ਅਸ਼ੋਕ ਜਾਟਵ ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਦਾ ਲਾਸ਼ ਹੈ।
45 ਸਾਲਾ ਸ਼ਖਸ ਹਰ ਸਵੇਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਂਗ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਕੰਮ ’ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਮਜ਼ਦੂਰ ਵਾਂਗ ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਕੀ ਕਾਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਹਾੜੀ ਲਾ ਕੇ ਸ਼ਾਮੀਂ ਘਰ ਪਰਤਦਾ ਹੈ। ਉਹਦੇ ਅਤੇ ਬਾਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਫ਼ਰਕ ਹੈ: ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ ’ਤੇ, ਅਸ਼ੋਕ ਮਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।
ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਖੋਰਘਾਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਹਿਸਾਬ ਲਾਇਆ ਕਿ ਦੋ ਸਾਲ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕਿਸਾਨ ਸੰਮਾਨ ਨਿਧੀ ਤਹਿਤ ਉਸਦੇ 6,000 ਰੁਪਏ ਨਹੀਂ ਆਏ। 2019 ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਐਲਾਨੀ ਇਸ ਸਕੀਮ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਕਿਸਾਨ ਹਰ ਸਾਲ 6,000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਆਮਦਨੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ।
ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਪੈਸੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ। ਫੇਰ ਅਚਾਨਕ ਰੁਕ ਗਏ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਗੜਬੜ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਸਟਮ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਸਹੀ ਸੋਚਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗੜਬੜ ਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸਨੇ ਸੋਚੀ ਸੀ।
ਅਦਾਇਗੀ ਕਿਉਂ ਰੁਕੀ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਦ ਉਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਵਿਆਕਤੀ ਨੇ ਡਾਟਾ ਚੈਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੜੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ 2021 ਵਿੱਚ ਕੋਵਿਡ-19 ਦੌਰਾਨ ਮਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਅਸ਼ੋਕ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਕਿ ਉਹ ਹੱਸੇ ਜਾਂ ਰੋਵੇ, “ਮੁਝੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਇਸਪੇ ਕਿਆ ਬੋਲੂੰ (ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਾਂ)।”
