பருத்தி: பணப்பயிரிலிருந்து இழப்பு தரும் பயிராக மாறி சோகம்

15 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சிவாஜி சாவலால் ஒரு ஏக்கர் பருத்தி ரூ.4,500 முதல் ரூ.5 ஆயிரத்தில் பயிரிட முடிந்தது. பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகள், உரங்கள் மற்றும் விதைகள் ஆகியவற்றின் செலவு தற்போது இருப்பதைவிட, பாதியாக இருந்தது.  விவசாயக் கூலித் தொழிலாளிகளுக்கான கூலித்தொகை இருமடங்குக்கும் மேல் அதிகரித்துவிட்டது. மின்கட்டணம் கூட அதிகரித்துவிட்டது. 

பிரபாகரின் 15 பேர் கொண்ட கூட்டுக்குடும்பத்தில் அவரின் மாமா சிவாஜிக்கு சொந்தமாக 30 ஏக்கர் நிலம் உள்ளது. அதில் 15 ஏக்கர் பருத்திக்காக ஒதுக்கி விடுவார்கள். கடந்த 4 ஆண்டுகளில் அது 7 – 8 ஏக்கர்களாக குறைக்கப்பட்டுவிட்டது. பருத்திக்கு பதில் உணவுப்பயிர்களான துவரை, பாசிபருப்பு மற்றும் சோயா பீன்ஸ் ஆகியவை பயிரிடுகின்றனர். 

பருத்தி வறட்சியை தாங்கி வளராத பயிர். அதற்கு உணவுப்பயிரைவிட அதிகளவிலான தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. மராத்வாதாவில் 2012-15 வரை ஏற்பட்ட வறட்சி பருத்திக்கு பேரழிவை ஏற்படுத்தியது. இந்தாண்டும் மழை சீரானதாக இல்லை. வறண்ட ஆண்டுகளில் விவசாயிகள் பாசனத்திற்கு ஆழ்துளை கிணறுகள் தோண்டுவது, தண்ணீர் டேங்குகள் வாங்குவது மற்றும் கிணறுகள் அமைப்பது என்று அதிகளவு செலவு செய்துவிட்டனர்.    

ஆனால் பருத்தியின் விலை அதே அளவில் உயரவில்லை. “பருத்திக்கான சந்தை விலை குவிண்டால் ரூ.2,000 (15 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர்)“ என்று சாவல் கூறுகிறார். “ஒரு ஏக்கரில் விளையும் 8 குவிண்டாலுக்கு ரூ.16,000 கிடைக்கும். லாபம் ரூ.11 ஆயிரம் கிடைக்கும். இப்போது 15 ஆண்டுகள் கழித்து, கிடைக்கும் லாபத்தைவிட ரூ.3 ஆயிரம் மட்டுமே குறைவு. 

உற்பத்தி விலை அதிகரிக்கும் அளவிற்கு குறைந்தளவு ஆதரவு விலை நிர்ணயிப்பதற்கு அரசு மறுப்பது உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணங்கள் விலை குறைந்ததற்கு உள்ளன. சர்வதேச சந்தையில் பருத்தியின் விலை பெருமளவில் அமெரிக்காவின் பருத்தி பயிரிடுபவர்களுக்காக மானியமாக்கப்படுகிறது, இது ஏற்படுத்தும் எதிர்மறை விளைவுகளால், இந்தியாவில் விலையில் ஏற்றஇறக்கம் காணப்படுகிறது என்று விஜய் ஜவான்தியா கூறுகிறார். இவர் மூத்த விவசாய தலைவர். “மேலும் கரும்பு மற்றும் பருத்தி ஆகிய இரண்டும் பணப்பயிர்களாக இருப்பதால், அவற்றிற்கு வெவ்வேறு அளவுகோல்கள்தான் பொருந்தும்“ என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.  சந்தையில் அதிகம் இருந்தால், சர்க்கரை மானியத்துடன் ஏற்றுமதி செய்யப்படும். அதனால், அது விலையை பெரும்பாலும் பாதிக்காது. பருத்தி ஏற்றுமதிக்கு மானியம் கிடையாது. சர்க்கரைக்கு 50 சதவீதம் இறக்குமதி வரி உண்டு. பருத்திக்கு இறக்குமதி வரி கிடையாது என்று விளக்குகிறார். 

“இன்று செய்யப்படும் அனைத்து செலவுகளையும் பாருங்கள்“ என்று சாவல் கூறுகிறார். “அவை கடுமையான அளவு உயர்ந்துவிட்டன. பணிக்கு செல்பவர்களின் சம்பள உயர்வை பாருங்கள் (ஆசிரியர்கள், அரசு ஊழியர்கள் அல்லது வங்கி ஊழியர்கள்) எங்கள் வருமானத்துடன் அவற்றை ஒப்பிட்டு பாருங்கள். இது சரியா?“ என்று கேட்கிறார். 

