‘நான் ஒரு ஆசிரியர் என்பதாகவே உணர்வதே இல்லை’

ராம் வக்சௌரே தனது வீட்டிற்கு அருகில் உள்ள ஒரு சந்தையில் தினமும் காலையில் 275 மாணவர்கள் மற்றும் பிறருக்கு தேவையான காய்கறிகளை வாங்குகிறார் - மூன்று கிலோ உருளைக்கிழங்கு, காலிஃப்ளவர், தக்காளி மற்றும் பல. "ஒவ்வொரு காய்கறியின் விலையும் மனப்பாடமாக எனக்குத் தெரியும். எனது மோட்டார் சைக்கிளில் காய்கறி பைகளை தொங்கவிட்டு எடுத்துக் கொண்டு பள்ளிக்கு செல்வேன்", என்கிறார் வீர்காவுன் கிராமத்தில் உள்ள ஊராட்சி ஒன்றிய துவக்க  பள்ளியின் இந்த ஆசிரியர்.

ஜூன் மாதம் அகமதுநகரின் அகோலா தாலுகாவிலுள்ள கலாஸ்கவுன் கிராமத்தில் வசிக்கும் 44 வயதாகும் வக்சௌரே, 20 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள வீர்கவுனில் உள்ள பள்ளிக்கு மாற்றப்பட்டார். கலாஸ்கவுன் துவக்கப் பள்ளியில் ஆசிரியராக அவர் கடந்த 18 ஆண்டுகளாக பணியாற்றி இருக்கிறார். இப்போது அவரது முக்கிய கடமை மதிய உணவுத் திட்டம் செயல்படுத்தப்படுவதை உறுதி செய்வது ஆகும் (துவக்கப் பள்ளிகளில் சத்துணவு வழங்கும் தேசிய திட்டத்தின் கீழ் இதை செயல்படுத்த வேண்டும்).

"தலைமை ஆசிரியரால் எல்லாவற்றையும் செய்ய முடியாது, எனவே அவர் பொறுப்புகளை பிரித்து ஒப்படைத்துள்ளார்", என்று அப்போது அவர் நிரப்பிக் கொண்டிருக்கும் மதிய உணவு பதிவேட்டிலிருந்து கண்ணெடுத்தும் பாராமல் கூறுகிறார். "அரசாங்க வேலையில் இருப்பது ஒரு வகையில் பாதுகாப்பு அளித்தாலும் நான் ஒரு ஆசிரியராகவே உணரவில்லை" என்று கூறுகிறார்.

வக்சௌரேவுக்கு வழங்கப்படும் கல்வி சாராத பணிகள் வழக்கமானதே - மகாராஷ்டிராவில் இருக்கும் ஊராட்சி ஒன்றிய துவக்கப்பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கு இத்தகைய கல்வி சாராத பணிகள் அடிக்கடி ஒதுக்கப்படுகிறது. இது அவர்கள் கல்வி கற்பிக்கும் நேரத்தை குறைத்து விடுகிறது என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஏழாம் வகுப்பு வரை கொண்ட வீர்காவுன் பள்ளியில் வக்சௌரேவுடன் பணியாற்றுபவரான 42 வயதாகும் சபாஜி தாதிர், இந்த ஆண்டில் மட்டும் 100க்கும் மேற்பட்ட வேலைகள் வழங்கப்பட்டு இருக்கின்றது என்று கூறுகிறார். சராசரியாக ஒரு வாரத்திற்கு 15 மணி நேரம் கல்வி சாராத பணிகளில் தான் ஈடுபடுத்தப்படுவதாகக் கூறுகிறார். அவை பெரும்பாலும் பள்ளி நேரத்துடன் ஒத்துப் போவதாகவும் (ஒரு நாளைக்கு 4 மணி நேரம்) கூறுகிறார். "நாங்கள் எங்களால் முடிந்த வரை பள்ளி நேரத்திற்குப் பிறகு வேலை செய்து எங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பணியை முடிக்க முயற்சிக்கிறோம்". ஆனால் இரண்டு வேலைகளும் ஒத்துப் போகின்ற வேளையில் கல்வி சாராத பணிகளுக்கே முக்கியத்துவம் வழங்கப்படுகிறது.

