બુરહવાર ગામમાં રહેતા ચંદેરી કાપડના વણકર ,સુરેશ કોળી જણાવે છે, “મારી પાસે દોરા ખુટી પડ્યા છે. મારી પાસે પૈસા પણ ખલાસ થઇ ગયા છે. પરંતુ લોકડાઉનને કારણે હું મારી (તૈયાર કરેલી) સાડીઓ શેઠને પહોંચાડી નથી શકતો.”
હજી તો કોવિડ – 19ના લોકડાઉનને ભાગ્યેજ અઠવાડિયું થયું છે. 31 વર્ષના સુરેશે હજી યાર્નના છેલ્લા રીલ વણ્યા હતા.પ્રાણપુર ગામના ચંદેરી કાપડના વેપારી, આનંદીલાલ, ત્રણ તૈયાર કરેલી સાડીને શેઠને પહોંચાડવાની રાહ જોઇ રહ્યા હતાં. .
વણકરોનું ગામ ઉત્તર પ્રદેશના લલિતપુર જિલ્લામાં, બેટવા નદી પરના રાજઘાટની નજીક આવેલું છે. મધ્યપ્રદેશના અશોકનગર જિલ્લામાં નદીને કિનારે ચંદેરી નગર વસેલું છે – તે જ નામ પરથી આ હેન્ડલૂમ ટેક્સ્ટાઇલના કેન્દ્રનું નામ પડ્યું છે. શેઠનું ગામ પ્રાણપુર, આ નગરની નજીક આવેલું છે.
બુરહવાર અને ચંદેરીની વચ્ચે યુ.પી. – એમ.પી. ની બોર્ડર પર પોલીસ બેરીકેડ્સ લગાવીને પહેરો ભરે છે, સુરેશનું ગામ આનંદીલાલના ગામથી સડક-રસ્તે ૩૨ કિલોમીટર દૂર થાય છે જે લોકડાઉનના કારણે અળગું પડી ગયું છે. સુરેશ કહે છે “ મને સમજ નથી પડતી કે આ બધું શું થઇ રહ્યું છે.જે લોકો દિલ્હીથી ઘરે પાછા ફરી રહ્યા છે, તેમને પોલીસ પકડીને લઇ જઇ રહી છે.અમારા ગામમાં આવી બિમારી આવી જ કેવી રીતે શકે? પણ સરકારે અમારા જિલ્લાને લોકડાઉન કરી દીધો અને અમારી જીંદગી બહુ ખરાબ પરિસ્થિતિમાંથી પસાર થઇ રહી છે.”
સુરેશે આનંદીલાલ પાસે ત્રણ તૈયાર કરેલી સાડીઓની ચુકવણી પેટે ૫,૦૦૦ રુપિયાની માંગણી કરી. પણ સુરેશે કહ્યુ,” તેમણે ફક્ત ૫૦૦ રુપિયાની જ વ્યવસ્થા કરી અને જ્યાં સુધી બજાર ખુલે નહીં ત્યાં સુધી પુરી ચુકવણી કરવામાં આવશે નહીં”
લોકડાઉનના પહેલાં, સેઠ સુરેશને કાચો માલ પહોંચાડતા હતાં – કોટન અને સિલ્ક યાર્ન્સ, અને જરીના દોરા – અને સાડી, દુપટ્ટા,સ્ટોલ્સ,નરમ ઘરસજાવટનો સામાન કે શણના કાપડ વણવા માટે કમીશન આપતા હતા. શેઠ સુરેશને ડીઝાઇન પણ આપતા હતાં. દરેક ઓર્ડર પર ફિક્સ ભાવ આપવામાં આવતો હતો અને ડિલીવરી વખતે જ પૈસાની ચુકવણી હંમેશા રોકડેથી થઇ જતી હતી.
