அரசியலாக இருத்தல் நல்ல வணிகம்

“சில வருடங்களுக்கு முன், குளம் அமைப்பது போன்ற எங்களின் பிரச்சினைகளை பஞ்சாயத்து கூட்டத்தில் கொண்டு வர விரும்பினால், ஊர்த்தலைவருடன் பேசுவதற்கு பெண்களுக்கு வாய்ப்பு கிடையாது,” என்கிறார் கோதாவரி மராவி.

அத்தகைய நிலையிலிருந்து பெரிய அளவில் மாற்றங்கள் நடந்திருக்கிறது என்றாலும், பெண்களின் முயற்சிகள் அவற்றுக்கு பெரும் காரணம். அந்த பெண்களைதான் ஜூலை 2024-ன் ஒரு மழைநாளில் மத்தியப்பிரதேச பர்காகவோனில் சந்தித்தோம்.

பெண்கள் மட்டுமே இருக்கும் ஹல்சலித் மகளிர் விவசாய பெண்கள் உற்பத்தியாளர் நிறுவனத்தின் உறுப்பினர்களும் கோதாவரியும் காலையில் வந்தார்கள். திண்டோரி மாவட்டத்தின் சம்னாபூர் ஒன்றியத்தில் தகரக்கூரை மற்றும் சுவர்கள் கொண்ட பெரும் கிடங்கு போன்ற இடத்தில் அவர்கள் அமர்ந்திருந்தார்கள். ஒரு நாற்காலி, மேஜை, கணிணி மற்றும் சில அலமாரிகளும் குளர்சாதனமும் வாசலின் ஒரு பக்கத்தில் சிறு அலுவலகத்துக்கான தோற்றத்தை கொடுத்தது.

உற்பத்தி நிறுவனத்தின் பெயர், தங்களை விவசாயிகளாக அடையாளப்படுத்த விரும்பும் பெண்களின் பெருமையுணர்வில் இருந்து உருவானது. ஏரோட்டி பணி செய்வது ஆணின் வேலையாக கருதப்பட்ட நிலையில், அந்த கருத்தை எதிர்க்கும் வகையில் ஏரோட்டி என பொருள்படும் ஹல்சலித் பெயரை நிறுவனத்திற்கு சூட்டியிருக்கின்றனர். இன்றைய நிலையில் 1,400 பதிவு செய்த உறுப்பினர்கள் பங்குதாரர்களாக இருக்கின்றனர்.

இரு உறுப்பினர்களான 44 வயது கோதாவரி மராவி மற்றும் 47 வயது தேவகி வாக்ளே ஆகியோர் பர்கா கிராமம் என அழைக்கப்படும் பர்காகாவோனில் வசிக்கின்றனர். அலுவலகத்துக்கு நடந்து வந்திருக்கின்றனர். பிற பெண்கள் சம்னாபூர் ஒன்றியத்திலிருந்து ரிஷாக்களிலும் குடும்ப உறுப்பினர்களின் பைக்குகளில் உள்ள பின் சீட்டுகளில் அமர்ந்தும் வந்திருக்கின்றனர்.

கோதாவரி மராவிதான் தற்போதைய தலைவர். பாரம்பரியமாக இங்குள்ள விவசாயிகள் ரசாயனங்களை பயன்படுத்தாமல் இருந்ததை குறித்து சொல்லும் அவர், அந்த நிலை மெல்ல 2010ம் ஆண்டிலிருந்து மாறி, ரசாயனத்தை பயன்படுத்துவதே யதார்த்தம் என்கிற நிலைக்கு வந்து விட்டது. எனினும் திண்டோரி மாவட்டத்தின் பல விவசாயிகள் 2022ம் ஆண்டிலிருந்து இயற்கை விவசாயத்துக்கும் கலப்பு விவசாயத்துக்கும் மாறினர். ரசாயனமற்ற விவசாயத்தை ஊக்குவிக்கும் பல அமைப்புகளால் அவர்கள் ஆதரவு பெற்றனர்.

