சொற்பத் தொகையும், வீண் செலவுகளும்

10,000 பெறுவதற்காக லிம்பாஜி லோகன்டே ரூ.1000-க்கு மேல் செலவழித்துவிட்டார். “ஒருமுறை ஆட்டோவில் சென்றுவர 20 ரூபாய் செலவாகிறது,” என்றும் தனது பொர்வாண்ட் கிராமத்திலிருந்து 15 கிலோமீட்டர் தொலைவில் பர்பானி நகரில் உள்ள வேளாண் உற்பத்தி சந்தைப்படுத்தல் குழு மையத்திற்கு (APMC) சென்று வருவதை 42 வயது விவசாயி விளக்குகிறார். “ஒரு நாளுக்கு 40 ரூபாய் ஆகிறது. கூடுதலாக நீங்கள் மதிய உணவு, தேநீருக்கும் செலவிட வேண்டும். நான் இங்கு 15 நாட்களாக வருகிறேன். இது பெரும் போராட்டம்.”

மகாராஷ்டிராவில் ஜூன் 1ஆம் தேதி தொடங்கிய விவசாய போராட்டத்தின் விளைவாக இடைக்கால நிவாரணமாக ரூ.10,000 அறிவிக்கப்பட்டது. ஜூன் 14ஆம் தேதி முதலமைச்சர் தேவேந்திர ஃபத்நாவிஸ் இதை அறிவித்தார். கடன் தள்ளுபடிக்கான வழிமுறைகள் வகுக்கப்பட்டு வருகின்றன என்றாலும் சம்பா பருவ சாகுபடிக்கு செலவிட்டவர்களுக்கு உடனடி நிவாரண தொகையாக ரூ.10,000 வழங்கப்படும் என்று அவர் கூறினார்.

உற்பத்தி செலவை ஈடுகட்டும் குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலையுடன் 50 சதவீதம் வழங்க வேண்டும் என்ற சுவாமிநாதன் கமிஷனின் பரிந்துரைகளை அமல்படுத்துவதுடன், கூடுதலாக ஒட்டுமொத்த கடன் தள்ளுபடி செய்ய வேண்டும் ஆகியவை ஜூன் போராட்டத்தின் போது, விவசாயிகளின் முக்கிய கோரிக்கைகளாகும். விவசாயிகளின் துயரம் குறித்து ஆய்வு செய்ய எம்.எஸ்.சுவாமிநாதன் தலைமையிலான ஆணையத்தின் விரிவான அறிக்கை 2007ஆம் ஆண்டிலிருந்து மத்திய அரசிடம் கிடப்பில் உள்ளது.

கடன் தள்ளுபடி, பிரதமரை சந்தித்து உற்பத்தி செலவை பரிசீலிப்பது என ஃபத்நாவிஸ் விவசாயப் பிரநிதிகளை சந்தித்து உறுதி அளித்ததை அடுத்து போராட்டம் கைவிடப்பட்டது. முந்தைய கடன்களை தீர்க்காத விவசாயிகளுக்கு புதிய கடன்களை வழங்க வங்கிகள் மறுத்ததால் தற்காலிக நிவாரண உதவித்தொகையாக ரூ.10000 வழங்க மாநில அரசு முன்வந்தது.

ஆனால் ஆகஸ்ட் மாதம் வந்தும் லோகன்டே போன்று ஜூன் மத்தியில் நடவுக்கு காத்திருப்போர் ரூ.10,000 பெறுவதற்கு போராடினர். “குழப்பமாக உள்ளது,” என்றார் அவர் பர்பானியில் உள்ள APMC வளாகத்தில் நின்றபடி. அங்கு விவசாயிகள், படிவங்கள் வாங்கி நிரப்ப வேண்டும். “எனக்கு படிவம் கூட கிடைக்கவில்லை. அதை சமர்ப்பிக்க இன்னும் நேரம் தேவைப்படும்.”

பாலாசாஹேப் தராவதி சந்திக்கும் சிக்கல் வேறு விதமானது. அவர் நான்கு நாட்களாக வரிசையில் நின்று படிவம் பெற்று சமர்ப்பித்துள்ளார். “11 நாட்கள் ஆகிவிட்டன,” என்றார் அந்த 40 வயது விவசாயி. “எனது கணக்கில்[வங்கி] இன்னும் பணம் செலுத்தப்படவில்லை. நான் இங்கிருந்து 35 கிலோமீட்டர் தொலைவில் வசிக்கிறேன். எனது வாடி தமாய் கிராமத்திலிருந்து இங்கு வர 1.5 மணி நேரம் பயணிக்க வேண்டும். இன்றுக் கூட இன்னும் 10 நாட்கள் ஆகும் என்கின்றனர். இத்திட்டத்தால் நன்மைகளைவிட தீமைகளே அதிகம். மிகவும் சிக்கலான படிவத்தை நிரப்பி அதற்காக நேரம் செலவிட்டது வீண்”.

