માજુલીમાં કુલમોરાનું કેએફસી

એ ચળકતા લાલ રંગથી રંગેલું છે અને એનું નામ છે: કેએફસી.

અહીંનું સ્વાદિષ્ટ ભોજન 'કેન્ટુકી'ના સ્વર્ગસ્થ કર્નલ સેન્ડર્સને આભારી નથી. એનું શ્રેય જાય છે આ એક માળનું રેસ્ટોરાં ચલાવતા કુલમોરાના 32 વર્ષના બિમન દાસને.

સત્તાવાર રીતે નટુન કુલમોરા ચાપોરી તરીકે ઓળખાતું આ ગામ આસામની માજુલી નદીના ટાપુ પર આવેલું એક ગામ છે. કુલમોરાના માત્ર 480 લોકો, જેઓ મુખ્યત્વે ખેડૂતો અને કૃષિ કામદારો છે (વસ્તીગણતરી 2011) તેઓ જ નહિ, પણ ટાપુની મુલાકાતે આવનારા પણ ઝડપી ભોજન માટે કેએફસી જ જાય છે. અહીં મળતા ભોજનને તમામ મુસાફરી માર્ગદર્શિકાઓ પર સારી ગુણવત્તાવાળું ગણાવવામાં આવ્યું છે.

2022 માં મેની ધોમધખતી બપોરે જમનારાઓ માટે પોતાનું રેસ્ટોરાં ખોલતા ખોલતા બિમન કહે છે, "મેં 2017 માં કેએફસી શરૂ કર્યું, તે વખતે હું એક લારીમાંથી એ ચલાવતો." ભોજનાલયની દિવાલો બહારથી અને અંદરથી બંને તરફ ચળકતા લાલ રંગથી રંગેલી છે. બકરીઓ, બતક અને ઢોર બહાર ભર તડકામાં આમતેમ રખડે છે.

બિમન ફ્રિજમાંથી મેરીનેટેડ ચિકનનું બોક્સ કાઢે છે, તેને ખીરામાં ડૂબાડે છે અને તેને તળે છે. એક તરફ કડકડતા તેલમાં એ તળાવા લાગે છે તો બીજી તરફ બિમન બનને ટોસ્ટ કરવાનું શરૂ કરે છે. તેઓ રસોઈ બનાવતા જાય છે અને વાતો કરતા જાય છે. 10 વર્ષની નાની ઉંમરે તેમણે રસોઈ બનાવવાનું શી રીતે શરૂ કર્યું તેની વાત કરતા તેઓ કહે છે: "મારી માતા સવારે કામ પર જવા નીકળી જતી હતી, તેથી મારું ખાવાનું મારે જાતે જ બનાવવું પડતું." તેમની માતા ઈલા દાસ માજુલીમાં ખેતમજૂર હતી; તેમના પિતા દિઘાલા દાસ માછલી વેચતા હતા.

બિમન કહે છે, "મા જ્યારે રાંધતી ત્યારે જોઈને જ હું દાળ, ચિકન અને માછલી કેવી રીતે બનાવવી તે શીખી ગયો હતો. મારા પડોશીઓ અને મિત્રો મારે ઘેર આવીને જમતા કારણ કે તેઓને મારી રસોઈ ખૂબ ભાવતી હતી. આનાથી મને વધુ રસોઈ કરવા માટેનું પ્રોત્સાહન મળતું."

