‘जात्यावरच्या ओव्या’च्या या भागात जाई साखळेंनी गायलेल्या आठ ओव्या आहेत.
“फार काळ पाउस लागून राहिलाय नि माझा लेक शेतावर गेलाय. पाभर घेऊन तो गव्हाची पेरणी करतोय.” असं पहिली ओवी म्हणतेय. दुसऱ्या ओवीत थोडा बदल दिसतो, लेक भात पेरतोय.
तिसऱ्या ओवीत देखील गाणारी आपल्याला सांगते की पाऊस कोसळतोय आणि तिची मुलं पेरणीसाठी गेलीयेत.
चौथ्या ओवीत, पावसावरच्या या लोकप्रिय ओवीत, शेतकरीण सांगते की रोहिणीचा पाऊस मृगाच्या पावसाआधी पडतो; जसा भावाआधी बहिणीच्या घरी पाळणा हलतो. रोहिणीच्या सरी मृगाच्या पावसाआधी पडतात.
झोडपणारा वळवाचा पाऊस आणि पाभर सोडून जाईच्या झाडाखाली आसरा घेणारा तिचा मुलगा यांच्याबद्दल पाचवी ओवी सांगते.
सहाव्या ओवीत ती म्हणते की कुठल्या शेताकडे जावं हे तिला कळत नाहीये कारण तिथे कितीतरी शेतं आहेत. ‘म्हणून मी तुला सांगते की आपण बांधावर जाई लावू’ (म्हणजे आपलं शेत ओळखता येईल.)
सातव्या ओवीत ती आपल्या लेकाच्या शेतामध्ये उभी आहे आणि त्याला विचारते, ‘कधी केलंस इतकं सारं काम (तिला सांगायचंय की तिचा मुलगा खूपच कष्टाळू आहे.)
आठव्या ओवीत ती आपल्या शेतात जाऊन चरवी घेऊन पाण्याला जाईल असं सांगतीये. आणि म्हणते, ‘बैलांच्या आधी मी माझ्या तहानलेल्या औत्याला पाणी पाजीन.’
पाऊस गं पाडल्यानी फळी धरीली कवाशी
माझीया बाळाच्या शेती पाभर गव्हाची
पाऊसानी यानी फळी धरीली आताशी
माझीया बाळाच्या शेती पाभर भाताची
पाऊस यानी फळी धरीली वरुनी
माझी ना बाळं बाई निघाली पेरुनी
पाऊस पडतो मिरगाआधी रोहीणीचा
पाळणा हालतो भावाआधी बहिणीचा
वळीव पाऊस आला शिवार झोडीत
जाई झाडाखाली औत्या पाभार सोडीत
शेताआड शेत मी शेताला कंच्या जाऊ
सांगते बाळा तुला जाई बांधावरी लावू
शेताला जाईन उभी राहीन अधीमधी
सांगते बाळा तुला काम केलं कधी
शेताला जाईन चरवी नेईन पाण्याला
बैलाच्या आधी माझा औत्या तान्हेला