மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளில் குலையும் வானிலை

நினைவுச்சின்னத்துக்கான இரும்புக் கதவு இன்னும் இருக்கிறது. ஆனால் அதைத் தாண்டி இருந்திருக்க வேண்டிய கிராமம் இல்லை.

ஆளரவமற்ற ஒரு பள்ளிதான் இருக்கிறது. அருகே இருக்கும் படிக்கட்டுகள் மலைக்கு உயர்கிறது. அது 70 குடும்பங்கள் வாழ்ந்த பகுதி. மலின் என்கிற அந்த கிராமம், மகாராஷ்டிராவின் மேற்கு தொடர்ச்சி மலையில் அமைந்திருக்கிறது. நிலச்சரிவில் உயிரிழந்த 151 பேர் புதைக்கப்பட்டிருக்கும் அந்த நினைவிடத்தின் மரங்கள் காற்றில் சலசலக்கிறது.

இறந்தவர்களின் பெயர்கள் பொறிக்கப்பட்டிருக்கும் சின்னத்துக்கு அருகே நின்று கொண்டிருக்கிறார் 62 வயது ரகுநாத் சாஞ்சாரே. “ஜனாபாய் தகுது சாஞ்சாரே,” என அவர் விரலால் சுட்டி அந்த பெயரை சத்தமாக வாசிக்கிறார். “என் தாய்.”

ஒரு கணம் பேச்சை நிறுத்தி நினைவில் தொலைகிறார். அம்பெகாவோன் சந்தையில் சிறு மளிகை கடை நடத்துகிறார் ரகுநாத். விபத்து நடந்த இடத்திலிருந்து சில கிலோமீட்டர் தொலைவில் அரசு கட்டி தந்திருக்கும் புதிய மலின் கிராமத்தில் வசிக்கிறார். ஆனால் 2014-ல் அவர் புனேவில் வசித்து வேலை பார்த்து வந்தார்.

“அந்த நாளை என் சகோதரர் எனக்கு விளக்கினார்,” என்கிறார் ரகுநாத். “அதிகாலை ஏழு மணி இருக்கும். தந்தை வயலுக்கு சென்றிருந்தார். அவரும் என் தாயும் வீட்டில் தேநீர் குடித்துக் கொண்டிருந்தனர். என் சகோதரர் பள்ளியில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். தாய் அவரிடம், ‘கிளம்புவதற்கு முன் ஏதாவது சாப்பிடு,’ என்றார். அவர் வெளியே அடியெடுத்து வைத்ததும் ஈர மண் அவர் முதுகை தாக்கியது. திரும்பி பார்த்தபோது மலை சரிந்து கொண்டிருப்பது தெரிந்தது. சகதியும் மரங்களும் எல்லா பொருட்களும் அடித்துக் கொண்டு மலையிலிருந்து இறங்கிக் கொண்டிருந்தது. உயிரை காக்க அவர் ஓடினார். அவரால் என்ன செய்து விட முடியும்? என் தாய் தப்பிக்க வாய்ப்பே இல்லை.”

சில நொடிகளில் மலின் அழிந்தது. நவம்பர் 2014-ல் இந்திய புவியியல் கணக்கெடுப்பு மையம் வெளியிட்ட அறிக்கையில், தீவிர மழைப்பொழிவால் பிடிமானமற்ற மணலும் பாறைகளும் கூர்மையான சரிவில் நகரத் தொடங்கியதால் ஏற்பட்ட அழிவு என குறிப்பிட்டிருக்கிறது. மனித செயல்பாடு நிலவரத்தை மோசமாக்கியிருக்கிறது. பல நாட்களாக பெய்த தொடர் மழையும் பாதிப்பும் ஒரு காரணம். எரிமலை பாறை கீழே இருப்பதால், நீர் வடிய வேறு வழியிருக்கவில்லை. மலைச்சரிவை அது பயன்படுத்திக் கொண்டது.

