சம் வரவை சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். கஜானந்தைப் போலவே, இவருக்கும் யாருக்கு விற்றுள்ளார் என்பது தெரியாது, அதற்கான எந்த ஆவணங்களும் கூட இல்லை. "நான் கையெழுத்து மட்டும் தான் போட்டேன்." என்கிறார்.

இவர்களின் கூட்டுக் குடும்பம் மானாவாரி விவசாயத்தை செய்துவந்தது. ஆனால் நான்கு குடும்பங்களுக்கும் உணவளிக்க அது போதுமானதாக இல்லை. ஆண்கள் கூலி வேலைக்கு செல்கின்றனர். குடும்பத்தில் உள்ள பெண்கள் விறகு, மஹுவா மற்றும் நெல்லிக்காய் போன்ற பழங்களை காட்டில் இருந்து எடுத்து வருகின்றனர். “இது வருடம் முழுவதும் வருமானம் கிடைக்க உதவும்” என்று ரமேஷ் சந்த் பாரியிடம் கூறுகிறார்.

நான் தரகருக்கு “விற்ற” நிலம், “என் தந்தைக்கு 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒதுக்கப்பட்டது,” என்று 55 வயதான ரமேஷ் சந்த் கூறுகிறார். ராஜஸ்தான் விவசாய நிலங்களை வைத்திருப்பதற்கான உச்சவரம்பு சட்டம் 1973, நிலமற்ற பட்டியல் சாதி (SC) மற்றும் பட்டியல் பழங்குடி (ST) குடும்பங்களுக்கு நிலத்தை வழங்கியது.

ஆனால் ராஜஸ்தான் குத்தகைச் சட்டம், 1955, அவர்கள் அந்த நிலத்தை சமூகத்திற்கு வெளியே விற்பனை செய்வதைத் தடுக்கிறது.

“அதற்கு வாய்ப்பில்லை. நான் சரி பார்க்கிறேன்,” என்று பாரி கேட்டபோது, பாரனின் மாவட்ட ஆட்சியர், ரோஹிதாஷ்வ் சிங் தோமர் கூறினார். “அதிகாரப்பூர்வமாக, எந்தவொரு ஒரு SC அல்லது ST-யினரின் நிலமும் விற்பனை செய்யப்படவில்லை. அப்படி செய்வதற்கு கலெக்டர் அலுவலகத்தில் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும். என் பார்வைக்கு அப்படி எதுவும் வரவில்லை. வந்தால் நான் நிச்சயம் ரத்து செய்வேன். இது சட்டத்திற்கு எதிரானது," என்று 40 வயதான அரசு அதிகாரி உறுதியாகக் கூறுகிறார்.

நிலம் வைத்திருப்பவர்களுக்கு, இது ஒரு நல்ல செய்தி.

ஆனால் இத்திட்டம், பல நிலமற்ற கிராமவாசிகள், குறிப்பாக பெண்கள், தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்கு நம்பியிருக்கும் காட்டின் அளவை குறைக்கும். 50 வயது, ஷாபு பாய் மற்றும் 42 வயது ராணிஸ்ரீ ஆகியோர் உடல்நலக்குறைவிற்கு கணவர்களை இழந்த சஹாரியா ஆதிவாசிகள். "எங்களுக்கு நிலமும் இல்லை, கால்நடைகளும் இல்லை. காடு இல்லையென்றால், நாங்கள் இடம்பெயர வேண்டும்," என்று கவலையுடன் கூறுகின்றனர்.

காலை 7:30 மணி, நேமி சந்தின் ஐந்து பசுக்கள் கலோனியிலிருந்து வெளியேறும் மண் சாலையில், இடையக மண்டலத்தில் அவருடன் மேய்ச்சலுக்குச் செல்ல சுற்றித் திரிகின்றன.

கால்நடைகள் வைத்திருக்கும் அனைத்து குடும்பங்களும், பம்ப் செய்யப்பட்டு சேமிக்கும் நீர் மின் திட்டத்தால் காடுகள் கையகப்படுத்தப்படுவது குறித்து கவலைப்படுகின்றனர். “கால்நடைகளின் மேய்ச்சல் நிலம் குறைந்து வருகிறது, இந்தக் காடு போய்விட்டால்,மேய்ச்சலுக்கு சுத்தமாக இடமிருக்காது, அவை இறந்துவிடும்.” என்கிறார் நேமி சந்த்.

