അരികുവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട സമുദായങ്ങൾക്ക് ഫോട്ടോഗ്രാഫി എന്നും അപ്രാപ്യമായിരുന്നു. ഒരു ക്യാമറ വാങ്ങാനുള്ള സാമ്പത്തികസ്ഥിതി അവർക്കില്ലാത്തത് അതിന് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാരണമാണ്. അവരുടെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോഴാണ്, ഈ കുറവ് പരിഹരിക്കണമെന്നും അരികുവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട സമുദായങ്ങളിലെ യുവജനങ്ങൾക്ക് ഫോട്ടോഗ്രാഫി കയ്യെത്തിപ്പിടിക്കാവുന്ന ഒരു സാഹചര്യം ഉണ്ടാക്കണമെന്നും എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. ദളിത് സമുദായക്കാർ, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ, ട്രാൻസ് സമുദായം, മുസ്ലീങ്ങൾക്കിടയിലെ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തലമുറകളായി അടിച്ചമർത്തൽ നേരിടുന്ന വിഭാഗങ്ങളിലാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്.
എന്റെ വിദ്യാർഥികൾ, അധികം പുറത്തറിയാത്ത അവരുടെ കഥകൾ സ്വയം പറയണമെന്നായിരുന്നു എന്റെ ആഗ്രഹം. ഈ വർക്ക്ഷോപ്പുകളിൽ അവർ തങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതംതന്നെയാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഹൃദയത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന, അവരുടെ സ്വന്തം കഥകളാണത്. ക്യാമറ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതും ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നതുമെല്ലാം അവർ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യം അവർ ഈ പ്രക്രിയ ആസ്വദിക്കണമെന്നുതന്നെയാണ് ഞാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഫ്രെയിമുകളെക്കുറിച്ചും ക്യാമറ ആംഗിളുകളെക്കുറിച്ചുമെല്ലാം അവർക്ക് പിന്നീട് ചിന്തിക്കാമല്ലോ.
അവർ എടുക്കുന്ന അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ; അവ വ്യത്യസ്തമാണ്.
എന്റെ വിദ്യാർഥികൾ അവരെടുത്ത ചിത്രങ്ങൾ എന്നെ കാണിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഫോട്ടോ മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം എന്താണെന്നും അത് എന്താണ് നമ്മോട് സംവദിക്കുന്നത് എന്നുമെല്ലാം ഞാൻ അവരുമൊത്ത് ചർച്ച ചെയ്യാറുണ്ട്. വർക്ക്ഷോപ്പിൽ പങ്കെടുത്തതിനുശേഷം അവർ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയവിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അവബോധമുള്ളവരായി മാറുന്നു.