"நாங்கள் விவசாயிகளுக்கு இயற்கை விதைகளை வழங்குகிறோம். புல், களைகள் மற்றும் ஹார்பத்வார் (வைக்கோல்) ஆகியவற்றுடன் வயலை உழும்போது, இவை மண்ணில் புதைகின்றன. முதல் இயற்கை உரமாக மாறுகின்றன," என்று கோதாவரி கூறுகிறார்.

செப்டம்பர் மாதத்தில், மழைக்காலத்தில் கொண்டாடப்படும் தீஜ் தியோஹாருக்கு (ஒரு மத விழா) பிறகு, விதைப்பு காலத்தில், அவர்கள் மட்கா காட் எனப்படும் இயற்கை உரத்தை பயன்படுத்துகிறார்கள், இதில் முதன்மைச் உட்பொருளாக மாட்டுச் சாணம் இருக்கிறது. விதைகள் முளைத்து, தண்டுகள் சிறிது வளர்ந்த பிறகு, காய்கள் உருவாகும் நிலையில், அவர்கள் வெர்மிவாஷ் (வெர்மிகாம்போஸ்ட் படுகைகளிலிருந்து கிடைக்கும் திரவ உரம்) ஊற்றுகிறார்கள்.

"இந்த முறையை நாங்கள் குத்கி (சிறுதானியம்) பயிருக்கு பின்பற்றினோம். இதனால் எங்கள் விளைச்சல் ஒன்று முதல் ஒன்றரை குவின்டால் (quintal) வரை அதிகரித்தது," எனக் கூறுகிறார் கோதாவரி.

அவர்கள் கோடோ (பசுமை வரகு) மற்றும் அர்ஹர் (செம்மட்டர்) பயிர்களில் முக்கியமாக கவனம் செலுத்துகிறார்கள். கலப்பு விதைப்பு முறையை பின்பற்றி, அவர்கள் 5 கிலோ கோடோ விதைகளை அரை கிலோ அர்ஹர் விதைகளுடன் கலந்து, மூன்று விவசாயிகளுக்கு வழங்கினார்கள். இதை கட்டார் விதி (சரம் விதைப்பு முறை) மூலம் விதைத்தனர். பரவலாக விதைக்கப்படுவதை விட குறைந்த விதைகளே இம்முறைக்கு தேவைப்பட்டது. விளைவாக, விவசாயிகள் 10 குவிண்டால் கோடோ மற்றும் 2 குவிண்டால் அர்ஹர் விளைச்சலை பெற்றனர்.

குத்கி இந்த பகுதியில் முக்கிய உணவாக இருக்கிறது. பெண்கள் கூறுவதுபடி, நான்கு ஏக்கர் நிலத்தில், பாதி நிலத்தை ஒரு வருடம் வெறிச்சோட விட்டுவிட்டு, மற்ற பாதியில் அவர்கள் பயிரிடுகிறார்கள். அடுத்த ஆண்டு நிலங்களை மாற்றிப் பயிரிடுகிறார்கள். ஒரு பருவம் நிலத்தை சாகுபடிக்கு பயன்படுத்தாமல் விடுவது, மண்ணின் உற்பத்தி திறனை மீட்டெடுக்க உதவுகிறது. இது இயற்கை விவசாயத்தின் முக்கியக் கொள்கைகளில் ஒன்றாகும். "நாங்கள் மவேசி (மாடுகள்) மேய்ச்சலுக்காக இந்த நிலங்களை விடுகிறோம். அதனால் மண்ணின் விளைச்சல் திறன் அதிகரிக்கிறது," எனக் கூறுகிறார் கோதாவரி.

