விவசாயக் கடனும், உறுப்புத் திருட்டும்

“நான் உண்மையில் ஓர் அதிர்ஷ்டசாலி,” என்று பாரியிடம் சொல்கிறார் ரோஷன் சதாஷிவ் குலே. அவர் உயிருடன் இருப்பதையே அதிர்ஷ்டமாக கருதுகிறார். அவர் வீட்டில் இருப்பதே அதிர்ஷ்டம் தான்.

இவையெல்லாம் ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன் தொடங்கியது. மிந்தூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த இந்த 34 வயது சிறு விவசாயியின் 12 ஜெர்சி பசுக்களுக்கு தோலில் கட்டி நோய் கண்டறியப்பட்டது. 2021 மார்ச் மாதம் கோவிட்-19 இரண்டாவது அலை நாடெங்கும் வீசிக்கொண்டிருந்தபோது மகாராஷ்டிராவில் கால்நடைகள் பாதிக்கப்பட்டன.

“அவற்றின் சிகிச்சைக்கு நிறைய செலவு செய்துவிட்டேன்,” ரோஷன் நினைவுகூர்கிறார். “ஆனால் அவற்றின் உடல்நிலையில் முன்னேற்றமில்லை.”

ஆறு பசுக்கள் இறந்துவிட்டன. பால் உற்பத்தியும் சீர்குலைந்துவிட்டது. பால் மூலம் கிடைத்து வந்த வருமானமும் நின்றுவிட்டது. ஆனால் செலவு நிற்கவில்லை. எஞ்சியுள்ள ஆறு பசுக்களுக்கான மருந்துகள், தடுப்பூசிகள் வாங்குவதற்கு சந்திராபூரின் வனவளம் நிறைந்த நாக்பித் தாலுக்காவைச் சேர்ந்த அந்த சிறு விவசாயியிடம் செலவு செய்ய பணமில்லை.

பெருந்தொற்று காலத்தில் பண நெருக்கடியை சமாளிக்க வங்கிகளில் கடன் பெறுவதும் கடினமாக இருந்தது. வங்கி முகவராகப் பணியாற்றும் நண்பர் ஒருவரின் வற்புறுத்தலின் பேரில், ரோஷன் முறைசாரா கடன் ஒன்றைப் பெறுவதற்காக அருகிலுள்ள பிரம்மபுரி நகரில் கந்துவட்டிக்காரரை அணுகினார்.

தனது நெருக்கடி உடனடியாக தீர்ந்துவிட்டதாக அவர் கருதினார்.

“நெருக்கடி அப்போது தான் தொடங்கியது,” என அவர் நினைவுகூர்கிறார்.

2021 மார்ச்சில் தனது கால்நடைகளுக்கு உயிர் காக்கும் மருந்துகளை வாங்குவதற்காக ரோஷன் வாங்கிய ரூ.1 லட்சம் ரூபாய் கடன், அதிகாரப்பூர்வமாக பதிவு செய்யப்படாத கடன் என்பதால் வட்டியோடு சேர்த்து 50 லட்சம் ரூபாயாக பெருகியது. இது அந்தப் பால் பண்ணை விவசாயியை சட்டவிரோத உறுப்பு மாற்று அறுவை சிகிச்சை மோசடி வலையில் சிக்க வைத்து, இறுதியில் அவரது சிறுநீரகத்தையே பறித்தது. லாவோஸ் நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு சர்வதேச இணையக் குற்றக் கும்பலின் வலையிலும் அவர் சிக்கிக் கொண்டார்.

2025 நவம்பரில் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு வழக்கில் ரோஷன் புகார்தாரராகவும் பாதிக்கப்பட்டவராகவும் உள்ளார். இவ்வழக்கு நாடு முழுவதும் உள்ள காவல்துறை அதிகாரிகளை விசாரிக்க வைத்து, அதிர்ச்சியூட்டும் மோசடி வலைப்பின்னல்களை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்தது.

