એ ૧૯૯૭નું વર્ષ હતું.
વરિષ્ઠ મહિલા રાષ્ટ્રીય ફૂટબોલ ચેમ્પિયનશિપની ફાઈનલ મેચમાં પશ્ચિમ બંગાળ અને મણિપુર એકબીજાની સામે રમી રહ્યા હતા. આ વાર્ષિક આંતર-રાજ્ય ટુર્નામેન્ટની છેલ્લી ત્રણ ફાઇનલમાં બંગાળ મણિપુર સામે હારી ગયું હતું, પરંતુ તેઓ હવે તેમની પીળી અને મરૂન જર્સીમાં શાનથી ઊભા હતા. ફૂટબોલર બંદના પૉલ પશ્ચિમ બંગાળના હલ્દિયા શહેરમાં દુર્ગાચક સ્ટેડિયમમાં તેમના ઘરેલું મેદાન પર ઊભા હતા.
સીટી વાગી અને મેચ શરૂ થઈ.
અગાઉ, આ ૧૬ વર્ષીય સ્ટ્રાઈકરે ચેમ્પિયનશિપની ક્વાર્ટર ફાઈનલ મેચમાં હેટ્રિક ફટકારી હતી. તે મેચમાં ગોવા સામે પશ્ચિમ બંગાળ જીત્યું હતું, પરંતુ તેમાં પૉલને ડાબા પગની ઘૂંટણમાં ઈજા થઇ હતી. તેઓ કહે છે: “હું હજુ પણ [પંજાબ સામે] સેમીફાઈનલમાં રમી હતી પરંતુ મને પીડા થઈ રહી હતી. તે દિવસે જ્યારે અમે ફાઇનલમાં પહોંચ્યા ત્યારે હું ઊભી પણ નહોતી રહી શકતી.”
પશ્ચિમ બંગાળના સૌથી યુવા ખેલાડી પૉલે ચેમ્પિયનશિપની ફાઈનલ બેન્ચ પરથી નિહાળી. મેચમાં ગણતરીની ક્ષણો બાકી હતી પણ બંનેમાંથી કોઈ ટીમ ગોલ કરી શકી ન હતી. પશ્ચિમ બંગાળના કોચ શાંતિ મલિક ખુશ નહોતા. અને ૧૨,૦૦૦ પ્રેક્ષકોની બેઠક ક્ષમતા વાળા સ્ટેડિયમમાં રાજ્યના મુખ્યમંત્રી અને રમતગમત મંત્રી પણ એ દિવસે પ્રેક્ષકોમાં હોવાથી તેણી વધારે તણાવમાં હતી. મલિકે પૉલને તૈયાર થવા કહ્યું. પૉલ કહે છે, “‘મારી હાલત તો જુઓ’, મેં તેણીને કહ્યું. પરંતુ કોચે કહ્યું, ‘જો તમે ઊભા થશો તો એક ગોલ થશે. મારું હૃદય મને કહી રહ્યું છે’.”
તેથી પીડા ઘટાડવા માટે બે ઇન્જેક્શન અને ઇજા વાળા ભાગની આસપાસ ચુસ્તપણે ક્રેપ પટ્ટી બાંધીને, પૉલે કીટ પહેરી અને રાહ જોઈ. મેચ ડ્રો થવા તરફ જઈ રહી હતી અને ગોલ્ડન ગોલ માટે વધારાનો સમય નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યો હતો - જે પણ ટીમ પ્રથમ ગોલ કરશે તે ચેમ્પિયનશિપની વિજેતા કહેવાશે.
“મેં ક્રોસબાર તરફ લક્ષ્ય સાધ્યું, અને બોલ જમણી તરફ ફંટાયો. ગોલકીપરે કૂદકો માર્યો. પરંતુ બોલ તેની પાસેથી ઝટ કરતો નેટમાં પહોંચી ગયો.”
