பலாமுவின் நஞ்சு நீர்

பிரியங்கா குமாரி வேகமாக ஓடும் திறன் கொண்டவர். தனது 18 வயது மகளின் வேகம் குறித்து அவரது தந்தை லால் தியோ ஓரான் பெருமையுடன் சொல்கிறார். “பஹூத் தேஜ் தவுடுதி தி பச்பன் சே [குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அவள் வேகமாக ஓடுவாள்],” என்கிறார்.

தினக்கூலியான அவரது நான்கு பிள்ளைகளில் மூத்தவரான பிரியங்கா எஸ்எஸ்சி ஜிடி – அதாவது, துணை இராணுவத்தில் சேர்வதற்கான பொது நுழைவுத் தேர்வுக்கு தயாராகி வருகிறார்.

“ஹம்கோ வர்தி பஹன்னா ஹை [நான் சீருடை அணிய ஆசைப்படுகிறேன்],” என்கிறார் அவர் வெட்கத்துடன்.

இனிமேல் தகுதியே பெற முடியாத ஒரு தேர்வுக்கு பிரியங்கா தினமும் பயிற்சிப் பெற்று வருகிறார். துணை ராணுவ மருத்துவப் பரிசோதனையில் ஃபுளோரோசிஸ் நோய் உள்ளதா என பரிசோதிக்கப்படும். அவளது பற்களில் உள்ள புள்ளிகள் மற்றும் மூட்டு வலி ஆகிய இரண்டும் அந்நோயின் அறிகுறிகள் என்பது தகுதியிழப்புக்கு காரணமாகலாம்.

கடந்த நவம்பரில் அவள் தனது கிராமத்திற்கு அருகே உள்ள திறந்தவெளியில் பயிற்சியை தொடங்கினாள். 8.5 நிமிடங்களில் 1,600 மீட்டர் ஓட வேண்டும் என்பது அவளது இலக்கு. “பஹலா தின் ஹம் 7 மினிட் மே ஹி தவுட் கயி [முதல் நாளே நான் 7 நிமிடங்களில் ஓடிவிட்டேன்],” என்று பிரியங்கா பெருமையுடன் சொல்கிறார்.

முதல் ஓட்டத்திற்கு பிறகு அவளது முழங்கால்களில் வலி தொடங்கிவிட்டது. வலி நிவாரணி எடுத்துக் கொள்ள தந்தை பரிந்துரைத்தும் மறுத்துவிட்டாள். “ஒருமுறை எடுத்துவிட்டால் அது பழக்கமாகிவிடும்.” அவளைச் சுற்றியுள்ள பெரியவர்கள் பலரும் வலி பொறுக்க முடியாமல் வலிநிவாரணி எடுத்துக் கொள்கின்றனர். ஜார்கண்ட் மாநிலத்தின் பலாமு மாவட்டத்தில் உள்ளவர்களின் இந்த வலியை அவள் வாழ்நாள் முழுவதும் பார்த்து வருகிறாள்.

சுக்ருவில் உள்ள பெரும்பாலானவர்கள் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். அனைவரும் ஃபுளோரோசிஸால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள். குடிநீரில் அதிகளவு ஃபுளூரைட் இருப்பதால் ஏற்படும் மீள முடியாத நிலை. ஃபுளூரைட் பொதுவாக பாறைகள், மண் மற்றும் நிலத்தடி நீரில் காணப்படுபவை. பலாமுவின் அடித்தளப் பாறைகளில் பெரும்பகுதியை உருவாக்கும் வரிப்பாறை மற்றும் கிரானைட் பாறைகள், ஃபுளோரைடு கொண்ட கனிமங்களால் செறிந்துள்ளன. அவற்றின் வழியாக நீர் செல்லும்போது, ​​ஃபுளூரைடு கரைந்து அதனுள் கலக்கிறது.

இந்திய தரநிலைப்படி, ஒரு லிட்டர் தண்ணீரில் 1 முதல் 1.5 மில்லிகிராம் வரை ஃபுளூரைட் இருப்பது அனுமதிக்கப்படுகிறது. ஆனால் சுக்ருவில் மூன்று மடங்கு அதிகமாக (4 முதல் 4.5) இருப்பதாக பெயர் வெளியிட விரும்பாத நீர் வளத்துறை பொறியாளர் ஒருவர் தெரிவித்தார்.

