സ്നേഹത്തിന്റെ മധുരശബ്ദം

മുതിർന്ന ഒരാളുടെ കൈപ്പിടിയിൽ എളുപ്പത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്നതാന് വാഹ്യ. നാലര ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള അത്, വാഹിൽനിന്ന് (മുള) ഉണ്ടാക്കുന്ന സംഗീതോപകരണമാണ്. ‘പ്രണയത്തിന്റെ ശബ്ദ”മാണ് അതിനെന്ന്, മുളയുടെ ചെറിയ നാരുകൾ ചുണ്ടോടടുപ്പിക്കുമ്പോൾ ങ്ഗാപ് ലോ പറയുന്നു.

നാഗലൻഡിലെ മോൺ ജില്ലയിലെ ഒരു കർഷകയായിരുന്നു ങ്ഗാപ്. ഞങ്ങളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ അവർ തന്റെ മേലുടുപ്പിന്റെ കൈമടക്കുകളിൽനിന്ന് ഒരു ചെറിയ സംഗീതോപകരണം വലിച്ചെടുത്തു. ഇടതുകൈകൊണ്ട്, മുളയുടേയും തന്തിയുടേയും ഒരറ്റം പിടിച്ചു. വലതുകൈകൊണ്ട്, അറ്റത്ത് നിറമുള്ള നൂൽക്കഷണങ്ങൾ തൂക്കിയ തന്തികൾ അവർ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. എന്നിട്ട്, വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ങ്ഗാപ്പിന്റെ തോട്ടടുത്ത്, അവരുടെ ബാല്യകാല സുഹൃത്തുക്കളായ യിംഗ് ലീയും നീളെയും ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുനു. എല്ലാവരും അറുപതുകൾ അവസാനിക്കാറായവർ. മോൺ ഗ്രാമത്തിലെ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് ചർച്ചിനോട് ചേർന്നുള്ള മൈതാനത്തിൽ നടക്കുന്ന ഔലേംഗിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരുമിച്ച് യാത്രചെയ്തവരാണവർ.

കാട് വെട്ടിത്തെളിച്ച് തീയിട്ട പുതിയ കൃഷിസ്ഥലത്ത് (ജും കൃഷി- ഷിഫ്റ്റിംഗ് കൾട്ടിവേഷൻ)) വിത്തുകൾ വിതച്ചതിനുശേഷം, നല്ലൊരു വിളവ് കിട്ടാൻ ദൈവങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം തേടി, എല്ലാ വസന്തകാലത്തും കോണ്യാക് സമുദായക്കാർ ആറുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഔലേംഗ് എന്ന വസന്തോത്സവത്തിന് ഒത്തുകൂടുന്നു. ജും കൃഷി ഇപ്പൊഴും ഗൌരവത്തോടെ നടപ്പാക്കുന്ന സമുദായങ്ങളാണ് ഇവരൊക്കെ. ‘ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യമൊക്കെ പുതിയ തലമുറ മറന്നുപോയിരിക്കുന്നു,” കോണ്യാക്ക് സമുദാക്കാരിയായ ങ്ഗാപ് പറയുന്നു. സംസ്ഥാനത്ത് അവരെ പട്ടികഗോത്രമായിട്ടാണ് അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്

“തീയ്യതിയും സമയവുമൊന്നും ഞങ്ങൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ മുരിക്ക് മരം പൂവിടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി ഔലേംഗ് എത്തിയെന്ന്,” ങ്ഗാപ് പറയുന്നു. സമൂഹത്തിൽ വന്ന മാറ്റം, പ്രത്യേകിച്ചും 1960-കൾക്കുശേഷം ഈ പ്രദേശത്തേക്ക് ക്രിസ്ത്യൻ മതം വന്നതിൽ‌പ്പിന്നെയുള്ള മാറ്റമാണ്, ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം കുറയാനുള്ള കാരണമെന്നും അവർ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. “ക്രിസ്ത്യാനിറ്റി വന്നതിനുശേഷം പല ഔലേംഗ് ആചാരങ്ങളും വിസ്മരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

സമുദാ‍യത്തിനുണ്ടായ മാറ്റത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷമായ ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ് മൊബൈൽ ഫോണുകളെന്ന് അവർ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “ഞങ്ങളുടെ ചെറുപ്പത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഫോണിലൊന്നും സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് ഇതായിരുന്നു,” അവർ പറയുന്നു.

നീളെയുടെ കൈവശവും ഉണ്ട് ഒരെണ്ണം, അവരത് പുറത്തേക്കെടുക്കാറില്ലെങ്കിലും. പിറ്റേ ദിവസം, ഉത്സവത്തിന് ആളുകളുടെ മുമ്പിൽ ഈ മൂന്ന് സുഹൃത്തുക്കളും ഇത് വായിക്കാൻ പോവുകയാണ്

ങ്ഗാപിന്റെ കൈയ്യിലുള്ള സംഗീതോപകരണം നിർമ്മിച്ചതും സമ്മാനിച്ചതും ഭർത്താവാണ്. “ആണുങ്ങൾ അവർക്കിഷ്ടമുള്ള പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഇത് കൊടുക്കാറുണ്ട്,” കണ്ണിലൊരു തിളക്കത്തോടെ അവർ പറയുന്നു. ചെറുപ്പകാലത്ത് എത്രയെണ്ണം കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ ഹൃദ്യമായി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. അവരുടെ രണ്ട് കൂട്ടുകാരികളും ചിരിയിൽ പങ്കുചേർന്നു.

ഈ കഥ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ സഹായിച്ചതിന് സി. അഥക് കോണ്യാകിന് പാരിയുടെ കൃതജ്ഞത രേഖപ്പെടുത്തുന്നു

പരിഭാഷ: രാജീവ് ചേലനാട്ട്