கிட்டத்தட்ட 0.42 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர் அல்லது இந்திய நிலப்பரப்பின் 12.6 சதவிகிதம் (பனி போர்த்திய பரப்பு இல்லாமல்) நிலச்சரிவு ஏற்படும் சாத்தியம் உள்ள பரப்பு. இதில் 0.09 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர் மேற்கு தொடர்ச்சி மலை மற்றும் கொங்கன் மலைகளில் இருக்கிறது.

கிட்டத்தட்ட 12 வருடங்கள் கழித்து 2026-ல், மலின் நினைவுச்சின்னத்திலிருந்து சில கிலோமீட்டர் தொலைவில் இன்னொரு கிராமமும் இதே நிலைக்காக காத்திருக்கிறது. 35 மகாதேவ் கோலி பழங்குடி குடும்பங்கள் வசிக்கும் பசார்வாடி கிராமம், புனேவின் அம்பேகாவோன் தாலுகாவில் சரிவுப்பகுதியில் அமைந்திருக்கிறது. ”மலை எனக்கு அச்சத்தை தருகிறது,” என்கிறார் ஃபாசாபாய் அல்சிம் ஆகஸ்ட் 2025-ல் கட்டுரையாளர் சந்தித்தபோது. அவர் வீட்டுக்கு வெளியே இரண்டடி ஆழப்பிளவின் அருகே நின்று அவர் பேசுகிறார். “இந்தப் பிளவு கடந்த (2024) ஆகஸ்ட் மாதத்தில் உருவானது. சுற்றி புற்கள் முளைத்துவிட்டது.” சரிவுப்பகுதியின் நிலையற்றதன்மையை முன்கூட்டிய அறிவிக்கும் எச்சரிக்கைகளில் இத்தகைய பிளவுகளும் ஒன்று.

ஃபாசாபாயும் அவரின் கணவரும் விவசாயிகள். அவ்வப்போது விவசாயக் கூலி வேலையும் பார்ப்பார்கள். நான்கு தலைமுறைகளாக அவரது குடும்பம் வாழ்ந்த இந்த வீடுதான் அவர்களுக்கு பாதுகாப்பை கொடுத்திருக்கிறது. ஆனால் 37 வயதாகும் அவர், இப்போது அந்த பாதுகாப்பை உணரவில்லை. “நான்காம் தலைமுறையாக என் மகன் பிறந்து இங்கு வாழ்கிறான். எப்போதும் பாதுகாப்பு உணர்வுதான் இருந்திருக்கிறது. ஆனால் இப்போது என்ன நடக்குமென சொல்ல முடியாத நிலை இருக்கிறது. சரிவதற்காக மலை காத்திருப்பது போல இருக்கிறது.”

மலைக்கு கீழே நடந்த சாலை கட்டுமானத்தின்போது பிளவு நேர்ந்திருக்குமென அவர் சந்தேகிக்கிறார். கட்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் சாலை, பசார்வாடியை அம்பேகாவோன் சந்தையுடன் இணைத்து வாகனப் போக்குவரத்துக்கும் துரித பயணங்களுக்கும் வழி செய்யும். “ஜல்லி போட அவர்கல் மரங்களையும் புதர்களையும் அகற்றினர்,” என்கிறார் அவர். “நிலத்தை பொட்டலாக விட்டிருந்தார்கள்.”

மழையும் மாறிவிட்டது. “இங்கு 30 வருடங்களாக வாழ்ந்து வருகிறேன். இது போன்ற மழையை முன்னெப்போதும் பார்த்ததில்லை. தொடர்ந்து ஒரே அடியாக கனமழை அடிக்கிறது. வருடந்தோறும் மலினை இத்தகைய மழை எங்களுக்கு நினைவுபடுத்துகிறது.”