 "2009 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட கல்வி உரிமை சட்டத்தின் (RTE) படி (குறிப்பாக பிரிவு 27), தேர்தல் நேரத்தில், இயற்கை பேரிடர் காலங்களில் மற்றும் பத்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நடைபெறும் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு ஆகிய பணிகளுக்கு மட்டுமே, ஆசிரியர்கள் கல்வி சாராத பணியில் ஈடுபடுத்தப்படலாம் என்று தெரிவித்திருக்கிறது", என்று தாதிர் கூறுகிறார்.

ஆனால் மகாராஷ்டிராவின் அரசுப் பள்ளிகளில் உள்ள 3 லட்சம் ஆசிரியர்கள் பிற நேரங்களிலும் கூட மாவட்ட நிர்வாகத்துக்கும், மாநில அரசுக்கும் பல்வேறு கல்வி சாராத பணியில் ஈடுபடுத்தப்படுகின்றனர் - கிராமங்களில் வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்பவர்கள் பற்றிய கணக்கெடுப்பு, அரசாங்க நலத்திட்டங்கள் அவர்களைச் சென்று சேர்கிறதா என்பதை ஆராய்வது, கழிவறைகளை கிராமத்தினர் சரியாக பயன்படுத்துகின்றனரா என்பதை பரிசோதிப்பது, மேலும் திறந்தவெளியில் மலம் கழிப்பது குறித்த தீமைகளை அவர்களிடம் எடுத்துரைப்பது ஆகியவை. (காண்க மின்சாரம் தண்ணீர் கழிப்பறைகள் இல்லாமல் திணறும் மாவட்ட பள்ளிகள் )

இந்தக் கூடுதல் பணிகளுக்கான ஊதியம் ஆசிரியர்களுக்கு சரியாக வழங்கப்படுவதில்லை. ஒரு ஊராட்சி ஒன்றிய துவக்கப்பள்ளி ஆசிரியர் பட்டப்படிப்பும் ஆசிரியர் பட்டயப் படிப்பு பெற்றிருக்க வேண்டும் மேலும் ஒரு மேல்நிலைப் பள்ளி ஆசிரியர் பட்டப்படிப்பு மற்றும் கல்வியியல் பட்டப் படிப்பும் பெற்றிருக்க வேண்டும், இவர்கள் ஒருங்கிணைந்த சம்பளமாக மாதம் ஒன்றுக்கு ரூபாய் 25,000 பெறுவர். அதிகபட்சமாக தலைமை ஆசிரியராக இருப்பவர் பல வருடங்களுக்குப் பின்னர் மாதம் 60,000 ரூபாய் சம்பளமாகப் பெறுவார். இந்த ஊதியத்தில் பல படிகளும் அடங்கும் கிராகிப்படி, பயணப்படி மற்றும் வாடகைப்படி ஆகியவையும் மற்றும் பலவும். மேலும் இந்த ஒருங்கிணைந்த ஊதியத்தில் இருந்து தொழில்முறை வரி மற்றும் ஓய்வூதிய பங்களிப்புகள் உட்பட பல்வேறு தொகைகள் கழிக்கப்பட்டுவிடும். மணிக்கணக்கில் செய்யப்படும் கல்வி சாராத பணிகளுக்கான ஊதியம் வழங்கப்படுவதில்லை.

பெண் ஆசிரியைகள் இன்னும் அதிகமாக போராட வேண்டியிருக்கிறது. உஸ்மானாபாத் நகரத்தில் இருக்கும் பெண்கள் பள்ளியில் ஆசிரியராக  பணி புரியும் நாற்பதுகளின் மத்தியில் இருக்கும் தபசும் சுல்தானா, கல்விப்பணி, கல்வி சாராத பணி, வீட்டு வேலைகள் ஆகியவைகளுக்கு மத்தியில் நாங்கள் அல்லாட வேண்டியிருக்கிறது என்று கூறுகிறார். "ஆசிரியர்களின் வேலை நேரம் பாலினத்திற்கு அப்பாற்பட்டு ஒன்றாகவே இருக்கிறது", என்று அவர் கூறுகிறார். "ஆனால் நாங்கள் கூடுதலாக எங்கள் மாமனார் மாமியார் மற்றும் குழந்தைகளை கவனிக்க வேண்டியிருக்கிறது, அவர்களுக்கு உணவு சமைக்க வேண்டியிருக்கிறது, வீட்டை விட்டு வெளியேறுவதற்கு முன்பு அங்கு எல்லாம் சரியாக இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டியிருக்கிறது", என்று கூறுகிறார். தபசும் அவர்களுக்கு இரண்டு ஆண் குழந்தைகள் இருவருமே கல்லூரியில் படித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். "அவர்கள் வளர்ந்து விட்டனர்", என்கிறார். "குறிப்பாக அவர்கள் பள்ளியில் இருக்கும் போது தான் அது மிகவும் சிரமமாக இருக்கும். இப்போது எல்லாம் பழகி விட்டது", என்று கூறுகிறார்.