இயற்கை மற்றும் கரிம விவசாய முறைகள் நல்ல விளைவுகளை அளித்துள்ளன. "முந்தைய காலத்தில், ஒரு ஏக்கரிலிருந்து 3-4 குவிண்டால் மட்டுமே கிடைத்தது. ஆனால் இப்போது அது 5-6 குவிண்டால் வரை அது அதிகரித்துள்ளது."

கோடோ-குத்கி மற்றும் அர்ஹருடன் சேர்த்து, அவர்கள் அல்ஸி (ஆளி விதை), ஜாக்னி அல்லது ராம்தில் (நைஜர் விதை) போன்ற எண்ணெய் விதைகளையும் சேர்க்கிறார்கள். இந்த கலப்பு விவசாய முறை, பூச்சி தாக்குதலை தடுக்கிறது. ஏனெனில் பல்லுயிர் கலப்பு பயிர் வயலில் இருக்கும் போது, பூச்சிகள் அனைத்தையும் ஒரே விதத்தில் அழிக்க முடியாது.

இயற்கை மற்றும் கரிம விவசாய முறைகளை ஊக்குவிப்பதன் மூலம், அதிக விளைச்சலை பெற்றுக்கொள்வதும் வேதியியல் உரங்களை தவிர்ப்பதும்தான் அவர்களின் இலக்கு.

என்னதான் இயற்கை முறைகள் பல பகுதிகளில் பின்பற்றப்பட்டாலும், நெல் (பசுமை பயிர்) பயிரிடுவதில் இன்னும் வேதியியல் உரங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. HMKWPC குழுமத்தின் குழு உறுப்பினரும் பிஜாபூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவருமான மம்தா ஷ்யாம் சொல்கையில், "எங்கள் குடும்பத்துக்கு 3.5 ஏக்கர் நிலம் உள்ளது. இந்த நிலம் சரிவுப்பகுதியிலுள்ளது. அதனால் நாங்கள் நெல் பயிரிட வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறோம். அதிக விளைச்சலைப் பெறவும், சந்தையில் விற்பனை செய்யவும் வேதியியல் உரங்களை பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது," என்கிறார்.

மழைநீரை நம்பியிருக்கும் விவசாயப் பகுதியில் இரண்டு வகையான நிலங்கள் உள்ளன. கீழ்நிலப் புலங்கள் அதிக மழை நீரை சேமித்து நெல் பயிர் செய்ய ஏற்றதாக இருக்கின்றன. பர்ரா ஜமீன் (உயர்நிலத்தில் உள்ள உலர்ந்த மற்றும் ஏற்ற இறக்கமுள்ள நிலங்கள்) கோடோ மற்றும் குத்கி பயிரிடுவதற்கு மிகவும் உகந்தது.

அனைத்து பெண்களும் எதிர்காலத்தில் நெல் மற்றும் பிற தானிய உற்பத்திக்கும் இயற்கை மற்றும் கரிம விவசாய முறைகளை பின்பற்ற விரும்புகின்றனர். இப்போது அவர்கள் சிறுதானியம் பயிரிடத் தொடங்கியுள்ளனர். நாங்கள் சந்திக்கும் இந்த கிடங்கு பகுதி உருவாகி ஒரு வருடம்தான் ஆகிறது. எனினும் பல விவசாயிகள் இங்கு வந்து, இயற்கை விவசாயம் எவ்வளவு வருமானம் கொடுக்கிறது என்பதை அறிய விரும்புகிறார்கள். "கிசான் பாய் (ஆண் விவசாயிகளும்) இப்போது ரசாயன உரங்களை ஒழித்து இயற்கை விவசாயத்துக்கு மாற சிந்திக்க ஆரம்பித்துள்ளனர்," எனக் கூறுகிறார் கோதாவரி.