நினைத்துக் கூட பார்த்திட முடியாத ஆபத்து. வானிலை வெப்பமடைந்ததும் வளிமண்டலம் அதிக ஈரத்தை தக்க வைத்துக் கொள்கிறது. “மழை அளவும் மழைக்காலமும் மாறிவிட்டது. மூன்று மாதங்கள் பெய்த மழை இப்போது இரண்டு வாரங்களில் பெய்கிறது,” என்கிறார் புனேவின் கோகலே வளர்ச்சி மைய இயக்குநரான டாக்டர் குருதாஸ் நுல்கர். மாறும் மழைப்பொழிவு மற்றும் ஒழுங்குபடுத்தப்படாத கட்டுமானம் ஆகியவைதான் நிலச்சரிவு ஆபத்துக்கான காரணிகள் என விளக்குகிறார். (வாசிக்க: தானேவில் பெய்த பேய் மழை)

பசார்வாடியில் இருக்கும் ஃபாசாப்பாயின் அண்டை வீட்டுக்காரரான ஜவ்ஜி பால்சிம், வீடுகளுக்கு பின் கிடக்கும் பெரிய பாறைகளை காட்டுகிறார். அவற்றில் பல ஜவ்ஜியின் முழங்கால் வரையும் இன்னும் பல தொடை வரையும் உயரத்தில் இருக்கின்றன. “போன வருடத்தில் இந்த பாறைகள் உருண்டு இங்கு வந்தன,” என்கிறார் அந்த 80 வயது விவசாயி. “சிறு பாறைகள் மரத்தில் சிக்கிக் கொண்டன. இந்த பெரிய பாறைகள் கீழே வந்துவிட்டன. இதுவரை எந்த வீட்டையும் இவை மோதவில்லை.”

பசார்வாடியிலுள்ள மெல்லிய செங்கல் வீடுகள், மலினில் இருந்த வீடுகளை போன்ற தோற்றத்தை கொண்டிருக்கின்றன. பத்தாண்டுகள் கழித்தும், இங்குள்ள குடும்பங்களுக்கு வலிமையான கட்டமைப்பு கிடைக்கவில்லை. கற்களை தடுக்க மர வேலிகளைதான் இவர்கள் சார்ந்திருக்கின்றனர்.

“முன்பு, இப்படி இல்லை. சாலை கட்டுமானம் தொடங்கப்பட்ட பிறகு, மொத்த மலைச்சரிவும் இறுக்கம் குறைந்துவிட்டது,” என்கிறார் ஜாவ்ஜி. “தோண்டி மண்ணை கொட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றனர்,” என்கிறார் ஜவ்ஜி. அவரின் மனைவில் யமுனாபாய் 2-3 குவிண்டால் அரசியை ஒரு குந்தாவுக்கும் (0.025 ஏக்கர்) குறைவான நிலத்தில் விளைவிக்கிறார். அந்த வருமானத்துடன், விவசாயக் கூலி வேலை வருமானமும் மகன்கள் புனேவிலிருந்து அனுப்பும் பணமும் அவர்களின் வாழ்க்கையை ஓட்ட உதவுகிறது.

யமுனாபாய் பால்சிம் மென்மையாக பேசுகிறார். “எங்களின் குழந்தைகள் புனேவில் வாழ்கின்றனர். பிளவுகள் மற்றும் அச்சம் ஆகியவற்றால் திரும்பி வர விரும்பவில்லை என்கின்றனர் அவர்கள். இந்த இரு அறைகளும் அவர்களுக்காக கட்டப்பட்டவை. ஆனால் நாங்கள் மட்டும்தான் முதுமையால் கைவிடப்பட்டு இருக்கிறோம்.”

பசார்வாடி தனித்தில்லை. பக்கத்து கிராமங்களிலும் இத்தகைய பிளவுகள் மலைப்பகுதியில் பரவுகின்றன. அவை யாவும் ஆபத்துக்கான அறிகுறிகள். இந்த மாவட்டத்தில் பல கிராமங்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக ‘நிலச்சரிவு பாதிப்பு’ கொண்ட பகுதிகளாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. எத்தனை? அரசு நிறுவனங்களிடம் கூட இந்த விஷயத்தில் ஒருமித்த கருத்து இல்லை. 2025-26-க்கான புனே மாவட்ட பேரிடர் மேலாண்மை திட்டத்தின்படி 23 கிராமங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஆனால் இது மகராஷ்டிராவின் நிலச்சரிவு மேலாண்மை திட்டம் 2024-ல் குறிப்பிட்ட 908 என்கிற அளவிலிருந்து மிகக் குறைவு. இந்த கிராமங்களில் இருக்கும் மக்களுக்கு இந்த வித்தியாசம் சாதாரணமானது அல்ல. கண்காணிப்பு, முன்னெச்சரிக்கை, மறுநிர்மாணம் எல்லாம் யாருக்கு கிடைக்கும் என்பதற்கான வித்தியாசம் இது.

