நுரை பொங்கும் யமுனை: ஆபத்து நிறைந்த பக்தி

“நீர் நாற்றமடிக்கிறது. ஆனால் நமக்கு வேறென்ன வழி இருக்கிறது?”

சூரியன் அஸ்தமிக்கத் தொடங்கியதும், டெல்லியின் யமுனை ஆற்றில் பச்சா தேவி முங்கியெழ தயாராகிறார். நொய்டா, டெல்லி மற்றும் ஃபரிதாபாத் ஆகிய பகுதிகளிலிருந்து கலிந்தி குஞ்ச் பகுதிக்கு வந்திருக்கும் ஆயிரக்கணக்கானோரில் அவரும் ஒருவர். வருடந்தோறும் சூரியன், நீர், காற்று மற்றும் இயற்கை ஆகியவற்றை போற்றி கொண்டாடப்படும் சத் மகாபர்வம் என்கிற விழாவுக்காக நவம்பர் மாத முதல் வாரத்தில் அவர்கள் வந்திருந்தனர்.

நான்கு நாட்கள் நடக்கும் சத் பூஜையின் முக்கியமான மூன்றாம் நாளான சந்தியா அர்க்யா நாளன்று, இடுப்பளவு நீருக்குள் மணமான பெண்கள் முங்கி இரண்டு மணி நேரங்களுக்கு அஸ்தமிக்கும் சூரியனை வணங்குவார்கள். டெல்லி மற்றும் சுற்றுப்புற பகுதிகளை சேர்ந்த பக்தர்களுக்கு, கடுமையாக மாசடைந்திருக்கும் யமுனை ஆறுதான் விழாவை கொண்டாட இருக்கும் ஒரே வழி.

சத் விழா பிகாரிலும் ஜார்க்கண்டிலும் உத்தரப்பிரதேச பகுதிகளிலும் கொண்டாடப்படுகிறது. பாரம்பரியமாக சத் கொண்டாட்டங்களில், நீர் நிலைகளில் முங்கியெழும் நிகழ்வு நடக்கும். ஆனால் யமுனை ஆற்றில் அடர்ந்த வெள்ளை நுரையும் நாற்றமும் நிறைந்து மாசடைந்திருக்கிறது.

”யமுனை ஆற்றின் வெறும் 22 கிலோமீட்டர்தான் (1.6 சதவிகிதம்) தலைநகரில் ஓடுகிறது,” என்கிறார் பத்திரிகையாளர் ஷாலினி சிங். “ஆனால் அதில் கலக்கும் கழிவுகளும் விஷமும்1,376 கிலோமீட்டர் நீள ஆற்றின் 80 சதவிகித மாசுக்கு காரணமக இருக்கிறது.” (வாசிக்க: யமுனையில் 'இறந்த மீன்களும் புத்துணர்ச்சியுடன் இருக்கும்')

நாற்பது வயதுகளில் இருக்கும் பச்சா, பிகாரின் தர்பங்காவிலிருந்து புலம்பெயர்ந்து வந்தவர். 15 வருடங்களுக்கு முன் டெல்லிக்கு வந்த அவர், ஜெ.ஜெ.காலனியில் வீட்டு பணியாளராக இருக்கிறார். யமுனை ஆற்றங்கரையில் சக பக்தர்களுடன் நின்று கொண்டிருக்கும் அவர், நுரை மற்றும் அதனால் ஏற்படும் ஆரோக்கிய குறைபாடு குறித்த கவலையில் இருக்கிறார். ஆனால் குறைந்த வாய்ப்புகள் நிறைந்த வாழ்க்கையும் அதீத பக்தியும் அவரது கவலையை வெற்றி கொள்கிறது.

“கட்டாயத்தின்பேரில்தான் இங்கு அனைவரும் இருக்கின்றனர். நுரை தெரிகிறது. ஆனால் (டெல்லி நிர்வாகம் அமைத்திருக்கும்) குளங்கள் தூரத்தில் இருக்கிறது. சூரிய உதய சமயத்தில் அவ்வளவு தூரம் நாங்கள் எப்படி போக முடியும்?” என அவர் கேட்கிறார்.

15 வருடங்களாக இங்கு வரும் பச்சா தேவி, யமுனையின் மாசு அதிகமாகி இருப்பதாக சொல்கிறார். “முதலில் நான் இங்கு வந்தபோது நுரை இல்லை. ஆனால் இப்போது நீரில் நாற்றமும் அடர்ந்த நுரையும் இருக்கிறது,” என்கிறார்.

யமுனையின் மனிதக்கழிவும் சாக்கடையும் 18,00,000 MPN/100 ml (ஒரு மில்லிலிட்டரில் இருக்க அனுமதிக்கப்படும் சாத்தியம்) என்கிற அளவில் அனுமதிக்கப்பட்ட அளவைக் காட்டிலும் நூறு மடங்கு அதிகமாக இருக்கிறது. இந்த அளவு 2,500 MPN/100ml என்கிற அளவை தாண்டக் கூடாது என 8 அக்டோபர் 2024 தேதியிட்ட டெல்லி மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரிய அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. எனவே இந்த நீரில் அடியெடுத்து வைப்பது என்பது தீவிர தோல் வியாதிகள் மற்றும் ஆரோக்கிய குறைபாடுகளை கொடுக்கவல்லது.

“அரசாங்கம் சொல்லும் குளங்கள் எங்கே இருக்கிறது? எந்த குளத்தையும் நாங்கள் பார்க்கவில்லை. நாங்கள் குளத்தை தேடி செல்வதா அல்லது வேலைக்கு செல்வதா?” என பச்சா தேவி கேட்கிறார், டெல்லி அரசாங்கம் உருவாக்கியதாக சொல்லப்படும் 1,000 செயற்கை குளங்கள் பற்றி.

பிரார்த்தனை முடித்த பிறகு, இன்னொரு பக்தையான சரிதா தேவி, புடவையிலிருக்கும் வெள்ளை நுரையை துடைத்தபடி நீரிலிருந்து வெளியே வருகிறார். 20 வருடங்களாக இங்கு வரும் அவர், மாசடைந்த நீரிலிருந்து தொற்றக் கூடிய நோய்களிலிருந்து கடவுள் காப்பார் என நம்புகிறார். “கடவுளின் பெயரை சொன்னால் நம்மை ஒன்றும் பாதிக்காது,” என்கிறார் அவர்.

தமிழில்: ராஜசங்கீதன்