60 வயதான தலித் மேய்ப்பரான நேமி சந்த், ஏழு பிகாக்கள் நிலம் (தோராயமாக மூன்று ஏக்கர்) வைத்துள்ளார். அதில் அவர் சோளம், சோயாபீன்ஸ் மற்றும் தீவனம் பயிரிடுகிறார். அறுவடையில் ஒரு பகுதியை விற்பதன் மூலம், வருடத்திற்கு சுமார் 15,000 ரூபாய் சம்பாதிக்கிறார். ஆனால் அவை முழுவதும் அவரது கால்நடைகளுக்கான மருந்துகள் மற்றும் பிற செலவுகளுக்கு போய்விடுகிறது. நேமி சந்தை போலவே, அவரது நான்கு மகன்களும் தினக்கூலிகள். அவ்வப்போது அருகிலுள்ள கல் உடைக்கும் வேலையில் நாளொன்றுக்கு 300 ரூபாய்க்கு வேலை செய்கிறார்.

அவர் தனது நிலத்தை விற்க விரும்பவில்லை என்றாலும், அவருக்கு வேறு வழி இல்லை, என்கிறார். “மரங்கள் வெட்டப்பட்டு, [விவசாய] நிலமும் போய்விட்டால், எங்களுக்கு வேறு வழி இல்லை. கிராமத்தை விட்டு நாங்கள் இடம்பெயர வேண்டியிருக்கும். அடுத்த தலைமுறைக்கு எந்த சஹாராவும் [ஆதரவு] இருக்காது. பால், சாணம், உரம் எதுவும் இருக்காது... எல்லாம் முடிந்துவிடும்," என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார்.

காட்டின் மற்றொரு பகுதியில், வெகு நேரமாக குடையையும் தண்ணீரையும் சுமந்துகொண்டு லாலா ராம் ஜாதவ் மற்றும் அவரது மனைவி ரேகா ஜாதவ் உள்ளனர். "காடு அழிக்கப்பட்டால், எங்களுக்கு அதிக இழப்பு ஏற்படும்... பழங்களும், பூக்களும் கிடைக்காது. எங்கள் அன்றாட வருமானமும் [NTFP மற்றும் விறகுகளிலிருந்து] போய்விடும். கிராமத்தில் என்ன பெரிய வாய்ப்பு [வேலைவாய்ப்பு] கிடைக்கும்?" எனக் கேட்கிறார் அங்கன்வாடி ஊழியரான, ரேகா.

இந்த தலித் தம்பதியினருக்கு 15 பிகாக்கள் (சுமார் 6-7 ஏக்கர்) நிலம் சொந்தமாக உள்ளது. அதில் அவர்கள் சோயாபீன்ஸ், மக்காச்சோளம் மற்றும் கடுகு ஆகியவற்றை பயிரிட்டு, வருடத்திற்கு 4-5 லட்ச ரூபாய் சம்பாதிக்கின்றனர். ஆனால் இரண்டு பிள்ளைகள் கல்லூரியில் படிப்பதால், இந்த வருமானம் போதாது என்று, இங்கே வனப் பொருட்களைத் தேடி வருவாய் ஈட்டுகின்றனர்.

பாரி சந்தித்த யாரும், வரவிருக்கும் திட்டம் குறித்து அவர்களிடம் ஆலோசனை கேட்கப்பட்டதாகக் கூறவில்லை. அதாவது, காடுகளுக்கு அருகில் வசிக்கும் மக்களுக்கு எந்தவொரு சூழ்நிலையிலும் நியாயமான பங்களிப்பை வழங்குவதை உறுதி செய்து எழுதப்பட்ட குறைந்தபட்ச இரண்டு மத்திய சட்டங்களும் மீறப்பட்டுள்ளது.

வன உரிமைகள் சட்டம், 2006-ன் கீழ், கிராமசபை எழுத்துப்பூர்வமாக "பரிந்துரைத்தால்" மட்டுமே, ஒரு திட்டத்தை நிறைவேற்ற முடியும். உள்ளூர்வாசிகள், வெற்றுத் தாளில் கையெழுத்திட வற்புறுத்தப்பட்டு ஏமாற்றப்பட்டதாகக் கூறுகிறார்கள்.