ஒவ்வொரு மாவட்ட APMC மையத்திலும், வங்கிகளிலும் கிடைக்கும் படிவத்தில் 6 பக்கங்கள் உள்ளன. விவசாயிகள் சமர்ப்பிக்க வேண்டிய ஒரு உறுதிமொழியும் இதில் அடங்கும்: "படிவத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நிபந்தனைகளின்படி, நான் [திட்டத்தைப் பெற] தகுதியுடையவன்... நான் எந்த நிபந்தனையையும் மீறவில்லை. மீறி இருந்தால், ரூ.10,000 உடனடியாக திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும், அபராதம் அல்லது வட்டி சேர்த்து, சட்ட நடவடிக்கைக்கும் நான் பொறுப்பேற்க வேண்டும்..."

மராத்வாடாவின் பர்பானியில் உள்ள APMC வளாகத்தில், விவசாயிகள் பலரும் படிவம் நிரப்புவது சிக்கலாக உள்ளதாக கூறி தரையில் அமர்ந்திருக்கின்றனர். தங்களுக்குள் எழும் சந்தேகங்களை சக விவசாயிகளிடம் கேட்டு தீர்த்துக் கொள்கின்றனர்.

தனது 3.5 ஏக்கர் நிலத்தில் சோயாபீன், பருத்தி பயிரிட்டுள்ள லோகன்டே ரூ.10,000 பெறுவதற்கு விவசாய பணிகளை விட்டுவிட்டு வர வேண்டும். “இது இவ்வளவு சிக்கலானது, நேரம் எடுக்கும் என்று தெரிந்திருந்தால் விண்ணப்பித்திருக்கவே மாட்டேன்,” என்றார் அவர் வருத்தத்துடன். “ஆனால் இப்போது நான் 1000 ரூபாய் செலவழித்துவிட்டேன். எப்படியாவது தொகையை பெற வேண்டும். அப்படி கிடைத்தாலும், 10,000 ரூபாயில் எப்படி பயிரிடுவது? [ஒரு ஏக்கர் நிலத்திற்கு கூலி, விதைப்பு உள்ளிட்ட உள்ளீட்டு செலவுக்கு ரூ.10-12,000 தேவைப்படுகிறது.] அதற்கு மானியமும் கிடையாது. 10,000 ரூபாயை மாநில அரசு எங்களிடம் இருந்து எப்படியாவது திருப்பி வாங்கிவிடும்.”

2016 ஜூன் 30க்குள் தங்கள் கடன்களைத் திருப்பிச் செலுத்த முடியாமல், 'வருவாய் ஈட்டாத சொத்துகளாக' (வங்கிகளின் பதிவுகளில்) மாறிய விவசாயிகள், அரசின் கடன் தள்ளுபடிக்கு தகுதியுடையவர்கள். அவர்கள் உடனடி உதவியாக ரூ.10,000 கோரலாம். ஆனால் தள்ளுபடி திட்டத்தில் ஒரு சிக்கல் உள்ளது: ரூ .1.5 லட்சம் வரை கடன் உள்ள விவசாயிகளின் முழு கடனும் தள்ளுபடி செய்யப்படும். ஆனால் அதற்கு மேல் கடன் பெற்ற விவசாயி, மிச்சமுள்ள மேல் தொகையை செலுத்த வேண்டும்.

ரூ. 2.5 லட்சம் வங்கிக் கடன் வைத்துள்ள லோகன்டே, நிவாரணத் தொகை பெற ரூ.1 லட்சம் செலுத்த வேண்டும். “என்னிடம் 1 லட்சம் ரூபாய் இருந்தால், நான் ஏன் 10,000 ரூபாய்க்கு ஓடப் போகிறேன்?“ வங்கிக் கடனை தீர்த்த பிறகு கணக்கில் ரூ.10,000 சேர்க்கப்படும். இதன் பொருள், கடன் தள்ளுபடி ரூ.1.50 லட்சமல்ல, உண்மையில் ரூ.1.40 லட்சம் மட்டும் என்பதே.