முதல் தகவல் அறிக்கை, ஆதாரங்கள், குற்றப்பத்திரிகை ஆகியவற்றை பாரி ஆராய்ந்ததுடன், ரோஷன் மற்றும் அவரது குடும்ப உறுப்பினர்களுடன் நடத்திய நேர்காணல்களில், கிராமப்புறங்களில் தங்குதடையின்றி இயங்கிவந்த ஒரு கொடூரமான கந்து வட்டி கும்பலானது, மாநிலங்களைக் கடந்து அண்டை நாடுகள் முழுவதும் உள்ள இடைத்தரகர்கள், மருத்துவமனைகள் மற்றும் மருத்துவர்களை உள்ளடக்கிய, ஆழமாக வேரூன்றியிருந்த சட்டவிரோத உறுப்பு வர்த்தக வலையமைப்புடன் எவ்வாறு பின்னிப் பிணைந்திருந்தது என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன.

இந்த வழக்கு இரண்டு அம்சங்களை கொண்டுள்ளது: ஒன்று, சட்டவிரோத வட்டிக்குக் கடன் கொடுக்கும் கந்துவட்டி கும்பல். மற்றொன்று, அதைவிடப் பெரிய அளவிலான சட்டவிரோத உறுப்புத் திருட்டுக் கும்பல்.

அமர்வு நீதிமன்றத்தில், சந்திராபூர் காவல்துறையினர் முதற்கட்டக் குற்றப்பத்திரிகையை அண்மையில் தாக்கல் செய்துள்ளனர். அதில் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வாக்குமூலங்கள், வங்கிப் பரிவர்த்தனைகள், பயண விவரங்கள், வாட்ஸ்அப் உரையாடல்கள், மருத்துவமனை ஆவணங்கள், போலி அடையாள ஆவணங்கள் மற்றும் குற்றம் சாட்டப்பட்ட இரு குழுக்களும் பராமரித்து வந்த நிதி தொடர்பான குறிப்பேடுகள் என 6,000 பக்கங்கள் கொண்ட ஆவணச் சான்றுகள் இடம்பெற்றுள்ளன.

ஏப்ரல் மாத மத்தியில் சந்திராபூர் மாவட்டக் காவல் தலைமையகத்தில் சோர்வும் கண்ணீரும் நிறைந்த கண்களுடன் தனது வாக்குமூலத்தைப் பதிவு செய்ய வந்திருந்த இரண்டு குழந்தைகளின் தந்தை, அவசரத் தேவைக்காக வாங்கிய ஒரு கடன், தன்னையும், தனது குடும்பத்தையும் எப்படி ஒரு பெரும் சிக்கலில் ஆழ்த்தியது என்பதையும், அதிலிருந்து மீள முடியாமல் ஐந்து ஆண்டுகளாக அவர்கள் எப்படிப் போராடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதையும் விவரிக்கிறார்.

“நான் கடனே வாங்கியிருக்கக் கூடாது,” ரோஷன் வருந்துகிறார்.

விதர்பாவின் கிராமப்புறங்களில், கடன்கள் மக்களை நசுக்குகின்றன. ரோஷனின் விஷயத்தில், கடன் திருப்பிச் செலுத்துவது என்றால், தனது உடலையே அடமானம் வைப்பது. 2024ஆம் ஆண்டு, இந்தியா முழுவதும் பரவியிருந்த ஒரு ரகசியக் கட்டமைப்பின் மூலம் கம்போடியாவிற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட கடனாளிகளான 20 முதல் 32 வயதுக்குட்பட்ட குறைந்தது ஒரு டஜன் பேர் கொண்ட குழுவில் ஒருவராகச் சென்று, தனது சிறுநீரகங்களில் ஒன்றை விற்றார். அடுத்த ஆண்டே, மோசடிச் செயல்கள் நிறைந்த ஆபத்தான இடமான லாவோசுக்கு அவர் சென்றார். ஆனால், அதிர்ஷ்டவசமாக அங்கிருந்து அவர் மீட்கப்பட்டார்.