நிலம் கையகப்படுத்துதல், மறுவாழ்வு மற்றும் மீள்குடியேற்றத்தில் நியாயமான இழப்பீடு மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மை, அவர்களின் உரிமை, அதற்கு 2013 LARRA-வின் கீழ், அவர்களிடம் முன் ஒப்புதல் பெறுவது கட்டாயம் ஆகும். ஆனால் அதுவும் புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளது. (இதுவரை ஜெய்சால்மரில் 408 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் காடு கையகப்படுத்தப்பட்டதற்கு வனத்துறைக்கு மட்டுமே 'இழப்பீடு' வழங்கப்பட்டுள்ளது.)

ஆனால் 2022 ஆம் ஆண்டு கலோனி கிராமத்தில் "நிறுவனத்தால்" ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட மதிய உணவை அனைவரும் நினைவில் கொள்கிறார்கள். அதில், கிரீன்கோ குறிப்பிடப்ப்ட்டதாக நினைவு கூருகின்றனர். பூரியும், காய்கறி கறியும், அவர்களின் பேச்சை கொஞ்சம் சுவையாக மாற்றியது. வரவிருக்கும் திட்டத்திற்காக குடியிருப்பாளர்கள் தங்கள் நிலத்தை நிறுவனத்திற்கு விற்கும்படி கேட்கப்பட்டனர். இதுதவிர, ஜிது பண்டிட் கூறுகையில், விற்கும் அனைவருக்கும் வரவிருக்கும் திட்டத்தில் வேலைவாய்ப்பும் உறுதியளிக்கப்பட்டது என்கிறார்.

ஆனால் இது தெளிவாக, ஷாஹ்பாத் காட்டு நிலத்தை வனம் அல்லாத பயன்பாட்டிற்காக, மத்திய அரசு 'அனுமதி' வழங்குவதற்கு முன்னதாக நடந்தேறியுள்ளது. அத்திட்டம் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தான் வந்தது. இதற்கான சுற்றுச்சூழல் அனுமதியும் (EIC) ஆகஸ்ட் 2024-ல் தான் வழங்கப்பட்டது. அதற்கு பிறகு ஒத்திவைக்கப்பட்டு, தற்போது (செப்டம்பர் 2025) ஜோத்பூரில் உள்ள ராஜஸ்தான் உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

இருப்பினும், காட்டில் பள்ளங்கள் தோண்டுதல், அடையாளங்களை இடுதல் போன்ற பணிகள் தொடங்கப்பட்டுள்ளன. "நிறுவனத்தின் மதிய உணவு" வாக்குறுதிகளில், கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் கூட பணியமர்த்தப்படவில்லை என்று ஜிது பண்டிட் கூறுகிறார். "அவர்கள் வேலைக்கு வெளியில் இருந்து ஆட்களை அழைத்து வருகின்றனர்," என்று அவர் பாரியிடம் கூறுகிறார்.

ஜோத்பூரில் உள்ள ராஜஸ்தான் உயர் நீதிமன்றத்தால் பரிசீலிக்கப்படும் சுயமாக தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுவில், "பாரன் மாவட்டம், ஷாஹ்பாத் பிளாக்கில் பம்ப் செய்யப்பட்டு சேமிக்கும் நீர் மின் திட்டத்தை நிறுவ 1.19 லட்சம் மரங்களை வெட்டுவதில் இருந்து காடுகளைப் பாதுகாக்க" கோரி ஒரு இடைக்கால விண்ணப்பத்தை ஆர்வலர்கள் குழு தாக்கல் செய்துள்ளது.

