ਸ਼੍ਰੀਰੰਗਮ ਨੇੜੇ ਕੋਲੀਡਮ ਨਦੀ ਕੰਢੇ ਹਨ੍ਹੇਰਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਦੀ ਦੇ ਰੇਤੀਲੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਤਿਲ ਦੇ ਖੇਤ ਤੋਂ 10 ਮਿੰਟ ਦੀ ਪੈਦਲ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਵਡੀਵੇਲਨ ਸਾਡੇ ਨਾਲ਼ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। 1978 ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ 12 ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਈ ਤਿਲ ਉਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਿਲ ਦੀ ਕਟਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਹਿਦ ਰੰਗਾ ਤੇਲ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਕੇਲੇ (ਬੂਟੇ) ਦੇ ਤਣਿਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਤੈਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਤੈਰਨਾ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਪ੍ਰਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪ੍ਰਿਆ ਨਾਲ਼ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੀ ਡੇਢ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਝੋਨੇ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਮਾਂਹ ਉਗਾ ਰਹੇ ਹਨ...
ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਫ਼ਸਲਾਂ ਕੁਝ ਪੈਸਾ ਵਟਾ ਗਈਆਂ। "ਅਸੀਂ ਝੋਨੇ ਦਾ ਪੈਸਾ ਗੰਨੇ ਦੀ ਫ਼ਸਲ'ਤੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਝ ਨਵੀਂ ਫ਼ਸਲ ਬੀਜਣੀ ਸੌਖੀ ਹੋ ਗਈ," ਵਡੀਵੇਲਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਤਿਲ ਦੇ ਬੀਜ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਲ ਲਈ ਉਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੱਕੜ ਦੇ ਕੋਹਲੂ ਵਿੱਚ ਨਪੀੜੇ ਅਤੇ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ ਤੇਲ ਨੂੰ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਨਲੇਨਾਈ (ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਅਤੇ ਅਚਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ," ਪ੍ਰਿਆ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ,"ਨਾਲ਼ੇ ਅਸੀਂ ਇਹਦੇ ਨਾਲ਼ਗਰਾਰੇ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।" ਅੱਗੋਂ ਵਡੀਵੇਲਨ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ਼ ਨਹਾਉਣਾ! ਮੈਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਪਸੰਦ ਹੈ।"
ਵਡੀਵੇਲਨ ਕੋਲ਼ਅਜਿਹੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਧਾਰਣ ਸੁੱਖ ਹਨ। ਨੌਜਵਾਨੀ ਵੇਲ਼ੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ਼ ਨਦੀ ਕੰਢੇ ਮੱਛੀ ਫੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਖਾਣਾ; ਪਿੰਡ ਦਾ ਇੱਕਲੌਤਾ ਟੀਵੀ ਦੇਖਣਾ, ਜੋ ਪੰਚਾਇਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਘਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਟੀਵੀ ਦੇਖਣਾ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਟੀਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਵੀ ਚੱਲਦਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲ਼ੀ'ਓਨੀ' ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਸੁਣਦਾ ਰਹਿੰਦਾ!
ਪਰ ਢਲ਼ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਦਿਨ ਵਾਂਗਰ ਇਹ ਸ਼ੌਕ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਖੇਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ," ਵਡੀਵੇਲਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। "ਮੇਰੇ ਕੋਲ਼ ਕਿਰਾਏ ਦੀ ਕਾਰ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਡੰਗ ਟਪਾ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਟੋਯੋਟਾ ਇਟੀਓਸ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀਰੰਗਮ ਤਾਲੁਕਾ ਦੇ ਤਿਰੂਵਲਾਰਸੋਲਈ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਦੀ ਕੰਢੇ ਲੈ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਾਰ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਵਿੱਤ (ਫਾਈਨਾਂਸ) ਕੰਪਨੀ ਤੋਂ ਅੱਠ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੀ ਵਿਆਜ ਦਰ 'ਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਖਰੀਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਮਹੀਨੇ 25,000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਮੋਟੀ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਚੱਲਦੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਨਾ ਗਿਰਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। "ਬੈਂਕ ਤੋਂ ਕਰਜਾ ਲੈਣ ਦੀ ਗੱਲ਼ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 10 ਚੱਪਲਾਂ ਘਸ ਜਾਣ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇੱਧਰ-ਓਧਰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ," ਵਡੀਵੇਲਨ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਬੀ, ਨੀਲੇ ਅਤੇ ਕਾਲ਼ੇ ਰੰਗ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਵਗ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਦੂਰੋਂ ਮੈਂ ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਚੀਕਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਵਡੀਵੇਲਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਊਦਬਿਲਾਵ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ, ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਝੁੰਡ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਊਦਬਿਲਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੈਰ-ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਮੈਂ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਖੇਡਦਾ। ਇੱਥੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖਰਮਸਤੀ ਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਾਸਤੇ ਬਹੁਤਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ!''
