રવિવારની સવારના 10:30 થયા છે અને હની કામ માટે તૈયાર થઈ રહી છે. ડ્રેસિંગ ટેબલની સામે ઊભી રહીને તે કાળજીપૂર્વક લાલચટક લિપસ્ટિક લગાડે છે. પોતાની સાત વર્ષની દીકરીને ઉતાવળે ખવડાવતા ખવડાવતા તે કહે છે, "આ રંગ મારા કપડાં સાથે સારી રીતે મેળ ખાશે." ડ્રેસિંગ ટેબલ પર કેટલાક માસ્ક અને એક જોડી ઈયરફોન પડ્યાં છે. ટેબલ પર કોસ્મેટિક્સ અને મેક-અપની વસ્તુઓ વેરવિખેર પડી છે, ઓરડાના એક ખૂણામાં લટકાવેલી દેવી-દેવતાઓની તસવીરો અને સંબંધીઓના ફોટાઓ અરીસામાં પ્રતિબિંબિત થાય છે.
હની (નામ બદલ્યું છે) તેના ઘરથી લગભગ 7-8 કિલોમીટર દૂર આવેલી એક હોટલમાં ઘરાકને મળવા જવા તૈયાર થઈ રહી છે. નવી દિલ્હીના મંગોલપુરી વિસ્તારની બસ્તીનો એક ઓરડો એ તેનું ઘર. તે આશરે 32 વર્ષની છે અને દેહ વ્યાપારનો વ્યવસાય કરે છે, રાજધાનીમાં ઘરની નજીકના નંગલોઈ જાટ વિસ્તારમાં તે આ વ્યવસાય કરે છે. મૂળ તે હરિયાણાના ગ્રામીણ વિસ્તારની છે. “મને અહીં આવ્યે 10 વર્ષ થયા અને હવે હું અહીંની જ થઈ ગઈ છું. પરંતુ દિલ્હી આવ્યા બાદ મારા જીવનમાં એક પછી એક કમનસીબીઓ આવતી રહી છે. ”
કેવી કમનસીબીઓ?
હની થોડા અફસોસ સાથે કહે છે, “ચાર કસુવાવડ તો બહુત બડી બાત હૈ [બહુ મોટી વાત છે]! મારે માટે તો નક્કી, જ્યારે મને ખવડાવવા, મારી સંભાળ લેવા અને મને હોસ્પિટલમાં લઈ જવા મારી સાથે કોઈ નહોતું,." તેના બોલવા પરથી લાગતું હતું કે તે કમનસીબીઓ સામે એકલે હાથે લડી છે.
તે કહે છે, “આ કારણે જ મારે આ વ્યવસાયમાં આવવું પડ્યું. મારી પાસે ખાવાના કે મારું બાળક, જે હજી મારા ગર્ભમાં હતું તેને ખવડાવવાના પૈસા નહોતા. હું પાંચમી વખત ગર્ભવતી થઈ હતી. મારે બીજો મહિનો જતો હતો ત્યારે મારા પતિએ મને છોડી દીધી. હું પ્લાસ્ટિકના ડબ્બા બનાવવાના કારખાનામાં કામ કરતી હતી પણ મારી બિમારીને કારણે એક પછી એક જે ઘટનાઓ બનતી ગઈ તેના પગલે મારા સાહેબે મને કારખાનામાંથી કાઢી મૂકી. ત્યાં હું મહિને 10000 રુપિયા કમાતી હતી."
હનીના માતાપિતાએ હરિયાણામાં 16 વર્ષની ઉંમરે તેને પરણાવી દીધી. તે અને તેનો પતિ થોડા વર્ષો ત્યાં રહ્યા, તેનો પતિ ડ્રાઈવર તરીકે કામ કરતો. તે લગભગ 22 વર્ષની હતી ત્યારે તેઓ દિલ્હી આવ્યા. પરંતુ એકવાર ત્યાં આવ્યા પછી તેનો દારૂડિયા પતિ અવારનવાર ગાયબ થઈ જતો. તે ઉમેરે છે, “તે મહિનાઓ સુધી ચાલ્યો જતો. ક્યાં? મને ખબર નથી. તે હજી પણ એવું કરે છે અને ક્યારેય કહેતો નથી. બીજી કોઈ સ્ત્રી સાથે જતો રહે છે અને જ્યારે પૈસા ખલાસ થઈ જાય ત્યારે જ પાછો ફરે છે. તે ફૂડ સર્વિસ ડિલિવરી એજન્ટ તરીકે કામ કરે છે અને જે પૈસા મળે છે તે મોટે ભાગે પોતાના પર જ ખર્ચ કરે છે. મને ચાર કસુવાવડ થઈ તેનું મુખ્ય કારણ પણ આ જ હતું. તે ન તો મારે માટે જરૂરી દવાઓ લાવે કે ન પૌષ્ટિક ખોરાક. હું ખૂબ જ નબળાઈ અનુભવતી. ”.
