अगरतळ्यात सगळीकडे ढाक निनादतोय. ११ ऑक्टोबरला दुर्गापूजा सुरू होणार असली तरी दर वर्षीप्रमाणे सणाची तयारी मात्र कित्येक आठवडे आधीच सुरू झाली आहे. मांडव उभारले जातायत, मूर्तीकार मूर्तींची अखेरची सजावट करतायत आणि घरोघरी नव्या कपड्यांची खरेदी सुरू आहे.
गळ्यात अडकवलेल्या किंवा खाली ठेवून वाजवल्या जाणाऱ्या ढाकशिवाय मात्र दुर्गापूजेचा सोहळा अपूर्णच आहे.
ढाक वाजवणं हे फक्त सणावाराचं काम आहे. दुर्गापूजेचे लक्ष्मीपूजेपर्यंतचे पाच दिवस. यंदा लक्ष्मीपूजा २० ऑक्टोबर रोजी आहे. काही ढाकींना दिवाळीत सुद्धा वाजवण्यासाठी बोलावलं जातं. पण अगरतळ्यात किंवा त्रिपुरा राज्यातल्या इतरही ठिकाणी त्यांची खरी मागणी असते दुर्गापूजेदरम्यान.
ढाकींना पंडाल समित्या किंवा काही कुटुंबं वाजवायला बोलावतात. कधी कधी त्यांना काम देण्याआधी त्यांच्याकडून वाजवून घेतलं जातं. बहुतेक ढाकी आपल्या घरच्या जुन्या जाणत्या सदस्यांकडून शिकलेले असल्याने वादनात तरबेज असतात. “मी माझ्या थोरल्या चुलत भावाबरोबर वाजवायचो,” ४५ वर्षीय इंद्रजीत रिषीदास सांगतात. “मी आधी काशी वाजवायला लागलो (काश्याची थाळी ज्याच्यावर टिपरीने वादन करतात), त्यानंतर ढोल आणि त्यानंतर ढाक.” ते आणि इचक रिषीदास, रोहिदास आणि रविदास कुटुंबं मुची समुदायाची आहेत आणि त्रिपुरा राज्यात त्यांचा समावेश अनुसूचित जातींमध्ये करण्यात आला आहे.
अगरतळ्यातल्या इतर किती तरी ढाकींप्रमाणे इंद्रजीत देखील बाकी वर्षभर सायकल रिक्षा चालवतात. कधी कधी ते लग्न किंवा इतर सण सोहळ्यांमध्ये बँडमध्ये वाजवतात – यांना इथे बँडपार्टी असं म्हटलं जातं. अधून मधून मिळणारी ही अशी काही कामं सोडता बहुतेक ढाकी प्लंबर, इलेक्ट्रिशियन, भाजीवाले म्हणून काम करतात. काही जण आसपासच्या गावांमध्ये शेती करतात आणि वाजवायचं काम असेल तेव्हा अगरतळ्यात येतात.




















