ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ সুদীৰ্ঘ ঔপনিৱেশিক কালখণ্ড আৰু বিভাজনৰ ছাঁবোৰে এতিয়াও অসমত বিভিন্ন ৰূপত নিজৰ উপস্থিতি প্ৰতীয়মান কৰাই আহিছে। বিশেষকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীৰ (এনআৰচি) ৰূপত, যি হৈছে জনসাধাৰণৰ নাগৰিকত্ব নিৰ্ণয় কৰাৰ এক উপায়। এনআৰচি-ৰ বাবে, প্ৰায় ১৯ লাখ লোকৰ নাগৰিকত্ব সংকটত পৰিছে। ইয়াৰ এক জীৱন্ত প্ৰমাণ হৈছে 'সন্দেহজনক (ডি)-ভোটাৰ' নামৰ এক নতুন শ্ৰেণীৰ নাগৰিকৰ সৃষ্টি আৰু তেওঁলোকক ডিটেনচন চেণ্টাৰত বন্দী কৰা। ১৯৯০ ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে, 'বহিৰাগত'ৰ সৈতে জড়িত গোচৰৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ সমগ্ৰ অসমত ন্যায়াধিকৰণৰ বৰ্ধিত সংখ্যা আৰু তাৰ পিছত ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰত নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন (চিএএ) গৃহীত হোৱাৰ ফলত ৰাজ্যখনৰ নাগৰিকত্বৰ সমস্যা গভীৰ হৈ পৰে।
এই সংকটত আৱদ্ধ ছয়জন লোকৰ মন্তব্যই আমাক তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত জীৱন আৰু অতীতৰ ওপৰত এই সংকটৰ বিধ্বংসী প্ৰভাৱ প্ৰদৰ্শিত কৰিছে। নেলীৰ গণহত্যাৰ সময়ত কোনোমতে প্ৰাণ বাচিছিল তেতিয়াৰ আঠ বছৰীয়া ৰছিদা বেগম। তেওঁৰ বাহিৰে, তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যৰ নাম এনআৰচি-ত আহিছে। শ্বাহজাহান আলী আহমেদৰ নামো এনআৰচি-ত নাই, লগতে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বহু সদস্যৰ নামো এই তালিকাত নাই। তেওঁৰ নাম এতিয়া অসমত নাগৰিকত্বৰ প্ৰশ্নৰ ওপৰত চলি থকা আন্দোলনত জড়িত হৈ পৰিছে।