இப்பகுதியில் உள்ள கைபம்புகளில் ஃபுளூரைட் மிக அதிகம் உள்ளதை சிவப்பு கோடுகளால் குறித்து எச்சரித்துள்ளனர். பாரி குழுவிற்கு கிடைத்த மாநில சுகாதாரத் துறையின் 2025 ஆகஸ்ட் அறிக்கையின்படி, சுக்ருவில் மொத்தமாக உள்ள 20 கைபம்புகளிலும் ஃபுளூரைடு மாசுபாடு இருந்தது.

எச்சரிக்கை குறியீடு இருந்தாலும் கிராம மக்கள் வேறு வழியின்றி மாசுபட்ட நீராதாரத்தையே நம்பியுள்ளனர். அவர்களால் தண்ணீரை விலை கொடுத்து வாங்க முடியாது. மாநில அரசு கண்களை மூடிக் கொண்டுள்ளது.

“கிராம மக்களுக்கு பாதுகாப்பற்ற நீர் எது, நல்ல தண்ணீர் எது என்பதும் எந்த கைபம்பு தண்ணீர் பாதுகாப்பானது என்பதும் தெரியும்,” என்கிறார் குடிநீர் மற்றும் சுகாதாரத்துறையின் செயற்பொறியாளர் ஜேசன் ஹூரு. ஆனால் அவரால் அதை கண்டறிய முடியவில்லை அல்லது ஃபுளூரோசிஸ் விழிப்புணர்வு திட்டத்திற்கான எவ்வித ஆதாரங்களையும் தரவில்லை.

அளவுக்கு அதிகமான ஃபுளூரைட் உடலில் மெல்ல நஞ்சை கலக்கிறது. குழந்தைகளுக்கு முதலில் பற்களில் ஃபுளூரோசிஸ் வரும். பற்களில் புள்ளிகள் தோன்றி நிறம் மாறும். பிறகு எலும்பு ஃபுளோரோசிஸ் ஆக பரவிவிடும் – மூட்டு விறைப்பு, எலும்புகள் பலவீனமடைந்து உருக்குலைதல் போன்றவை.

“பற்கள், எலும்புகள் என கால்சியம் இருக்கும் இடங்களில் இந்த ஃபுளூரைட் வந்துவிடும்,” என்கிறார் பலாமுவின் சிவில் சர்ஜன் மற்றும் தலைமை மருத்துவ அதிகாரி (CMO) டாக்டர் அனில் குமார் ஸ்ரீவத்சவ்.

2008-ஆம் ஆண்டில் சுக்ரு கிராமத்தில் பரிசோதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு 10 குழந்தைகளிலும் 8 பேருக்கு பற்களில் ஃபுளோரோசிஸ் பாதிப்பு இருந்தது என்றும், பெரியவர்களில் கிட்டத்தட்ட பாதி பேருக்கு மேல் எலும்பு ஃபுளோரோசிஸ் காணப்பட்டது என்றும் 'ஃபுளோரைடு' இதழில் வெளியான ஒரு அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியிருந்தது.

2016-ஆம் ஆண்டு அப்போதைய ஒன்றிய சுகாதார மற்றும் குடும்ப நலத்துறை அமைச்சர் அனுபிரியா படேல் நாடாளுமன்றத்தில் பேசுகையில், நாடு முழுவதும் சுமார் 2.46 லட்சம் பேருக்கு ஃப்ளோரோசிஸ் பாதிப்பு இருக்கக்கூடும் என்று அஞ்சப்படுவதாக தெரிவித்தார். எனினும் இந்திய விஞ்ஞானிகள் அளித்த அறிக்கையில் இந்த எண்ணிக்கை 26 மடங்கு, அதாவது 66 மில்லியன் இருந்தது என்று தெரிவித்துள்ளனர். நிலத்தடி நீரில் உள்ள ஃபுளூரைடு, ஆர்சனிக் ஆகியவற்றால் உலகிலேயே மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ள நாடு இந்தியா என்றும் அறிக்கையில் அவர்கள் கூறியுள்ளனர்.

