ஜும் வயல்களில் கேபி விருந்து

"வயலில் வேலை செய்யும்போது மதிய உணவிற்கு வழக்கமாக கேபி தான் சமைப்போம்," என்கிறார் விவசாயி அசினோ மியேசிசியெனோ மெயாசே. குறைந்த மசாலாப் பொருட்கள் மட்டுமே தேவைப்படும் இந்தக் குழம்பிற்கான பொருட்கள் அனைத்தும் வயலில் வேலை செய்யும் விவசாயிகளுக்கு நாகாலாந்தின் கோனோமா பகுதியிலேயே எளிதாகக் கிடைக்கின்றன.

"சில சமயம், நாங்கள் கால்ஹோவையும் சமைப்போம்," என்று கீரைகள், காட்டு காய்கறிகள், உள்ளூர் மசாலாக்கள் மற்றும் புகைமூட்டப்பட்ட பன்றி இறைச்சி அல்லது மாட்டிறைச்சி ஆகியவற்றைச் சேர்த்து சமைக்கப்படும் சத்தான உணவான ஒரு கஞ்சியை குறிப்பிட்டு சொல்கிறார். "இது அங்கமி மக்களின் ஒரு சிறப்பு உணவு," என்று 36 வயது அசினோ கூறுகிறார்.

இதமான குளிர்கால காலைப் பொழுதில், அசினோ தனது நெருங்கிய தோழியான உட்சோனோ மெருவுடன் கோனோமாவின் ஜும் வயல்களுக்குச் செல்லும் குறுகிய பாதையில் நடந்து செல்கிறார். நாகாலாந்தில், மலைச்சரிவுகளில் 'ஜும்' முறை பொதுவாகப் பின்பற்றப்படுகிறது. அவர்கள் ​​பேசிக்கொண்டும் சிரித்துக்கொண்டும் நடந்து செல்லும்போதே திடீரென குனிந்து கீரைகளையும் தாவரங்களையும் பறிக்கிறார்கள். "நாங்கள் இருவரும் மிகச் சிறந்த தோழிகள். ஒன்றாக இருக்கும்போது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக உணர்கிறோம்," என்று அசினோ கூறுகிறார். சிறுவயதுத் தோழிகளான இவர்கள் தங்கள் நேரத்தை ஒருங்கிணைத்து, ஜும் வயல்களில் ஒன்றாக வேலை செய்கிறார்கள்.

42 வயதான உட்சோனோ, தன் கையில் புதிதாகப் பறித்த மூலிகைகளின் கட்டைக் காட்டி, அவற்றின் பெயர்களை டெனிடியெ மொழியில் வரிசையாகக் கூறுகிறார் கதா (ஃபிஷ் மின்ட்), ககெய் (இமயமலை நாட்வீட்), காம்ஹூ (காட்டு பெரில்லா) மற்றும் கக்ரா (ஜாவா வாட்டர் டிராப்வார்ட்).

"நாங்கள் கதா கீரையை காரமான மிளகாயான கிங் சில்லியுடன் சேர்த்து சட்னி செய்து கேபியுடன் சாப்பிடுவோம். மீதமுள்ள கீரைகளை கேபி குழம்பிலேயே சேர்த்துவிடுவோம். எஞ்சியிருப்பதை பின்னர் உபயோகிக்க வீட்டுக்கு கொண்டு சென்றுவிடுவோம்," என்று அவர் விளக்குகிறார்.

பிப்ரவரி கடைசியில், கோனோமா முழுவதும், அசினோ மற்றும் உட்சோனோ போன்ற விவசாயிகள் தங்கள் ஜும் நிலங்களில் உருளைக்கிழங்கு பயிரிடும் பணியில் மும்முரமாக ஈடுபட்டுள்ளனர். வேலை நேரம் அதிகமுள்ள நாட்களில், அவர்கள் வயலிலேயே மதிய உணவைத் தயாரிக்க ஒன்றுகூடுகின்றனர். "நாங்கள், சமைத்த சாதம், பன்றி கொழுப்பு, காரமான கிங் சில்லி மிளகாய், புளிக்கவைக்கப்பட்ட சோயாபீன் விழுது மற்றும் உப்பு ஆகியவற்றை எடுத்துச் செல்கிறோம். பின்னர் அருகில் கிடைக்கும் காட்டுத் தாவரங்களைச் சேகரித்து சமைக்கிறோம்," என்று அன்று காலை அவர்கள் சேகரித்த நான்கு வகையான காட்டு கீரைகளை பிரித்து சுத்தம் செய்துகொண்டே, அசினோ கூறுகிறார்.