மிரட்டிப் பணம் பறித்தல், சட்டவிரோதமாக அடைத்து வைத்தல், தாக்குதல் நடத்திய குற்றச்சாட்டுகளின் பேரில் 2025 டிசம்பரில் கைது செய்யப்பட்ட கந்துவட்டிகாரர்கள் ஆறு பேர் தற்போது பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர். சிறுநீரக விற்பனை மோசடி வழக்கில், அதன் முக்கிய சூத்திரதாரி எனக் கருதப்படுபவர் உட்பட ஆறு பேர் இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் கைது செய்யப்பட்டு, தற்போது நீதிமன்ற காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ளனர். தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு பெரிய மருத்துவமனையின் உரிமையாளர் உட்பட மேலும் இருவர் தலைமறைவாக உள்ளனர்.

தோல் கட்டி நோய் ஒரு நெருக்கடியை உருவாக்கும் வரை, 2021-ஆம் ஆண்டு வரையில் ரோஷனின் குடும்ப வாழ்வாதாரம் அவர்களின் பால் பண்ணைத் தொழிலில் இருந்து கிடைத்த நிலையான வருமானத்தையே பெரும்பாலும் சார்ந்திருந்தது. இது தவிர, அவர்கள் தங்கள் நான்கு ஏக்கர் நிலத்தில் நெல் மற்றும் காய்கறிகளையும் பயிரிட்டு வந்தனர். ரோஷனும் அவரது தம்பி அமோலும் அப்போது தான் பால் பண்ணைத் தொழிலை விரிவுபடுத்தியிருந்தனர்.

அவர்களது தந்தையான சதாஷிவ குலே, அருகிலுள்ள நாக்பித் ரயில் என்ஜின் பராமரிப்புப் பணிமனையில் மெக்கானிக்காகப் பணியாற்றி, குறைவான ஓய்வூதியத்துடன் ஓய்வு பெற்றவர். அவர் தனது சேமிப்புப் பணத்தைக் கொண்டு நிலத்தை வாங்கியதுடன், தனது மூன்று பிள்ளைகளின் – இரண்டு மகன்கள், ஒரு மகள் – திருமணங்களையும் நடத்தினார்.

குலேசுக்கு சொந்தமான 12 ஜெர்சி பசுக்களை வைத்து பால் பண்ணை நிறுவனங்கள், உள்ளூர் சந்தைகளுக்கு பால் விநியோகம் செய்து மாதம் ரூ.80,000 வரை சம்பாதித்து வந்தனர். அரசு திட்டத்தின் கீழ் வங்கிக் கடன் பெற்று ரோஷனும், அமோலும் பெரிய மாட்டுக்கொட்டகை கட்டினர். பால் பண்ணையை இன்னும் விரிவுப்படுத்த விரும்பினர்.

அப்போது தான் பசுக்கள் நோய் தாக்கி ஒவ்வொன்றாக இறக்கத் தொடங்கின.

முதலில் கடன் கொடுத்தவரின் பெயரான மணிஷ் கட்பந்தி, எஃப்ஐஆர் மற்றும் குற்றப்பத்திரிகையில் இடம்பெற்றுள்ளது – அவர் ரோஷனுக்கு குறுகிய கால கடன் கொடுத்தவர்.

சில வாரங்களில் அவரது நிபந்தனைகளை கடினமாக்கிவிட்டதாக ரோஷன் குற்றஞ்சாட்டுகிறார்.

“15 நாட்களுக்குள் கடனை திருப்பிச் செலுத்துமாறு அவர் என்னிடம் கூறினார்,” என்கிறார் ரோஷன். “என்னால் முடியாதபோது, அவர் 20 சதவித வட்டியுடன் ஒரு நாளுக்கு 5,000 ரூபாய் எனும் அபராத தொகையையும் செலுத்துமாறு கூறினார்.”

ரோஷன் இதை எதிர்த்தபோது அவர்களால் தாக்கப்பட்டார். அது குடும்பத்தையே நிலைகுலைய வைத்தது. அதன்பிறகு ஒரு கடன் கட்டுப்பாட்டை மீறிச் சென்றது மட்டுமல்ல; மாறாக, பல கடன்கள் ஒன்றன்மீது ஒன்றாக அடுக்கப்பட்டு, அவற்றின் தொகை மலைக்க வைக்கும் அளவுக்குப் பெருகியது. வாங்கிய பணத்தைத் திரும்பப் பெறுவதற்காக, முதலில் கடன் கொடுத்தவர் ரோஷனை இரண்டாவது நபரிடம் அனுப்பினார்; இரண்டாவது நபர் அவரை மூன்றாவது நபரிடம் அனுப்பினார் – இப்படியே இச்சங்கிலித் தொடர் நீடித்தது.

