நீரிலும் சாதி

தசரத் முசாஹர் வீட்டிலிருந்து சுமார் 100 மீட்டர் தொலைவில் ஒரு அடி குழாய் உள்ளது. அங்கு நாள் முழுவதும் குழாயடிக்கும் சத்தம் கேட்கும். பெண்கள் குளித்துவிட்டு துணிகளை துவைக்கும் காட்சிகளையும் காண முடியும்.

மாநில அரசால் வோர்னார் கிராமத்தில் நிறுவப்பட்ட இந்த அடிகுழாய், தஷரத் குடும்பத்திற்கு எட்டாக் கனியே. தலித் சாதியின் முசாஹர் பிரிவினருக்கு பாலாமு கிராம அடிகுழாய் அருகில் இருந்தாலும், அனுமதி கிடையாது.

“ஹமன் கி கரி தேவாலி, கஹலே, நா கி கஹி அவுர் சே பானியோ பரோ [அவர்கள் எங்களை அவதூறாக பேசுவதோடு, வேறு இடத்திற்கு சென்று நீர் எடுக்க சொல்கின்றனர்],” என்கிறார் தசரத் முசாஹர். நீர் எடுக்கும் பாத்திரங்களும் தூக்கி வீசப்படுவதாக அவர் சொல்கிறார்.

அடிகுழாயிற்கு அருகில் ராமவதார் சவுத்ரியின் வீடு உள்ளது. “அவர்கள் இடத்தை சுத்தமாக வைப்பதில்லை என்பதால் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. யாராவது அங்கு தண்ணீரை குடிக்க முடியுமா?” என்று அவர் இங்கு வசிக்கும் 2,749 மக்களில் (மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு 2011) கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பங்கு வசிக்கும் முசாஹர் தலித்துகளுக்கு எதிரான வெளிப்படையான தீண்டாமையை செய்தியாளரிடம் வெளிப்படுத்துகிறார்.

முசாஹர்கள் தண்ணீரைப் பெற, மூன்று கிலோமீட்டர் நடந்து நெல் வயலின் மூலையில் உள்ள இரண்டு அடி ஆழமான குழிக்கு செல்ல வேண்டும். அவர்கள் நாள்தோறும் இதுபோன்ற பல பயணங்களை மேற்கொண்டு தங்கள் தாகத்தைத் தணிக்க வேண்டும்.

தசரத குடும்பத்தைச் சேர்ந்த 50 உறுப்பினர்களுக்கும் தண்ணீர் எடுப்பது ஒரு பயணத்தில் இரண்டு வயது சிறுமி கூட சிறு கிண்ணத்தை எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். இளைஞர்கள் என்றால், தலையில் இரண்டு அடுக்கில் பெரிய பாத்திரங்களை சுமந்து செல்கின்றனர். அனைவரும் தண்ணீர் எடுக்கிறார்கள். குடும்பத்தின் மூத்த உறுப்பினர்கள் சிறு அலுமினிய பானையைக் கொண்டு கவனமாக தண்ணீரை வாரி பெரிய கொள்கலன்களில் நிரப்புகிறார்கள். பெரிய பாத்திரம் நிரம்பும் வரை மற்றவர்கள்பொறுமையாகக் காத்திருக்கிறார்கள். லேசாக கவனம் தவறினாலும் சேறு கலந்துவிடும். கலங்கிய சேறு மீண்டும் படிவதற்கு பல மணி நேரம் எடுக்கும் என்பதையும் அவர்கள் அறிந்துள்ளனர்.

மூன்று கிலோ மீட்டர் தூர கல் நிறைந்த பாதையை கடப்பதும் அவர்களுக்கு பெரும் சவால் தான். மலை ஏறி இறங்குவதற்குள் அவர்களுக்கு மூச்சு வாங்கிவிடுகிறது.

தசரத்தின் மனைவி ஊர்மிளா தேவி சொல்கிறார், “குளிப்பதற்கும், துணி துவைப்பதற்கும் நாங்கள் இன்னும் தொலை தூரம் செல்ல வேண்டும்.”

