2019 ਵਿੱਚ ਪਾਰੂ ਮਸਾਂ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਸਿਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿਖੇ ਪੈਂਦੇ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਭੇਡਾਂ ਚਰਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, 2022 ਦੇ ਅਗਸਤ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰਲੀ ਦਿਨੀਂ, ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੱਚੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਬੇਸੁੱਧ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲੱਭੀ। ਉਹਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਕੰਬਲ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹਦੇ ਗਲ਼ੇ ‘ਤੇ ਸੰਘੀ ਘੁੱਟਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ।
ਪਾਰੂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਵਿਤਾਬਾਈ ਨੇ ਹੰਝੂ ਪੂੰਝਦਿਆਂ ਕਿਹਾ,“ਅਖ਼ੀਰਲਾ ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੱਕ ਉਹ ਮੂੰਹੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲ ਸਕੀ। ਅਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਅਖ਼ੀਰ ਹੋਇਆ ਕੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਬੋਲ਼ ਨਾ ਸਕੀ।” ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ,“ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਾਲ਼ਾ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਹੋਣਾ, ਇਹੀ ਸੋਚ ਕੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮੋਰਾ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨੇੜਲੇ (ਮੁੰਬਈ-ਮਾਸਿਕ ਰਾਜਮਾਰਗ ਨੇੜੇ) ਮੰਦਰ ਲੈ ਗਏ। ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ‘ਤੇ ਅੰਗਾਰਾ (ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਆਹ) ਮਲ਼ੀ। ਅਸੀਂ ਇਸੇ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇਗੀ... ਹੁਣ ਖੋਲ੍ਹੇਗੀ, ਉਹਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਨਾ ਆਇਆ।” ਨਾਸਿਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾਖ਼ਲ ਪਾਰੂ ਨੇ 2 ਸਤੰਬਰ 2022 (ਲੱਭਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ) ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੀ ਤਾਬ ਨਾ ਝੱਲਦਿਆਂ ਦਮ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹੀ ਪਾਰੂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਘਰ ਰਹਿਣ ਆਈ। ਤਕਰੀਬਨ ਡੇਢ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹੀ ਵਿਅਕਤੀ (ਦਲਾਲ) ਉਹਨੂੰ ਘਰ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ਼ ਪਾਰੂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤੋਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਾਰੂ ਦੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲੱਭਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਪੁਲਿਸ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ,“ਉਦੋਂ ਉਹ ਸੱਤ-ਅੱਠ ਦਿਨ ਸਾਡੇ ਨਾਲ਼ ਰਹੀ। ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬੰਦਾ ਆਇਆ ਤੇ ਪਾਰੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ਼ ਲੈ ਗਿਆ।”