இந்த விதைப்பு பருவத்தில் ரூ.10,000 பெறுவதற்கான ஆறு பக்க படிவம் மட்டுமின்றி பயிர் காப்பீடு படிவங்களையும் இணைய வழியில் (வங்கியிலிருந்து விரக்தியுடன் என்ற பாரி கட்டுரையைப் பாருங்கள்) விவசாயிகள் கட்டாயம் இந்தாண்டு சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று மாநில அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது. இந்த புதிய விதி குழப்பத்தை உருவாக்கியது, பயிற்சி பெற்ற வங்கி அதிகாரிகள் மற்றும் சேவையகங்கள் இல்லாததால் இணையம் முடங்குவதை கையாள முடியவில்லை. அதிக பணிச்சுமை வங்கிகளை பயிர் காப்பீட்டில் கவனம் செலுத்த கட்டாயப்படுத்தியது. மேலும் மராத்வாடாவில் உள்ள விவசாயிகளும் ரூ.10,000 பெறுவதற்கு பதிலாக ஜூலை மாதத்தில் தங்கள் பிரீமியங்களை சரியான நேரத்தில் செலுத்துவதற்கு முன்னுரிமை அளித்தனர். மற்றவர்கள், நீண்ட விண்ணப்ப செயல்முறை குறித்து அறிந்து, உதவித் திட்டத்தில் இருந்து முற்றிலும் விலகி இருந்தனர்.

மாநில அளவிலான வங்கியாளர்கள் குழுவிடமிருந்து(SLBC) விவசாய ஆர்வலர் கிஷோர் திவாரி பெற்ற தரவுகளின்படி, மகாராஷ்டிராவில் 3.7 மில்லியனுக்கும் அதிகமான விவசாயிகளின் கடன்கள் 'வருமானம் ஈட்டாத சொத்துகள்' என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆகஸ்ட் 14 வரை 43,018 பேர் மட்டுமே 10,000 ரூபாய்க்கு விண்ணப்பித்திருந்தனர். அவர்களில் 34,410 பேர் மட்டுமே தகுதிப் பெற்றுள்ளனர்.

உதாரணத்திற்கு லத்தூர் மாவட்டத்தை எடுத்துக் கொண்டால், தனது வங்கியிடம் ஆகஸ்ட் முதல் வாரம் வரையில், ரூ.10000 திட்டத்திற்கு விண்ணப்பிக்க ஒற்றை விவசாயி கூட முன்வரவில்லை என்று லத்தூர் மாவட்ட கூட்டுறவு வங்கியின் நிர்வாக இயக்குநர் ஹனுமந்த் ஜாதவ் தெரிவித்தார். லத்தூரில் பிற வங்கிகளில் விண்ணப்பித்தவர்களும் மிகவும் சொற்பம்.

அரசு நிறுவனமான வசந்த்ராவ் நாயக் ஷேத்கரி ஸ்வவலம்பன் மிஷனின் தலைவர் திவாரி, இந்த திட்டத்தை செயல்படுத்துவதில் வங்கிகள் மெத்தனமாக உள்ளன என்றார். "வங்கிகள் ஜூலை 15 வரை கடன்களை [அதாவது 10,000 ரூபாய்] வழங்குவதற்கான உத்தரவுகளைக் கூட வழங்கவில்லை", என்று அவர் ஜூலை 25 அன்று ஏசியன் ஏஜ் செய்தித்தாளுக்குத் தெரிவித்தார்.

திருப்பி செலுத்தப்படாத விவசாயக் கடன்கள் உள்ளதால் இந்த நிவாரணத் தொகையை விநியோகிக்க தேசிய வங்கிகள் தயங்குகின்றன. இத்திட்டத்தின் பெரும்பங்காற்ற வேண்டிய மாவட்ட கூட்டுறவு வங்கிகள், பரவலான ஊழல் மற்றும் செல்வாக்கு மிக்கவர்கள் கடனை திருப்பிச் செலுத்தாத காரணத்தால் இத்திட்டத்தை செயல்படுத்த முடியாத நிலையில் உள்ளன.

இதனால் ரூ.10,000 வேண்டுவோர் நீண்ட வரிசைகளில் நிற்க வேண்டி உள்ளது. “அரசு பல திட்டங்களுக்கு உறுதி அளித்தாலும் முறையாக நடைமுறைப்படுத்தவில்லை,” என்கிறார் லோகன்டே. “உங்களால் வாக்கை காப்பாற்ற முடியாவிட்டால் ஏன் எங்களுக்கு நம்பிக்கையை விதைக்கிறீர்கள்? எங்கள் காயங்களுக்கு மாநில அரசு உப்பு பூசுவதுபோல நடந்து கொள்கிறது.”

தமிழில்: சவிதா