வீட்டு வேலைகளுடன் சேர்த்து, தங்கள் சொந்த நிலத்தில் கடினமான உழைக்கின்றனர். களை எடுத்தல் போன்ற கடினமான வேலைகள் செய்கின்றனர். HMKWPC இயக்குநர்களாக பணிபுரிவதிலும் சவால்களை எதிர்கொள்கிறார்கள். பெரிய சவால்களில் ஒன்று கோடோ மற்றும் குத்கியின் சந்தை விலை குறைந்ததால் உற்பத்தி குறைந்ததுதான். இதை சமாளிக்க, அவர்கள் விற்பனை விலையை ரூ. 20-25-லிருந்து ரூ. 37-42 ஆக உயர்த்தினர். அதோடு, போட்டி நிறுவனங்களும் விலை உயர்த்தியதால் இது மேலும் சாதகமாக அமைந்தது. 2023-ம் ஆண்டு சர்வதேச சிறுதானிய ஆண்டாக அறிவிக்கப்பட்டு அரசும் சிறுதானிய நுகர்வை ஊக்குவித்தது, இது அவர்களுக்கும் உதவியது.

இயற்கை விவசாயத்தில் குத்கி HMKWPC-க்கான முக்கியப் பயிராக உள்ளது. அவர்கள் சிறுதானிய உற்பத்திக்கு மதிப்பை உருவாக்க முயல்கிறார்கள். ஒரு விவசாயி ஒரு ஏக்கரில் நான்கு குவிண்டால் விளைச்சலிலிருந்து இரண்டு குவிண்டால் விற்றாலுமே, அவர் ரூ. 8,000 கூடுதல் வருமானம் பெறலாம். இந்த நிறுவனமே விவசாயிகளிடமிருந்து தானியங்களை வாங்கி, தானியத்தின் கரும்பட்டை நீக்கி, ஒரு கிலோ மேம்படுத்தப்பட்ட குத்கியை சுமார் ரூ. 100-க்கு விற்கிறது. அழுக்கான சிவப்பு நிறத்திலிருந்து, சற்று நேர்த்தியான வெளிர் பழுப்பு நிறமாக மாற்றப்படுகிறது. சிலர் முழுமையாக பாலிஷ் செய்யப்பட்ட வெள்ளை தானியங்களை விட இதை விரும்புகிறார்கள். ஏனெனில் இது சிறிது நார்ச்சத்து கொண்டிருக்கிறது. 2022 முதல், இந்த உற்பத்தி நிறுவனம் குத்கி உற்பத்தியை 30-40% அதிகரித்துள்ளது. மேலும் தோராயமாக ஆண்டு தோறும் 100 முதல் 150 மெட்ரிக் டன் உற்பத்தி செய்யும் இலக்கையும் கொண்டுள்ளது.

ஆனால் நெல் உற்பத்தி, HMKWPC-க்கு ஒரு பெரிய சவாலாகவே கருதுகிறது. "நெல் விளைவிக்க, குறைந்தபட்சம் ரூ. 25 லட்சம் முதலீடு தேவை. விதைகளை பிப்ரவரி மாதத்திலேயே முன்பதிவு செய்ய வேண்டும். இல்லை என்றால் ஜூன் மாத விதைப்புக்கு கிடைக்காது. இதற்காக 50% முன்பணம் (சுமார் ரூ. 12 லட்சம்) கட்ட வேண்டும். அப்போதுதான் நெல் வியாபாரம் செய்ய முடியும்," என பிரதான் (PRADAN) நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த ஹர்ஷித் சவுகான் கூறுகிறார்.

2023-ல், மழையின்மை மற்றும் போதிய விளைச்சலின்மை காரணங்களால் HMKWPC-க்கு பெரும் இழப்பு ஏற்பட்டது. கடந்த நிதியாண்டில் (2023-24), அவர்களின் வருமானம் ரூ. 70.5 லட்சத்திலிருந்து, ரூ. 25 லட்சத்திற்கும் குறைவாக சரிந்தது. இது மிகப்பெரிய இழப்பு. ஏனெனில் 2020-21 முதல் 2022-23 வரை அவர்களின் வருவாய் நிலையான வளர்ச்சியைக் கண்டிருந்தது.