18 વર્ષની ઉંમરે બિમને આજીવિકાની શોધમાં ઘર છોડી દીધું હતું. તેઓ એક મિત્ર સાથે ખિસ્સામાં માત્ર 1500 રુપિયા લઈને મુંબઈ પહોંચ્યા હતા. એક સંબંધીએ તેમને શહેરના એક એપાર્ટમેન્ટ કોમ્પ્લેક્સમાં ચોકીદાર તરીકેનું કામ શોધવામાં મદદ કરી, પરંતુ તેઓ તેમાં લાંબો સમય ટકી શક્યા નહીં. “હું નોકરી પરથી ભાગી ગયો. મને આવું કરવાનું ખૂબ જ ખરાબ લાગ્યું તેથી જે સંબંધીએ મને નોકરી અપાવી હતી તેમને મેં પત્ર લખ્યો, ‘મહેરબાની કરીને મારે માટે ખોટું ન વિચારશો. મારે આ નોકરી છોડવી પડે એમ છે કારણ કે તે મારે માટે એ બરોબર નથી. મને આ નોકરીમાં કામ કર્યાનો સંતોષ મળતો નથી.''

તે પછી તેમણે મુંબઈની એક પછી એક જુદી જુદી રેસ્ટોરાંમાં થોડા થોડા વખત માટે કામ કર્યું જ્યાં તેઓ પંજાબી, ગુજરાતી, ઈન્ડો-ચાઈનીઝ અને કોન્ટિનેન્ટલ ફૂડ જેવી અનેક વાનગીઓ રાંધતા શીખ્યા. શરૂઆતનું કામ રસોઈનું મુખ્ય કામ નહોતું પણ આજુબાજુનું નાનુંમોટું કામ હતું. તેઓ કહે છે, "શરૂઆતમાં હું વાસણ માંજતો હતો અને ટેબલ તૈયાર કરતો હતો." 2010 માં બિમનને હૈદરાબાદમાં એટિકો નામની ફૂડ કોર્ટમાં કામ કરવાની તક મળી; નોકરીમાં બઢતી મળતી ગઈ અને છેવટે તેઓ અહીં મેનેજર બન્યા.

નસીબ સારું હોય તો તે દિવસે તેઓ 10000 રુપિયા કમાઈ શકે છે. સામાન્ય રીતે ઓક્ટોબર-ડિસેમ્બર મહિનામાં પ્રવાસી મોસમ દરમિયાન આવું બને છે. તેઓ કહે છે કે બાકીના દિવસોમાં તેઓ લગભગ 5000 રુપિયા કમાઈ લે છે.

તે જ વખતે તેમના એક નિયમિત ગ્રાહક નિકિતા ચેટર્જી તેમનો ઓર્ડર આપવા આવે છે. તેઓ એક સામાજિક કાર્યકર છે, તેઓ હજી એક વર્ષ કરતા પણ ઓછા સમય પહેલા મુંબઈથી માજુલી આવ્યા છે. તેઓ કહે છે, "કેએફસી વગર મારો ઉદ્ધાર નથી. જ્યારે મેં પહેલીવાર ક્રિષ્ના ફ્રાઈડ ચિકન વિશે સાંભળ્યું ત્યારે લોકોએ કહ્યું કે માજુલીના ધોરણો પ્રમાણે એ ખૂબ સારું છે. પરંતુ જ્યારે મેં અહીં ખાધું ત્યારે મને સમજાયું કે કોઈપણ ધોરણ પ્રમાણે એ ખૂબ સારું છે.”

બિમનને જોઈને તેઓ ઉમેરે છે, “જોકે મારે કેટલીક ફરિયાદો છે. તમે બે દિવસ કેમ બંધ હતા?" તેઓ આસામના મુખ્ય તહેવાર બિહુ માટે ટાપુ ઉપર બધું જ બંધ હતું તેનો ઉલ્લેખ કરી રહ્યા છે.

બિમન મજાકમાં પૂછે છે, "છેલ્લા બે દિવસ તમે કંઈ ખાધું ખરું?"

જો તમે ક્યારેય નટુન કુલમોરા ચાપોરી ગામમાં જઈ પહોંચો તો ક્રિષ્ના ફ્રાઈડ ચિકનની મુલાકાત તો લેવી જ રહી. એ 'આંગળા ચાટતા રહી જઈએ' એટલું સરસ છે.

અનુવાદ: મૈત્રેયી યાજ્ઞિક