ಮುರಿದ ಬಾಗಿಲು, ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ಹರಡಿದ ಕಲ್ಲುಗಳು ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ತಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಣ್ಣಿನ ನೆಲ, ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ ಹರಿದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಹಾಳೆಯನ್ನು ಹೊದಿಸಿದ ಮುರಿದ ಚಾವಣಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಒಣಹುಲ್ಲಿನ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ಅಮೋಲ್ ಬರ್ಡೆ, ‘ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.’
ತಾವು, ಕೋವಿಡ್—ಪಾಸಿಟಿವ್ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿದುಬಂದ ನಂತರ ಮೇ ಒಂದರಂದು ಇವರು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಶಿರೂರ್ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಈ ಖಾಲಿ ಗುಡಿಸಲಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡರು.
ಮೇ ತಿಂಗಳಿನ ಧಗೆಯಿಂದಾಗಿ, ಗುಡಿಸಲಿನ ಒಳಗೆ ಇರುವುದು ಪ್ರಯಾಸಕರವೆನಿಸಿದ ಕಾರಣ, “ನಾನು, ಕೆಲವು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಆಲದ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚಾಪೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೧೧ರಿಂದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 4ರವರೆಗೂ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ” ಎಂಬುದಾಗಿ ಅವರು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಮೇ ಒಂದರಂದು, 19ರ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಮೋಲ್ ಹಾಸಿಗೆ ಬಿಟ್ಟೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಜ್ವರ, ತಲೆನೋವು ಮತ್ತು ಮೈಕೈ ನೋವಿನ ಕಾರಣ, ತಕ್ಷಣವೇ, ಸಹಭಾಜಿತ (shared) ಜೀಪೊಂದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗುಡಿಸಲಿನಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ಕಿ. ಮೀ. ದೂರದ ಶಿರೂರ್ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು.
Rapid Antigen ತಪಾಸಣೆಯಲ್ಲಿ ಇವರು ಪಾಸಿಟಿವ್ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿದುಬಂದಿತು. ನಂತರ ತಾವೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ಇವರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಕೇಳಲಾಗಿ ಅವರು, “ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ, 14-15 ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂದಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೊಠಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಂತೆ” ತಿಳಿಸಿದರು ಎಂಬುದಾಗಿ ಅಮೋಲ್ ತಿಳಿಸಿದರು.
“ಹಾಸಿಗೆಯು ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ” ಎಂತಲೂ ಅವರು ತಿಳಿಸಿದರು. ಶಿರೂರ್ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ೨೦ ಹಾಸಿಗೆಗಳಿದ್ದು, 10 ಪ್ರತ್ಯೇಕಿತ ಹಾಸಿಗೆಗಳಿವೆಯೆಂದು ಅಲ್ಲಿನ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಅಧೀಕ್ಷಕರು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅಮೋಲ್, ವೈದ್ಯರ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಔಷಧಿ ಅಂಗಡಿಯವನಿಂದ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಕೊಂಡು ತಂದರು. ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಚಿಕ್ಕ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಸವು ಸಾಧ್ಯವಿರದ ಕಾರಣ, ನೆರೆಯವರ ಖಾಲಿ ಗುಡಿಸಲಿಗೆ ಅವರು ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡರು. “ಏಪ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳವರೆಗೆ ಅವರು ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಕೋವಿಡ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಕರೆಮಾಡಿದೆ” ಎಂದರು ಅಮೋಲ್.