ஜார்கண்டின் பாலாமு மாவட்டம் வோர்னார் கிராமத்தை சுற்றிலும் அவர்களது குடும்பம் யாசகம் பெற்று வருகிறது. ”ஹமன் மங்கிலா அவுர் கயிலா [நாங்கள் யாசகம் பெற்று உண்கிறோம்],” என்னும் தசரத் நெகிழி பாட்டில்களை சேகரித்து மறு சுழற்சிக்கு அளித்து சிறிது பணம் பெறுகிறார்.

அண்டை மாநிலமான பீகாரில் (2000ம் ஆண்டில் ஜார்க்கண்ட் பிரிக்கப்பட்டது) மகாதலித்துகள் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ள மிகவும் பின்தங்கிய தலித்துகளில் முசாஹர்கள் உள்ளனர். தசரத் குடும்பத்தினரிடம் ரேஷன் அட்டை இருந்தாலும் அதில் மானிய விலையில் பொருட்கள் பெறுவது சாத்தியமற்றது. அவர்களிடம் MGNREGA வேலை அட்டை இருந்தாலும், ஒருநாள் கூட வேலைக்கு அழைக்கப்பட்டதில்லை. வேறு வழியின்றி அவர்கள் யாசகம் பெறுகின்றனர்.

ஒற்றை குடிசையில் எட்டு முதல் பத்து பேர் வசிக்கின்றனர், இந்த மலையில் இதுபோன்று ஐந்து குடிசைகள் உள்ளன. ஒற்றை அறைக் கொண்ட இந்த குடிசைகள் மூங்கிலால் கட்டப்பட்டு மேற்கூரைக்கு பழைய தார்பாய் போர்த்தப்பட்டுள்ளன. வீட்டின் உள்ளே ஒரு மூலையில் பாத்திரங்கள் குவித்து வைக்கப்பட்டுள்ளன. மறுபுறம் துணிகளும், உறங்குவதற்கு பாய்களும் உள்ளன. குடிசைக்கு வெளியே, நெகிழி பாட்டில்கள் குவிந்துள்ளன. அருகில் நான்கு பன்றிகள் கட்டப்பட்டுள்ளன.

2019 சட்டப்பேரவை தேர்தலுக்கு சில நாட்கள் முன்புதான் அவர்களுக்கு வாக்காளர் அட்டை, ஆதார் அட்டை வழங்கப்பட்டன. “ஒரு பெரிய மனிதர்[அரசியல்வாதி] காரில் வந்து இதை ஏற்பாடு செய்தார். வாக்களித்தால் ரேஷன் பொருட்களை [மாநில அரசில்] பெறலாம் என்றார். நாங்கள் கடைக்கு சென்றபோது, அவர்கள் எங்களை அவமதித்து விரட்டியடித்தனர்,” என்று பாரியிடம் தசரத் சொல்கிறார்.

"யே தோ சர்க்காரி சம்பகல் ஹை, கோய் கஹே ரோகேஹா, லெகின் ஆப்கோ இஸ் சஃப் ரக்னா ஹோகா, திக்? வோ சாப் கண்டகி பஹூத் பேலா தா ஹை. தோ கோய் பர்னே தேகா பானி. இது [கைப்பம்பு] அரசுடைமை, உங்களை யாரும் தடுக்க முடியாது", என்று தனது வீட்டிற்கு வெளியே ஒரு கயிற்றுக் கட்டிலில் அமர்ந்திருக்கும் உயர் சாதி ராமாவதாரர் கூறுகிறார். ஆனால் அவர் முசாஹர்களுக்கு எதிராக தொடர்ந்து சாதிய ரீதியான அவதூறுகளை பேசுகிறார்.

“ஆப் கஹான் படே ஹை முசாஹர்-உசாஹர் கே சக்கர் மே! சோடியே உ சப் கோ [முசாஹர்களை பற்றி நீ ஏன் கவலைப்படுகிறாய்? அவர்களை மறந்திடு],”என்று அவர் என் கருத்தை ஏற்க மறுத்து கை அசைக்கிறார்.

தமிழில்: சவிதா