வீடியோ: இரவு உணவிற்காக சேகரிக்கப்படும் காட்டுத் தாவரங்கள்

கிழக்கு இமயமலையில் அமைந்துள்ள கோனோமா கிராமம், அடர்ந்த பசுமையான காடுகளால் சூழப்பட்ட மென்மையான சரிவுகள் மற்றும் செங்குத்தான மலைப்பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. அழிந்துவரும் இனமான இவர்களின் மாநிலப் பறவை பிளைத்ஸ் டிராகோபான் இங்கு இங்கு காணப்படுகிறது. கிராமத்தில் உள்ள கிட்டத்தட்ட அனைவரும் விவசாயிகள். அசினோ மற்றும் உட்சோனோ ஆகிய இருவரிடமும் தலா சுமார் 50 சதுர மீட்டர் நிலம் உள்ளது.

"பல்வேறு காட்டு காய்கறிகள் ஆண்டின் வெவ்வேறு காலங்களில் வளர்கின்றன, இருப்பினும் பருவமழைக் காலத்தில் அவை மிகுதியாகக் கிடைக்கின்றன. தேவைக்கு அதிகமாகக் கிடைக்கும்போது, ககெய் (ஹிமாலயன் நாட்வீட், கோனிஜியா பாலிஸ்டாச்சியா), காதா (மீன் புதினா, ஹூட்டுய்னியா கார்டாட்டா), மற்றும் கன்யான்யூ (மிச்சிங்கா, சாந்தோக்ஸிலம் ரெட்சா) போன்ற காய்கறிகளை உள்ளூர் வியாபாரிகளிடம் ஒரு கட்டு 10 முதல் 20 ரூபாய்க்கு விற்கிறோம்," என்கிறார் அசினோ.

இக்கிராமத்தில் 1,943 பேர் (2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு) வசிக்கின்றனர். இவர்களில் பெரும்பாலானோர் அங்கமி பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். இக்கிராமம் கேல்ஸ் எனப்படும் குல-அடிப்படையிலான குடியிருப்புகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. மக்கள் முக்கிய திபெத்திய-பர்மிய மொழியான டெனியிடை மொழியைப் பேசுகிறார்கள். இதற்கு அங்கமி மொழி என்றும் பெயர் உள்ளது. இம்மொழி நாகாலாந்தின் கோஹிமா மாவட்டத்தில் முதன்மையாக 1.5 லட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்களால் பேசப்படுகிறது.

இப்பகுதியின் நிலப்பரப்பு மூன்று மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேல் சரிவுகள் காடுகளால் சூழப்பட்டுள்ளன. இதில் கோனோமா இயற்கை பாதுகாப்பு மற்றும் டிராகோபான் சரணாலயம் உள்ளது. இது சுமார் 20 முதல் 25 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவிலான அடர்ந்த வனப்பகுதியைப் பாதுகாக்கிறது. 1998-ல், கோனோமா மக்கள் தங்கள் காட்டின் ஒரு பெரிய பகுதியைத் தாங்களாகவே முன்வந்து ஒரு சமூகப் பாதுகாப்பு காப்பகமாக ஒதுக்கினர். இதன் மூலம், அந்த கிராமம் இந்தியாவின் முதல் 'பசுமைக் கிராமம்' என்ற அங்கீகாரத்தைப் பெற்றது, என்கிறார் கோனோமா சூழல் சுற்றுலா மேலாண்மைக் குழுவில் ஒரு சுயாதீன வழிகாட்டியாகப் பணிபுரியும், அங்கு வசிக்கும் க்ரீபு மெயாசே.

நடுச் சரிவுகள் ஜும் சாகுபடிக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன. அங்கு அசினோ மற்றும் உட்சோனோவுக்குச் சொந்தமான நிலம் உள்ளது. விவசாயிகள், நாகாலாந்தின் மாநில மரமான, நைட்ரஜனை நிலைநிறுத்தும் ஆல்டர் மரத்தை இடமாற்று சாகுபடியுடன் ஒருங்கிணைக்கும் ஒரு உள்நாட்டு வேளாண் காடு வளர்ப்பு முறையான, பாரம்பரிய ஆல்டர் அடிப்படையிலான ஜும் முறையைப் பின்பற்றுகின்றனர்.

