"ਦਰਿਆ ’ਚ ਖੇਤੀ ਕਰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੌਖੀ ਹੈ - ਵਾਢੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਾ ਤਾਂ ਪਰਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਨਦੀਨ ਉੱਗਦੇ ਨੇ।"
ਕੁੰਤੀ ਪਾਣੇ ਮਹਾਂਸਮੁੰਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਗੋਧਾਰੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਏਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਨਗਰੀ ਕਸਬੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਫਰਸੀਆ 'ਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਮਹਾਂਨਦੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਤੱਟ 'ਤੇ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 50 ਤੋਂ 60 ਕਿਸਾਨਾਂ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਇਹ ਖੇਤੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਇੱਥੇ ਭਿੰਡੀ, ਫਲੀਆਂ ਤੇ ਖਰਬੂਜੇ ਉਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ," 57 ਸਾਲਾ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਸਥਾਈ ਛਪਰੀ ’ਚ ਬੈਠੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਛਪਰੀ ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਤਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਅਤੇ ਐਨੀ ਕੁ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਬਾਰਿਸ਼ ’ਚ ਬਚਾਅ ਹੋ ਸਕੇ। ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਹਿਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਐਸੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਉਹ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਂਨਦੀ ਦੇ ਉੱਪਰਲਾ ਪੁਲ ਰਾਏਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਾਰਾਗਾਂਵ ਅਤੇ ਮਹਾਂਸਮੁੰਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਗੋਧਾਰੀ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ’ਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਪੁਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਡੱਬ ਜਿਹੇ ਤਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਵਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰੇਤੀਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦਸੰਬਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਈ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਮੀਂਹ ਤੱਕ ਖੇਤੀ ਲਈ ਆਪਸ ’ਚ ਵੰਡ ਲਏ ਹਨ।
