“ഗ്രാമവാസികള് അവരുടെ വീട്ടുപടിക്കല് ചെല്ലാതിരിക്കാനായി ഞങ്ങള്ക്കു നേരെ ആക്രോശിക്കുന്നു. ചില അസുഖങ്ങള് വന്നിട്ടുണ്ടെന്നാണ് അവര് പറയുന്നത്. എന്താണ് ആ അസുഖമെന്ന് ആരും ഞങ്ങളോടു പറയുന്നില്ല. എനിക്ക് ഒരു അസുഖവും ഇല്ല. അവര് എന്തിനാണ് എന്നെ തടഞ്ഞു നിര്ത്തുന്നത്?”
ഒരാഴ്ചയായി ഫാന്സി പാര്ധി ആദിവാസി വിഭാഗത്തില് പെടുന്ന ഗീതാബായ് കാലെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട്. വിശക്കുന്ന ഈ 78-കാരിക്ക് സാധാരണ സമയങ്ങളില് പോലും എന്തെങ്കിലും ലഭിക്കാനുള്ള മാര്ഗ്ഗം ഭിക്ഷാടനമാണ്. ഈയൊരു സ്രോതസ്സ് ലോക്ക്ഡൗണോടു കൂടി ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. കോവിഡ്-19 എന്താണെന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവര്ക്ക് ഒരു ധാരണയും ഇല്ല. പക്ഷെ അവരും മറ്റു പാര്ധികളും ഭക്ഷണം ലഭിക്കാതെ അതിന്റെ പ്രശ്നങ്ങള് ദൈനംദിനം അനുഭവിക്കുന്നു.
അവര്ക്കു ലഭിച്ച അവസാന ഭക്ഷണം അവര് ഓര്മ്മിക്കുന്ന പ്രകാരം മാര്ച്ച് 25-ന് കഴിച്ച പഴകിയ ഭാക്രി ആയിരുന്നു. “എനിക്കറിയില്ലാത്ത കുറച്ച് ആണ്കുട്ടികള് ഇത്വാറിന്റെയന്ന് [ഞായര്, മാര്ച്ച് 22] വന്ന് എനിക്ക് നാല് ഭാക്രികള് തന്നു. നാലു ദിവസങ്ങള്കൊണ്ട് ഞാന് അവ കഴിച്ചു.” അന്നുമുതല് അവര് വിശപ്പ് കടിച്ചമര്ത്തുന്നു. “അതിനുശേഷം ആരും വന്നുമില്ല, ഗ്രാമവാസികള് എന്നെ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നുമില്ല.”
മഹാരാഷ്ട്രയിലെ പൂനെ ജില്ലയിലുള്ള ശിരൂറിലെ പ്രധാന റോഡിനടുത്ത് ഒരു ടിന് ഷെഡ്ഡിലാണ് ഗീതാബായ് തനിച്ചു താമസിക്കുന്നത്. അവിടെനിന്ന് അവര് രണ്ടു കിലോമീറ്റര് അകലെയുള്ള ചവാണവാഡി ഗ്രാമത്തില് ഭിക്ഷയെടുക്കാനായി പോകുന്നു. “ആളുകള് നല്കുന്ന മിച്ചം വരുന്ന എന്തു ഭക്ഷണവും ഞങ്ങള് കഴിക്കുന്നു”, അവര് പറഞ്ഞു. “സര്ക്കാര് സൗജന്യമായി ധാന്യങ്ങള് നല്കുന്നുവെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു ഞാന് കേട്ടു – പക്ഷെ റേഷന് കാര്ഡ് ഉള്ളവര്ക്കു മാത്രം. എനിക്കതില്ല.”
ദരിദ്രരും അധസ്ഥിതരുമായ പാര്ധി ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളിലെ ഏറ്റവും മോശപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലുള്ളവരാണ് പട്ടിക വര്ഗ്ഗ വിഭാഗത്തില് പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഫാന്സി പാര്ധികള്. കിരാതമായ കൊളോണിയല് നിയമനിര്മ്മാണത്തിന്റെ ഭാരവും പാരമ്പര്യവും സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം 70 വര്ഷത്തിനു ശേഷവും അവര്പേറുന്നു. തങ്ങളുടെ അധീശത്വത്തെ പ്രതിരോധിക്കുകയും വെല്ലുവിളിക്കുകയും ചെയ്ത നിരവധി ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളെയും കാലികളെ മേയിച്ചു നടന്ന നാടോടികളെയും ശിക്ഷിക്കുന്നതിനും അടിച്ചമര്ത്തുന്നതിനുമായി ഏതാണ്ട് 200 സമുദായങ്ങളെ ജന്മനാ ‘കുറ്റവാളി’കളായി പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് 1871-ല് ബ്രിട്ടീഷുകാര് ക്രിമിനല് ട്രൈബ്സ് ആക്റ്റ് നടപ്പാക്കി.
സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യ 1952-ല് ഈ നിയമം പിന്വലിക്കുകയും കുറ്റവാളികളായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ഗോത്രവിഭാഗങ്ങളുടെ (‘criminal tribes’) പട്ടിക ഇല്ലാതാക്കുകയും (denotify) ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ സമൂഹത്തില് നിന്നുള്ള ദുഷ്പേരും മുന്വിധികളും പീഢനങ്ങളും ശക്തമായി തുടരുന്നു. പ്രധാന ഗ്രാമങ്ങളില് പ്രവേശിക്കുന്നതിനോ അവിടുത്തെ കിണറുകളില് നിന്നും വെള്ളം എടുക്കുന്നതിനോ ഈ സമുദായങ്ങളില്പ്പെട്ട നിരവധിപേര്ക്കും സാദ്ധ്യമല്ല. ഇവിടെനിന്നും 2-3 കിലോമീറ്ററുകള് മാറിയാണ് അവര് പ്രധാനമായും താമസിക്കുന്നത്. അവര് ജോലി തേടില്ല, വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം വളരെ മോശമാണ്, ചെറു കുറ്റകൃത്യങ്ങള് ചെയ്ത് പലരും ജയിലിലുമാണ്. പലരും മറ്റു മാര്ഗ്ഗങ്ങള് ഒന്നുമില്ലാതെ ഭിക്ഷാടനത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു.