ஒரு வங்கி அல்லாத நிதி நிறுவனத்திலிருந்து (NBFC)அதிக வட்டிக்கு HMKWPC கடன் எடுத்திருந்தது – 14% வட்டி மற்றும் 1% பரிவர்த்தனை கட்டணத்துடன். அவர்கள் அரசு மானியங்களை பெற முடியவில்லை. காரணம் முறையான கணக்கு மற்றும் நிர்வாக செயல்பாடுகள் இல்லை. பதிவுகளில் இருந்த பிழைகள் மற்றும் தவறுகள் – பெரும்பாலும் மனித செயல்படுத்தும் தவறுகளே – ஆடிட்டர்களிடம் விளக்க முடியாத நிலையில் இருந்தன. இதனால் இவர்களுக்கு பெரும் நெருக்கடி ஏற்பட்டது. மேலும் இதைச் சமாளிப்பது கடினமான பணியாகவும் அமைந்தது.

ஆனால், அவர்கள் உறுதியுடன் சமாளிக்க முயன்றனர். அவர்களது மாவட்டத்திலிருந்து ஒருவரை நியமித்து, கணினி கணக்கீட்டுக்காக பயிற்சி அளித்தனர். கைமுறை பதிவுகளை (manual registers) மாற்றி, டிஜிட்டல் பதிவுகளாக மாற்றும் செயல்முறையை மேற்கொண்டனர். அங்க்வார் கிராமத்தைச் சேர்ந்த கிர்த்தி தலியா, சம்னாபூர் அருகே வசிக்கிறார். உயிரியல் பட்டதாரி. தற்போது MBA இணையவழியில் படிக்கிறார். அவர் அடிப்படை கணக்கெழுத பயில்வதோடு, HMKWPC இயங்குவதற்கான அனைத்து முக்கிய நிர்வாக செயல்பாடுகளையும் பொறுப்பேற்று நடத்துகிறார்.

2023-24-ம் ஆண்டின் பொருளாதார வீழ்ச்சியிலிருந்து மீளுவது 2024-25 முதல் தொடங்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், இந்த குழு சமாளிக்க வேண்டியவை பெண் விவசாயிகள் எங்கும் எதிர்கொள்ளும் அடிப்படை பிரச்சனைகள்தான். அவர்களுக்கான மருத்துவ சேவைகளை பெறுவதிலும், வீடு மற்றும் நிலம் நிர்வகிப்பதிலும் அவர்கள் கொண்டிருக்கும் சவால்கள்.

மம்தா கூறுகையில், "ஒரு முதன்மை மருத்துவ மையம் இருக்கிறது. ஆனால் அது வெறும் காட்சிக்கு மட்டுமே". அங்கீகரிக்கப்பட்ட சமூக மருத்துவ செயற்பாட்டாளர்கள் (ASHA), ஊர்களில் பணியாற்றுகிறார்கள். மேலும் அங்கன்வாடிகள் கர்ப்பிணிப் பெண்கள் மற்றும் சிறிய குழந்தைகளுக்காக செயல்படுகின்றன. "ஆனால், யாராவது மருத்துவமனைக்கு செல்ல வேண்டியிருந்தால், மாவட்டத்திற்கு செல்ல போக்குவரத்து வசதி கிடையாது. சொந்த மோட்டார் சைக்கிளில்தான் செல்ல வேண்டும்", என்று அவர் கூறுகிறார்.

