কুলামৰা ষ্টাইলত মাজুলীৰ কে.এফ.চি.

উজ্জ্বল ৰঙা ৰঙেৰে দোকাখন ৰং কৰা আছে: নাম দিছে কে.এফ.চি.।

এইখন দোকানত পোৱা সুস্বাদু খাদ্যৰ ভাৰ প্ৰয়াত কলনেল চেণ্ডাৰ্ছে লোৱা নাই, য’ত কে.এফ.চি.ৰ কে মানে ‘কেণ্টাকি’। এইজন হৈছে কুলামৰাৰ ৩২ বছৰ বয়সীয়া বিমান দাস, তেওঁ এই ৰেষ্টোঁৰাখন চলায়। 

চৰকাৰী নথিত নতুন কুলামৰা চাপৰি বুলি থকা এই গাওঁখন অসমৰ নদীদ্বীপ মাজুলীৰ অন্তৰ্গত। কেৱল কুলামৰা গাঁৱৰ কৃষক আৰু কৃষিশ্ৰমিক হিচাপে জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰা ৪৮০ জন মানুহ (২০১১ৰ লোকপিয়ল)ৰ বাদেও মাজুলীলৈ অহা অতিথিয়েও এইখন কে.এফ.চি.ৰ ব্যঞ্জনৰ সোৱাদ লয়। ট্ৰেভেল গাইডবোৰত এইখন দোকানৰ ৰেটিং বহুত ভাল।        

“২০১৭ত মই কে.এফ.চি.খন এখন ঠেলাত আৰম্ভ কৰিছিলোঁ,” ২০২২ৰ মে’ মাহৰ গ্ৰীষ্মৰ আবেলি এটাত বিমানে তেওঁৰ ৰেষ্টোঁৰাখনত ৰাতিৰ আহাৰ সাজু কৰাৰ কাৰণে খুলি থাকোতে আমাক কয়। বেৰবোৰ উজ্জ্বল ৰঙা ৰং দিয়া আছে, ভিতৰে-বাহিৰে। ছাগলী, হাঁহ আৰু গৰু-ম’হ বাহিৰৰ তপত ৰ’দত চৰি ফুৰিছে।

বিমানে ফ্ৰীজৰ পৰা মেৰিনেট কৰি থোৱা চিকেনৰ টোপোলা এটা উলিয়াইছে, ময়দাত সেয়া মিহলি কৰিছে আৰু ডীপ ফ্ৰাই কৰিছে। তেলত চিকেনৰ টুকুৰাকেইটা ভাজি হয় মানে তেওঁ বনকেইটা সেকিছে। ৰান্ধি থকাৰ মাজতে তেওঁ কথা পাতিছে, “মায়ে কামৰ বাবে পুৱাতে ওলাই যাবলগীয়া হৈছিল, সেয়ে মই নিজেই ৰান্ধি খাইছিলো,” কেনেকৈ তেওঁ ১০ বছৰ বয়সতে ৰন্ধা শিকিছিল সেইবিষয়ে তেওঁ কয়। তেওঁৰ মাক ইলা দাস আছিল মাজুলীৰ এগৰাকী কৃষিশ্ৰমিক, দেউতাকে মাছ বিক্ৰী কৰিছিল।   

“মায়ে ৰান্ধি থাকোত মই চাই থাকিছিলো আৰু কেনেকৈ দাইল, চিকেন আৰু মাছ বনায় শিকিছিলো,” বিমানে কয়। “মোৰ চুবুৰীয়া আৰু বন্ধুবৰ্গই আমাৰ ঘৰলৈ আহি মোৰ হাতেৰে ৰন্ধা ব্যঞ্জন খাই বৰ ভাল পাইছিল। তেনেকৈয়ে মই ৰন্ধা-বঢ়াৰ বাবে উৎসাহ পাইছিলো।”