ஆசிரியர்கள் தான் மென்மையான இலக்குகள் என்று 'ஆசிரியர் தொகுதியில்' (ஆசிரியர்களால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட) மகாராஷ்டிரா சட்ட மன்ற உறுப்பினர் கபில் பாட்டீல் கூறுகிறார். அவர்கள் படித்து இருக்கின்றனர், அரசு ஊழியர்கள் மற்றும் எளிதாக கிடைக்கக் கூடியவர்கள். மகாராஷ்டிராவில் உள்ள ஊராட்சி ஒன்றிய பள்ளிகளில் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம் (மேலும் காண்க: சில நேரங்களில் பள்ளியை போன்ற ஒரு இடம் இருப்பதில்லை) பாடம் எடுப்பதற்கு ஆசிரியர்கள் இருப்பதில்லை ஆனால் அதன் பொருள் அவர்கள் விடுமுறையில் இருக்கின்றனர் என்பதல்ல. அவர்கள் வேறொரு இடத்தில் கடினமாக உழைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். தவிர இதனால் மாணவர்கள் தான் மிகவும் பாதிப்படைகின்றனர் ஏனெனில் இது நேரடியாக கல்வியின் தரத்தை பாதிக்கிறது", என்று கூறுகிறார்.

கல்வி பெறுவதற்கு மஹாராஷ்டிராவில் உள்ள  61,659 ஊராட்சி ஒன்றிய பள்ளிகளில் படிக்கும் சுமார் 4.6 மில்லியன் மாணவர்கள் (2017 - 18 புள்ளி விவரங்களின்படி) உள்ளனர்.இது அவர்களுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.  ஊராட்சி ஒன்றிய பள்ளிகள் இலவசக் கல்வியை வழங்குகின்றன, பெரும்பாலான மாணவர்கள்  விவசாயிகள் மற்றும் விவசாயத் தொழிலாளர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், பலர்  தலித் மற்றும் ஆதிவாசி சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்கள், அவர்களால் தனியார் பள்ளியில் சேர்ந்து படிக்க முடிவதில்லை. "இது சமூகத்தின் ஒரு பிரிவின் கல்வியையே சமரசம் செய்கிறது", என்று சோலாப்பூரைச் சேர்ந்த ஆர்வலரும் ஆசிரியருமான நவ்நாத் கெண்ட் கூறுகிறார். "ஆனால் ஆசிரியர்கள் வாக்குச்சாவடி மைய அதிகாரியாகப் பணியாற்ற மறுக்கும் போது உள்ளூர் நிர்வாகம் அவர்களை மிரட்டுகிறது", என்று கூறுகிறார்.

சோலாப்பூர் மாவட்டத்தின் மாதா தாலுகாவில் உள்ள மோட்நிம்ப் கிராமத்தில் உள்ள ஊராட்சி ஒன்றிய துவக்கப்பள்ளி ஆசிரியரான பரமேஸ்வர சுர்வாசே, வாக்குச்சாவடி மைய அதிகாரியாக பணியாற்றுவதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்ததை அடுத்து  அடுத்து 2017 ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் அவருக்கு எதிராக முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்யப்பட்டது. "தரமான கல்வி வழங்குவதே எனது பொறுப்பு", என்று அவர் கூறுகிறார். "எங்களது பள்ளியில் 6 ஆசிரியர்கள், தேர்வுக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு வாக்குச்சாவடி நிலை அதிகாரியாக பணியாற்றும்படி பணிக்கப்பட்டோம். நாங்கள் ஒரே நேரத்தில் ஆறு ஆசிரியர்கள் பள்ளியை விட்டு செல்லமுடியாது இல்லையேல் மாணவர்கள்  என்று கூறினோம். நாங்கள் வட்டாட்சியரை சந்திக்க வேண்டினோம்", என்று கூறினார்.