பருத்தி விவசாயிகள் அனைவரும் உயர்ந்து வரும் உற்பத்தி விலை உயர்வு மற்றும் குறைவான விற்பனை விலைக்கும் இடையில் அல்லாடிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் ஒரு மருத்துவ அவசரம், குடும்பத்தில் யாருக்காவது திருமணம் அல்லது குழந்தைகளுக்கான கூடுதல் பள்ளிக்கட்டணமோ என்று எதாவது ஒரு செலவு அவர்களை வங்கி கடனுக்கு விண்ணப்பிக்க கட்டாயப்படுத்துகிறது. மேலும் மோசமான நிலையில் அவர்கள் கந்துவட்டி கடன் வாங்குகின்றனர். அவர்கள் மாதத்திற்கு 5 சதவீத வட்டியை செலுத்த வலியுறுத்துகிறார்கள்.

பிரபாகர் சாவல் அவரது 8 லட்ச ரூபாய் கடனில், ஒரு பகுதியை தனது இரு சகோதரிகளின் திருமணத்திற்கு வழங்கினார். அந்தக்கடன் வறட்சி காலங்களான 2012 – 2015ல் வாங்கப்பட்டது. எஞ்சிய தொகை அவர்கள் வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்ட காலங்களில், குடும்ப செலவிற்கு உதவியது. ஆனால், தற்போதைய மாநில அரசு, கடன் தள்ளுபடி செய்யும் அளவை ரூ.1.5 லட்சமாக குறைத்துவிட்டதால், பிரபாகரின் குடும்பத்தினர் அதற்கு தகுதியாகவில்லை. “நான் தனிநபரிடம் இதுவரை கடன் பெறவில்லை. ஆனால் அது எவ்வளவு நாள் நீடிக்கும் என்று தெரியவில்லை?“ என்று அவர் கூறுகிறார்.    

காங்கிரஸ் அரசால், விவசாயிகளின் பிரச்னைகள் மற்றும் அதற்கான தீர்வுகள் குறித்து   2006ல் அமைக்கப்பட்ட சுவாமிநாதன் கமிஷன், தனது அறிக்கையை சமர்பித்தது. அதில் முக்கியமான அறிவுரையே விவசாயிகளுக்கு குறைந்தளவு ஆதரவு விலை, உற்பத்தி செலவுடன் 50 சதவீதம் கூடுதலாக இருக்க வேண்டும் என்பதுதான். ஆனால், அரசு எதுவும் செய்யவில்லை. 2014ல் எதிர்கட்சியான பாஜக, விவசாயிகள் பிரச்னைகளுக்காக கடுமையாக போராடியது, அந்த அறிக்கையின் அறிவுரைகளை நிறைவேற்ற வலியுறுத்தியது. ஆனால் அக்கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தபின்னர், அறிக்கையின் அறிவுரைகளை நிறைவேற்றவில்லை. 

ஆசாராம் லாம்டே, மூத்த செய்தியாளர், பர்பானியைச் சேர்ந்த சாகித்ய அகாடமி விருது பெற்றவர். இதுகுறித்து அவர் கூறுகையில், வழக்கமாக பருத்தி பயிரிடும் விவசாயிகள் மாற்றாக துவரை, சோயா பீன்ஸ் போன்றவற்றை பயிரிடுகின்றனர். ஆனால், அவையும் பெருமளவு லாபம் தருபவை கிடையாது அவற்றிற்கான குறைந்தளவு ஆதரவு விலையும் குறைவுதான்.   

இதற்கிடையில், பி.டி. காட்டன், மரபணு மாற்றப்பட்ட, பருத்திக்காய் செம்புழுவை எதிர்த்து வளரக்கூடிய ஒரு வகை பருத்தி இந்தியாவில் 15 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. தற்போது அதற்கு பூச்சிக்கொல்லிகள் தேவைப்படுகிறது. “பி.டி. அறிமுகப்படுத்துவதற்கு முன்னர், விவசாயிகள் பூச்சிக்கொல்லிக்காக சிறிது செலவு செய்தனர்“ என்று லோம்டே கூறுகிறார். “2000மாவது ஆண்டு முதல் அது கணிசமாக குறைந்தது. எனினும், பி.டி., 4 முதல் 5 ஆண்டுகள் வரை மட்டுமே நன்றாக இருந்தது. அப்போது முதல் விவசாயிகள் பயிரழிவைத்தடுக்க பூச்சி மருந்துகள் உபயோகிக்க கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார்கள். பின்னர் அதுவும் அவர்களின் உற்பத்தி செலவு அதிகரிப்பதற்கு காரணமானது.