வீட்டு வேலைகளை அவர்கள் மட்டுமே செய்வதற்குப் பிறகு எந்த மாற்று வழியும் இல்லை. ஆனால் அவர்கள் கடினமான விவசாயப் பணியின் சுமையை பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள் என்று கோதாவரி கூறுகிறார். "நாங்கள் ஐந்து பேர் வேலையை பகிர்ந்துகொள்கிறோம். விதைத்தல் (ரோபாய்), களை பறித்தல் (நிந்தாய்), அறுவடை (கட்டை) போன்ற பணிகளை கால இடைவெளி விட்டு செய்கிறோம். ஒரு வயலில் விதைத்த பிறகு, அடுத்த வயலில் விதைப்பதற்கு சில நாட்கள் இடைவெளி விடுவோம். 'ஆப்ஸி சஹ்யோக்' (பரஸ்பர உதவி) மற்றும் 'அட்லா பத்லி' (ஒருவருக்கொருவர் உதவி) மூலம் அனைத்தையும் சமாளிக்கிறோம். இதனால், கூலித் தொழிலாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்த தேவையில்லை. அதற்கான செலவையும் மிச்சப்படுத்தலாம்," என்று அவர் விளக்குகிறார்.

நாசிக்கின் இயந்திர தயாரிப்பாளர்களிடமிருந்து பெற்ற பயிற்சி இல்லையெனில், சிறுதானியங்களை தரப்படுத்துவது கடினமான காரியமாக இருந்திருக்கும்.

"பிரதான் வழங்கிய பயிற்சி மற்றும் ஆதரவுக்குப் பிறகு, வியாபாரத்தைக் கையாளும் முறைகளை ஒரு அளவுக்கு கற்றுக்கொண்டோம்," என கோதாவரி கூறுகிறார். ஆனால், தங்கள் யூனிட்டில் வரும் சிறுதானியங்களை தரப்படுத்துவதை விட, அவற்றை சந்தையில் விற்பது இன்னும் பெரிய சவாலாக உள்ளது.

அவர் தொடர்ந்து கூறுகிறார்: "ஒரு தயாரிப்பை சந்தையில் விற்க என்ன தேவைப்படும் என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஜபல்பூரில் வணிகர்களிடம் பேச சென்றபோது, 'ப்ராடக்ட் கி குணவத்தையேன்பாடனி பட்தி ஹை' (எங்கள் தயாரிப்பின் அம்சங்கள் மற்றும் தன்மையைக் குறிப்பிட வேண்டுமென்பது) தெரியவில்லை."

தரப்படுத்தப்பட்ட பொருட்களை சந்தையில் விற்க FSSAI (இந்திய உணவு பாதுகாப்பு மற்றும் தர அமைப்பு) உரிமம் பெற வேண்டும். அதற்கு தயாரிப்பின் கலவையை (composition) குறிப்பிட வேண்டும். இந்த உள்ளடக்கத்தை மேற்புற அட்டையில் அச்சிட வேண்டும்.

"நாங்கள் சந்தையில் விற்க விரும்பிய குத்கி சோற்றின் ( சிறு தினை) புரதம், கார்போஹைட்ரேட் மற்றும் இதர கலவைகளின் சதவிதங்களை கூற முடியவில்லை.” ஜபல்பூரில் ஒரு வணிகரிடம் இருந்து FSSAI இந்த தகவலை தயாரிப்பின் மேற்புற அட்டையில் சேர்க்க உதவுமென்பதை அவர் கற்றுக்கொண்டார்.

FSSAI விதிகளின்படி சில முத்திரைகளை மேற்புற அட்டையில் பொறிக்க வேண்டும் என்பது தெரியுமென ஹர்ஷித் விளக்கினார். "ஆனால், அதைவிட அதிகமான விஷயங்கள் உள்ளன என்பது தெரிந்திருக்கவில்லை – பொருளின் ஊட்டச்சத்து தகவல்கள், புரதம், இரும்புசத்து, சர்க்கரை, கார்போஹைட்ரேட்கள் போன்றவை அட்டையில் குறிப்பிடப்பட வேண்டும். இந்த தகவலைப் பெற, நாம் ஒரு ஆய்வகத்தில் பரிசோதனை நடத்த வேண்டும். மேலும், அவர்கள் ஒவ்வொரு ஆறு மாதங்களிலும் எங்கள் தயாரிப்பை சரிபாரிக்க வருவார்கள். அதன்பிறகே சட்டபூர்வமாக சந்தையில் விற்க முடியும்."