கிஷோர் பவான்குலே, லக்ஷ்மன் உகே (உர்குடே), பிரதீப் பவன்குலே, சத்யவான் போர்கர், சஞ்சய் பல்லார்புரே – அவரது அறிக்கை மற்றும் குற்றப்பத்திரிகை முழுவதும் மீண்டும் மீண்டும் இடம்பெறும் பெயர்கள்.

“கூட்டுறவுச் சங்கங்கள், நுண்கடன் நிறுவனங்கள், வங்கிகளிடமிருந்து என்னை அவர்கள் கடன் வாங்க நிர்பந்தித்தனர். அவர்களின் கடனை திருப்பிச் செலுத்துவதற்கு போலி ஆவணங்கள் மூலம் எனக்கு கடன் வாங்கித் தந்தனர்.” பாரியிடம் ஐந்து மாதங்களுக்கு மேல் நீடித்த பல நேர்காணல்களில் ஒன்றில் ரோஷன் இவ்வாறு தெரிவித்தார்.

வங்கிப் பணம் எடுத்தல் மற்றும் உறவினர்கள் அல்லது கூட்டுறவுச் சங்கங்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட கடன்கள் மூலம் பணம் புழங்கியது. அவ்வாறு பெறப்பட்ட தொகையில் பெரும்பகுதி, வங்கி அல்லது யுபிஐ (UPI) பரிமாற்றங்கள் மூலமாகவோ அல்லது சில சமயங்களில் ரொக்கமாகவோ, முந்தைய கடன்களை அடைப்பதற்கு உடனடியாகச் செலுத்தப்பட்டது.

தனது முதல் தகவல் அறிக்கையில், ரோஷன் தன்னிடம் இருந்து பறிக்கப்பட்ட மொத்தத் தொகையைக் கணக்கிட்டுக் கூற முயல்கிறார். அந்த கணக்கு மலைக்க வைப்பதாக உள்ளது:

“மணிஷ் கட்பந்தேவிடம் ரூ.1 லட்சம் கடன் வாங்கி ரூ.6 லட்சம் முதல் ரூ.6.5 லட்சமாக திருப்பிக் கொடுத்தேன்,” என்கிறார்.

“கிஷோர் பவன்குலேவிடம் ரூ.50,000 பெற்றதற்கு, ரொக்கமாகவும், ஆன்லைன் பரிவர்த்தனைகளிலும் ரூ.6.58 லட்சம் திருப்பிக் கொடுத்தேன்.”

“லக்‌ஷ்மன் உகேவிடம் பெற்ற ரூ.4.35 லட்சம் கடனை ரூ.16 லட்சமாக திருப்பி செலுத்தினேன்.”

“பிரதிப்பீடம் பெற்ற ரூ.2.8 லட்சம் கடனை ரூ.13 லட்சம் பணமாகவும், ஒரு ஏக்கர் நிலமாகவும் திருப்பிக் கொடுத்தேன்.”

“சத்யவான் போர்கர், சஞ்சய் பல்லர்புரேவிடமிருந்தும் கடன் பெற்றிருந்தேன். ரூ.3.5 லட்சத்திற்குக் குறையாமல் திருப்பித் தந்தேன்.”

கைப்பற்றப்பட்ட நாட்குறிப்புகள், வங்கி அறிக்கைகள் மற்றும் கணக்கு விவரங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் புலனாய்வாளர்கள் உறுதிப்படுத்திய பரிவர்த்தனைகள், ரோஷன் கடன் கொடுத்தவர்களுக்கு ஏறக்குறைய ரூ.50 லட்சம் செலுத்தியுள்ளதை காட்டுகின்றன. ரொக்கப் பரிவர்த்தனைகள் கணக்கில் காட்டப்படவில்லை. ரூ.72 லட்சம் முதல் ரூ.75 லட்சம் வரை திருப்பிச் செலுத்தியதாக ரோஷன் அழுத்தமாக கூறினாலும், அந்த ரொக்கப் பணம் செலுத்தியதற்கான ஆதாரம் அவரிடம் இல்லை.

