১৯৯৭ চনৰ কথা।
জ্যেষ্ঠ মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল চেম্পিয়নশ্বিপত মুখামুখি হৈছিল পশ্চিমবংগ আৰু মণিপুৰ। বাৰ্ষিক আন্তৰাজ্যিক এই টুৰ্ণামেণ্টত পশ্চিমবংগই মণিপুৰৰ লগত যোৱা তিনিবাৰ ফাইনেল খেলত হাৰিছিল। কিন্তু এইবাৰ হালধীয়া-মেৰুন ৰঙী জাৰ্চীৰে তেওঁলোকে অগ্ৰগতি লাভ কৰিছিল। ফুটবলাৰ বন্দনা পালৰ কাৰণে পশ্চিমবংগৰ হালদিয়া চহৰৰ দুৰ্গাচক ষ্টেডিয়ামখন আছিল গৃহচহৰৰ ষ্টেডিয়াম।
হুইছেল বাজিছিল আৰু মেচখন আৰম্ভ হৈছিল।
আগতে এই চেম্পিয়নশ্বিপত এইজনা ষ্ট্ৰাইকাৰে হেট-ট্ৰিক কৰি থৈছে। সেইখন মেচত পশ্চিমবংগই গোৱাৰ বিৰুদ্ধে জয়ী হ’ল কিন্তু পালে তেওঁৰ বাওঁ আঠুটোত আঘাত পালে। “মই তথাপিও চেমি-ফাইনেললৈ (পাঞ্জাৱৰ বিৰুদ্ধে) খেলিলো, কিন্তু বিষ তীব্ৰ আছিল। আমি ফাইনেল পোৱাৰ দিনা মই থিয়ই হ’ব পৰা নাছিলো।”
পশ্চিমবংগৰ কনিষ্ঠতম খেলুৱৈ পালে সিদিনা বেঞ্চত বহি চেম্পিয়নশ্বিপৰ চুড়ান্ত খেলখন চাইছিল। মেচখন শেষ হ’বলৈ কেইমিনিটমান বাকী আছিল আৰু কোনো এটা দলেও স্ক’ৰ কৰিব পৰা নাছিল। পশ্চিমবংগৰ প্ৰশিক্ষক শান্তি মালিক অসন্তুষ্ট হৈছিল। তাতে আকৌ ১২,০০০ লোকেৰে ভৰা ষ্টেডিয়ামখনত ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু খেলমন্ত্ৰীও দৰ্শক হিচাপে উপস্থিত আছিল। মালিকে পালক সাজু হ’বলৈ ক’লে। “মোৰ অৱস্থাটো চাওকচোন, মই তেওঁক কৈছিলো। কিন্তু প্ৰশিক্ষকে ক’লে, ‘মোৰ মনে কৈছে, তুমি উঠিলে গ’ল এটা হ’ব’,” পালে কয়।
বিষ কমাবলৈ দুটা কুইক ইনজেক্সন লৈ আৰু আঘাত পোৱা ঠাইত ক্ৰেপ বেণ্ডেজ লগাই পাল সাজু হ’ল। মেচখন ড্ৰ হ’ল আৰু সোণালী গলটোৰ কাৰণে অতিৰিক্ত সময় দিয়া হ’ল - যিটো দলেই সেয়া কৰিব, সিটোৱেই চেম্পিয়নশ্বিপ লাভ কৰিব।
মই ক্ৰছবাৰডাললৈ লক্ষ্য কৰি মাৰিলো, বলটো সোঁফাললৈ চুইং কৰিলে। গ’লকিপাৰে জাঁপ মাৰিলে। কিন্তু বলটো তাইৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ গৈ নেটত সোমাল।