இந்த மனுவை தாக்கல் செய்தவர்களில் ஜிதேந்திர சர்மாவும் ஒருவர். 1972 ஆம் ஆண்டு வனவிலங்கு (பாதுகாப்பு) சட்டத்தின்படி, ஒப்புதல்கள் இல்லாமல் ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியில் ஒரு திட்டத்தை எவ்வாறு அனுமதிக்க முடியும் என்று அவர் கேட்கிறார். "ஆயினும், ஏற்கனவே மரத்தை வெட்ட தொடங்கிவிட்டனர்," என்று வருந்துகிறார் ஷர்மா. அவரது மதிப்பீட்டின்படி, அரசாங்கம் கூறியது போல 1.19 லட்சம் மரங்கள் அல்ல, 25 லட்சம் மரங்கள் வெட்டப்படும் என்கிறார். (மாநில அரசு, எண்ணிக்கையை மிகவும் குறைத்து மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது என்று வன அதிகாரிகளும் ஒப்புக்கொள்கின்றனர்.) ஷர்மா, INTACH பாரன் அத்தியாயத்தின் ஆசிரியர் மற்றும் ஒருங்கிணைப்பாளர் ஆவார்.

"இந்த அளவிலான ஒரு தனியார் மின் திட்டத்திற்காக, ஷாஹ்பாத்தில் இவ்வளவு காடுகளை வெட்டுவதற்கு அரசு எப்படி அனுமதிக்க முடியும்?" என்று அவர் கேட்கிறார். ஷாஹ்பாத் சன்ரக்ஷன் சங்கர்ஷ் சமிதியில், ஷர்மா ஒரு மைய நபர் "இது முற்றிலுமான ஒரு துக்ளக்கிய ஆணை [சர்வாதிகார முடிவு])." என்கிறார்.

கடந்த மாதம் (செப்டம்பர் 10, 2025), சட்டவிரோத ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் மரங்களை வெட்ட அனுமதித்ததற்காக பாரன் பிரிவின் மாவட்ட வன அதிகாரி அனில் யாதவை ராஜஸ்தான் வனத்துறை இடைநீக்கம் செய்தது. இடைநீக்கம் செய்யப்படுவதற்கு முன்பு பாரியிடம் பேசிய அவர், "தோட்டங்கள், ஒருபோதும் காடுகளுக்கு மாற்றாக இருக்க முடியாது," என்பதை ஒப்புக்கொண்டார்.

இந்தத் திட்டம் அனுமதிக்கப்படும் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நாடு முழுவதும், பெரிய 'வளர்ச்சி' திட்டங்களுக்கு பச்சைக்கொடி காட்டப்படுகிறது. மொத்தம் 411 பெரிய அணைகள் கட்டப்பட உள்ளன, அவை அனைத்தும் பெரிய டிக்கெட்டுகள். அதற்கான நிதி ஒதுக்கீட்டை பாருங்கள்: அருணாச்சலப் பிரதேசத்தில் உள்ள சியாங்கில் ரூ. 1,50,000 கோடியிலிருந்து கிரேட் நிக்கோபார் திட்டத்திற்கு ரூ. 72,000 கோடி வரை ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

ராஜஸ்தான் மற்றும் மத்தியப் பிரதேசத்தில், மாபெரும் எரிசக்தி நிறுவனமான அதானி, கிரீன்கோவுடன் பல திட்டங்களில் கூட்டு சேர்ந்துள்ளார். மார்ச் 14, 2022 அன்று அவர்களின் வலைத்தளத்தில் கிடைக்கும் செய்திக்குறிப்பு: “கிரீன்கோ, அதானி குழுவால் முன்மொழியப்பட்டுள்ள தொழில்துறை வளாகத்திற்கு 6 GWhr மின்சாரம் வழங்கும். இது மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் ராஜஸ்தானில் வரவிருக்கும் கிரீன்கோவின் 'பம்ப் செய்யப்பட்டு சேமிக்கும் நீர் மின்' திறனிலிருந்து வரும். 2035 வரை முன்மொழியப்பட்ட பம்ப் செய்யப்பட்டு சேமிக்கும் நீர் மின் திட்டங்களில் 20 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக இந்த நிறுவனங்களுக்கு சொந்தமாக உள்ளது.

இருப்பினும், பம்ப் செய்யப்படும் சேமிப்பின் தொழில்நுட்பமும் செயல்திறனும் கடுமையான விமர்சனத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளது. அவை உபரி மின்சாரத்தை சேமிப்பதோடு, தேவைப்படும்போது மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. அதாவது, தேவை குறையும் போது சேமித்து, தேவைப்படும்போது உற்பத்தி செய்ய வல்லது.