“எங்களிடம் ஆதாரம் இருக்கும் தொகையை மட்டுமே குற்றப்பத்திரிகையில் குறிப்பிட்டுள்ளோம்,” என்கிறார் சந்திராபூர் காவல் கண்காணிப்பாளர் மமுக்கா சுதர்ஷன்.

இந்த ஆண்டு மே மாதம் மேற்கொள்ளப்பட்ட வழக்கமான பணி இடமாற்ற நடவடிக்கையின் ஒரு பகுதியாக சுதர்ஷன், அஹில்யாநகருக்கு மாற்றப்பட்டார். அவர் இவ்வழக்கை விசாரிக்க உள்ளூர் குற்றப்பிரிவு அதிகாரிகளைக் கொண்ட ஒரு சிறப்பு விசாரணைக் குழுவை அமைத்ததுடன், கூடுதல் காவல் கண்காணிப்பாளர் ஈஸ்வர் கட்கேடேவை அதன் பொறுப்பாளராக நியமித்தார்.

அச்சுறுத்தல், கட்டாயப்படுத்துதல், சட்டவிரோத சிறைவைப்பு, உடல் ரீதியான தாக்குதல் மற்றும் மிரட்டிப் பணம் பறித்தல் ஆகிய குற்றச்சாட்டுகளும் குற்றப்பத்திரிகையில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

“ஒருமுறை என்னை அவர்கள் கேரேஜில் அடைத்துவைத்தனர்,” என குற்றஞ்சாட்டும் ரோஷன், “என்னை அடித்தனர், என் தம்பியும் என்னோடு இருந்தான்,” என்கிறார்.

மகாராஷ்டிராவில் தனியார் வட்டிக் கடை நிறுவனங்கள் பதிவு செய்து சட்டங்களை பின்பற்றி இயங்கலாம். இங்கு கடன் கொடுத்த ஆறுபேரும் அதுபோன்ற எந்த பதிவும் செய்யவில்லை என்கிறது குற்றப்பத்திரிகை. வருவாய் மற்றும் கூட்டுறவுத் துறை அதிகாரிகளின் தனி விசாரணையில், அவர்களின் செயல்பாடுகள் முற்றிலும் சட்டவிரோதமானவை என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.

குலே குடும்பம் பல ஆண்டுகால சேமிப்பில், மிந்தூரில் பெரிய தனி வீடு கட்டி வசிக்கின்றனர். இன்று அந்த வீடு நான்கு வெவ்வேறு நிதி நிறுவனங்களிடம் அடமானம் வைக்கப்பட்டுள்ளது. 2018-ல் நாக்பித் நகரில் உள்ள விதர்பா கொங்கன் கூட்டுறவு வங்கி கிளையிலிருந்து பெறப்பட்ட கடனைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட கால்நடைத் தொழுவமும் அவ்வாறே அடமானம் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அது இப்போது காலியாக உள்ளது.

"அவசரத் தேவைகளுக்கும் அன்றாடத் தேவைகளுக்கும் எங்களுக்குப் பணம் தேவைப்பட்டது," என்று தனது வீட்டில் இருந்தபோது ரோஷன் கூறுகிறார். எனவே, கடன்கள் மற்றும் அடமானம் மூலம் திரட்டப்பட்ட நிதியில் ஒரு பகுதி, வீட்டுச் செலவுகளைச் சமாளிப்பதற்கும் அவரது பெற்றோரின் மருத்துவச் செலவுகளுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

கடன் குடும்பம் முழுவதும் பரவியது. மனைவி ரோஹினி, சகோதரர் அமோல், அவரது மனைவி ஷாரதா, தந்தை சதாஷிவ், தாய் நிர்மலா பெயர்களிலும் கடன்கள் பெறப்பட்டன. கிராமத்தில் தெரிந்தவர்கள், நண்பர்களிடமிருந்தும் ரோஷன் கடன் பெற்றார். திருமணமாகி அதே மாவட்டத்தில் வேறு கிராமத்தில் வசிக்கும் தங்கை ராமேஷ்வரி ரத்கேவிடமிருந்தும் அவர் கடன் வாங்கியுள்ளார்.