இந்தியாவில் ஃபுளோரோசிஸ் (fluorosis) நோயைத் தடுப்பதற்கும் கட்டுப்படுத்துவதற்குமான தேசியத் திட்டம் உள்ளது. ஜார்கண்ட் மாநிலத்தில் உள்ள 24 மாவட்டங்களில் 12 மாவட்டங்களில் ஃபுளோரைடு மாசுபாடு இருப்பதாக மத்திய நிலத்தடி நீர் வாரியம் அடையாளம் கண்டுள்ளது; அவற்றில் பலாமு மாவட்டமும் ஒன்று.

இருப்பினும், பலாமு மாவட்டத்தின் துணை ஆணையர் திலீப் பிரதாப் சிங் ஷெகாவத், குடிநீர் மற்றும் சுகாதாரத் துறையின் செயற் பொறியாளர், மற்றும் சிவில் சர்ஜன் மற்றும் தலைமை மருத்துவ அதிகாரி (CMO) ஆகியோரின் அலுவலகங்களுக்கு 'பாரி' குழுவினர் பலமுறை நேரில் சென்றபோது, ​​மாவட்டத்தில் ஃப்ளோரோசிஸ் (fluorosis) பாதிப்புக்குள்ளானவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்த எந்தப் பதிவும் இல்லை என்றே எங்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது.

இந்நோயினால் பிரியங்காவின் தாத்தா, பாட்டி ஆகிய இருவரும் முடங்கியுள்ளனர். லால் தியோவின் தாயார் சுகுணா தேவி 2017-ஆம் ஆண்டு படுக்கையில் விழுந்தார். ஓராண்டுக்குப் பிறகு அவரது தந்தை புத்தா ஓரானுக்கும் உடல்நலம் மோசமானது. 2021-ஆம் ஆண்டு ஒருமாத இடைவேளையில் இருவரும் உயிரிழந்தனர்.

அவர்களது மூன்று அறைகள் கொண்ட மண் வீட்டிற்கு முன் ஒரு கைபம்பில் சிவப்பு குறியீடு போடப்பட்டுள்ளது. அதிலிருந்து பிரியங்கா தண்ணீர் கொண்டு வருகிறாள்.

“நாங்கள் என்ன செய்வது?” என லால் தியோ கேட்கிறார். “எங்களால் குடிநீரை விலை கொடுத்து வாங்க முடியாது?”

சிலர் மட்டும் 10 கிலோமீட்டர் பயணித்து டால்டன்கஞ்ச் சென்று 20 லிட்டர் 30 ரூபாய் என வடிகட்டிய குடிநீரை வாங்கி வருகின்றனர்.

பிரியங்கா தினமும் பயிற்சிக்கு செல்கிறாள். ஆனால் இப்போது அவளிடம் வேகம் குறைந்து வருகிறது. அவளது முழங்கால் அவளது வேகத்தை குறைக்கிறது. இனிமேல் அவளால் மிக வேகமாக ஓட முடியாது. அவள் தேர்வு நாளுக்காக காத்திருக்கிறாள், அப்போது தனது முழு சக்தியையும் அவள் பயன்படுத்துவாள்.

தேர்வில் அவள் தகுதிபெற்ற பிறகு அடுத்து ஒன்று உள்ளது – அது அவளது கனவு வேலைக்கான மருத்துவ பரிசோதனை.

ஒரு காலத்தில் நந்து சிங் தனது தலையில் 50 கிலோ நெல் மூட்டையை சுமந்து சென்றவர். இப்போது அவர் கம்பி கட்டிலில் நாள் முழுவதும் படுத்துக் கிடக்கிறார். “உடல் முழுவதும் தொடர்ந்து வலிக்கிறது. மின்சாரம் தாக்குவது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது,” என்கிறார் அவர்.

56 வயதாகும் அவரது கால்கள் வீங்கி எலும்புகள் வளைந்துவிட்டன. அவருக்கு எலும்பு ஃபுளோரோசிஸ். “இந்த கிராமத்தில் எந்த வீட்டிற்குச் சென்றாலும், நீங்கள் ஃபுளோரைடை காணலாம்,” என்கிறார். ‘ஃபுளோரைட்‘ என்றுதான் கிராம மக்கள் ஃபுளோரோசிஸை குறிப்பிடுகின்றனர்.