ஹல்சலித் குழு FSSAI அனுமதி பெற உதவுவதற்காக ஹைதராபாத்தின் இந்திய சிறுதானிய ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தை (IIMR) தொடர்புகொண்டது. அத்துடன், மண்டி (சந்தை) உரிமம் பெறுவதற்காக அவர்கள் நேரடியாக கிருஷி விபாக் (விவசாயத் துறை) அலுவலர்களை அணுகினர். ஏனெனில் இந்த உரிமை இல்லாமல் சந்தையில் விற்பனை செய்ய முடியாது.

"ஒவ்வொரு புதிய தயாரிப்புக்கும் இது [உரிமம்] அவசியம்," என கோதாவரி கூறுகிறார். "நாங்கள் தற்போது கோதோ, குட்கி, நெல் மற்றும் காய்கறிகளை விற்பனை செய்கிறோம். இதன் பொருட்டு, இந்த உரிமையும் இதற்கு தொடர்புடைய தகவல்களும் அவசியமாகிறது. எதிர்காலத்தில் புதிய உற்பத்தி அல்லது தயாரிப்புகளை சேர்த்தால், அதற்கும் இதே செயல்முறைகளை கடைப்பிடிக்க வேண்டியிருக்கும். படிப்படியாக, நாம் இந்த விஷயங்களைப் புரிந்துகொண்டு, எவ்வாறு நமது வியாபாரத்தை விரிவுபடுத்தலாம் என்பதையும் கற்றுக்கொண்டு வருகிறோம்," என்கிறார் கோதாவரி.

HMKWPC-யில் 1,400 பதிவுசெய்யப்பட்ட உறுப்பினர்கள் பங்குதாரர்களாக இருக்கிறார்கள். ஒரு பங்கின் விலை ₹500. மொத்தம் 12 பேர், இயக்குநர் குழு உறுப்பினர்களாக உள்ளனர். PARI சந்தித்த பெண்களில், கோதாவரி (44), புவனேஸ்வரி (52), மம்தா (42), த்ராபதி (52) மற்றும் ராம்கலி (45) ஆகியோர் இயக்குநர் குழு உறுப்பினர்களாக உள்ளனர். தேவகி (47) மற்றும் கீர்த்தி (26) சாதாரண உறுப்பினர்களாக இருக்கிறார்கள். அனைவரும் பெண் விவசாயிகளே. FPC (Farmer Producer Company) என்பது விவசாய உற்பத்தியாளர் நிறுவனம் (FPO). இது 2013 ஆம் ஆண்டு நிறுவனச் சட்டத்தின் கீழ் பதிவு செய்யப்படும். FPO-வை கூட்டுறவுச் சங்கமாகவும் பதிவு செய்யலாம்.

ராம்கலி மற்றும் கீர்த்தி ஆகியோர் பானிக் (இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு) சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். கோதாவரி மற்றும் மம்தா ஆகியோர் பார்தன் சமூகத்தை சேர்ந்தவர்கள். கோண்ட் பழங்குடி சமூகத்தின் உபக்குழு அது. த்ராபதி, தேவகி மற்றும் புவனேஸ்வரி ஆகியோர் கோண்ட் சமூகத்தை சேர்ந்தவர்கள்.

ஜூலை 2024-ல், இந்திய அரசாங்கம் 14 தரப்படுத்தும் நிறுவனங்களுக்கு 10,000 விவசாய உற்பத்தியாளர் நிறுவனங்கள் (FPOs) ஒதுக்கப்படுவதாக அறிவித்தது. இதில் 8,780 FPO-கள் நாடு முழுவதும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இதில் 614 மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ளன. நாடு முழுவதும், 810 FPO-கள் முழுவதுமாக பெண்கள் உறுப்பினர்களைக் கொண்டவையாக உள்ளன.

