ਪੁਜਾਰੀ ਅੰਜਨੇਯੂਲੂ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਪਸਾਰੀ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤਲ਼ੀ 'ਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਟਿਕਾਈ ਮੁਦੱਲਾਪੁਰਮ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਲ਼ੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਘੁੰਮਣ, ਝੁਕਣ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਹੈ। ਅਖ਼ੀਰ ਉਹ ਘੜੀ ਆ ਵੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਣ ਵਾਲ਼ੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ਼ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ 'ਐਕਸ' ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। "ਇਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਣੀ ਮਿਲ਼ੇਗਾ। ਇੱਥੇ ਬੋਰਵੈੱਲ ਪੁੱਟੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ," ਉਹ ਅਨੰਤਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇਸੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨੇੜਲੇ ਹੋਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਰਾਯੂਲੂ ਦੋਮਾਟਿਮਾਨਾ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਤਰਕੀਬ ਲੜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਵਾਲ਼ੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਖਾ ਫੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਇਲਾਪਦੋਡੀ ਵਿਖੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ। "ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਖਾ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਝਟਕੇ ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਸਮਝੋ ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਮਿਲ਼ ਜਾਵੇਗਾ," ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਇਲੂ ਝਿਜਕਦੇ ਹੋਏ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਤਰਕੀਬ 90٪ ਸਫ਼ਲ ਹੈ।''
ਅਨੰਤਪੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਰੈਡੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਵਾਲ ਨਾਲ਼ ਜੂਝ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਕੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵਨ ਹੈ? ਰੈਡੀ ਨੂੰ ਇਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। "ਪਾਣੀ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ," ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਕਬਰਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਬੋਰਵੈੱਲ ਪੁੱਟੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਵੀ 32 ਬੋਰਵੈੱਲ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ 8 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਵਿਛਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਜੰਬੂਲਾਦੀਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ।
ਅਨੰਤਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੰਕਟ ਨਾਲ਼ ਜੂਝ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਰਹੱਸਵਾਦ, ਰੱਬ, ਸਰਕਾਰ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਅਜਮਾ ਲਈ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੀ ਹੈ। ਪਰ ਪੁਜਾਰੀ ਅੰਜਨੇਯੂਲੂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਹਲੀਮੀ ਨਾਲ਼ ਭਰੇ, ਪੁਜਾਰੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਕਦੇ ਅਸਫ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। "ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੀ ਅਸਫ਼ਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਗ਼ਲਤ ਸਮੇਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਬਾਅ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ," ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। (ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ 'ਨਿਰਦੇਸ਼' 'ਤੇ, ਉਹ ਬੋਰਵੈੱਲ ਖੋਦਣ ਲਈ 300 ਰੁਪਏ ਲੈਂਦੇ ਹਨ)। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨਾਲ਼ ਲੈ ਕੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਨਾਰੀਅਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਲ਼ੀ 'ਤੇ ਇਓਂ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