பசார்வாடியிலிருந்து ஏழு கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் பஞ்சாலே குர்த் கிராமத்தில், சங்கீதா லஷ்மண் மேந்தே மற்றும் இந்துபாய் பாலு பொடே ஆகியோருக்கும் இதே கவலைகள் இருக்கின்றன. அங்கு நாம் சென்றபோது, தங்களின் விவசாய வேலையை நிறுத்திவிட்டு, அவர்கள் கவனித்த மாற்றங்களை எங்களுக்குக் காட்டுகின்றனர். இங்குள்ள குடும்பங்கள் சரிவுகளுக்கு மேல் தங்களின் வீட்டு மாடிகளில் சிறு நெல் விவசாயம் செய்கின்றனர். அவற்றுக்கு கீழே மலை நேராக சாலைகளை நோக்கி கூர்மையாக சரிவுறுகிறது. “இந்த ஆலமரம் உறுதியாக இருந்தது,” என்கிறார் 32 வயது சங்கீதா. “இப்போது அது இறங்கிவிட்டது. தரை நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.”

”இங்கு இனி வேலை பார்ப்பதில் பாதுகாப்பு இல்லை,” என்கிறார் இந்துபாய். “இந்த நிலம் என் வாழ்க்கை முழுக்க திடமாக இருந்தது. இப்போது ஒவ்வொரு மழைக்கு பிறகும் இது அதிர்கிறது.”

2023ல் வெளியான Landslide Atlas of India அறிக்கையில், 2021 வரை மகாராஷ்டிராவில் 5112 நிலச்சரிவுகள் நடந்திருப்பதாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. மலின் சம்பவத்துக்கு பிறகும் பேரிடர்கள் தலியே (2021) மற்றும் இர்ஷால்வாதி (2023) கிராமங்களிலும் ஏற்பட்டு 114 பேரின் உயிர்களை பறித்தது. மேற்கு மலை தொடர்ச்சியில் வசிக்கும் ஃபாசாபாய் மற்றும் ஜவ்ஜி போன்றவர்களுக்கு அரசு அமைதியாக விலகிக் கொண்டது என்கிற உணர்வு அதிகரித்து வருகிறது.

பசார்வாடி, பஞ்சாலே குர்த் மற்றும் பிற அண்டை கிராமங்கள், பல தலைமுறைகளாக மலைச்சரிவுகளில் நெல் மற்றும் காய்கறிகளை விளைவித்து வருகின்றனர். நிலச்சரிவுகள் அவர்களின் வீடுகளை மட்டுமின்றி பிழைப்பையும் பாதிக்கும் ஆபத்தை கொண்டிருக்கிறது. பிளவுகள் தீவிரமாவது பற்றி தொடர்ந்து கிராமவாசிகள் அதிகாரிகளிடம் சொல்லியும் ஆய்வுக்காக தடுப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளவோ எந்த அதிகாரியும் களத்துக்கு வரவில்லை. “இடமாற்றம் நடக்கவிருக்கிறது. இங்கு, இந்த மலையின் உச்சியில்,” என்கிறார் ஃபாசாபாய் நம்பிக்கையுடன்.