விவசாயத்துக்கு நிலத்தைத் தயார் செய்ய மரங்களை வெட்டுவதற்குப் பதிலாக, விவசாயிகள் புதிய வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்க, அவ்வப்போது மரத்தின் கிளைகளை வெட்டி ஒழுங்குபடுத்துவதோடு, தண்டையும் தரையிலிருந்து சுமார் இரண்டு மீட்டர் உயரத்தில் வெட்டி சீரமைக்கின்றனர். "எங்கள் வயல்களைச் சுற்றியுள்ள ஆல்டர் மரங்கள் சுமார் நாற்பது ஆண்டுகள் பழமையானவை. சில நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலானவை," என்கிறார் அசினோ.

இந்த முறை, மண்ணின் வளத்தை இயற்கையாகவே மீட்டெடுக்கிறது. இதனால் வழக்கமான இடமாற்று விவசாயத்தில் பொதுவாகக் காணப்படும் நீண்ட தரிசு காலத் தேவையை இது குறைக்கிறது.

"வசந்த காலத்திலும் கோடையின் தொடக்கத்திலும், நாங்கள் உருளைக்கிழங்கு பயிரிடுகிறோம். கோடையில் எங்கள் ஜும் வயல்களில் மக்காச்சோளம், சிறுதானியங்கள், பூசணிக்காய், வெள்ளரிக்காய், மிளகாய் மற்றும் பிற பயிர்களை நடவு செய்கிறோம்," என்று உட்சோனோ பாரியிடம் கூறுகிறார்.

எங்கள் தேவையை கடந்து மீதமுள்ள விளைபொருட்களை உள்ளூர் வியாபாரிகளிடம் விற்கிறோம். அவர்கள் அதை கோஹிமாவிற்கு எடுத்துச் செல்கிறார்கள்," என்கிறார். விவசாயத்தின் மூலம் தாங்கள் ஆண்டுக்கு சுமார் ரூ. 40,000 வருமானம் ஈட்டுவதாக அப்பெண்கள் கூறுகிறார்கள். பகுதி நேர ஓட்டுநர்களாகவும் வேலை செய்யும், அவர்களின் கணவர்களும் விவசாயிகள்தான். அவர்கள் ஆண்டுக்கு சுமார் ஒரு லட்சம் ரூபாய் சம்பாதிக்கிறார்கள்.

படிப்படியான நெல் சாகுபடிக்காக ஒதுக்கப்பட்ட கிராமத்தின் கீழ் சரிவுகளைச் சுட்டிக்காட்டியபடி, "எங்களுக்கு சொந்தமாக நெல் வயல்களும் உள்ளது," என்கிறார் அசினோ. அக்டோபர் மாதத்தில் நெல் அறுவடை செய்யப்படுகிறது. மேலும் விவசாயிகள் ஒட்டு அரிசி உட்பட பல பாரம்பரிய ரகங்களைப் பயிரிடுகிறார்கள். படிக்க: சன்ங்கி கிராமத்தில் மிபாங்மிங் விருந்து

மதிய உணவு நேரம் நெருங்குகிறது. உட்சோனோ சேகரிக்கப்பட்ட காய்கறிகளைச் சுத்தம் செய்து தயார் செய்கிறார். அசினோ நெருப்பை மூட்டுகிறார். அவர் ஒரு பெரிய பானையில் ட்ஸு (தண்ணீர்) வைத்து, பொருட்களை ஒவ்வொன்றாகச் சேர்க்கத் தொடங்குகிறார். முதலில் சூசி (மிளகாய்), பிறகு மெட்ஸி (உப்பு), அதைத் தொடர்ந்து ஸாட்டி (புளிக்கவைக்கப்பட்ட சோயாபீன் விழுது) மற்றும் தேவோபி (பன்றிக் கொழுப்பு) சேர்க்கப்படுகின்றன. பானை கொதிக்கத் தொடங்கும் போது, ஒரு சுவையான நறுமணம் காற்றில் பரவுகிறது. அதன் பின்னரே புதிதாகப் பறித்த கீரைகள் சேர்க்கப்படுகிறது.

