ਜੇਕਰ ਡੀਐੱਮਪੀਏ ਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਸਾਲ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ- ਹੱਡੀ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ (ਇੰਝ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਬੰਦ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕਦਾ ਹੈ)। ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਹੈ ਕਿ ਡੀਐੱਮਪੀਏ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਰ ਦੋ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਮਾ ਅਤੇ ਸਲਹਾ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬੜੀਆਂ ਸੁਚੇਤ ਹਨ। ਹਾਈ-ਬਲੱਡਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਤੋਂ ਪੀੜਥ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਸਿਹਤ ਸਵੈ-ਸੇਵਕਾਵਾਂ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰ ਹੀਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਹੂ-ਦਾਬ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਸਾਇਡ ਇਫੈਕਟ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ਼ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਕੜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਡਿਪੋ-ਪ੍ਰੋਵੇਰਾ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾ ਹਰਮਨਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਗੁਪਤਤਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਹਰ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਨਾਲ਼ ਹੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਲ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਪਰਤਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾੰ ਲਈ ਇਹ ਅਲਪਕਾਲਕ ਗਰਭਨਿਰੋਧਕ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਖਾਲਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। (ਸਿਹਤ ਕਰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਖੋਜ ਪੱਤਰਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਲੈਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਜਨਨ ਚੱਕਰ ਪਰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।)
ਮਧੁਬਨੀ ਵਿੱਚ ਗਰਭਨਿਰਧੋਕ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਘੋਘਰਦੀਹਾ ਪ੍ਰਖੰਡ ਸਵਰਾਜ ਵਿਕਾਸ ਸੰਘ (GPSVS/ਜੀਪੀਐੱਸਵੀਐੱਸ) ਦਾ ਕਾਰਜ ਹੈ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਨੋਬਾ ਭਾਵੇ ਅਤੇ ਜੈਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਰਾਇਣ ਦੇ ਹਮਾਇਤਾਂ ਨੇ ਵਿਕੇਂਦਰੀਕ੍ਰਿਤ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਸਮੁਦਾਇਕ ਆਤਮਨਿਰਭਰਤਾ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। (1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਸੰਘ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਟੀਕਾਕਰਣ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਅਤੇ ਨਸਬੰਦੀ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਕਸਰ ‘ਟੀਚਾ’ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਲਈ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਮੁਸਲਮ ਬਹੁਲ (ਪ੍ਰਮੁੱਖ) ਪਿੰਡ ਹਸਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪੋਲੀਓ ਟੀਕਾਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਿਯੋਜਨ ਲਈ ਜਨਤਕ ਹਮਾਇਤ ਅਤੇ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ 2000 ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਿਹਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੀਪੀਐੱਸਵੀਐੱਸ ਨੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤ ਮੰਡਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸਲਹਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਖੁਦ ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ।
ਪਿਛਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਵਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਮਾਹਵਾਰੀ, ਸਵੱਛਤਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਿਯੋਜਨ 'ਤੇ ਜੀਪੀਐੱਸਵੀਐੱਸ ਦੁਆਰਾ ਅਯੋਜਿਤ ਪ੍ਰੀਖਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਮਧੂਬਨੀ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕਰੀਬ 40 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵਿਕਾਸ ਸੰਘ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੰਗਠਨ ਨੇ 'ਸਹੇਲੀ ਨੈਟਵਰਕ' ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗਠਤ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਹਵਾਰੀ ਪੈਡ, ਕੰਡੋਮ ਅਤੇ ਗਰਭਨਿਰੋਧਕ ਗੋਲ਼ੀਆਂ ਵਾਲ਼ਾ ਇੱਕ ਕਿਟ-ਬੈਗ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਵੇਚ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਪਹਿਲ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ, ਗਰਭਨਿਰੋਧਕ ਉਪਕਰਣ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਬੂਹੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਟਿੱਪਣੀ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜੋੜੀ ਦੁਆਰਾ। 2019 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਡੀਐੱਮਪੀਏ ਪਰੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦੇ ਨਾਂਅ ਹੇਠ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਕਿੱਟ-ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਇਹਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।