“வெவ்வேறு கணக்குகளில் நாங்கள் கடன் பெற்றோம்,” என்கிறார் ரோஷன்.

வட்டி பெருகியபோது, அவர் தனது குடும்பத்தின் சுமார் 14 தொலா (சுமார் 20.5 சவரன்) நகைகளை அவ்வப்போது அடகு வைத்தார்.

கடன் கொடுத்தவர்கள் அவரிடமிருந்த ஸ்வராஜ் டிராக்டரை எடுத்துச் சென்றனர். இரண்டு மோட்டார் சைக்கிள்கள் விற்கப்பட்டன. இறுதியில், ரோஷனின் தந்தை பல ஆண்டுகளாக பணம் சேர்த்து வாங்கிய நான்கு ஏக்கர் விவசாய நிலத்தை, நெருக்கடியான சூழலில் விற்க வேண்டிய கட்டாயம் குலே குடும்பத்திற்கு ஏற்பட்டது. கடன் கொடுத்தவர்களில் ஒருவர் அந்த நிலத்தை எடுத்துக்கொண்டார்.

பல இரவுகள் அக்குடும்பம் பசியுடன் உறங்கியது. பல இரவுகளில் பயமும், பதற்றமும் அவர்களை தூக்கமிழக்கச் செய்தது.

2023ஆம் ஆண்டு குடும்பத்தின் அனைத்து வகையான வாழ்வாதாரங்களும் கடன் அடைக்க போய்விட்டன. எனினும் கடன் மட்டும் இருந்தது.

அங்கன்வாடி உதவியாளரான ரோஷனின் மனைவி ரோஷினியின் சம்பளம், தந்தையின் ஓய்வூதியம், தம்பி அமோலின் தினக்கூலி சம்பளம் ஆகியவற்றில் தான் இன்று அக்குடும்பம் வாழுகிறது.

சம்பளத் தொகையான ரூ.7,500ல் ரூ.5,500 நுண்கடன் நிறுவனங்களின் கடனுக்கு சென்றுவிடுவதாக ரோஹினி சொல்கிறார்.

"மஜா பரிவார் சுகிபரிவர் ஹோத்தா ஜி [எனது குடும்பம் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது]," என்று கம்பு ஊன்றியபடி மெதுவாக நடந்து கொண்டே ரோஷனின் தந்தை சதாஷிவ் கூறுகிறார். "யா லோகன்னி பூரா லம்பகருன் தேலா அம்ஹலே [இந்த மக்கள் எங்களை ஏழைகளாக்கி விட்டார்கள்]."

விதர்பா முழுவதும், வங்கிக்கு இணையாக முறையற்ற வட்டி நிறுவனங்கள் செயல்படுகின்றன. மேலும், இது விவசாயிகளின் தற்கொலைகளுக்கான முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாக கடந்த காலத்தில் பல குழுக்களால் கண்டறியப்பட்டது. அரசு பதிவேடுகளில், உண்மையான கிராமப்புற கடன் பொருளாதாரத்தின் சிறு துண்டுகளை மட்டுமே பதிவு செய்கின்றன. அவசரத் தேவைகள், திருமணங்கள், கால்நடைப் பராமரிப்பு அல்லது இதர தேவைகளுக்காகப் பெறப்பட்ட கடன்கள் விவசாயக் கடன் தரவுகளில் அரிதாகவே இடம்பெறுகின்றன. இந்த நெருக்கடி ஆழமான கட்டமைப்பு சார்ந்ததாக இருந்தாலும், அது தனிப்பட்டதாக மாறிவிடுகிறது.

