ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರೂ 10,000 ದಿಂದ 15,000 ರೂಪಾಯಿಗಳವರೆಗಿನ ಸಂಭಾವನೆಯನ್ನು ಈ ಮಹಿಳಾ ತಂಡವು ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮದುವೆಯ ಸೀಸನ್ನುಗಳಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಹತ್ತು ವಿವಾಹ ಸಮಾರಂಭಗಳಾದರೂ ಇರುತ್ತವಂತೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಂದೂವರೆ ಲಕ್ಷಗಳಷ್ಟು ಸಂಪಾದನೆಯು ಇವರಿಗಾಗುತ್ತದೆ. ``ಹಣಕಾಸಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇನೂ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ನಾವು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಚೌಕಾಶಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ'', ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ ಸವಿತಾ. ಇದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಬ್ಯಾಂಡನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಆತಿಥೇಯರು ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕಾದ ಷರತ್ತುಗಳೆಂದರೆ: ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಿಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಹಾಗೆಯೇ ರಾತ್ರಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಬಂದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ವಸತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುವುದು.
ಅವರ ಹಿಂದಿನ ದಿನಗೂಲಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಜೀವನವು ಅದಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಾ? MNREGA ಪ್ರಕಾರ ಈ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾದ ದಿನಗೂಲಿಯ ಮೊತ್ತವು 168 ರೂಪಾಯಿಗಳು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ ಬ್ಯಾಂಡನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯ ಕೌಶಲವಿಲ್ಲದ ಕಾರ್ಮಿಕನೊಬ್ಬನಿಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದ್ದ ದಿನಗೂಲಿಯ ಮೊತ್ತ 200 ರೂಪಾಯಿಗಳು. ಹೀಗಿರುವಾಗ 2012 ರಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಕೃಷಿಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ದಿನಕ್ಕೆ 100 ರೂಪಾಯಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಿನಕೂಲಿಯನ್ನೇ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಂಬಲವೆಂಬುದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮೇಣ ಅಪಾರದ ಗೌರವದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿತಾದರೂ (ತಾವೂ ಬ್ಯಾಂಡಿನ ಸದಸ್ಯರಾಗಬಹುದೇ ಎಂದು ಹಳ್ಳಿಯ ಹಲವು ಮಹಿಳೆಯರು ಈಗ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ) ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನೇನೂ ಇವರುಗಳು ಮರೆತಿಲ್ಲ. ಕಿರುಕುಳ ನೀಡುವ ಗಂಡಂದಿರಿಂದ ಹಿಡಿದು ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಆಸೆಬುರುಕರವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಇವರುಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಸಂಭಾಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಮೇಣ ಢಿಬ್ರಾ ಮತ್ತು ಆಸುಪಾಸಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕರಾಗಿ, ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಇತ್ಯರ್ಥಮಾಡಲು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ಮಾಡುವವರಾಗಿನ ಮಟ್ಟಿಗೂ ಇವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯು ಹಬ್ಬಿದೆ. ನೈಜ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಲು ಹೋಗದೇನೇ ಹೀಗೆ ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದ ಹಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಇವರು.