"இதை அதிக நேரம் சமைக்கக் கூடாது. இல்லையெனில் கீரையின் சுவையும் மணமும் போய் விடும்," என்று பானையை மெதுவாகக் கிளறியபடியே கூறுகிறார், உட்சோனோ. காய்கறிகள் வெந்தவுடன், அவர் சமைத்த சாதத்தையும் சேர்த்து, பானையை மூடி, சுவைகள் ஒன்று சேர விடுகிறார்.

இதற்கிடையில், அசினோ காரமான ராஜா மிர்ச்சாவை (கின் சில்லி) நேரடியாக விரல்கள் படாமல் கவனமாக நறுக்குகிறார். இந்த மிளகாய் அதன் அதிகப்படியான காரத்திற்காக அசாமின் சில பகுதிகளில் பூத் ஜோலோக்கியா (பேய் மிளகாய்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. கிங் சில்லி அதன் பயங்கரமான பெயருக்கு ஏற்றாற்போல் மிகவும் காரமாக உள்ளது. உலகின் மிகக் காரமான மிளகாய்களில் ஒன்றாகத் திகழும் இது. பல நாகா சமூகங்களின் சமையலறைகளில் ஒரு இன்றியமையாத பொருளாகும். "இது இல்லாமல் எங்களால் சமைக்கவே முடியாது," என்று புன்னகைக்கிறார், அசினோ. "அது கொடுக்கும் காரம், எங்களுக்கு பிடிக்கும்." அது எவ்வளவு காரம் என்பதை எமது நிருபர் விரைவில் கண்டறிவார்.

அசினோ, பொடியாக நறுக்கிய காத்தா (ஃபிஷ் மிண்ட்), ஜாட்டி (புளிக்கவைக்கப்பட்ட சோயாபீன் விழுது) மற்றும் உப்பு ஆகியவற்றைத் திறமையாகக் கலந்து, மிகவும் காரமான ஒரு சட்னியைத் தயாரிக்கிறார்.

நண்பர் இருவரும் மதிய உணவிற்கு எங்களை வரவேற்றனர். அவர்கள் மீதமிருந்த விறகுத் துண்டுகளிலிருந்து கரண்டிகளை செதுக்க, அவர்கள் தயாரித்திருந்த உணவைச் சுற்றி நாங்கள் கூடினோம். அந்த கேபி பார்ப்பதற்கு எளிமையாகவும் சுவையாகவும் இருந்தது. காட்டுக் கீரைகளை பன்றிக் கொழுப்பு மற்றும் புளிக்கவைக்கப்பட்ட சோயா விழுதுடன் சமைத்திருந்தனர். அதன் மண் சார்ந்த சுவைகள், ஃபிஷ் மிண்ட் மற்றும் கிங் சில்லி சட்னியிலிருந்து வரும் மீன் மற்றும் காரமான சுவையல் சமநிலைப்படுத்தப்பட்டிருந்தன.

இருப்பினும், ஒரு சில வாய் சாப்பிட்ட பிறகு, நான் அமைதியாக பின்வாங்கினேன். என் கண்களில் நீர் வழிய, விக்கலும் வந்தது. நான் எதிர்பார்த்ததை விட அந்தப் கிங் சில்லி மிகவும் கடுமையாக இருந்தது. ஆனால், என்னை விருந்துக்கு வரவேற்ற நாகா மக்களுக்கு முன் தோல்வியை ஒப்புக்கொள்ள முடியாமல், உறுதியுடன், ஒவ்வொரு வாயாக என் நிதானத்தை மீட்டெடுத்து, சற்றுத் தள்ளி நின்று என் உணவை உண்டு முடித்தேன்.

மதிய உணவு முடிவுக்கு வரும்போது, மற்ற விவசாயிகள் வயல்களுக்குத் திரும்பத் தொடங்கினர். "நாங்கள் எங்கள் கிராமத்திற்கு அப்பால் உள்ள உலகத்தையும் பார்க்க விரும்புகிறோம். ஆனால் எங்களால் வேறு எங்கும் வாழ்வதை கற்பனை செய்துகூட பார்க்க முடியாது. இதுதான் எங்கள் வீடு," என்று அந்த இரு நண்பர்களும் கூறுகிறார்கள்.

டென்யிடையை மொழிபெயர்ப்பதற்கு உதவிய க்ரீபு மெயாசே மற்றும் ரோகோசாடோ சூச்சா ஆகியோருக்கு எமது நிருபர் நன்றி தெரிவித்துக் கொள்கிறார்.