இந்த சம்பவத்திலும் கூட, குற்றம்சாட்டப்பட்ட கந்து வட்டிக்காரர்கள் பகிரங்கமாகவே ஒரு பெரிய அளவிலான கடன் வழங்கும் தொழிலை நடத்தி வந்தனர். பல விவசாயிகள் மற்றும் சிறு வணிகர்கள், கட்டுக்கடங்காத கூட்டு வட்டி மற்றும் சட்டவிரோதமான நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் இவர்களிடமிருந்து கடன் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. மிகக் குறுகிய காலத்திற்குள் சந்திராபூர் மாவட்டத்தில் நிலம் மற்றும் பிற சொத்துக்களை இவர்கள் குவித்திருந்ததை காவல்துறையினர் கண்டறிந்தனர்.

ரோஹனின் வழக்கு உள்ளூர் செய்தித்தாள்கள், யூடியூப் வீடியோக்களில் தலைப்புச் செய்திகளாகி, பல தரப்பட்ட கண்டனங்களை பெற்றதோடு, குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு கடுமையான தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற குரலும் ஒலிக்கிறது.

2025 நவம்பர் அதிகாலையில் ரோஷனின் மனைவி ரோஹினி தற்கொலைக்கு முயன்றார்.

“என்னால் இந்த அழுத்தத்தை தாங்க முடியவில்லை, மரணம் மட்டுமே இதிலிருந்து விடுதலை அளிக்கும் என கருதினேன்,” என்கிறார்.

வீட்டின் உத்தரத்தில் அவர் தொங்க முயலும் போது நாற்காலி விழுந்த சத்தம் கேட்டு அதிர்ஷ்டவசமாக ரோஷன் விழித்துவிட்டார். “நாங்கள் இருவரும் அழுதோம்,” என்கிறார் அவர் அமைதியாக.

அடுத்தநாள் அக்குடும்பம் உள்ளூர் தொலைக்காட்சி செய்தியாளரை, தெரிந்தவர்கள் மூலம் அணுகி, தங்களுக்கு நடந்த அநியாயங்களை விவரித்தது. அச்செய்தி ஒளிபரப்பானது. காவல் ஆய்வாளர் சுதர்ஷன் அதைப் பார்த்துவிட்டு, ரோஷனை சந்தித்தார். பிரம்மபுரி காவல்நிலையத்தில் முறையான எஃப்ஐஆர் பதியப்பட்டது. கைது நடவடிக்கைகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. காவல்துறையிடம் முன்பு புகார் தெரிவிக்கச் சென்றபோது கண்டுகொள்ளவில்லை என ரோஷன் குற்றஞ்சாட்டுகிறார்.

ஆனால் காவல்துறை தலையிடுவதற்கு வெகு காலத்திற்கு முன்பே – அடகு வைக்க நிலமோ, நகையோ, கடன் கேட்க உறவினர்களோ எவரும் இல்லாத ஒரு சூழலில் – ரோஷன் ஒரு புதிய தீர்வைக் கண்டறிந்ததாக நினைத்தார். மிந்தூருக்கு அப்பால், கடன் வாங்குதல், திருப்பிச் செலுத்துதல் மற்றும் கடன் வசூலிப்பாளர்கள் போன்ற வழக்கமான வட்டங்களுக்கு வெளியே, ஒரு 'இறுதித் தீர்வு' என்று தோன்றக்கூடிய ஒன்றை வழங்க மற்றொரு வலைப்பின்னல் அவருக்காகக் காத்திருந்தது.

கடன் கொடுத்தவர்களின் நெருக்கடியால், ரோஷன் அதை ஃபேஸ்புக்கில் கண்டார். அக்குழுவில் இணையும் பொத்தானை அவர் அழுத்தினார்.

உங்களுக்குத் தற்கொலை எண்ணங்கள் இருந்தாலோ அல்லது நீங்கள் மிகுந்த மனவேதனையில் இருந்தாலோ, தயவுசெய்து தேசிய உதவி எண்ணான 'கிரண்' - 1800-599-0019 (வாரத்தின் 7 நாட்களும் 24 மணிநேரமும் செயல்படும் கட்டணமில்லா சேவை) - அல்லது உங்கள் அருகிலுள்ள ஏதேனும் ஒரு உதவி எண்ணைத் தொடர்பு கொள்ளவும்.

படிக்க: மிந்தூர் தொடர்: பாகம் II - கடன்காரர்களால் சிறுநீரகம் விற்க நேர்ந்த விவசாயி