தனது ஐந்து ஏக்கர் நிலத்தில் விவசாயம் செய்ததை அவர் நினைத்துப் பார்க்கிறார் – சம்பாப் பருவத்தில் நெல் மற்றும் மக்காச்சோளத்தையும், குறுவை பருவத்தில் கோதுமை மற்றும் கடுகையும் பயிரிட்டார். சாகுபடி இல்லாத காலங்களில், அவர் தினக்கூலி வேலைக்கு வெளியூர் சென்றார். "ஆண்டுக்கு இரண்டு லட்சம் ரூபாய் வரை சம்பாதித்தேன்; அதற்காக நான் கடுமையாக உழைத்தேன்."

2015-ஆம் ஆண்டுதான் அவர் கடைசியாக வேலைக்கு வெளியே சென்றார்.

நந்து சிங் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது, அவரது மருமகள் சரோ தேவி அருகமையில் உள்ள சிவப்புக் குறியீடிட்ட கைபம்பிலிருந்து தண்ணீர் கொண்டு வருகிறார்.

30 வயதே ஆகும் சரோ மூட்டு வலி, முதுகு வலி, தலைவலியால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார். “மின்சாரம் தாக்குவது போல இருக்கும்,” என்கிறார் அவர்.

நரம்புகள் வழியாகச் செல்லும் மின் சமிக்ஞைகளுக்குக் கால்சியம் தேவைப்படுகிறது என்று கூறும் தலைமை மருத்துவ அதிகாரி (CMO) ஸ்ரீவஸ்தவ், "அது இல்லாதபோது, ​​உங்களுக்கு உடலில் ஓர் அதிர்வு ஏற்படும்" என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.

எங்கள் கிராமத்துப் பெண்கள் ஊனமடைந்து விடுவார்கள் எனக் கருதி, திருமணம் செய்ய யாரும் முன்வருவதில்லை என்கிறார் நந்து. “எங்கள் மருமகளைப் பாருங்கள்,” எனும் அவர், “எவ்வளவு மெலிந்து விட்டாள் பாருங்கள்,” என்கிறார்.

வீட்டில் உள்ள கல் அடுப்பில் தண்ணீர் கொதித்துக் கொண்டிருக்கிறது. “கொதிக்க வைப்பது நல்லது என சிலர் சொல்கின்றனர்,” என்கிறார் சரோ. தனது இரண்டு மகள்கள், இரண்டு மகன்களை பாதுகாக்க அவர் தண்ணீரை கொதிக்க வைக்கிறார். “இதைத் தான் குழந்தைகள் குடிக்கின்றனர்,” என்கிறார் அவர்.

தண்ணீரை கொதிக்க வைப்பதால் ஃபுளோரைடின் அடர்த்தி அதிகரிக்கும் என்பது சரோவிற்கு தெரியாது.

நாங்கள் பேசும்போது பிள்ளைகள் ஒன்றுக்கூடி சிரித்தபடி கேமரா முன் புகைப்படத்திற்காக நின்றனர். அவர்களது பற்களில் கறைகள் தோன்றி நிறமிழந்து காணப்படுகிறது. அந்த தண்ணீர் முதலில் வாயில் நுழைந்து உடலுக்குள் ஆழமாக செல்லும் இடத்தில் இந்த அறிகுறிகள் உள்ளன.

“குழந்தைகள், ‘அம்மா உடல் வலிக்கிறது, தலை வலிக்கிறது’ என்று சொல்வதாக,” சரோ தெரிவிக்கிறார். நான்கு பிள்ளைகளில் மூத்தவனுக்கு 10 வயதாகிறது. இளையவனுக்கு 2 வயதாகிறது. “என்ன செய்வது? வலி நிற்பதில்லை. அவர்கள் அழுகின்றனர். வலி நிவாரணி கொடுத்தால்தான் அவர்கள் தூங்குகின்றனர்.“

ஃபுளோரோசைஸ் தடுக்கக் கூடியது. பாதுகாப்பான குடிநீர் விநியோகம் என்பதே தேவை.

“ஆறு அல்லது குளத்திலிருந்து மேற்பரப்பு நீரை எடுத்து, அதை வடிகட்டி மக்களுக்கு வழங்குங்கள். இதுவே சிறந்த தீர்வு,” என்கிறார் தலைமை மருத்துவ அதிகாரி.