முன்னொரு காலத்தில் கிராம சபையில் பெண்கள் எழுப்பிய பிரச்சினைகளை ஆண்கள் அலட்சியமாக பார்த்த சமயங்களை நினைவுகூர்ந்து, கோதாவரி கூறுகிறார், "ஊர்த் தலைவர் நாம் முன் வைக்கும் பிரச்சினைகள் எதையும் பேச ஏற்க மாட்டார். நாங்கள் முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டோம்! அதைப் பார்த்துதான், நாங்கள் அரசியல் ரீதியாக வலுவாக இருக்க வேண்டியது அவசியம் என்று உணர்ந்தோம்."

கோதாவரி மராவி தற்போது ஹல்சலித் பெண் விவசாயிகள் உற்பத்தியாளர் நிறுவனத் தலைவராக உள்ளார். ஒரு பெண் விவசாயியாக இருந்த இவருக்கு இந்த நிலையை அடைய கடினமான பாதை கடந்து வர வேண்டியிருந்தது. குடும்பத்திலும் சமூகத்திலும் நம்பிக்கையை உருவாக்குவது, பிரச்சனை ஏற்படுத்துவோருக்கு எதிராக நிலைத்து நிற்பது மற்றும் கிராம, மாவட்ட மட்டத்திலான தேர்தல்களில் கலந்து கொள்ளுவது உள்ளிட்ட பல கட்டங்களை இவர் கடந்து வந்துள்ளார். இவர் திண்டோரி மாவட்ட மன்ற உறுப்பினராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.

கோதாவரி முதன்முதலில் ஒரு சுயஉதவி குழுவில் (SHG) இணைந்தபோது, சில பிரச்சினைகள் இருந்தன. "என் கணவர் முதலில் சந்தேகத்துடன் பார்த்தார். ஆனால், நாம் இயற்கை விவசாய முறைகளைப் பயன்படுத்தி காய்கறிகளை பயிரிடத் தொடங்கிய பிறகு, முதல் ஆண்டிலேயே 10,000 முதல் 15,000 ரூபாய் வருமானம் கிடைத்தது. அதுவே மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது."

அதன் பிறகு, கிராமத்தினர் அவர்களின் முயற்சிகள் பயனுள்ளதாக இருப்பதை உணர்ந்தனர். "அதன் பின்னர், நான் SHG பணிக்காக வெளியே சென்றாலும், பின்னர் எங்கள் FPO-வை உருவாக்கியபோதும், என் கணவர் என்னைத் தடுக்கவோ, சந்தேகிக்கவோ இல்லை."

பெண்கள் திண்டோரி நகரத்திற்குச் சென்று மூன்று நாள் பயிற்சியில் கலந்து கொண்டபோது, கிராமத்திலுள்ள சில ஆண்கள் அவர்களை சிறுமைப்படுத்தி, வீட்டைவிட்டு மூன்று நாட்கள் போகிறார்கள் எனக் கேலி செய்தனர். ஆனால் இப்போது, அதே கிராமத்திலிருந்து சில ஆண்களே அவர்களுடைய அலுவலகத்திற்கு வந்து பயிரிடும் முறைகள் பற்றியும், விதைகள் வாங்குவதற்கும் தகவல்கள் கேட்கிறார்கள்.

நாம் விடைபெறும் போது, கோதாவரி, ஆண்களின் கேலிகளை எதிர்கொள்வதற்காக அவர்கள் எப்போதும் கூறும் பதிலை நமக்குச் சொன்னார். கையெழுப்பி முழக்கமிடும் அவர்களின் பதில், "ஹம் பாரத் கி நாரி ஹைன், பூல் நஹீ சிங்காரி ஹைன் – நாங்கள் இந்தியாவின் பெண்கள், மலர்கள் அல்ல, தீப்பொறிகள்!"

தமிழில்: ராஜசங்கீதன்