“ஆனால் தற்போதைய உச்ச நேர நீர் மின்சாரத் தேவை, மேம்படுத்தப்படவோ அல்லது கண்காணிக்கப்படவோ இல்லை,” என்று விஞ்ஞானி ஹிமான்ஷு தாக்கர் கூறுகிறார். அவர் அணைகள், ஆறுகள் மற்றும் மக்கள் தொடர்பான தெற்காசிய வலையமைப்பின் (SANDRP) ஒருங்கிணைப்பாளர் ஆவார்.

PSP-கள் 'சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்தவை' என்று கணிக்கப்படுவதற்கு அறிவியல் அடிப்படை எதுவும் இல்லை என்று தாக்கர் மேலும் கூறுகிறார். மாறாக, PSP போன்ற ஒரு பெரிய உள்கட்டமைப்பு தலையீடு குறிப்பிடத்தக்க சமூக மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பைக் கொண்டிருக்கும்.

குறைந்தது 62 PSP-களாவது முன்மொழியப்பட்டுள்ளன, அதுவும் 2035-36க்குள் தயாராக இருக்க பணிக்கப்பட்டுள்ளது. டெல்லி மற்றும் ஹைதராபாத், கிரீன்கோ அலுவலகங்களுக்கு செய்த அழைப்புகள் பதிலளிக்கப்படவில்லை, ஒரு எண் மேலும் செய்திகளை எடுக்க முடியாத அளவுக்கு நிரம்பியிருந்தது, மின் அஞ்சல்களும் பதிலளிக்கப்படவில்லை.

ஆனால் ஷாஹ்பாத்தை காப்பாற்றக்கூடிய அளவுக்கு, கதையில் ஒரு திருப்பம் உள்ளது.

குனோ தேசிய பூங்கா, ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து வரும் சிறுத்தைகளின் (அசினோனிக்ஸ் ஜுபாட்டஸ்) தாயகம். அது இங்கிருந்து வெறும் 40 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது. கடந்த வருடம் முதல், சிறுத்தைகள் இரை தேடி குனோவிலிருந்து வெளியேறி வருகின்றன, எனவே தேசிய புலிகள் பாதுகாப்பு ஆணையம் (NTCA) மாநிலங்களுக்கு இடையேயான சிறுத்தை பாதுகாப்பு வளாகத்தை உருவாக்கியுள்ளது. இது குனோ-காந்தி சாகர் (KGS) நிலப்பரப்பு என்று அழைக்கப்படும் பகுதியில் சுமார் 17,000 சதுர கி.மீ பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது.

இந்தப் பாதையில் பயணித்தால், சிறுத்தையால சில மணி நேரங்களில் ​​குனோவிலிருந்து ஷாஹ்பாத் செல்ல முடியும். மேலும் அவை ஏற்கனவே அந்த இடங்களில் காணப்பட்டுள்ளன. சிறுத்தையால் குனோ நதியில் நீந்தி, இன்னும் வேகமாக அடைய முடியும்!

இந்த வனப் பாதையின் 408 ஏக்கரை அழிக்கும் ஒரு PSP, இப்போது சிறுத்தையின் தேவைகளோடு போட்டி போட வேண்டும். அதிலும் இது செப்டம்பர் 2022-ல் பிரதமர் தானே தொடங்கி வைக்கத் தகுதியான திட்டமாக கருதிய ஒன்று என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

பாதுகாவலர்களுக்கு, சிறுத்தைகள் உண்மையில் ஷாஹ்பாத்தை காப்பாற்றும் என்பது ஒரு ஆறுதலான சாத்தியமாகும்.

ஆனால் அதற்கு முதலில் சிறுத்தைகள், தங்களைத் தாங்களே காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

கோட்டாவைச் சேர்ந்த மூத்த நிருபர் பிரஜேஷ் விஜய்வர்கிக்கும், இக்கட்டுரைக்கு உதவிய சூரஜ் பிரதாப் சர்மா மற்றும் இஷா ஷாவுக்கும் ஆசிரியர் நன்றி தெரிவித்துக் கொள்கிறார்.

தமிழில் : அஹமத் ஷ்யாம்