"ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਦੌਰਾਨ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਨਸਿਕ ਦਬਾਓ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ। ਕੋਵਿਡ-19 ਤੋਂ ਛੁੱਟ, ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੁਲਾਈ ਤੱਕ ਮੈਂ ਇਕੱਲਿਆਂ 27 ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਕਰਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਸਵ ਵਾਸਤੇ ਉਹਨੂੰ ਮੁੱਢਲੇ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਰਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀ ਸਾਂ," ਤਨੂਜਾ ਵਾਘੋਲੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਓਸਮਾਨਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਨੀਲਗਾਓਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਬੇਹਤਰੀਨ ਸੋਸ਼ਲ ਹੈਲਥ ਕਾਰਕੁੰਨ- ਆਸ਼ਾ ਵਰਕਰ ਹੈ।
ਮਾਰਚ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਥੋਪੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਨੂਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਨਬੇੜਨ ਵਾਸਤੇ ਅਤੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਦੋ ਬੇਟਿਆਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਤੜਕੇ 4 ਵਜੇ (7:30 ਵਜੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਬਦਲੇ) ਉੱਠਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ਼ਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਨਬੇੜਦੀ। "ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ 7:30 ਵਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਨਾ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲ਼ ਨਹੀਂ ਸਕਾਂਗੀ। ਕਈ ਦਫਾ, ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਸਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ਼ ਜਾਂਦੇ ਹਨ," ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਆਸ਼ਾ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ 3-4 ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 15-20 ਦਿਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ, 40 ਸਾਲਾ ਤਨੂਜਾ, ਜੋ ਕਿ 2010 ਤੋਂ ਬਤੌਰ ਆਸ਼ਾ ਵਰਕਰ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਆਈ ਹੈ, ਰੋਜ਼ ਦੇ ਲਗਭਗ 6 ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਜਾਪੁਰ ਤਾਲੁਕਾ ਦੇ ਨੀਲਗਾਓਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ 7 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ ਕੋਵਿਡ-19 ਦਾ ਸਰਵੇਅ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਤਨੂਜਾ ਅਤੇ ਉਹਦੀ ਆਸ਼ਾ ਸਹਿਕਰਮੀ, ਅਲਕਾ ਮੂਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇਕੱਠੀਆਂ 30-35 ਘਰਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। "ਅਸੀਂ ਘਰੋ-ਘਰੀ ਜਾ ਕੇ ਜਾਂਚ ਕਰਦੀਆਂ ਕਿ ਕਿਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਦਾ ਲੱਛਣ ਤਾਂ ਨਹੀਂ," ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬੁਖਾਰ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਪੈਰਾਸਿਟਾਮੋਲ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹੋਣ, ਤਾਂ 25 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਅੰਡੂਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। (ਪੀਐੱਚਸੀ ਕਰੋਨਾ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਲੈਣ ਲਈ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਰਿਜਲਟ ਪੋਜੀਟਿਵ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤਵਾਸ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਵਾਸਤੇ ਤੁਲਜਾਪੁਰ ਦੇ ਗ੍ਰਾਮੀਣ ਹਸਪਤਾਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)
ਆਸ਼ਾ ਕਰਮਚਾਰੀ ਪਿੰਡ ਵਿਚਲੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਲਈ ਲਗਭਗ 15 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ- ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੋਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੀਲਗਾਓਂ ਦੀ ਫਿਰਨੀ 'ਤੇ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਂਡਾਸ ਬਸਤੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਹੈ ਨੋਮਾਡਿਕ ਲੇਮਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ, ਦੂਜੀ ਹੈ ਪਿਛੜੇ ਕਬੀਲੇ ਦੀ। ਤਨੂਜਾ ਦੇ ਅੰਦਾਜੇ ਨਾਲ਼ ਪਿੰਡ ਦੀ ਅਤੇ ਤਾਂਡਾਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਅਬਾਦੀ 3,000 ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ। (2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨੀਲਗਾਓਂ ਦੇ ਕੁੱਲ 452 ਘਰ ਹਨ।)
