ਗੋਕੁਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਭੱਠੀ ਅੱਗੇ ਭੱਖਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰਦਿਆਂ, ਕੁੱਟਦਿਆਂ ਤੇ ਲੋੜ ਮੁਤਾਬਕ ਅਕਾਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹੀ ਦਿਨ ਨਿਕਲ਼ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੱਖਦੇ ਲੋਹੇ 'ਚੋਂ ਨਿਕਲ਼ਣ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਚਿੰਗਾੜੀਆਂ ਨਾਲ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਬੂਟਾਂ 'ਤੇ ਹੋਏ ਸੁਰਾਖ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਪਏ ਸੜੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਹਿਜ਼ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਇਹ ਤਾਂ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥਚਾਰੇ ਦੀ ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹਨ।
''ਕਯਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,'' ਉਹ ਸਵਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਜਟ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ 2025 ਦੇ ਬਜਟ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਿਆਂ ਹਾਲੇ 48 ਘੰਟੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੀਤੇ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਜਟ, ਬਜਟ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਬਜਟ ਹੀ ਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਰ ਬਾਗੜੀਆ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ਼ ਤਾਅਲੁੱਕ ਰੱਖਣ ਵਾਲ਼ੇ ਇਸ ਖ਼ਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਲੁਹਾਰ, ਗੋਕੁਲ ਲਈ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ।
''ਦੇਖੋ, ਭਾਈ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਈਓਂ ਕੀਤਾ। 700-800 ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਜਿਊਂਦਿਆਂ। ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮਿੱਟੀ 'ਚ ਦਫ਼ਨ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈਆਂ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਾਡੀ ਬਾਤ ਤੱਕ ਨਾ ਪੁੱਛੀ,'' 40 ਸਾਲਾ ਗੋਕੁਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