ওঠৰ বছৰ বয়সত বিমানে জীৱিকাৰ সন্ধানত ঘৰ এৰিলে। বন্ধু এজনৰ লগত মুম্বাইলৈ আহোতে তেওঁ হাতত আছিল মুঠে ১৫০০ টকা। সম্পৰ্কীয় এগৰাকীয়ে তেওঁক মহানগৰখনৰ এপাৰ্টমেণ্ট কম্প্লেক্স এটাত চিকিউৰিটি গাৰ্ডৰ কাম এটা যোগাৰ কৰি দিলে, কিন্তু তেওঁ সেইটো কামত বেছিদিন নাথাকিল। “সেই কামটো এৰি মই পলাই আহিলো। সেই কাম কৰি মোৰ বৰ বেয়া লাগিছিল, সেয়ে সম্পৰ্কীয়জনলৈ এখন চিঠি লিখিছিলো, কৈছিলো, ‘মোক বিষয়ে বেয়াকৈ নাভাবে যেন। এই কামটো মোৰ বাবে নহয়, সেইকাৰণে মই কামটো এৰিবলগীয়া হ’ল। ইয়াত কাম কৰি মোৰ মনটোৱে শান্তি পোৱা নাই।’’”      

সেই কাম এৰাৰ পিছত তেওঁ মুম্বাইৰ ইখনৰ পিছত সিখন ৰেষ্টোঁৰাত পাঞ্জাৱী, গুজৰাটী, ইণ্ড-চাইনীজ, আনকি মহাদেশীয় ব্যঞ্জনো ৰান্ধিবলৈ শিকিছিল। পোনচাটে তেওঁ ৰন্ধাৰ কাম পোৱা নাছিল। “প্ৰথমে মই প্লেট চাফা কৰা আৰু টেবুল সজোৱা কাম কৰিছিলো,” তেওঁ কয়। ২০১০ত বিমানে হায়দৰাবাদত এটিক’ নামে ফুড ক’ৰ্ট এখনত কাম কৰিবলৈ পায়, তাতে তেওঁৰ পদোন্নতি হৈ তেওঁ মেনেজাৰ হয়গৈ।

দিন ভাল হ’লে তেওঁ ১০,০০০ টকা উপাৰ্জন কৰে। অক্টোবৰৰ পৰা ডিচেম্বৰ মাহত পৰ্য্যটক অহা দিনবোৰত তেওঁৰ বেপাৰ ভাল হয়। আন দিনত তেওঁ ৫,০০০ মান টকা উপাৰ্জন কৰে, তেওঁ কয়। 

তেতিয়াই নিয়মীয়া গ্ৰাহক নিকিতা চেটাৰ্জীয়ে অৰ্ডাৰ দিবলৈ আগবাঢ়িছে। সমাজকৰ্মী নিকিতাই মুম্বাইৰ পৰা মাজুলীলৈ অহা এবছৰো হোৱা নাই। “কে.এফ.চি.য়ে জীৱন বচাইছে,” তাই কয়, “কৃষ্ণ ফ্ৰাইড চিকেনৰ নাম যেতিয়া মই প্ৰথম শুনিছিলো, তেতিয়া মানুহে কৈছিল যে মাজুলী হিচাপত বহুত উন্নত মানৰ খাদ্য কে.এফ.চি.খনে দিছে। কিন্তু খাই গম পালো যে সঁচায়ে বহুত ভাল খাদ্য ইয়াতে পায়।”

বিমানলৈ চাই তাই কয়, “কিছু অভিযোগ মোৰ নথকা নহয়। দুদিনৰ কাৰণে কিয় বন্ধ ৰাখিছিল?” তাই অসমৰ প্ৰমুখ উৎসৱ বিহুৰ বাবে দুটা দিন দোকানখন বন্ধ থকাক লৈ প্ৰশ্ন কৰে।

“আপুনি এই দুটা দিনত ক’ত খালে?” বিমানে ৰগৰ কৰি সুধিলে।

আপুনি যদি কেতিয়াবা নতুন কুলামৰা চাপৰিলৈ আহিছে, তেন্তে কৃষ্ণ ফ্ৰাইড চিকেনত এবাৰ হ’লেও খাব। আঙুলি চুপি চুপি খাবলগীয়া খাদ্য ইয়াত পাব।

অনুবাদ: পংকজ দাস