ਉਹ ਛਿਪਦਾ ਹੋਇਆ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ, ਜਿਹਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਉਹ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਦੀ ਰਸੋਈ ਦੇ ਬਾਹਰ ਬੈਠੀ ਰੰਦਾਵਾਨੀ ਸੁਰਵਸੇ, ਸਟ੍ਰੀਟਲਾਈਟਾਂ ਜਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੜੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਨੂੰ ਘੂਰਦੀ ਰਹੀ। ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਉਦਾਸ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ, "ਇਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਘਰਵਾਲਾ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨਪਸੰਦ ਅਭੰਗ ਗਾਉਂਦਾ ਸੀ।"
ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਠਲ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਭਜਨ ਗਾਉਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਸੁਰਵਸੇ ਦਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸ਼ੁਗਲ ਸੀ। ਉਹ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ 60 ਸਾਲ ਦੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਸਟੇਟ ਰੋਡ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਤੌਰ ਕਲਰਕ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੀਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਰਲੀ ਕਸਬੇ ਵਿਖੇ ਪੈਂਦੇ ਆਪਣੇ ਘਰੇ ਹਰ ਆਥਣੇ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ।
ਗਾਉਣ ਦਾ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ 9 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2021 ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਵਿਡ -19 ਦੇ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨੂੰ ਪਾਰਲੀ ਤੋਂ 25 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਵਾਮੀ ਰਾਮਾਨੰਦ ਤੀਰਥ ਗ੍ਰਾਮੀਣ ਸਰਕਾਰੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ, ਅੰਬੇਜੋਗਈ (SRTRMCA) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ 10 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਦਿੱਕਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਅਲਵਿਦਾ ਆਖ ਗਏ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਬਹੁਤ ਅਚਾਨਕ ਹੋਈ। “ਸਵੇਰੇ 11:30 ਵਜੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਸਕੁਟ ਖੁਆਏ,” ਵੈਦਿਆਨਾਥ ਸੁਰਵਸੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ 36 ਸਾਲਾ ਭਤੀਜੇ , ਜੋ ਪਾਰਲੀ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਸਟਾਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ। “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੂਸ ਵੀ ਮੰਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਠੀਕ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੁਪਹਿਰ 1:30 ਵਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਰਦਾ ਕਰਾਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੈਦਿਆਨਾਥ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਅਚਾਨਕ ਆਕਸੀਜਨ ਸਪਲਾਈ ਦਾ ਦਬਾਅ ਘਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਭਾਕਰ, ਜੋ ਕਿ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਤਸਾਹਤ ਸਨ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।“ਮੈਂ ਬੇਚੈਨੀ ਨਾਲ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।”ਵੈਦਿਆਨਾਥ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਥੋੜਾ ਚਿਰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਤਾਣ ਲਾਈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਦੱਬਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਿਆ, ਪਰ ਕਾਸੇ ਨੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।”