2017-ஆம் ஆண்டு ஃபுளோரைட் பாதிக்கப்பட்ட கிராமங்களைச் சேர்ந்த 1,000க்கும் அதிகமான மக்கள் சுத்தமான குடிநீர் கோரி பேரணி நடத்தினர். இதன் விளைவாக ராஞ்சி, டெல்லியிலிருந்து வந்த குழுவினர், “கிராமத்தில் ஒவ்வொரு கைபம்பையும் பரிசோதித்து, சிவப்பு அடையாளமிட்டு, குடிக்க தகுதியற்ற தண்ணீர் என்றனர்,” என்கிறார் நந்து.

அதேநேரம் மாநில அரசின் சார்பில் குடிநீர் விநியோக குழாய் அமைக்கப்பட்டது. “அது ஓராண்டிற்கு வேலை செய்தது.” சில கைபம்புகளில் மட்டும் வடிகட்டுதல் முறை அமைக்கப்பட்டது. “ஆனால் ஒருமுறை உடைந்துவிட்டால், அது ஒருபோதும் சரிசெய்யப்படுவதில்லை.”

“சாஹேப் [அதிகாரிகள்] இங்கு வரும்போது சொந்தமாக குடிநீரை எடுத்து வருகின்றனர். எங்களுடைய குடிநீரை குடிப்பதில்லை,” என்கிறார் நந்து.

ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் குழாய் மூலம் சுத்தமான குடிநீர் விநியோகம் செய்வதற்காக 2024-ஆம் ஆண்டு ஜல் ஜீவன் இயக்கம் தொடங்கப்பட்டது. ஃபுளோரைட் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டது. திட்டத்தை முடிப்பதற்கான காலக்கெடு டிசம்பர் 2028-ஆம் ஆண்டிற்கு தள்ளிவைக்கப்பட்டது. “இதற்கான நிதியுதவியை 2.5 ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒன்றிய அரசு நிறுத்திவிட்டது. எனினும் மாநில அரசு இப்போது பகுதி அளவில் நிதி ஒதுக்கி வருகிறது,” என்கிறார் ஹூரு.

சுக்ருவில் உள்ள பலருக்கும் நேரம் கடந்துவிட்டது.

கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஃபுளோரோசிஸால் பாதிக்கப்பட்டு குறைந்தது 20 முதல் 30 பேர் இறந்திருக்கலாம் என்கின்றனர் கிராம மக்கள். லால் தியோ இறந்தவர்களின் பெயர்களை பட்டியலிடுகிறார். “சதாருவா வீட்டில் இருவர், நன்ஹூ, நவீன் பால், ஜாதவ் பால் எனும் இரு சகோதரர்கள்…”

”ஆயுட்காலம் குறைகிறது. மக்கள் ஊனமடைகின்றனர். இளம் வயதில் முதுமை வந்து இறக்கின்றனர்,” என்கிறார். “நடக்க முடியும் வரை நடக்கின்றனர். ஒருமுறை படுக்கையில் விழுந்துவிட்டால் கதை முடிந்தது.”

உபேந்திர குமார் சிங் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான உதவித்தொகை ரூ.600 என 10 வயதில் பெறத் தொடங்கினான். இப்போது அவனுக்கு 19 வயதாகிறது. 2012 கோடையில் 5 வயது இருக்கும் போது அவனது கால்கள் வளையத் தொடங்கின. “இடது கால் வளைந்து, வலது கால் தட்டையானது,” என்று அவனது தாய் சவிதா தேவி நினைவுகூர்கிறார்.

அடுத்த சில ஆண்டுகளில், ராஞ்சி, டால்டன்கஞ்ச், ராஜஸ்தானுக்கு கூட சென்று பல மருத்துவர்களை அவனுக்காக பார்த்தனர். 2022-ஆம் ஆண்டு, முயற்சிகள் நிறுத்தப்பட்டன. “ஒரு பெட்டி முழுவதும் மருந்து சீட்டுகள் நிறைந்துவிட்டன,” என்கிறார் சவிதா. கடன் மட்டும் ரூ.10 லட்சம் உள்ளது. “ஒருநாள் கோபத்தின் உச்சத்தில், அனைத்து சீட்டுகளையும் எரித்துவிட்டேன்,” என்கிறார்.

சுக்ருவின் தற்போதைய மக்கள் தொகையான சுமார் 1,200 பேரில் 100-க்கும் மேற்பட்டோர் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான ஓய்வூதியம் பெறுகின்றனர் என்று கிராமத் தலைவர் அஞ்சனா சிங்கின் கணவர் ரவீந்திர சிங் கூறுகிறார். 8.3 சதவீதமாக உள்ள இந்த விகிதம், இந்தியாவின் சராசரி மாற்றுத்திறனாளிகள் விகிதமான 2.21 சதவீதத்தை விட ஏறக்குறைய நான்கு மடங்கு அதிகம்.

