ਤੀਰਾ ਅਤੇ ਅਨੀਤਾ ਭੁਇਆ ਸਾਉਣੀ ਦੇ ਇਸ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਝਾੜ ਦੇ ਮਿਲ਼ਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਝੋਨਾ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਹੁਤ ਮੱਕੀ ਬੀਜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਫ਼ਸਲਾਂ ਵੱਢਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਾਰ ਚੰਗਾ ਝਾੜ ਮਿਲ਼ਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਅੱਧੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇੱਟ-ਭੱਠੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਕਾਰਨ ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਹੀ ਬੰਦ ਪਿਆ ਹੈ।
''ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵੀ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਮੀਂਹ ਦੀ ਕਿੱਲਤ ਅਤੇ ਕੀਟਾਂ ਕਾਰਨ ਫ਼ਸਲਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਈਆਂ,'' ਤੀਰਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ''ਅਸੀਂ ਕਰੀਬ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਖੇਤੀ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਹਾਂ ਹੀ, ਪਰ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕੋਈ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ,'' ਅਨੀਤਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ।
45 ਸਾਲਾ ਤੀਰਾ ਅਤੇ 40 ਸਾਲਾ ਅਨੀਤਾ, ਭੁਇਆ ਤਾੜੀ ਵਿਖੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਹੁਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਭੁਇਆ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਇੱਕ ਢਾਣੀ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਪਿਛੜੀ ਜਾਤੀ ਨਾਲ਼ ਤਾਅਲੁੱਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਪਲਾਮੂ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਚੈਨਪੁਰ ਬਲਾਕ ਦੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ 2018 ਤੋਂ ਹਰ ਸਾਉਣੀ ਵਿੱਚ ਬਟਿਆ (ਠੇਕੇ) 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਲੈ ਕੇ ਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਕਲਾਮੀ ਦੇ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਵਿੱਚ, ਕਾਸ਼ਤਕਾਰ ਅਤੇ ਭੂ-ਮਾਲਕ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦੀ ਲਾਗਤ ਦਾ ਅੱਧਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫ਼ਸਲ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਾਸ਼ਤਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਆਏ ਅਨਾਜ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕੁ ਹਿੱਸਾ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਵੇਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
