ଏପ୍ରିଲ ୧୯ ତାରିଖ, ୨୦୨୪ ମସିହା ବେଙ୍ଗାଲୁରୁର ଅନ୍ୟତମ ବୃହତ୍ତମ ବସ୍ତି, ଦେବରା ଜୀବନହାଲିରେ ତୃତୀୟ ଲିଙ୍ଗୀମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ବିଷୟରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ମନୋହର ଇଲାଭାରତୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲେ। ଇଲାଭାରତୀ ହେଉଛନ୍ତି ସଂଖ୍ୟାଲଘୁ ତୃତୀୟ ଲିଙ୍ଗୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଅଧିକାର ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସଙ୍ଗମର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା। ସେ ଏଲଜିବିଟିକ୍ୟୁଆଇଏ+ (ସମଲିଙ୍ଗୀ, କିନ୍ନର, ଉଭୟଲିଙ୍ଗୀ, ନରକିନ୍ନର, ନାରୀ କିନ୍ନର, ତୃତୀୟଲିଙ୍ଗୀ, ଇଣ୍ଟରସେକ୍ସ ଏବଂ ଆସେକ୍ସୁଆଲ୍ “+” କହିଲେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ପଦରେ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ) ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ବ୍ୟାପକ ସାମାଜିକ ସମସ୍ୟା ଯେପରିକି ଜୀବିକା ଉପାର୍ଜନ କରିବା, ବେକାରୀ ଏବଂ ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷତା ସମ୍ପର୍କରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଆଲୋଚନା କରିବା ପାଇଁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ। ସେ ଆଲୋଚନା ଆଗେଇ ନେବା ପାଇଁ ଜେଣ୍ଡର ଆଣ୍ଡ୍ ସେସ୍କୁଆଲ୍ ମାଇନୋରିଟିଜ୍ ଫର୍ ସେକୁଲାର୍ ଆଣ୍ଡ୍ କନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁସନାଲ୍ ଡେମୋକ୍ରାସି (ଜିଏସଏମ୍)ର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ।
ସଂଯୋଗବଶତଃ, ଏହି ଦିନ ମଧ୍ୟ ଭାରତରେ ୨୦୨୪ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିଲା ଏବଂ ସପ୍ତାହେ ପୂର୍ବରୁ କର୍ଣ୍ଣାଟକର ରାଜଧାନୀ ବାଙ୍ଗାଲୁରୁରେ ମତଦାନ ଆରମ୍ଭ ହେବାର ଥିଲା।
ଇଲାଭାରତୀ ଆଲୋଚନା ଆରମ୍ଭ କରିବା ମାତ୍ରେ, ଶାସକ ଭାରତୀୟ ଜନତା ଦଳ (ବିଜେପି) ର ୧୦ ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି କମଳା ରଙ୍ଗର ଚାଦର ପକାଇ ଏବଂ ଦଳର ସଙ୍କେତ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଓ ମତେ (ଏହି ଆଲୋଚନାର ରିପୋର୍ଟ ତିଆରି କରୁଥିବା ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କୁ) ଦେବରା ଜୀବନହାଲି ଯାହାକି ସାଧାରଣରେ ଡିଜେ ହାଲି ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ସେଠାକାର ଅଣ ଓସାରିଆ ଗଳିରେ ଘେରି ଯାଇଥିଲେ। ଅଧିକାଂଶ ମତଦାତା ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରୁ ପ୍ରବାସକୁ ଆସିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ମୁସଲମାନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର।
ଜଣେ ବିଜେପି ସଦସ୍ୟ ବଡ଼ ପାଟିରେ କହିଥିଲେ ‘‘ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ଏଜେଣ୍ଟ!’’, ଜିଏସଏମଙ୍କର ଏହି ସଚେତନତା ଯୋଜନାର ପ୍ରତିବାଦ କରି ତାଙ୍କୁ ଘେରିଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ସମବେତ ସ୍ତରରେ ପ୍ରତିବାଦ କରିଥିଲେ। ଜିଏସଏମ୍ର ଲିଫଲେଟକୁ ବିଜେପି ଲୋକେ ‘‘ଅବୈଧ ବୋଲି’’ କହିଥିଲେ।