ਜੇਕਰ ਡੀਐੱਮਪੀਏ ਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਸਾਲ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ- ਹੱਡੀ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ (ਇੰਝ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਬੰਦ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕਦਾ ਹੈ)। ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਹੈ ਕਿ ਡੀਐੱਮਪੀਏ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਰ ਦੋ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਮਾ ਅਤੇ ਸਲਹਾ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬੜੀਆਂ ਸੁਚੇਤ ਹਨ। ਹਾਈ-ਬਲੱਡਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਤੋਂ ਪੀੜਥ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਸਿਹਤ ਸਵੈ-ਸੇਵਕਾਵਾਂ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰ ਹੀਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਹੂ-ਦਾਬ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਸਾਇਡ ਇਫੈਕਟ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ਼ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਕੜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਡਿਪੋ-ਪ੍ਰੋਵੇਰਾ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾ ਹਰਮਨਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਗੁਪਤਤਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਹਰ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਨਾਲ਼ ਹੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਲ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਪਰਤਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾੰ ਲਈ ਇਹ ਅਲਪਕਾਲਕ ਗਰਭਨਿਰੋਧਕ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਖਾਲਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। (ਸਿਹਤ ਕਰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਖੋਜ ਪੱਤਰਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਲੈਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਜਨਨ ਚੱਕਰ ਪਰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।)
ਮਧੁਬਨੀ ਵਿੱਚ ਗਰਭਨਿਰਧੋਕ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਘੋਘਰਦੀਹਾ ਪ੍ਰਖੰਡ ਸਵਰਾਜ ਵਿਕਾਸ ਸੰਘ (GPSVS/ਜੀਪੀਐੱਸਵੀਐੱਸ) ਦਾ ਕਾਰਜ ਹੈ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਨੋਬਾ ਭਾਵੇ ਅਤੇ ਜੈਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਰਾਇਣ ਦੇ ਹਮਾਇਤਾਂ ਨੇ ਵਿਕੇਂਦਰੀਕ੍ਰਿਤ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਸਮੁਦਾਇਕ ਆਤਮਨਿਰਭਰਤਾ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। (1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਸੰਘ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਟੀਕਾਕਰਣ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਅਤੇ ਨਸਬੰਦੀ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਕਸਰ ‘ਟੀਚਾ’ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਲਈ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਮੁਸਲਮ ਬਹੁਲ (ਪ੍ਰਮੁੱਖ) ਪਿੰਡ ਹਸਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪੋਲੀਓ ਟੀਕਾਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਿਯੋਜਨ ਲਈ ਜਨਤਕ ਹਮਾਇਤ ਅਤੇ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ 2000 ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਿਹਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੀਪੀਐੱਸਵੀਐੱਸ ਨੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤ ਮੰਡਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸਲਹਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਖੁਦ ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ।
ਪਿਛਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਵਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਮਾਹਵਾਰੀ, ਸਵੱਛਤਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਿਯੋਜਨ 'ਤੇ ਜੀਪੀਐੱਸਵੀਐੱਸ ਦੁਆਰਾ ਅਯੋਜਿਤ ਪ੍ਰੀਖਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਮਧੂਬਨੀ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕਰੀਬ 40 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵਿਕਾਸ ਸੰਘ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੰਗਠਨ ਨੇ 'ਸਹੇਲੀ ਨੈਟਵਰਕ' ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗਠਤ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਹਵਾਰੀ ਪੈਡ, ਕੰਡੋਮ ਅਤੇ ਗਰਭਨਿਰੋਧਕ ਗੋਲ਼ੀਆਂ ਵਾਲ਼ਾ ਇੱਕ ਕਿਟ-ਬੈਗ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਵੇਚ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਪਹਿਲ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ, ਗਰਭਨਿਰੋਧਕ ਉਪਕਰਣ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਬੂਹੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਟਿੱਪਣੀ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜੋੜੀ ਦੁਆਰਾ। 2019 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਡੀਐੱਮਪੀਏ ਪਰੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦੇ ਨਾਂਅ ਹੇਠ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਕਿੱਟ-ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਇਹਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