விரிசல் விடும் சரிவை கொண்ட மலையில் உச்சியில் இடமாற்றம் திட்டமிடப்படுவதாக இக்கட்டுரையாளரிடம் அம்பேகாவோன் தாசில்தார் சஞ்சய் நாக்திலக் தொலைபேசியில் உறுதிபடுத்தினார். “இந்த நிலத்தை நாங்கள் வாங்கியிருக்கிறோம். வடிவமைப்புகளை தயார் செய்துவிட்டோம். நிதியை கார்ப்பரெட் பொதுநல நிதி அல்லது பஞ்சாயத்து சமிதி வழியாக திரட்ட முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்,” என்கிறார் அவர். “அது முடிந்ததும் இடமாற்றம் நடக்கும்.”

இக்கட்டுரையாளர் புனேவின் நிலவியல் கணக்கெடுப்பு மையத்துக்கு ஆகஸ்ட் 2025-ல் சென்றார். நிலசரிவுக்கான ஆய்வையும் சரிசெய்வதற்கான நடவடிக்கைகளையும் முன்னெடுக்க இந்த மையம்தான் பொறுப்பு. பாதிப்பு அதிகமிருக்கும் மண்டலங்களில் சாலைகள் மற்றும் பிற கட்டமைப்பு பணிகளை முன்னெடுக்க அறிவியல்பூர்வமாக எப்படி மையம் திட்டமிட்டது என்பது குறித்த கேள்விகளை கட்டுரையாளர் எழுப்பினார். பிளவுகள் இருக்கும் மலையின் உச்சிக்கு பசார்வாடி இடமாற்றம் செய்யும்போது, பாதுகாப்பை உறுதிபடுத்த என்ன முறைமைகள் திட்டமிடப்பட்டிருக்கிறது என்றும் கேட்டார். இக்கட்டுரை பிரசுரமாகும் வரை பதில் வரவில்லை.

சாஹ்யாத்ரி சிகரப் பகுதியில் தானியங்கி மழை அளவுமானிகளை வைப்பது ஆக்கப்பூர்வமான தலையீடாக இருக்கும். ஆனால் நடக்கவில்லை. “மனிதர் இயங்கும் மழைமானிகளால் பயனில்லை. தொடர்ந்து அளவை பரிசோதிக்கும் கருவிகள் தேவை. 150 மிமீ மழை மலை உச்சியில் பெய்தால், ஆட்சியரின் அலுவலகத்துக்கு உடனே தெரிவிக்கப்பட வேண்டும். மக்களை வெளியேற்ற ஒன்றிரண்டு மணி நேரங்கள் கிடைக்கும்,” என்கிறார் டாக்டர் நுல்கர். “அந்த வகையில் நிறைய உயிர்களை காப்பாற்ற முடியும்.”

பேரிடர் ஆபத்துகளை குறைப்பதில் தானியங்கி கண்காணிப்பும் முன்னெச்சரிக்கை அமைப்புகளும் விலைமதிப்பற்றவை. “காலநிலை மாற்றத்துக்கு சரியான அணுகுமுறை தேவை. நிலவியல் கணக்கெடுப்பு மையம், பேரிடர் மேலாண்மை, நீர்ப்பாசனம், கிராம வளர்ச்சித்துறை ஆகியவை ஒன்றாக இயங்க வேண்டும்,” என்கிறார் நுல்கர். “பழைய பாணிகளில் இனி வேலை பார்க்க முடியாது.”

அதுவரை பசார்வாடி மற்றும் அது போன்ற கிராமங்களின் நிலை இதுதான்: பிளவுகள் ஆழமாகும், மலைகள் பலவீனமாகும், குரல்கள் புறக்கணிப்புக்கு பின்னால் மங்கும்.

“2014ம் ஆண்டின் அந்த நாளில், பெரிய குண்டு வெடித்தது போல் அந்த சத்தம் கேட்டது. வெளியே சென்று என்ன நடந்ததென பார்த்தோம்,” என்கிறார் ஃபாசாபாய். “மலின் குறித்து நான் யோசித்துக் கொண்டிருப்பேன். பிளவுண்ட மலை எங்களை மறக்க விடாது.”

தமிழில்: ராஜசங்கீதன்