குச்சியின் உதவி இன்றி உபேந்தரால் நடக்க முடியும். “ஆனால் 10 நிமிடங்களுக்கு நடந்தால் வலிக்கத் தொடங்கி விடுகிறது,” என்கிறார். பள்ளிப் படிப்பை நிறுத்திவிட்டான்.

அரசின் சார்பில் சுக்ருவில் ஃபுளோரைட் மாசுபாட்டின் தாக்கம் குறித்து ஆவணப்படுத்த எந்த குழு வந்தாலும் அவர்கள் உபேந்தரை அழைக்கின்றனர். “அவர்கள் கால்கள், பற்கள் என புகைப்படங்களை எடுத்துவிட்டு சென்றுவிடுகின்றனர்,” என்கிறார். “சில சமயம் பயங்கர கோபம் வரும்,” அவர் அண்ணார்ந்து பார்க்கிறார். “எங்களிடம் நீங்கள் பேசவாவது செய்கிறீர்கள். அவர்கள் எதுவும் கேட்கமாட்டார்கள். புகைப்படங்கள் எடுத்துவிட்டு சென்றுவிடுவார்கள்.”

70 வயதாகும் ஹிராமதி தேவி பேச விரும்பவில்லை. 80 வயதாகும் அவரது கணவர் கணேஷ் ராமுடன் ஒற்றை அறை கொண்ட மண் குடிசையில் அவர் வசித்து வருகிறார். இருண்ட அறையில் ஒரு மூலையில் அடுப்பு இருக்கிறது. மறுபுறம் கொசுவலை கட்டிய கட்டிலில் கணேஷ் ராமும் விட்டத்தை பார்த்தபடி படுத்திருக்கிறார்.

ஹிராமதி அறைக்குள் நகர்வதற்கே சிரமப்படுகிறார். தரையில் உள்ளங்கைகளை ஊன்றி உடலை அங்குலம் அங்குலமாக இழுத்துச் செல்கிறார். அவரது முதுகு முற்றிலும் வளைந்துவிட்டது. அவரது விரல்கள், கைகள், கால்கள் வளைந்துவிட்டன. அவர் அவற்றை நீட்டுகிறார். "எல்லா இடமும் வலிக்கிறது. எப்படி வளைந்து போயிருக்கின்றன என்று பாருங்கள்," என்று அவர் சொல்கிறார். எனினும் அவர் நகர்கிறார்.

“நீங்கள் அமருங்கள். அவருக்கு உணவுக் கொடுத்துவிட்டு வருகிறேன்,” என்கிறார்.

அடுப்பை நோக்கி உடலை நகர்த்தும் அவர் பானையில் இருந்து தட்டில் சாதம், கீரை சேர்த்து கணவரிடம் நகர்த்துகிறார்.

“மூன்று நாட்களாக அவர் எதுவும் சாப்பிடவில்லை. நான்தான் கட்டாயப்படுத்தி சாப்பிட வைக்கிறேன். இல்லாவிட்டால் அவர் இறந்துவிடுவார்,” என்கிறார்.

இத்தம்பதி 10 ஏக்கர் நிலத்தை உழுதவர்கள், ஹிராமதி வாசல் வழியாக காலியாக கிடக்கும் வயலை காட்டுகிறார். “நீங்கள் பார்க்கும் இந்த காலி நிலங்கள், ஒரு காலத்தில் நாங்கள் உழுதவை.” ஃபுளோரோசிஸ் அனைத்தையும் மெல்ல எடுத்துச் சென்றுவிட்டது.

“ஏற்கனவே பலர் இறந்துவிட்டனர். இப்போது வந்து இருக்கிறீர்கள்,” என்கிறார். அவர் வாசலை பார்க்கிறார். “ஜாயியே ஜோ ஜிந்தா ஹை உஸ்கோ தேக்கியே, ஹம்லோக் கா தோ தின் அப் பூர் கயா [இன்னும் உயிருடன் இருப்பவர்களை போய் பாருங்கள். எங்கள் காலம் இப்போது முடிந்துவிட்டது].”