ਕੁੱਤਾ ਭੌਂਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੇਰ ਗਰਜਦਾ ਹੈ। ਇਨਸਾਨੀ ਚਾਂਗਰਾਂ ਫਿਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤੈਰਨ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਚੰਦਰਪੁਰ ਦੇ ਤਾਡੋਬਾ ਅੰਧਾਰੀ ਟਾਈਗਰ ਰਿਜ਼ਰਵ (ਟੀਏਟੀਆਰ) ਤੋਂ ਕਰੀਬ 100 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਕੋਈ ਅਲੋਕਾਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਲੋਕਾਰੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਇਹ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਮੰਗੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਲਾਊਡ ਸਪੀਕਰ 'ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ਼ ਕੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਤੈਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਦਰਭਾ ਦੀ ਪੇਂਡੂ ਪੱਟੀ 'ਤੇ ਨਰਮੇ ਤੇ ਅਰਹਰ (ਤੂਰ) ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਐਨ ਵਿਚਾਲੇ ਇੱਕ ਮੈਗਾਫ਼ੋਨ ਖੰਭੇ ਨਾਲ਼ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੈਟਰੀ ਨਾਲ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲ਼ੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਛਿੜਕਾਅ (ਸਪਰੇਅ) ਪੰਪ ਨਾਲ਼ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇਸ ਤਾਜ਼ਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਬਾਰੇ 48 ਸਾਲਾ ਕਿਸਾਨ, ਸੁਰੇਸ਼ ਰੇਂਘੇ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ,''ਰਾਤੀਂ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਇਹ ਅਲਾਰਮ ਨਾ ਵਜਾਵਾਂ ਤਾਂ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਤੇ ਨੀਲ਼ੇ ਬਲ਼ਦ (ਜੋ ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵ ਹਨ) ਮੇਰੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਖਾ ਜਾਣਗੇ। ਅਰਹਰ ਤੇ ਛੋਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਭੋਜਨ ਹੈ।'' ਅਖ਼ੀਰ ਫ਼ਸਲਾਂ ਲਈ ਮਾਰੂ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲ਼ਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਲਰ ਅਤੇ ਬਿਜਲਈ, ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾੜਾਂ ਲਾ ਕੇ ਦੇਖ ਲਿਆ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ। ਇਸਲਈ ਸੁਰੇਸ਼ ਇਸ ਯੰਤਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਬੈਟਰੀ ਨਾਲ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲ਼ੇ ਪੰਪ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਓਂ ਹੀ ਤਾਰਾਂ ਪਲੱਗ ਵਿੱਚ ਵੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਕੰਨ-ਪਾੜ੍ਹਵੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਤੈਰਨ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
